Wolfgang Loitzl
Data i miejsce urodzenia

13 stycznia 1980
Bad Ischl

Klub

WSC Bad Mitterndorf-Steiermark

Wzrost

180 cm

Debiut w PŚ

6 stycznia 1997 w Bischofshofen (41. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

6 grudnia 1997 w Predazzo (8. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

20 stycznia 2001 w Park City (2. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

1 stycznia 2009 w Garmisch-Partenkirchen

Rekord życiowy

213,5 m na Letalnicy w Planicy (20 marca 2010)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
złoto Vancouver 2010 duża druż.
Mistrzostwa świata
złoto Lahti 2001 norm. druż.
złoto Oberstdorf 2005 norm. druż.
złoto Oberstdorf 2005 duża druż.
złoto Sapporo 2007 duża druż.
złoto Liberec 2009 normalna
złoto Liberec 2009 duża druż.
złoto Val di Fiemme 2013 duża druż.
brąz Lahti 2001 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
złoto Planica 2010 drużynowo
brąz Planica 2004 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Sankt Moritz 1998 indywidualnie
brąz Canmore 1997 drużynowo
Puchar świata w skokach
3. miejsce
2008/2009
Turniej Czterech Skoczni
1. miejsce
2008/2009
3. miejsce
2009/2010
Letnie Grand Prix
2. miejsce
2005
2. miejsce
2006
Letni Puchar Kontynentalny
2. miejsce
2012
3. miejsce
2003
Alpen Cup
1. miejsce
1996/1997
Inne
Sportowiec Austrii
2009
Odznaczenia
Strona internetowa

Wolfgang Loitzl (ur. 13 stycznia 1980 w Bad Ischl) – austriacki skoczek narciarski, indywidualny złoty medalista mistrzostw świata z 2009, drużynowy złoty medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010, siedmiokrotny (w tym sześciokrotnie złoty) medalista mistrzostw świata, złoty i brązowy medalista mistrzostw świata w lotach, zwycięzca 57. Turnieju Czterech Skoczni.

Przebieg kariery

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował w 1997 w Bischofshofen, a pierwsze punkty zdobył w tym samym roku podczas zawodów w Predazzo. W sezonie 2000/2001 trzykrotnie zajął miejsca na podium zawodów Pucharu Świata. W Park City oraz Sapporo był drugi, natomiast w Falun zajął trzecie miejsce. W 2001 w Lahti wywalczył mistrzostwo świata w konkursie drużynowym na skoczni K-90. Sezon 2000/2001 ukończył na 7. miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata (najwyższym spośród skoczków austriackich). W 2000 zwyciężył w Turnieju Schwarzwaldzkim.

W kilku kolejnych sezonach skakał słabiej, wypadając nawet na pewien czas (sezon 2002/2003) z kadry. Do formy powrócił w sezonie 2004/2005, gdy na mistrzostwach świata w Oberstdorfie zajął 6. miejsce na skoczni K-90 i 7. miejsce na skoczni K-120, a także dwukrotnie 1. miejsce w drużynie. Podczas Letniego Grand Prix w Hinterzarten wygrał konkurs indywidualny, a razem z drużyną zajął 3. miejsce i ostatecznie uplasował się w klasyfikacji końcowej LGP na 2. miejscu. Ten sam wynik uzyskał w kolejnym sezonie LGP.

W 2007 zajął 12. miejsce na mistrzostwach świata w Sapporo na skoczni K-120 oraz zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. Cały sezon zakończył na 13. pozycji w klasyfikacji Pucharu Świata. W sezonie 2007/2008 po raz pierwszy od ponad sześciu lat stanął na podium zawodów pucharowych – zajął 3. miejsce w Trondheim. Później powtórzył ten wynik w Predazzo. Sezon skończył na 10. miejscu w łącznej punktacji.

W sezonie 2008/2009 zwyciężył w klasyfikacji generalnej 57. Turnieju Czterech Skoczni, wygrywając 3 z 4 konkursów i zajmując jedno 2. miejsce. Zgromadził 1123,7 punktów. W tym samym sezonie na skoczni Ještěd w Libercu zdobył tytuł mistrza świata na normalnej skoczni, wyprzedzając o 7 punktów drugiego w konkursie Gregora Schlierenzauera. Kolejne złoto zdobył w konkursie drużynowym. Łącznie w całym sezonie czterokrotnie triumfował w zawodach Pucharu Świata (oprócz 3 zwycięstw podczas Turnieju Czterech Skoczni wygrał w Zakopanem) i w klasyfikacji końcowej tych rozgrywek zajął najwyższe w karierze, 3. miejsce.

W sezonie 2009/2010 był dwukrotnie na podium konkursów PŚ (3. lokata na inaugurację sezonu w Ruce oraz 2. pozycja w Garmisch-Partenkirchen). Na zimowych igrzyskach w Vancouver zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. W konkursach indywidualnych zajął 11. miejsce na skoczni normalnej oraz 10. na dużej. Sezon w Pucharze Świata ukończył na 6. pozycji. 20 marca 2010 w Planicy skoczył 213,5 m, co jest jego rekordem życiowym.

W sezonie 2010/2011 zajął jedno miejsce na podium PŚ (3. miejsce w Engelbergu), miał też jednak kilka zupełnie nieudanych występów, m.in. w Klingenthal, gdzie po raz pierwszy od trzech sezonów nie zakwalifikował się do finałowej „30”. Podczas mistrzostw świata w Oslo bronił tytułu na skoczni normalnej, jednak zajął dopiero 37. miejsce. W rezultacie nie został powołany na konkurs na dużej skoczni oraz konkursy drużynowe, które Austriacy ponownie wygrali. Na koniec sezonu w Pucharze Świata zajął w ostatnim konkursie w Planicy 8. lokatę. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 13. miejscu.

Podczas mistrzostw świata w 2013 zajął indywidualnie 4. miejsce na skoczni dużej. W konkursie drużynowym zdobył siódmy w karierze złoty medal MŚ.

10 stycznia 2015 ogłosił zakończenie sportowej kariery.

Austriak w trakcie swojej kariery był uznawany za świetnego stylistę, który często dostawał wysokie noty.

Zajął się prowadzeniem gospodarstwa rolnego pod Bad Mitterndorf.

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2010 Vancouver/Whistler – 11. miejsce (K-95), 10. miejsce (K-125)

Drużynowo

2002 Salt Lake City/Park City – 4. miejsce
2010 Vancouver/Whistler – złoty medal

Starty W. Loitzla na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Data Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
4. 18 lutego 2002 Park City Utah Olympic Park K-120 – druż. 123,0 m 122,5 m 926,8 pkt (239,9 pkt) 47,3 pkt Niemcy
11. 13 lutego 2010 Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-106 indywid. 100,0 m 102,5 m 255,0 pkt 21,5 pkt Simon Ammann
10. 20 lutego 2010 Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 indywid. 129,5 m 121,5 m 230,3 pkt 53,3 pkt Simon Ammann
1. 22 lutego 2010 Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 druż. 138,0 m 138,5 m 1107,9 pkt (282,2 pkt) –

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2001 Lahti – 14. miejsce (K-116), 13. miejsce (K-90)
2005 Oberstdorf – 6. miejsce (K-90), 7. miejsce (K-120)
2007 Sapporo – 12. miejsce (K-90)
2009 Liberec – złoty medal (K-90), 6. miejsce (K-120)
2011 Oslo – 37. miejsce (K-95)
2013 Val di Fiemme/Predazzo – 17. miejsce (K-95), 4. miejsce (K-120)

Drużynowo

2001 Lahti – brązowy medal (K-116), złoty medal (K-90)
2005 Oberstdorf – złoty medal (K-90), złoty medal (K-120)
2007 Sapporo – złoty medal
2009 Liberec – złoty medal
2013 Val di Fiemme/Predazzo – złoty medal (K-120)

Starty W. Loitzla na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
14. 19 lutego 2001 Lahti Salpausselkä K-116 – indywid. 110,0 m 113,5 m 213,2 pkt 63,1 pkt Martin Schmitt
13. 23 lutego 2001 Lahti Salpausselkä K-90 – indywid. 85,0 m 86,0 m 209,0 pkt 37,0 pkt Adam Małysz
3. 24 lutego 2001 Lahti Salpausselkä K-116 – druż. 116,5 m 127,0 m 880,2 pkt (253,2 pkt) 59,6 pkt Niemcy
1. 25 lutego 2001 Lahti Salpausselkä K-90 – druż. 92,5 m 94,0 m 953,5 pkt (245,0 pkt) –
6. 19 lutego 2005 Oberstdorf Schattenbergschanze K-90 HS-100 indywid. 93,0 m 94,5 m 246,0 pkt 10,0 pkt Rok Benkovič
1. 20 lutego 2005 Oberstdorf Schattenbergschanze K-90 HS-100 druż. 97,5 m 93,0 m 970,5 pkt (256,0 pkt) –
7. 25 lutego 2005 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 135,5 m 136,0 m 291,7 pkt 21,5 pkt Janne Ahonen
1. 26 lutego 2005 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 druż. 131,0 m 132,0 m 1137,3 pkt (273,4 pkt) –
1. 25 lutego 2007 Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 druż. 125,0 m 133,5 m 1000,2 pkt (262,8 pkt) –
12. 3 marca 2007 Sapporo Miyanomori K-90 HS-98 indywid. 92,5 m 91,5 m 238,0 pkt 39,0 pkt Adam Małysz
1. 21 lutego 2009 Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 103,5 m 99,0 m 282,0 pkt –
6. 27 lutego 2009 Liberec Ještěd K-120 HS-134 indywid. 128,5 m – 132,3 pkt 9,0 pkt Andreas Küttel
1. 28 lutego 2009 Liberec Ještěd K-120 HS-134 druż. 131,0 m 136,0 m 1034,3 pkt (285,1 pkt) –
37. 26 lutego 2011 Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 indywid. 86,5 m – 93,2 pkt 176,0 pkt Thomas Morgenstern
17. 23 lutego 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 93,5 m 97,5 m 228,3 pkt 24,3 pkt Anders Bardal
4. 28 lutego 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 128,5 m 132,5 m 284,9 pkt 10,9 pkt Kamil Stoch
1. 2 marca 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 druż. 130,5 m 128,0 m 1135,9 pkt (296,9 pkt) –

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2000 Vikersund – 17. miejsce
2004 Planica – 15. miejsce
2010 Planica – 6. miejsce

Drużynowo

2004 Planica – brązowy medal
2010 Planica – złoty medal

Starty W. Loitzla na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
17. 12-14 lutego 2000 Vikersund Vikersundbakken K-185 – indywid. 135,0 m 143,5 m 167,5 m – 393,7 pkt 143,1 pkt Sven Hannawald
15. 20-21 lutego 2004 Planica Velikanka K-185 – indywid. 180,5 m 203,5 m 186,0 m 182,5 m 713,0 pkt 119,1 pkt Roar Ljøkelsøy
3. 22 lutego 2004 Planica Velikanka K-185 – druż. 210,5 m 202,0 m 1620,8 pkt (406,0 pkt) 91,0 pkt Norwegia
6. 19-20 marca 2010 Planica Letalnica K-185 HS-215 indywid. 207,0 m 211,5 m 213,5 m 200,0 m 865,3 pkt 70,5 pkt Simon Ammann
1. 21 marca 2010 Planica Letalnica K-185 HS-215 druż. 183,5 m 206,0 m 1641,4 pkt (398,2 pkt) –

Mistrzostwa świata juniorów

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1997/1998 31.
1998/1999 12.
1999/2000 22.
2000/2001 7.
2001/2002 29.
2002/2003 60.
2003/2004 28.
2004/2005 18.
2005/2006 29.
2006/2007 13.
2007/2008 10.
2008/2009 3.
2009/2010 6.
2010/2011 13.
2011/2012 30.
2012/2013 12.
2013/2014 29.
2014/2015 72.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 1 stycznia 2009 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 134,5 m 136,5 m 276,3 pkt * TCS 2008/2009
2. 4 stycznia 2009 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 126,5 m 128,5 m 261,0 pkt * TCS 2008/2009
3. 6 stycznia 2009 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 142,5 m 141,5 m 301,2 pkt * TCS 2008/2009
4. 16 stycznia 2009 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 129,5 m 132,0 m 272,7 pkt –

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 20 stycznia 2001 Park City Utah Olympic Park K-120 – 121,0 m 124,0 m 239,5 pkt 2. 36,9 pkt Adam Małysz
2. 27 stycznia 2001 Sapporo Ōkurayama K-120 – 123,5 m 129,0 m 256,5 pkt 2. 25,8 pkt Adam Małysz
3. 7 marca 2001 Falun Lugnet K-115 – 107,5 m 118,0 m 221,9 pkt 3. 37,9 pkt Adam Małysz
4. 9 grudnia 2007 Trondheim Granåsen K-120 HS-131 123,5 m 126,5 m 248,0 pkt 3. 21,6 pkt Thomas Morgenstern
5. 12 stycznia 2008 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 129,0 m – 132,7 pkt 3. 1,2 pkt Tom Hilde
6. 29 listopada 2008 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 124,5 m 130,0 m 256,1 pkt 2. 4,4 pkt Simon Ammann
7. 20 grudnia 2008 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 134,0 m 137,5 m 273,2 pkt 2. 2,2 pkt Simon Ammann
8. 21 grudnia 2008 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 132,5 m 133,0 m 262,4 pkt 2. 1,7 pkt Gregor Schlierenzauer
9. 29 grudnia 2008 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 135,0 m 134,0 m 285,2 pkt 2. 1,2 pkt Simon Ammann
10. 1 stycznia 2009 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 134,5 m 136,5 m 276,3 pkt 1. –
11. 4 stycznia 2009 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 126,5 m 128,5 m 261,0 pkt 1. –
12. 6 stycznia 2009 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-120 HS-140 142,5 m 141,5 m 301,2 pkt 1. –
13. 16 stycznia 2009 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 129,5 m 132,0 m 272,7 pkt 1. –
14. 17 stycznia 2009 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 130,0 m 136,5 m 280,7 pkt 2. 5,0 pkt Gregor Schlierenzauer
15. 24 stycznia 2009 Whistler Whistler Olympic Park Ski Jump K-125 HS-140 136,5 m 135,5 m 274,1 pkt 2. 15,1 pkt Gregor Schlierenzauer
16. 31 stycznia 2009 Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 112,0 m 119,5 m 211,2 pkt 3. 42,1 pkt Gregor Schlierenzauer
17. 11 lutego 2009 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 134,0 m 130,5 m 257,1 pkt 3. 4,1 pkt Gregor Schlierenzauer
18. 28 listopada 2009 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 136,5 m 136,5 m 290,4 pkt 3. 9,4 pkt Bjørn Einar Romøren
19. 1 stycznia 2010 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 135,0 m 135,0 m 272,5 pkt 2. 5,2 pkt Gregor Schlierenzauer
20. 17 grudnia 2010 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 136,0 m – 128,6 pkt 3. 5,8 pkt Thomas Morgenstern

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

Źródło
Sezon 1996/1997
punkty
- - - - - - - - q 41 - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 1997/1998
punkty
q q 8 36 24 26 30 23 q q 10 22 35 24 - - q - - 15 q 36 8 33 28 7 19 194
Sezon 1998/1999
punkty
9 10 4 8 11 4 24 20 11 15 22 23 40 23 26 7 - - 22 8 - 29 12 24 11 11 18 16 12 505
Sezon 1999/2000
punkty
15 58 15 9 21 21 13 19 30 28 30 - - 14 10 37 8 38 14 - - 22 20 22 37 21 251
Sezon 2000/2001
punkty
12 8 6 14 10 15 19 - - 2 11 2 16 5 7 12 12 3 23 6 15 614
Sezon 2001/2002
punkty
28 24 36 28 25 - - 45 27 42 30 35 49 - 10 8 8 8 37 34 32 32 146
Sezon 2002/2003
punkty
25 23 31 36 - 28 - - - - 28 43 - - - - - - - - - - - - - - - 20
Sezon 2003/2004
punkty
- - - - - - - 15 21 11 22 23 31 15 32 21 q 4 21 19 17 14 22 206
Sezon 2004/2005
punkty
17 15 9 13 8 13 15 11 18 24 26 11 15 24 20 17 24 26 20 - - 13 23 27 13 28 34 27 350
Sezon 2005/2006
punkty
41 28 11 9 20 20 6 39 18 16 24 - - 33 28 - - - - - - - 156
Sezon 2006/2007
punkty
7 9 10 9 13 14 29 14 20 - 21 - - 7 8 12 5 18 12 8 5 16 20 27 476
Sezon 2007/2008
punkty
21 6 3 5 4 5 4 6 10 8 38 3 9 13 4 20 7 17 13 14 28 19 22 18 24 25 22 715
Sezon 2008/2009
punkty
2 9 10 8 8 2 2 2 1 1 1 7 10 1 2 2 5 3 15 3 21 15 8 6 15 12 14 1396
Sezon 2009/2010
punkty
3 7 22 17 4 12 4 2 6 4 8 6 - - 4 8 10 4 - 5 9 15 9 760
Sezon 2010/2011
punkty
16 26 16 11 3 7 11 9 24 9 19 12 5 - - 13 16 19 24 35 23 - - 19 18 8 442
Sezon 2011/2012
punkty
18 32 34 - - 18 21 37 31 24 21 42 18 19 25 24 13 21 24 49 - - - - 23 14 154
Sezon 2012/2013
punkty
11 11 9 32 13 6 4 14 33 19 18 12 25 18 8 13 12 7 7 8 15 21 11 11 6 20 14 592
Sezon 2013/2014
punkty
18 31 25 39 18 25 8 9 22 25 50 13 13 11 30 16 37 22 - - q 39 18 32 - - 21 31 226
Sezon 2014/2015
punkty
q 26 28 q 47 - - 40 q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 8
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

Sezon
1998/1999
2
Sezon
1999/2000
3 - 5
Sezon
2000/2001
2 3 2 2
Legenda (w sezonach
1993/1994–2000/2001)
1 2 3 4-6 poniżej 6

 -  – zawodnik nie wystartował

Sezon
2001/2002
- - 1 - 3
Sezon
2003/2004
6 5
Sezon
2004/2005
3 1 3
Sezon
2006/2007
1 -
Sezon
2007/2008
2 - -
Sezon
2008/2009
2 1 3 1 1 4
Sezon
2009/2010
1 1 - 2
Sezon
2010/2011
1 - - - -
Sezon
2011/2012
1 - - - - -
Sezon
2012/2013
- 2 3 4 2 4 3
Sezon
2013/2014
5 - - - -
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1996/1997 71.
1997/1998 31.
1998/1999 18.
1999/2000 21.
2000/2001 9.
2001/2002 36.
2002/2003 46.
2003/2004 35.
2004/2005 13.
2005/2006 22.
2006/2007 16.
2007/2008 16.
2008/2009 1.
2009/2010 3.
2010/2011 9.
2011/2012 31.
2012/2013 17.
2013/2014 15.

Turniej Nordycki

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1998 25.
1999 9.
2000 21.
2001 5.
2004 13.
2005 16.
2007 6.
2008 16.
2009 7.
2010 7.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1998/1999 14.
1999/2000 20.
2000/2001 19.
2008/2009 12.
2009/2010 9.
2010/2011 12.
2011/2012 25.
2012/2013 11.
2013/2014 12.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1997 40.
1998 41.
1999 10.
2001 39.
2002 15.
2003 23.
2004 18.
2005 2.
2006 2.
2007 6.
2008 20.
2009 39.
2010 29.
2011 27.
2012 35.
2013 67.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 7 sierpnia 2005 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 98,5 m 106,0 m 264,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 7 sierpnia 2005 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 98,5 m 106,0 m 264,0 pkt 1. – –
2. 14 sierpnia 2005 Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 122,0 m 128,0 m 253,5 pkt 3. 9,2 pkt Thomas Morgenstern
3. 27 sierpnia 2005 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 127,0 m 131,0 m 266,9 pkt 3. 17,0 pkt Jakub Janda
4. 31 sierpnia 2005 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 128,5 m 125,5 m 259,2 pkt 3. 10,8 pkt Jakub Janda
5. 11 września 2005 Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 124,5 m 127,0 m 255,7 pkt 2. 14,6 pkt Jakub Janda
6. 14 sierpnia 2006 Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 120,5 m 125,0 m 242,4 pkt 2. 13,0 pkt Gregor Schlierenzauer
7. 2 września 2006 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 104,5 m 105,5 m 250,0 pkt 2. 4,7 pkt Simon Ammann
8. 9 września 2006 Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 123,5 m 127,5 m 254,8 pkt 2. 13,9 pkt Janne Happonen
9. 24 sierpnia 2007 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 120,5 m 125,5 m 241,8 pkt 2. 2,2 pkt Thomas Morgenstern
10. 25 sierpnia 2007 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 138,0 m 129,0 m 273,6 pkt 3. 22,8 pkt Adam Małysz
11. 21 lipca 2012 Wisła Skocznia im. Adama Małysza K-120 HS-134 122,5 m 126,5 m 243,7 pkt 3. 8,5 pkt Maciej Kot

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

Źródło
1997
punkty
- - - - 20 11
1998
punkty
35 q 36 22 - - 9
1999
punkty
47 24 6 8 19 91
2000
punkty
? ? - - - - - - 0
2001
punkty
8 29 34 44 - - - 34
2002
punkty
9 43 47 9 11 39 82
2003
punkty
21 - - 9 39
2004
punkty
35 37 24 21 22 4 8 108
2005
punkty
1 6 3 3 3 4 13 2 470
2006
punkty
10 8 4 2 15 2 2 6 8 4 486
2007
punkty
6 17 9 10 2 3 - - 4 - 299
2008
punkty
- - - - 4 5 - - - - 95
2009
punkty
- - - - 18 8 - - - 45
2010
punkty
- - - 12 13 - - - 10 68
2011
punkty
19 15 9 - - - - - - 17 9 100
2012
punkty
3 - - - - - - - - 60
2013
punkty
- - - - - - - - - - 14 18
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował
 ?  – brak startu lub nie zakwalifikował się

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

1999
3 2
Legenda
(do sezonu 2000)
1 2 3 4-6 poniżej 6

 -  – brak startu

2005
3
2006
1
2007
1
2011
1 -
2012
4 - -
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – brak startu

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon MiejsceŹr.
2006 4.
2007 6.

Lotos Poland Tour

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon MiejsceŹr.
2011 12.

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
1996/1997 110.
1997/1998 45.
1999/2000 81.
2001/2002 70.
2002/2003 10.
2003/2004 22.
2007/2008 33.
2011/2012 7.
2013/2014 35.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych PK chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 27 lutego 2000 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-113 – 117,5 m 112,0 m 240,3 pkt –
2. 1 stycznia 2004 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-90 – 98,0 m 93,5 m 262,5 pkt –
3. 23 lutego 2008 Ramsau W90-Schanze K-90 HS-98 96,5 m 92,5 m 247,5 pkt –
4. 28 grudnia 2011 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 128,0 m 130,0 m 242,9 pkt *ex aequo z Kennethem Gangnesem
5. 3 marca 2012 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 127,5 m 128,0 m 259,4 pkt –
6. 4 marca 2012 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 136,0 m – 139,8 pkt –
7. 10 marca 2012 Kuopio Puijo K-120 HS-127 108,5 m 127,5 m 222,3 pkt –
8. 20 lutego 2014 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 108,5 m 104,5 m 259,8 pkt –

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych PK chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 17 sierpnia 1997 Zakopane Średnia Krokiew K-85 – 83,5 m 86,5 m 230,5 pkt 2. 7,0 pkt Wojciech Skupień
2. 20 września 1997 Hakuba Olimpijska K-120 – 114,5 m 119,0 m 222,8 pkt 3. 12,8 pkt Takanobu Okabe
3. 26 lutego 2000 Schönwald Adlerschanze K-84 – 87,0 m 87,5 m 242,5 pkt 3. 3,0 pkt Akseli Lajunen
4. 27 lutego 2000 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-113 – 117,5 m 112,0 m 240,3 pkt 1. – –
5. 13 stycznia 2002 Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-120 – 122,0 m 122,5 m 240,6 pkt 3. 14,4 pkt Pekka Salminen
6. 1 stycznia 2003 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-90 – 92,0 m 93,5 m 244,5 pkt 3. 13,5 pkt Christian Nagiller
7. 13 grudnia 2003 Lillehammer Lysgårdsbakken K-120 – 123,5 m 120,0 m 235,8 pkt 2. 0,8 pkt Lars Bystøl
8. 1 stycznia 2004 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-90 – 98,0 m 93,5 m 262,5 pkt 1. – –
9. 23 lutego 2008 Ramsau W90-Schanze K-90 HS-98 96,5 m 92,5 m 247,5 pkt 1. – –
10. 24 lutego 2008 Ramsau W90-Schanze K-90 HS-98 95,5 m 96,0 m 254,0 pkt 2. 3,5 pkt Manuel Fettner
11. 27 grudnia 2011 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 133,5 m 130,0 m 253,3 pkt 3. 23,0 pkt Kenneth Gangnes
12. 28 grudnia 2011 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 128,0 m 130,0 m 242,9 pkt 1. – –
13. 3 marca 2012 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 127,5 m 128,0 m 259,4 pkt 1. – –
14. 4 marca 2012 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 136,0 m – 139,8 pkt 1. – –
15. 10 marca 2012 Kuopio Puijo K-120 HS-127 108,5 m 127,5 m 222,3 pkt 1. – –
16. 20 lutego 2014 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 108,5 m 104,5 m 259,8 pkt 1. – –

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Źródło
Sezon 1995/1996
punkty
- - - - - - - - - - - - - q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 1996/1997
punkty
- - - - - - - - - - - - - - q 32 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 31 7 22 6 - - 85
Sezon 1997/1998
punkty
7 - 7 2 15 34 15 25 3 8 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 282
Sezon 1999/2000
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 3 1 - - - - - - - - - - 160
Sezon 2001/2002
punkty
- - 11 12 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 5 3 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 151
Sezon 2002/2003
punkty
- - - - 17 4 3 - - - - 31 17 12 11 14 13 4 11 14 8 12 - 17 15 29 - - - 16 14 - - 6 4 523
Sezon 2003/2004
punkty
2 7 4 9 1 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 295
Sezon 2007/2008
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 1 2 - - - - - - 180
Sezon 2011/2012
punkty
- - - - - - 3 1 - - - - - - - - - - - - - 7 11 1 1 1 4 570
Sezon 2013/2014
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - 1 6 - - - - - 140
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon MiejsceŹr.
2003 3.
2006 9.
2008 6.
2012 2.
2014 12.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 2 sierpnia 2003 Garmisch-Partenkirchen Mittlere Olympiaschanze K-80 – 82,5 m 79,0 m 236,0 pkt –
2. 3 sierpnia 2003 Garmisch-Partenkirchen Mittlere Olympiaschanze K-80 – 79,5 m 83,0 m 238,5 pkt *ex aequo z Akselim Kokonenem
3. 23 sierpnia 2003 Trondheim Granåsen K-120 – 122,0 m 123,5 m 241,9 pkt –
4. 22 lipca 2006 Villach Alpenarena K-90 HS-98 94,5 m 95,0 m 248,0 pkt –
5. 9 września 2012 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 137,0 m 136,5 m 281,5 pkt –
6. 15 września 2012 Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 124,0 m 122,5 m 222,7 pkt –
7. 16 września 2012 Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 128,5 m 132,5 m 251,3 pkt –
8. 22 września 2012 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 129,5 m 130,0 m 248,6 pkt –
9. 23 września 2012 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 140,5 m 289,4 pkt –

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 2 sierpnia 2003 Garmisch-Partenkirchen Mittlere Olympiaschanze K-80 – 82,5 m 79,0 m 236,0 pkt 1. – –
2. 3 sierpnia 2003 Garmisch-Partenkirchen Mittlere Olympiaschanze K-80 – 79,5 m 83,0 m 238,5 pkt 1. – –
3. 23 sierpnia 2003 Trondheim Granåsen K-120 – 122,0 m 123,5 m 241,9 pkt 1. – –
4. 24 sierpnia 2003 Trondheim Granåsen K-120 – 114,0 m 123,0 m 227,1 pkt 3. 2,5 pkt Lars Bystøl
5. 22 lipca 2006 Villach Alpenarena K-90 HS-98 94,5 m 95,0 m 248,0 pkt 1. – –
6. 23 lipca 2006 Villach Alpenarena K-90 HS-98 95,5 m 99,5 m 259,0 pkt 2. 8,5 pkt Gregor Schlierenzauer
7. 20 września 2008 Villach Alpenarena K-90 HS-98 95,0 m 97,0 m 257,5 pkt 2. 1,5 pkt Manuel Fettner
8. 21 września 2006 Villach Alpenarena K-90 HS-98 98,5 m 93,0 m 258,0 pkt 2. 7,0 pkt Markus Eggenhofer
9. 26 września 2008 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 128,0 m 123,5 m 249,2 pkt 2. 3,5 pkt Felix Schoft
10. 30 czerwca 2012 Stams Brunnentalschanze K-105 HS-115 107,5 m 104,5 m 231,1 pkt 3. 3,5 pkt Mackenzie Boyd-Clowes
11. 8 września 2012 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 120,5 m 128,5 m 233,4 pkt 2. 2,9 pkt Andreas Wellinger
12. 9 września 2012 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 137,0 m 136,5 m 281,5 pkt 1. – –
13. 15 września 2012 Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 124,0 m 122,5 m 222,7 pkt 1. – –
14. 16 września 2012 Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 128,5 m 132,5 m 251,3 pkt 1. – –
15. 22 września 2012 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 129,5 m 130,0 m 248,6 pkt 1. – –
16. 23 września 2012 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 140,5 m 289,4 pkt 1. – –
17. 14 września 2014 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 129,0 m – 111,8 pkt 3. 21,6 pkt Jakub Wolny

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

Źródło
2003
punkty
- - - - - - 1 1 1 3 360
2006
punkty
- - 1 2 - - - - 180
2008
punkty
- - - - - 2 2 2 5 - - 285
2012
punkty
3 6 - - - - - - 2 1 1 1 1 1 680
2014
punkty
- - 14 26 - - - - 7 3 17 9 4 10 238
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Odznaczenia

Nagrody

  • Najlepszy Sportowiec Austrii – 2009

Ciekawostki

Loitzl uczestniczył w rzadko spotykanej sytuacji podczas konkursu Pucharu Świata w skokach narciarskich w Zakopanem. Podczas startu z belki startowej jedna z nart zaklinowała się, wskutek czego upadł i zsunął się w dół rozbiegu. Starał się wyhamować nartami i udało mu się to. Po upadku nastąpiła przerwa techniczna – trzeba było przywrócić rozbieg do stanu używalności. Jury pozwoliło Loitzlowi na powtórzenie skoku po ostatnim zawodniku skaczącym w serii, jednak był on zbyt krótki i ostatecznie zajął 31. miejsce.

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Stefan Horngacher, Andreas Widhölzl, Wolfgang Loitzl i Martin Höllwarth
  2. 1 2 3 4 Skład zespołu: Wolfgang Loitzl, Andreas Kofler, Thomas Morgenstern i Gregor Schlierenzauer
  3. 1 2 3 4 Skład zespołu: Andreas Goldberger, Wolfgang Loitzl, Martin Höllwarth i Stefan Horngacher
  4. 1 2 3 4 Skład zespołu: Wolfgang Loitzl, Andreas Widhölzl, Thomas Morgenstern i Martin Höllwarth
  5. 1 2 3 4 Skład zespołu: Wolfgang Loitzl, Martin Koch, Thomas Morgenstern i Gregor Schlierenzauer
  6. 1 2 Skład zespołu: Wolfgang Loitzl, Manuel Fettner, Thomas Morgenstern, Gregor Schlierenzauer
  7. 1 2 Seria konkursowa została odwołana.
  8. 1 2 Skład zespołu: Andreas Widhölzl, Andreas Goldberger, Wolfgang Loitzl i Thomas Morgenstern
  9. ↑ Skład zespołu: Thomas Hörl, Falko Krismayr, Karl-Heinz Dorner i Wolfgang Loitzl

Przypisy

  1. ↑ Zwycięzcy międzynarodowych zawodów w skokach narciarskich [online], Ski Sprungschanzen Archiv [dostęp 2023-02-27].
  2. ↑ Wolfgang Loitzl beendet seine Karriere. skispringen.com. [dostęp 2015-01-10]. (niem.).
  3. ↑ Redakcja, Nie wie, dlaczego tak dobrze skacze [online], Dziennik Polski, 17 stycznia 2009 [dostęp 2020-06-04].
  4. ↑ Wolfgang Loitzl – Bischofshofen 2009 – 142 5m – 5x20! [online], 6 stycznia 2009.
  5. ↑ Adrian Dworakowski, Wolfgang Loitzl 10 lat po zwycięstwie w Turnieju Czterech Skoczni skijumping.pl, 2 stycznia 2019.
  6. 1 2 3 LOITZL Wolfgang - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-12-23]. (ang.).
  7. 1 2 3 4 5 Adam Kwieciński: LOITZL Wolfgang. [dostęp 2023-12-23].
  8. ↑ Turniej Skandynawski 1998. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2021-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-13)]. (ang.).
  9. ↑ Turniej Skandynawski 1999. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2021-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-13)]. (ang.).
  10. ↑ 2000 Scandinavia Nordic Tournament. skijump-db.net. [dostęp 2023-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-08-28)]. (ang.).
  11. ↑ 2001 Scandinavia Nordic Tournament. skijump-db.net. [dostęp 2023-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-08-30)]. (ang.).
  12. ↑ FIS World Cup Ski-Jumping - 2003/2004 - Nordic Tournament Standings. fis-ski.com, 2004-03-14. [dostęp 2021-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-06)]. (ang.).
  13. ↑ FIS World Cup Ski-Jumping - 2004/2005 - Nordic Tournament Standings. fis-ski.com, 2005-03-13. [dostęp 2021-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-06)]. (ang.).
  14. ↑ FIS World Cup Ski-Jumping - 2006/2007 - Nordic Tournament Standings. fis-ski.com, 2007-03-18. [dostęp 2021-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-22)]. (ang.).
  15. ↑ FIS World Cup Ski-Jumping - 2007/2008 - Nordic Tournament Standings. fis-ski.com, 2008-03-09. [dostęp 2021-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-01)]. (ang.).
  16. ↑ FIS World Cup Ski-Jumping - 2008/2009 - Nordic Tournament Standings. fis-ski.com, 2009-03-15. [dostęp 2021-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-06)]. (ang.).
  17. ↑ FIS World Cup Ski-Jumping - 2009/2010 - Nordic Tournament Standings. fis-ski.com, 2010-03-14. [dostęp 2021-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-06)]. (ang.).
  18. ↑ LOITZL Wolfgang - Athlete Information; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-12-23]. (ang.).
  19. ↑ FIS Grand Prix Ski-Jumping - 2006 - Four Nations Grand Prix Standings. fis-ski.com, 2006-08-14. [dostęp 2023-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-22)]. (ang.).
  20. ↑ FIS Grand Prix Ski-Jumping - 2007 - Four Nations Grand Prix Standings. fis-ski.com, 2007-08-18. [dostęp 2023-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-22)]. (ang.).
  21. ↑ FIS Grand Prix Ski Jumping - 2011 - Lotos Poland Tour. fis-ski.com, 2011-07-23. [dostęp 2023-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-11)]. (ang.).
  22. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping 2007/2008 - Cupstandings. fis-ski.com, 2008-03-11. [dostęp 2021-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-28)]. (ang.).
  23. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping 2011/2012 - Cupstandings. fis-ski.com, 2012-03-11. [dostęp 2021-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-28)]. (ang.).
  24. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping 2013/2014 - Cupstandings. fis-ski.com, 2014-03-15. [dostęp 2021-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-21)]. (ang.).
  25. ↑ Letni Puchar Kontynentalny 2003. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2023-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-07)]. (ang.).
  26. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2006. fis-ski.com, 2006-08-20. [dostęp 2023-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-22)]. (ang.).
  27. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2008. fis-ski.com, 2008-10-12. [dostęp 2023-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)]. (ang.).
  28. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2012. fis-ski.com, 2012-09-23. [dostęp 2023-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)]. (ang.).
  29. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2014. fis-ski.com, 2014-09-28. [dostęp 2023-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)]. (ang.).
  30. ↑ Aufstellung aller durch den Bundespräsidenten verliehenen Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich ab 1952. parlament.gv.at. s. 1409. [dostęp 2014-02-10]. (niem.).
  31. ↑ Aufstellung aller seit ca. 1954 verliehenen staatlichen Auszeichnungen im Bereich des Sports (staatliche Auszeichnungen bis 2013). sportministerium.at. s. 36. [dostęp 2014-02-11]. (niem.).
  32. ↑ Alicja Bochenek&Paweł Guzik, Wolfgang Loitzl sportowcem roku w Austrii [online], 5 listopada 2009.
  33. ↑ Skoki Narciarskie – Zakopane: Małysz ponownie drugi!. skokinarciarskie.pl, 2004-01-18. [dostęp 2012-10-13].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Artykuł zawiera udostępnione na licencji GNU FDL treści pochodzące z serwisu Skokinarciarskie.pl
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.