Severin Freund
Data i miejsce urodzenia

11 maja 1988
Freyung

Klub

WSV DJK Rastbüchl

Wzrost

185 cm

Debiut w PŚ

22 grudnia 2007 w Engelbergu (50. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

30 grudnia 2007 w Oberstdorfie (30. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

15 stycznia 2011 w Sapporo (1. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

15 stycznia 2011 w Sapporo

Rekord życiowy

245,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (15 lutego 2015)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
złoto Soczi 2014 duża druż.
Mistrzostwa świata
złoto Falun 2015 druż. miesz.
złoto Falun 2015 duża
złoto Oberstdorf 2021 duża druż.
srebro Val di Fiemme 2013 duża druż.
srebro Falun 2015 normalna
brąz Oslo 2011 norm. druż.
brąz Val di Fiemme 2013 druż. miesz.
Mistrzostwa świata w lotach
złoto Harrachov 2014 indywidualnie
srebro Vikersund 2012 drużynowo
srebro Tauplitz 2016 drużynowo
srebro Vikersund 2022 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Zakopane 2008 drużynowo
Inne nagrody
Puchar Świata
Kryształowa kula
2014/2015
2. miejsce
2015/2016
3. miejsce
2013/2014
Puchar Świata w lotach
2. miejsce
2014/2015
Turniej Czterech Skoczni
2. miejsce
2015/2016
Letni Puchar Kontynentalny
3. miejsce
2008
Strona internetowa

Severin Freund (ur. 11 maja 1988 we Freyung) – niemiecki skoczek narciarski. Zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2014/2015, drugi zawodnik klasyfikacji generalnej sezonu 2015/2016, trzeci w 2013/2014. Indywidualny mistrz oraz wicemistrz świata z 2015, a także zdobywca dwóch złotych, srebrnego i dwóch brązowych medali mistrzostw świata w drużynie w latach 2011–2021. Drużynowy złoty medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014 oraz mistrzostw świata juniorów z 2008. Indywidualny mistrz świata w lotach z Harrachova (2014), a także srebrny medalista drużynowy mistrzostw świata w lotach z 2012, 2016 i 2022. Jego rekord życiowy w długości lotu wynosi 245 metrów.

Po sezonie 2021/2022 zakończył karierę.

Przebieg kariery

Lata 2002-2008

W sezonie 2002/2003 w szwedzkim Sollefteå zadebiutował w mistrzostwach świata juniorów. W zawodach tych zajął 11. miejsce w drużynie i 30. indywidualnie. 26 grudnia 2004 w Sankt Moritz zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, zajmując 49. pozycję. Pierwsze punkty zdobył 14 stycznia 2005 w Sapporo, zajmując 20. miejsce. Wystartował w Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2005 w Rovaniemi, zajmując 9. miejsce w drużynie i 26. indywidualnie. Na kolejnych mistrzostwach, w Kranju, był 13. indywidualnie i 4. w drużynie.

13 grudnia 2007 w Rovaniemi po raz pierwszy w karierze zajął miejsce w najlepszej dziesiątce Pucharu Kontynentalnego – był 5. 22 grudnia w Engelbergu zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 50. miejsce. 30 grudnia w Oberstdorfie zdobył pierwszy punkt dzięki zajęciu 30. miejsca, a 6 stycznia 2008 w Bischofshofen zajął najwyższą w sezonie, 20. pozycję. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2007/2008 uplasował się na 68. pozycji z 12 punktami. W swoim ostatnim występie na mistrzostwach świata juniorów, w zawodach w Zakopanem, był 31. indywidualnie, a w konkursie drużynowym zdobył złoty medal. Obok Freunda w niemieckiej drużynie wystąpili Felix Schoft, Pascal Bodmer i Andreas Wank.

Lata 2008-2010

13 września 2008 Freund zwyciężył w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego w Lillehammer. Stawał też na podium w kolejnych zawodach tego cyklu w Oberstdorfie i Falun. Znalazł się w składzie reprezentacji Niemiec na rozpoczynające sezon 2008/2009 Pucharu Świata zawody w Ruce. Zajął w nich 26. miejsce. W kolejnych zawodach rzadko zdobywał punkty, zajmując głównie miejsca w czwartej i piątej dziesiątce. Po odpadnięciu w kwalifikacjach do konkursu w Garmisch-Partenkirchen Freund znalazł się poza kadrą na kolejne zawody. Powrócił w Zakopanem, gdzie w drugim konkursie zajął najlepsze w sezonie, 18. miejsce. Ostatni w sezonie występ w Pucharze Świata zanotował 14 lutego 2009 w Oberstdorfie, zajmując 36. miejsce. W marcu zwyciężył w dwóch konkursach Pucharu Kontynentalnego w Pragelato.

Sezon 2009/2010 Freund rozpoczął od startów w Pucharze Kontynentalnym. W Pucharze Świata po raz pierwszy pojawił się w Garmisch-Partenkirchen, zajmując 47. miejsce. 17 stycznia 2010 w Sapporo zdobył pierwsze w sezonie punkty, zajmując 12. miejsce. W kolejnych konkursach zajmował miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce, ani razu nie uzyskując wyniku lepszego niż w Sapporo. Nie znalazł się w składzie reprezentacji Niemiec na igrzyska w Vancouver. W tym czasie startował w Pucharze Kontynentalnym, m.in. zwyciężając w konkursie w Brotterode.

Sezon 2010/2011

Uzyskał dobre wyniki w Letnim Grand Prix 2010. Sześciokrotnie zajął miejsce w pierwszej dziesiątce, najlepsze – czwarte – w Hakubie. Od początku sezonu 2010/2011 startował w Pucharze Świata. 19 grudnia w Engelbergu poprawił swój najlepszy wynik, zajmując miejsce w czołowej dziesiątce – był ósmy. 15 stycznia 2011 Freund po raz pierwszy stanął na podium Pucharu Świata, jednocześnie zwyciężając w konkursie w Sapporo. W najlepszej trójce znaleźli się oprócz niego Thomas Morgenstern i Adam Małysz. Dzień później po raz kolejny stanął na podium, zajmując 2. miejsce. 21 stycznia był 3. w Zakopanem. 30 stycznia w Willingen odniósł drugie w karierze zwycięstwo. W ostatnim przed mistrzostwami świata konkursie, na skoczni im. Heiniego Klopfera zajął 3. miejsce. W konkursach indywidualnych skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2011 w Oslo zajął 7. miejsce na skoczni normalnej i 12. na skoczni dużej. W zawodach drużynowych na skoczni normalnej zdobył brązowy medal, a na skoczni dużej był czwarty. W marcu zajął 3. miejsce w konkursie Pucharu Świata w Lahti. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata znalazł się na 7. miejscu z 769 punktami.

Sezon 2011/2012

W Letnim Grand Prix 2011 pięciokrotnie zajął miejsce w pierwszej dziesiątce. Dwukrotnie (w Wiśle i Hinzenbach) był czwarty. Sezon 2011/2012 Pucharu Świata rozpoczął od 6. miejsca w Ruce. 4 grudnia 2011 w Lillehammer był drugi, a tydzień później w Harrachowie – trzeci. We wszystkich konkursach 60. Turnieju Czterech Skoczni zajmował miejsca w czołowej trzydziestce, najwyższe – czwarte – w Oberstdorfie. W klasyfikacji generalnej turnieju znalazł się na 7. miejscu. 4 lutego 2012 po raz kolejny zajął miejsce na podium Pucharu Świata. Na próbie przed mistrzostwami świata w Val di Fiemme zajął 2. miejsce. Wystąpił w Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich w Vikersund. W konkursie indywidualnym zajął 4. miejsce. W zawodach drużynowych, w których obok Freunda w niemieckiej drużynie wystąpili: Andreas Wank, Richard Freitag i Maximilian Mechler, zdobył srebrny medal. Podczas mistrzostw ustanowił swój rekord życiowy w długości skoku, uzyskując 220,5 metra. 3 marca stanął na podium zawodów Pucharu Świata w Lahti, zajmując drugie miejsce. Wynik ten powtórzył 8 dni później w Oslo. 15 marca w Planicy poprawił swój rekord życiowy, skacząc na odległość 228,5 metra. W klasyfikacji generalnej znalazł się na 8. miejscu z 857 punktami.

Sezon 2012/2013

W Letnim Grand Prix 2012 wystąpił tylko w dwóch ostatnich konkursach, w obu stając na podium. W Hinzenbach był 2., a w Klingenthal zwyciężył. Wygrał też w otwierających sezon zimowy zawodach w Lillehammer. 1 grudnia 2012 w Ruce ponownie zwyciężył, zostając liderem klasyfikacji generalnej. Tydzień później w Krasnej Polanie, na próbie przedolimpijskiej przed igrzyskami w Soczi, zajął 2. miejsce. 16 grudnia w Engelbergu zajął 6. miejsce. Tego dnia stracił prowadzenie w Pucharze Świata na rzecz Gregora Schlierenzauera. W konkurach 61. Turnieju Czterech Skoczni zajmował miejsca w czołówce. Był 3. w Oberstdorfie, 15. w Garmisch-Partenkirchen i 4. w Innsbrucku. W Bischofshofen znalazł się poza trzydziestką: w bezpośrednim pojedynku został wyeliminowany przez Stefana Hulę.

Wziął udział w Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013. W indywidualnych konkursach skoków narciarskich zajął 4. miejsce na skoczni normalnej i 9. na dużej. W zawodach drużynowych zdobył dwa medale. W konkursie mieszanym reprezentacja Niemiec z Freundem w składzie wywalczyła brąz, a w drużynowych zawodach mężczyzn – srebro. 10 marca był trzeci w zawodach Pucharu Świata w Lahti. Dwa dni później wynik ten powtórzył w Kuopio. W pozostałych marcowych zawodach zajmował miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata sezon zakończył na 4. miejscu z 923 punktami.

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2014 Soczi/Krasnaja Polana – 31. miejsce (K-95), 4. miejsce (K-125)

Drużynowo

2014 Soczi/Krasnaja Polana – złoty medal

Starty S. Freunda na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
31. 9 lutego 2014 Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 99,5 m 93,5 m 217,7 pkt 60,3 pkt Kamil Stoch
4. 15 lutego 2014 Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 138,0 m 129,5 m 272,2 pkt 6,5 pkt Kamil Stoch
1. 17 lutego 2014 Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 druż. 131,5 m 131,0 m 1041,1 pkt (265,1 pkt) –

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2011 Oslo – 7. miejsce (K-95), 12. miejsce (K-120)
2013 Val di Fiemme/Predazzo – 4. miejsce (K-95), 9. miejsce (K-120)
2015 Falun – srebrny medal (K-90), złoty medal (K-120)
2021 Oberstdorf – 22. miejsce (K-120)

Drużynowo

2011 Oslo – brązowy medal (K-95), 4. miejsce (K-120)
2013 Val di Fiemme/Predazzo – brązowy medal (drużyna mieszana/K-95), srebrny medal (K-120)
2015 Falun – złoty medal (drużyna mieszana/K-90), 5. miejsce (K-120)
2021 Oberstdorf – złoty medal (K-120)

Starty S. Freunda na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 26 lutego 2011 Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 indywid. 95,5 m 100,0 m 239,2 pkt 30,0 pkt Thomas Morgenstern
3. 27 lutego 2011 Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 druż. 105,0 m 105,5 m 968,2 pkt (240,9 pkt) 57,3 pkt Austria
12. 3 marca 2011 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 indywid. 129,5 m 126,0 m 255,2 pkt 20,3 pkt Gregor Schlierenzauer
4. 5 marca 2011 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 druż. 128,0 m – 451,9 pkt (124,8 pkt) 48,1 pkt Austria
4. 23 lutego 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 101,0 m 99,0 m 242,6 pkt 10,0 pkt Anders Bardal
3. 24 lutego 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. miesz 96,5 m 99,5 m 984,9 pkt (250,9 pkt) 26,1 pkt Japonia
9. 28 lutego 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 126,5 m 129,5 m 277,4 pkt 18,4 pkt Kamil Stoch
2. 2 marca 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 druż. 122,0 m 125,0 m 1121,8 pkt (272,0 pkt) 14,1 pkt Austria
2. 21 lutego 2015 Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 95,5 m 96,0 m 252,3 pkt 0,4 pkt Rune Velta
1. 22 lutego 2015 Falun Lugnet K-90 HS-100 druż. mix. 97,0 m 96,0 m 917,9 pkt (249,8 pkt) –
1. 26 lutego 2015 Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 134,0 m 135,5 m 268,7 pkt –
5. 28 lutego 2015 Falun Lugnet K-120 HS-134 druż. 123,5 m 143,0 m 809,2 pkt (215,2 pkt) 63,4 pkt Norwegia
22. 5 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 122,5 m 118,5 m 218,2 pkt 58,3 pkt Stefan Kraft
1. 6 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 druż. 127,5 m 123,0 m 1046,6 pkt (232,1 pkt) –

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2012 Vikersund – 4. miejsce
2014 Harrachov – złoty medal
2016 Tauplitz – 6. miejsce
2022 Vikersund – 12. miejsce

Drużynowo

2012 Vikersund – srebrny medal
2016 Tauplitz – srebrny medal
2022 Vikersund – srebrny medal

Starty S. Freunda na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
4. 24-25 lutego 2012 Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 indywid. 210,5 m 208,5 m – – 372,6 pkt 36,1 pkt Robert Kranjec
2. 26 lutego 2012 Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 druż. 212,0 m 213,5 m 1625,2 pkt (412,7 pkt) 23,2 pkt Austria
1. 14-15 marca 2014 Harrachov Čerťák K-185 HS-205 indywid. 203,5 m 191,5 m – – 391,0 pkt –
6. 15-16 stycznia 2016 Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 209,5 m 203,0 m 223,5 m – 565,3 pkt 74,8 pkt Peter Prevc
2. 17 stycznia 2016 Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż. 219,0 m 218,5 m 1357,3 pkt (389,8 pkt) 110,4 pkt Norwegia
12. 11–12 marca 2022 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 indywid. 206,5 m 209,0 m 213,0 m 221,5 m 743,5 pkt 110,7 pkt Marius Lindvik
2. 13 marca 2022 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 druż. 211,5 m 201,0 m 1583,5 pkt (376,2 pkt) 128,0 pkt Słowenia

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2003 Sollefteå – 30. miejsce
2005 Rovaniemi – 26. miejsce
2006 Kranj – 13. miejsce
2008 Zakopane – 31. miejsce

Drużynowo

2003 Sollefteå – 11. miejsce
2005 Rovaniemi – 9. miejsce
2006 Kranj – 4. miejsce
2008 Zakopane – złoty medal

Starty S. Freunda na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
11. 6 lutego 2003 Sollefteå Hallstabacken K-107 – druż. 102,0 m 91,0 m 712,4 pkt (176,6 pkt) 232,8 pkt Austria
30. 8 lutego 2003 Sollefteå Hallstabacken K-107 – indywid. 95,0 m 84,5 m 153,8 pkt 107,2 pkt Thomas Morgenstern
9. 23 marca 2005 Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 druż. 97,0 m – 373,5 pkt (129,0 pkt) 608,5 pkt Słowenia
26. 25 marca 2005 Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 indywid. 86,5 m 84,5 m 204,0 pkt 48,0 pkt Joonas Ikonen
13. 2 lutego 2006 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 indywid. 102,5 m 96,5 m 226,7 pkt 32,9 pkt Gregor Schlierenzauer
4. 4 lutego 2006 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 druż. 95,0 m 94,0 m 838,3 pkt (206,2 pkt) 92,3 pkt Austria
31. 27 lutego 2008 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 indywid. 80,0 m – 102,0 pkt 149,5 pkt Andreas Wank
1. 29 lutego 2008 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 druż. 87,5 m 86,5 m 971,0 pkt (235,0 pkt) –

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2007/2008 68.
2008/2009 48.
2009/2010 42.
2010/2011 7.
2011/2012 8.
2012/2013 4.
2013/2014 3.
2014/2015 1.
2015/2016 2.
2016/2017 21.
2018/2019 57.
2019/2020 73.
2020/2021 29.
2021/2022 30.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 15 stycznia 2011 Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 124,0 m 129,0 m 249,6 pkt –
2. 30 stycznia 2011 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 143,5 m 139,0 m 289,1 pkt * FTT 2011
3. 24 listopada 2012 Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 99,0 m 100,5 m 268,5 pkt –
4. 1 grudnia 2012 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 134,5 m 135,5 m 266,1 pkt –
5. 8 grudnia 2013 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 132,5 m 137,0 m 279,0 pkt –
6. 26 lutego 2014 Falun Lugnet K-120 HS-134 133,5 m 135,0 m 266,1 pkt –
7. 28 lutego 2014 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 131,0 m 127,5 m 276,6 pkt –
8. 9 marca 2014 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 132,0 m 130,5 m 265,4 pkt –
9. 21 marca 2014 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 137,5 m 137,5 m 289,1 pkt –
10. 14 grudnia 2014 Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 131,5 m – 145,7 pkt –
11. 10 stycznia 2015 Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-225 227,5 m 210,0 m 420,5 pkt * Loty 2014/2015
12. 1 lutego 2015 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 149,5 m 146,0 m 270,3 pkt –
13. 7 lutego 2015 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 138,5 m 140,0 m 299,4 pkt –
14. 15 lutego 2015 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 237,5 m 245,0 m 436,7 pkt * Loty 2014/2015
15. 10 marca 2015 Kuopio Puijo K-92 HS-100 103,5 m – 139,3 pkt –
16. 12 marca 2015 Trondheim Granåsen K-124 HS-140 135,0 m 139,0 m 265,3 pkt –
17. 14 marca 2015 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 132,0 m 135,5 m 275,7 pkt –
18. 15 marca 2015 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 132,0 m 128,0 m 258,9 pkt –
19. 5 grudnia 2015 Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 94,5 m – 129,7 pkt –
20. 12 grudnia 2015 Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 132,0 m 134,0 m 260,0 pkt –
21. 29 grudnia 2015 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 126,0 m 137,5 m 307,2 pkt * TCS 2015/2016
22. 26 listopada 2016 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 146,0 m 138,0 m 290,6 pkt –

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
2007/2008––––
2008/2009––––
2009/2010––––
2010/20112125
2011/2012–314
2012/20132136
2013/201455–10
2014/201591515
2015/201633511
2016/201711–2
2018/2019––––
2019/2020––––
2020/2021––––
2021/2022––––
Suma22151653

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 15 stycznia 2011 Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 124,0 m 129,0 m 249,6 pkt 1. –
2. 16 stycznia 2011 Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 134,5 m 120,0 m 224,7 pkt 2. 8,2 pkt Andreas Kofler
3. 21 stycznia 2011 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 137,0 m 130,0 m 264,0 pkt 3. 5,9 pkt Adam Małysz
4. 30 stycznia 2011 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 143,5 m 139,0 m 289,1 pkt 1. –
5. 13 marca 2011 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 128,0 m 130,0 m 280,0 pkt 3. 6,8 pkt Simon Ammann
6. 4 grudnia 2011 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 132,0 m 124,0 m 249,2 pkt 2. 1,8 pkt Andreas Kofler
7. 11 grudnia 2011 Harrachov Čerťák K-125 HS-142 126,5 m 133,5 m 277,8 pkt 3. 14,6 pkt Richard Freitag
8. 4 lutego 2012 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 131,0 m 130,5 m 234,7 pkt 2. 15,1 pkt Gregor Schlierenzauer
9. 11 marca 2012 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 123,0 m 134,0 m 238,9 pkt 2. 8,4 pkt Martin Koch
10. 24 listopada 2012 Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 99,0 m 100,5 m 268,5 pkt 1. –
11. 1 grudnia 2012 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 134,5 m 135,5 m 266,1 pkt 1. –
12. 8 grudnia 2012 Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 101,5 m 105,5 m 265,4 pkt 2. 5,3 pkt Gregor Schlierenzauer
13. 30 grudnia 2012 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 138,5 m 135,5 m 290,8 pkt 3. 17,8 pkt Anders Jacobsen
14. 10 marca 2013 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 124,0 m 124,0 m 265,8 pkt 3. 8,4 pkt Richard Freitag
15. 12 marca 2013 Kuopio Puijo K-120 HS-127 129,5 m 130,0 m 255,2 pkt 3. 12,9 pkt Kamil Stoch
16. 8 grudnia 2013 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 132,5 m 137,0 m 279,0 pkt 1. –
17. 1 lutego 2014 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 139,0 m 147,5 m 262,2 pkt 2. 1,0 pkt Kamil Stoch
18. 2 lutego 2014 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 141,5 m 134,0 m 257,9 pkt 2. 13,5 pkt Kamil Stoch
19. 26 lutego 2014 Falun Lugnet K-120 HS-134 133,5 m 135,0 m 266,1 pkt 1. –
20. 28 lutego 2014 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 131,0 m 127,5 m 276,6 pkt 1. –
21. 2 marca 2014 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 131,5 m 129,5 m 277,4 pkt 2. 3,6 pkt Kamil Stoch
22. 4 marca 2014 Kuopio Puijo K-120 HS-127 127,0 m 125,0 m 258,9 pkt 2. 3,8 pkt Kamil Stoch
23. 9 marca 2014 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 132,0 m 130,5 m 265,4 pkt 1. –
24. 21 marca 2014 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 137,5 m 137,5 m 289,1 pkt 1. –
25. 23 marca 2014 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 136,0 m 141,0 m 280,8 pkt 2. 2,9 pkt Peter Prevc
26. 29 listopada 2014 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 135,0 m 137,5 m 268,7 pkt 3. 3,5 pkt Simon Ammann i Noriaki Kasai
27. 13 grudnia 2014 Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 130,5 m 127,0 m 254,9 pkt 3. 8,2 pkt Anders Fannemel
28. 14 grudnia 2014 Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 131,5 m – 145,7 pkt 1. –
29. 10 stycznia 2015 Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-225 227,5 m 210,0 m 420,5 pkt 1. –
30. 15 stycznia 2015 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,5 m – 131,1 pkt 3. 5,6 pkt Stefan Kraft
31. 18 stycznia 2015 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 131,0 m 133,0 m 267,1 pkt 3. 9,1 pkt Kamil Stoch
32. 30 stycznia 2015 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 135,5 m 146,0 m 261,8 pkt 3. 14,8 pkt Kamil Stoch
33. 1 lutego 2015 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 149,5 m 146,0 m 270,3 pkt 1. –
34. 7 lutego 2015 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 138,5 m 140,0 m 299,4 pkt 1. –
35. 15 lutego 2015 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 237,5 m 245,0 m 436,7 pkt 1. –
36. 8 marca 2015 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 126,0 m 126,5 m 273,2 pkt 2. 11,3 pkt Stefan Kraft
37. 10 marca 2015 Kuopio Puijo K-92 HS-100 103,5 m – 139,3 pkt 1. –
38. 12 marca 2015 Trondheim Granåsen K-124 HS-140 135,0 m 139,0 m 265,3 pkt 1. –
39. 14 marca 2015 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 132,0 m 135,5 m 275,7 pkt 1. –
40. 15 marca 2015 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 132,0 m 128,0 m 258,9 pkt 1. –
41. 22 listopada 2015 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 134,0 m 132,0 m 265,6 pkt 3. 19,2 pkt Daniel-André Tande
42. 5 grudnia 2015 Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 94,5 m – 129,7 pkt 1. –
43. 12 grudnia 2015 Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 132,0 m 134,0 m 260,0 pkt 1. –
44. 29 grudnia 2015 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 126,0 m 137,5 m 307,2 pkt 1. –
45. 1 stycznia 2016 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 133,5 m 132,5 m 256,8 pkt 3. 15,9 pkt Peter Prevc
46. 3 stycznia 2016 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 122,5 m 128,0 m 258,4 pkt 2. 11,1 pkt Peter Prevc
47. 6 stycznia 2016 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 136,0 m 141,0 m 290,5 pkt 2. 6,8 pkt Peter Prevc
48. 10 stycznia 2016 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 145,5 m 133,0 m 234,2 pkt 3. 30,7 pkt Peter Prevc
49. 19 lutego 2016 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 125,0 m 128,0 m 259,5 pkt 3. 5,9 pkt Michael Hayböck
50. 27 lutego 2016 Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 135,0 m 135,0 m 252,0 pkt 3. 20,7 pkt Peter Prevc
51. 28 lutego 2016 Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 137,0 m 141,5 m 314,3 pkt 2. 11,6 pkt Peter Prevc
52. 25 listopada 2016 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 140,0 m 140,0 m 318,3 pkt 2. 3,5 pkt Domen Prevc
53. 26 listopada 2016 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 146,0 m 138,0 m 290,6 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

Sezon 2007/2008
punkty
- - - - - 50 49 30 - q 20 q q - - - - - - - - - - - - - - 12
Sezon 2008/2009
punkty
26 42 44 38 29 47 42 38 q - - - - 42 18 28 39 - 24 25 36 - - - - - - 36
Sezon 2009/2010
punkty
- - - - - - - 47 - - - - 31 12 26 21 23 27 19 39 17 36 q 75
Sezon 2010/2011
punkty
30 13 21 13 13 18 8 6 42 24 13 - - 1 2 3 15 6 1 10 4 - - 3 17 6 769
Sezon 2011/2012
punkty
6 28 2 10 3 5 16 4 7 21 30 12 9 10 5 27 36 2 5 9 10 38 9 2 7 6 857
Sezon 2012/2013
punkty
1 16 1 2 5 4 6 3 15 4 33 - 22 7 31 10 9 - - 17 9 3 3 10 13 9 9 923
Sezon 2013/2014
punkty
28 6 7 1 5 8 48 20 10 32 15 10 4 12 13 6 - - 2 2 1 1 2 2 7 1 1 2 1303
Sezon 2014/2015
punkty
16 7 3 6 4 3 1 7 10 13 10 8 8 1 3 3 - - 3 1 1 dq 4 1 2 1 1 1 1 4 7 1729
Sezon 2015/2016
punkty
3 1 5 1 12 8 6 1 3 2 2 3 - 10 4 10 10 5 4 3 5 8 3 2 6 5 4 6 7 1490
Sezon 2016/2017
punkty
2 1 11 11 26 10 9 20 21 - - - - - - - - - - - - - - - - - 309
Sezon 2018/2019
punkty
- 29 31 22 30 50 47 36 41 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 12
Sezon 2019/2020
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 32 29 46 45 43 38 2
Sezon 2020/2021
punkty
25 23 9 39 18 q 39 25 39 36 20 23 24 16 27 37 17 31 21 30 31 14 q 27 25 160
Sezon 2021/2022
punkty
- - - - - - - - - dq 28 12 46 44 20 17 14 4 24 15 23 18 19 39 17 13 32 28 211
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

Sezon
2008/2009
- 4 - - - -
Sezon
2009/2010
- 4 - -
Sezon
2010/2011
7 2 3 4 5
Sezon
2011/2012
4 4 3 4 2 3
Sezon
2012/2013
4 1 4 3 4 1 6
Sezon
2013/2014
2 - 2 2 4
Sezon
2014/2015
1 1 2 2 6
Sezon
2015/2016
1 1 - 4 2 5
Sezon
2016/2017
2 - - - - -
Sezon
2020/2021
- 6 - - -
Sezon
2021/2022
- - 2 - 3 - -
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2007/2008 39.
2008/2009 57.
2009/2010 60.
2010/2011 12.
2011/2012 7.
2012/2013 13.
2013/2014 16.
2014/2015 8.
2015/2016 2.
2016/2017 35.
2018/2019 49.
2020/2021 27.
2021/2022 33.

Turniej Nordycki (Skandynawski)

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010 39.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2020 42.
2022 23.

Willingen Six

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
2021 32.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
2021 24.
2022 30.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2009/2010 31.
2010/2011 15.
2011/2012 9.
2012/2013 12.
2013/2014 5.
2014/2015 2.
2015/2016 6.
2020/2021 32.
2021/2022 22.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2009 66.
2010 7.
2011 10.
2012 9.
2013 38.
2014 30.
2015 4.
2016 47.
2021 30.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 3 października 2012 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 137,0 m 136,5 m 272,5 pkt
2. 14 sierpnia 2015 Courchevel Tremplin du Praz K-120 HS-132 132,0 m 130,5 m 247,4 pkt
3. 15 sierpnia 2015 Einsiedeln Andreas Küttel-Schanze K-105 HS-117 113,5 m 113,5 m 260,8 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 30 września 2012 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 87,5 m 89,0 m 227,3 pkt 2. 2,8 pkt Maciej Kot
2. 3 października 2012 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 137,0 m 136,5 m 272,5 pkt 1. –
3. 8 sierpnia 2015 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 101,0 m 102,5 m 264,1 pkt 2. 2,4 pkt Dawid Kubacki
4. 14 sierpnia 2015 Courchevel Tremplin du Praz K-120 HS-132 132,0 m 130,5 m 247,4 pkt 1. –
5. 15 sierpnia 2015 Einsiedeln Andreas Küttel-Schanze K-105 HS-117 113,5 m 113,5 m 260,8 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

2007
punkty
- - - - - - - - - q 0
2009
punkty
29 43 43 49 34 45 - - 22 11
2010
punkty
9 16 10 - - 4 7 5 9 230
2011
punkty
4 8 8 19 - - - - - 4 6 216
2012
punkty
- - - - - - - 2 1 180
2013
punkty
16 33 - - - - - - - - 4 65
2014
punkty
10 - - - - - - 9 11 79
2015
punkty
- 2 1 1 - - - - - - 5 325
2016
punkty
- - - - - - - - 11 12 46
2021
punkty
16 9 - - - - 20 17 69
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

2010
3
2011
2 4
2013
- 2 -
2014
5
2015
- 1
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – brak startu

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
2009 37.
2010 10.

Lotos Poland Tour

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
2011 4.

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2004/2005 118.
2005/2006 102.
2007/2008 48.
2008/2009 29.
2009/2010 13.
2018/2019 29.
2021/2022 28.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 14 marca 2009 Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 135,0 m 132,0 m 261,1 pkt
2. 15 marca 2009 Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 133,5 m 135,5 m 263,2 pkt
3. 20 lutego 2010 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 119,5 m 113,0 m 273,0 pkt
4. 11 grudnia 2021 Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 115,5 m 113,0 m 264,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 14 marca 2009 Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 135,0 m 132,0 m 261,1 pkt 1. –
2. 15 marca 2009 Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 133,5 m 135,5 m 263,2 pkt 1. –
3. 20 lutego 2010 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 119,5 m 113,0 m 273,0 pkt 1. –
4. 12 stycznia 2019 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 129,0 m 127,0 m 251,5 pkt 3. 9,8 pkt Žiga Jelar
5. 10 grudnia 2021 Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 115,0 m 118,5 m 240,8 pkt 3. 7,4 pkt Ulrich Wohlgenannt
6. 11 grudnia 2021 Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 115,5 m 113,0 m 264,5 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Sezon 2002/2003
punkty
- - - - - - - - - - - - - 69 66 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2004/2005
punkty
- - - - - - 49 51 33 72 - - 20 36 36 - - - - - - - 22 - - - - - - - 20
Sezon 2005/2006
punkty
- - - - - - - - - - - 17 26 - - - - - - - - - - - - - 19
Sezon 2007/2008
punkty
- - 14 21 5 - - - - - - - - - - - - 36 8 - 28 30 - - 34 31 22 23 126
Sezon 2008/2009
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - 23 16 - - - - 35 25 - - 24 10 1 1 9 25 297
Sezon 2009/2010
punkty
27 5 18 24 6 36 - - 5 8 6 - - - - - - - - 1 8 5 - - - - 403
Sezon 2018/2019
punkty
- - - - - - 7 16 11 3 13 20 5 - - - - - - - - - - - - - - - 211
Sezon 2021/2022
punkty
- - 3 1 4 8 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 242
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
2006 74.
2008 3.
2009 74.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 13 września 2008 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 115,0 m 136,0 m 236,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 13 września 2008 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 115,0 m 136,0 m 236,0 pkt 1. –
2. 26 września 2008 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 128,0 m 123,0 m 246,3 pkt 3. 6,4 pkt Felix Schoft
3. 27 września 2008 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 122,0 m 126,0 m 238,9 pkt 3. 5,7 pkt Jakub Janda
4. 11 października 2008 Falun Lugnet K-90 HS-98 98,0 m 92,5 m 252,5 pkt 2. 7,0 pkt Daniel Lackner

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

2005
punkty
- - - - - 65 55 - - - - - - 0
2006
punkty
- - 40 - 35 24 43 50 7
2007
punkty
- - - 42 55 - - 41 44 0
2008
punkty
- - - 1 8 12 18 3 3 2 10 393
2009
punkty
- - - - - - - - - 16 46 15
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2008/2009 65.

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

Sezon 2008/2009
punkty
- - - - 6 6 - - - - - - - - - - - - - - - - 80
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. 1 2 Zdobył tyle samo punktów, co Peter Prevc (1729). O zwycięstwie Freunda w klasyfikacji generalnej zdecydowała większa liczba zwycięstw w konkursach: Freund - 9, Prevc - 3.
  2. 1 2 Skład zespołu: Andreas Wank, Marinus Kraus, Andreas Wellinger, Severin Freund
  3. 1 2 Upadł tuż po lądowaniu.
  4. 1 2 Skład zespołu: Martin Schmitt, Michael Neumayer, Michael Uhrmann, Severin Freund
  5. 1 2 Skład zespołu: Martin Schmitt, Richard Freitag, Severin Freund, Michael Uhrmann
  6. 1 2 Skład zespołu: Ulrike Gräßler, Richard Freitag, Carina Vogt, Severin Freund
  7. 1 2 Skład zespołu: Andreas Wank, Severin Freund, Michael Neumayer, Richard Freitag
  8. 1 2 Skład zespołu: Carina Vogt, Richard Freitag, Katharina Althaus, Severin Freund
  9. 1 2 Skład zespołu: Michael Neumayer, Markus Eisenbichler, Richard Freitag, Severin Freund
  10. 1 2 Skład zespołu: Pius Paschke, Severin Freund, Markus Eisenbichler, Karl Geiger
  11. ↑ Skok podparty.
  12. 1 2 Skład zespołu: Andreas Wank, Richard Freitag, Maximilian Mechler, Severin Freund
  13. 1 2 Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Severin Freund
  14. 1 2 Skład zespołu: Severin Freund, Andreas Wellinger, Markus Eisenbichler, Karl Geiger
  15. 1 2 3 4 5 Seria konkursowa została odwołana.
  16. 1 2 Skład zespołu: Stefan Rupp, Julian Musiol, Severin Freund i Mario Kürschner
  17. 1 2 Skład zespołu: Severin Freund, Marc Krauspenhaar, Erik Simon i Andreas Wank
  18. 1 2 Skład zespołu: Tobias Bogner, Andreas Wank, Severin Freund i Oliver Alberer
  19. 1 2 Skład zespołu: Felix Schoft, Severin Freund, Pascal Bodmer i Andreas Wank

Przypisy

  1. ↑ Wisla (POL) Men's HS134 Extended start list. fis-ski.com. [dostęp 2020-11-21]. (ang.).
  2. ↑ Skoki narciarskie. Severin Freund zakończył karierę [online], Skijumping.pl [dostęp 2022-03-27] (pol.).
  3. ↑ FIS-Ski – biographie. fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20]. (ang.).
  4. ↑ FIS-Ski – biographie. fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20]. (ang.).
  5. 1 2 FIS-Ski – biographie. fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20]. (ang.).
  6. ↑ FIS-Ski – biographie. fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20]. (ang.).
  7. 1 2 3 4 FIS-Ski – biographie. fis-ski.com. [dostęp 2017-02-08]. (ang.).
  8. ↑ FIS-Ski – resultats. fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20]. (ang.).
  9. ↑ FIS-Ski – biographie. fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20]. (ang.).
  10. 1 2 FIS-Ski – biographie. fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20]. (ang.).
  11. ↑ Alicja Bochenek: IO w Vancouver: Składy ekip. skijumping.pl, 2010-02-09. [dostęp 2013-03-20].
  12. 1 2 FIS-Ski – biographie. fis-ski.com. [dostęp 2013-03-20]. (ang.).
  13. ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Sapporo: Pierwsze zwycięstwo Freunda, Małysz trzeci. skokinarciarskie.pl, 2011-01-15. [dostęp 2013-03-20].
  14. 1 2 FIS-Ski – biographie. fis-ski.com. [dostęp 2013-03-21]. (ang.).
  15. ↑ Turniej Czterech Skoczni 2011/2012. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-21].
  16. ↑ Andrzej Mysiak: MŚ Vikersund: Robert Kranjec mistrzem świata w lotach!. skokinarciarskie.pl, 2012-02-25. [dostęp 2013-03-21].
  17. ↑ Andrzej Mysiak: MŚ Vikersund: Triumf Austriaków, rekord Polski Piotra Żyły!. skokinarciarskie.pl, 2012-02-26. [dostęp 2013-03-21].
  18. ↑ Andrzej Mysiak: Skoki Narciarskie - MŚ Vikersund: 11 rekordów życiowych podczas odwołanej serii. skokinarciarskie.pl, 24 lutego 2012. [dostęp 2012-02-24].
  19. ↑ Andrzej Mysiak: PŚ Planica: 16 rekordów życiowych i dwa rekordy krajów podczas czwartkowych lotów. skokinarciarskie.pl, 15 marca 2012. [dostęp 2012-03-16].
  20. 1 2 3 4 FIS-Ski – biographie. fis-ski.com. [dostęp 2017-02-08]. (ang.).
  21. ↑ Paweł Guzik: PŚ w Kuusamo: Severin Freund wygrywa i obejmuje prowadzenie w PŚ. skijumping.pl, 2012-12-01. [dostęp 2013-03-21].
  22. ↑ Klasyfikacja po konkursie: 15.12.2012, Engelberg K-125. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-21].
  23. ↑ Klasyfikacja po konkursie: 16.12.2012, Engelberg K-125. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-21].
  24. ↑ Paweł Stawowczyk: TCS: Schlierenzauer wygrywa konkurs i Turniej, Kamil czwarty i... czwarty. skokinarciarskie.pl, 2013-01-06. [dostęp 2013-03-21].
  25. 1 2 3 4 5 FREUND Severin - Athlete Information - World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-07]. (ang.).
  26. ↑ Season 2020/2021 - WILLINGEN 6. fis-ski.com, 2021-01-31. [dostęp 2023-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-05-20)]. (ang.).
  27. ↑ Season 2020/2021 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2021-03-28. [dostęp 2023-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-22)]. (ang.).
  28. ↑ Season 2021/2022 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2022-03-27. [dostęp 2023-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-28)]. (ang.).
  29. ↑ FREUND Severin - Athlete Information - Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-07]. (ang.).
  30. ↑ FIS Grand Prix Ski-Jumping - 2009 - Four Nations Grand Prix Standings. fis-ski.com, 2009-08-16. [dostęp 2023-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-22)]. (ang.).
  31. ↑ The Nations Grand Prix. fis-ski.com, 2010-08-15. [dostęp 2023-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-22)]. (ang.).
  32. ↑ Marcin Hetnał: Skoki Narciarskie: Lotos Poland Tour - pierwsza edycja za nami. skijumping.pl, 2011-07-27. [dostęp 2012-04-16].
  33. ↑ FREUND Severin - Athlete Information - Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-07]. (ang.).
  34. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2006. fis-ski.com, 2006-08-20. [dostęp 2023-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-22)]. (ang.).
  35. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2008. fis-ski.com, 2008-10-12. [dostęp 2023-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)]. (ang.).
  36. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping - Cup Standings 2009. fis-ski.com, 2009-09-13. [dostęp 2023-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)]. (ang.).
  37. ↑ FREUND Severin - Athlete Information - FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-07]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.