Marita Kramer

Marita Kramer (2017)
Data i miejsce urodzenia

25 października 2001
Apeldoorn

Klub

SK Saalfelden

Reprezentacja

 Austria

Debiut w PŚ indywidualnie

4 lutego 2017 w Hinzenbach (29. miejsce)

Debiut w PŚ drużynowo

18 stycznia 2020 w Zaō (1. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

4 lutego 2017 w Hinzenbach (29. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

11 stycznia 2020 w Sapporo (1. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

11 stycznia 2020 w Sapporo

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Mistrzostwa świata
złoto Oberstdorf 2021 norm. druż.
brąz Oberstdorf 2021 druż. miesz.
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Oberwiesenthal 2020 indywidualnie
złoto Oberwiesenthal 2020 drużynowo
złoto Oberwiesenthal 2020 druż. miesz.
brąz Lahti 2019 drużynowo
Igrzyska europejskie
złoto Zakopane 2023 druż. miesz.
brąz Zakopane 2023 normalna
Inne nagrody
Puchar Świata
Kryształowa Kula
2021/2022
3. miejsce
2020/2021
Russian Tour Blue Bird
1. miejsce
2021
Turniej Sylwestrowy
1. miejsce
2021/2022
Korona Alp
2. miejsce
2021/2022
Letnie Grand Prix
2. miejsce
2020
3. miejsce
2021
Letni Puchar Kontynentalny
1. miejsce
2019
Strona internetowa

Sara Marita Kramer (ur. 25 października 2001 w Apeldoorn) – holenderska skoczkini narciarska reprezentująca Austrię. Medalistka mistrzostw świata juniorów. Zdobywczyni Pucharu Świata w sezonie 2021/2022, trzecia zawodniczka klasyfikacji generalnej w sezonie 2020/2021. Zwyciężczyni klasyfikacji generalnej Letniego Pucharu Kontynentalnego 2019. Medalistka mistrzostw Austrii.

Przebieg kariery

Skoki narciarskie zaczęła uprawiać w czwartej klasie szkoły podstawowej, tuż po tym jak wzięła udział w szkolnych zawodach w skokach na nartach alpejskich rozgrywanych w Uttenhofen.

W sierpniu 2015 roku rozpoczęła starty w cyklu Alpen Cup, zajmując dwukrotnie lokaty w drugiej dziesiątce zawodów w Klingenthal. W czołowej „dziesiątce” konkursu tej rangi po raz pierwszy uplasowała się rok później w Pöhli, gdzie była 10. i 7. We wrześniu 2016 roku w Einsiedeln zadebiutowała w FIS Cupie, dwukrotnie zajmując miejsca w czołowej „dziesiątce” (5. i 10. pozycja). Tydzień później w Lillehammer, w ramach letniej edycji cyklu po raz pierwszy wystąpiła w konkursie Pucharu Kontynentalnego, zajmując 34. miejsce. Pierwsze punkty zawodów tej rangi, już w ramach zimowej edycji cyklu, zdobyła 17 grudnia 2016 r. w Notodden, gdzie była 27.

4 lutego 2017 roku w ramach rywalizacji w Hinzenbach, w swoim debiucie w Pucharze Świata, zajęła 29. pozycję, zdobywając pierwsze w karierze punkty w konkursie tego cyklu. W sezonie 2016/2017 w zawodach najwyższej rangi wystąpiła jeszcze trzykrotnie (raz w Hinzenbach i dwukrotnie w Ljubnie), jednak nie punktowała, za każdym razem plasując się w czwartej dziesiątce. W marcu 2017 roku zdobyła dwa złote medale OPA Games w Hinterzarten, triumfując zarówno w rywalizacji indywidualnej, jak i drużynowej.

W sezonie 2017/2018 brała udział tylko w zawodach niższej rangi. Zimą trzykrotnie plasowała się w czołowej „dziesiątce” Pucharu Kontynentalnego (dwa razy w Notodden i raz w Planicy), 16 grudnia 2017 r. w Notodden po raz pierwszy stając na podium zawodów tej rangi (była trzecia). W lutym 2018 w Kanderstegu wzięła udział w mistrzostwach świata juniorów – w konkursie indywidualnym była 26., a w drużynowym 7. Tydzień później dwukrotnie stanęła na podium konkursów FIS Cupu w Rastbüchl (3. i 2. miejsce).

W sierpniu 2018 roku dwukrotnie odpadła w kwalifikacjach do konkursów Letniej Grand Prix we Frenštácie. W październiku 2018 roku w Predazzo dwukrotnie stanęła na podium Alpen Cup, w pierwszym konkursie zajmując 3. miejsce, a w drugim odnosząc swój pierwszy triumf w zawodach tego cyklu. W sezonie 2018/2019 sześciokrotnie przystępowała do rywalizacji w Pucharze Świata, jednak ani razu nie punktowała – raz odpadła w kwalifikacjach, a pięć razy plasowała się w czwartej dziesiątce. W styczniu 2019 r. w Lahti wzięła udział w mistrzostwach świata juniorów – indywidualnie była 11., a w konkursach drużynowych zdobyła brązowy medal (konkurs kobiet) i zajęła 4. lokatę (mikst). W lutym 2019 dwukrotnie zajęła drugie miejsce w konkursach Pucharu Kontynentalnego w Brotterode.

W lipcu 2019 roku zadebiutowała w konkursie głównym Letniej Grand Prix, plasując się w Hinterzarten na 33. lokacie. W sierpniu i wrześniu 2019 cztery razy stawała na podium Letniego Pucharu Kontynentalnego – w Szczyrku dwukrotnie wygrała, a w Stams dwa razy była druga. Dzięki tym wynikom triumfowała w klasyfikacji generalnej Letniego Pucharu Kontynentalnego 2019. Od początku sezonu 2019/2020 plasuje się w czołówce Pucharu Świata – w grudniu 2019 w Lillehammer znacznie poprawiła swój najlepszy wynik w tym cyklu, dwukrotnie zajmując lokaty w czołowej „dziesiątce” (10. i 9. miejsce), a 11 stycznia 2020 odniosła pierwsze w karierze zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata, triumfując w Sapporo. 18 stycznia 2020 w Zaō zadebiutowała w konkursie drużynowym Pucharu Świata, odnosząc z reprezentacją Austrii zwycięstwo. Ze względu na chorobę po powrocie z Japonii opuściła konkursy w Râșnovie. Do rywalizacji powróciła w Oberstdorfie, gdzie po raz drugi stanęła na podium konkursu indywidualnego, zajmując w niedzielnych zmaganiach 3. lokatę.

Kramer jest medalistką mistrzostw Austrii – w październiku 2019 w Tschagguns zdobyła brązowy medal w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej.

Oprócz skoków narciarskich jako juniorka trenowała również kombinację norweską – w swojej karierze dwukrotnie stawała na podium zawodów Alpen Cup w tej dyscyplinie sportu.

Życie prywatne

Kramer urodziła się w holenderskim Apeldoorn. Jej rodzice mocno interesowali się sportami zimowymi. Wraz z rodziną w 2008 roku przeprowadziła się do Austrii, gdzie jej ojciec Ronald otworzył hotel z restauracją i naleśnikarnią w miejscowości Maria Alm. Po przeprowadzce do Austrii, u jej matki Anneke zdiagnozowano raka piersi, w wyniku którego wkrótce później zmarła.

Kramer ma trójkę rodzeństwa – dwóch braci, Thomasa i Tima oraz siostrę Femke, która jest biathlonistką, a początkowo także trenowała skoki narciarskie.

Oprócz obywatelstwa Austrii, którą reprezentuje na arenie międzynarodowej, Marita Kramer posiada również obywatelstwo Holandii. W 2017 otrzymała od holenderskiego związku ofertę występów w barwach Holandii – choć odmówiła, nie wykluczyła możliwości startów w barwach kraju swego urodzenia w przyszłości.

Kramer jest absolwentką gimnazjum sportowego w Stams, które ukończyła w 2019 roku.

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2021 Oberstdorf – 4. miejsce (K-95), 4. miejsce (K-120)
2023 Planica – 23. miejsce (K-95), 12. miejsce (K-125)

Drużynowo

2021 Oberstdorf – złoty medal (K-95), brązowy medal (K-95, drużyna mieszana)

Starty M. Kramer na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
4. 25 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 ind. 109,0 m 98,0 m 275,2 pkt 4,4 pkt Ema Klinec
1. 26 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż. 102,5 m 104,0 m 959,3 pkt (269,8 pkt) –
3. 28 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż. miesz. 105,5 m 103,0 m 986,5 pkt (260,2 pkt) 14,3 pkt Niemcy
4. 3 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 ind. 126,5 m 127,5 m 281,9 pkt 14,7 pkt Maren Lundby
23. 23 lutego 2023 Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 ind. 92,0 m 93,0 m 209,3 pkt 39,8 pkt Katharina Althaus
12. 1 marca 2023 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 ind. 126,5 m 122,5 m 223,8 pkt 40,4 pkt Alexandria Loutitt

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2018 Kandersteg – 26. miejsce
2019 Lahti – 11. miejsce
2020 Oberwiesenthal – złoty medal

Drużynowo

2018 Kandersteg – 7. miejsce (K-95)
2019 Lahti – brązowy medal (K-90), 4. miejsce (K-90, drużyna mieszana)
2020 Oberwiesenthal – złoty medal (K-95), złoty medal (K-95, drużyna mieszana)

Starty M. Kramer na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
26. 2 lutego 2018 Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 ind. 78,5 m 84,0 m 162,4 pkt 100,2 pkt Nika Križnar
7. 3 lutego 2018 Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż. 74,5 m 79,5 m 494,4 pkt (107,5 pkt) 238,7 pkt Słowenia
11. 24 stycznia 2019 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 ind. 87,5 m 86,5 m 222,7 pkt 30,4 pkt Anna Szpyniowa
3. 26 stycznia 2019 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. 86,0 m 89,0 m 831,6 pkt (210,7 pkt) 80,6 pkt Rosja
4. 27 stycznia 2019 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. miesz. 89,0 m 88,5 m 945,1 pkt (228,5 pkt) 39,3 pkt Rosja
1. 5 marca 2020 Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 ind. 99,0 m 101,0 m 238,9 pkt –
1. 7 marca 2020 Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż. 96,0 m 102,5 m 800,7 pkt (226,4 pkt) –
1. 8 marca 2020 Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż. miesz. 97,5 m 98,5 m 1023,3 pkt (254,1 pkt) –

Igrzyska europejskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
3. 27 czerwca 2023 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 100,0 m 93,5 m 242,6 pkt 20,0 pkt Jacqueline Seifriedsberger
1. 29 czerwca 2023 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. miesz. 98,0 m 96,5 m 939,3 pkt (217,1 pkt) –
8. 30 czerwca 2023 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 129,0 m 124,0 m 222,1 pkt 55,3 pkt Nika Križnar

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2016/2017 59.
2019/2020 9.
2020/2021 3.
2021/2022 1.
2022/2023 15.
2023/2024 15.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 11 stycznia 2020 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 131,0 m 135,0 m 279,6 pkt
2. 18 grudnia 2020 Ramsau Mattensprunganlage K-90 HS-98 94,0 m 96,0 m 253,6 pkt
3. 30 stycznia 2021 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 131,5 m 135,0 m 257,7 pkt
4. 31 stycznia 2021 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 137,5 m 135,0 m 265,7 pkt
5. 20 marca 2021 Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 96,5 m 96,0 m 232,1 pkt
6. 21 marca 2021 Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 97,5 m 94,5 m 243,1 pkt
7. 26 marca 2021 Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-106 99,5 m 100,0 m 258,1 pkt
8. 28 marca 2021 Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 146,5 m – 136,1 pkt
9. 26 listopada 2021 Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 104,5 m 96,0 m 253,5 pkt
10. 5 grudnia 2021 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 138,0 m 134,5 m 268,9 pkt
11. 10 grudnia 2021 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 133,0 m 124,5 m 247,9 pkt
12. 11 grudnia 2021 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 137,0 m 134,0 m 260,3 pkt
13. 17 grudnia 2021 Ramsau Mattensprunganlage K-90 HS-98 92,0 m 90,0 m 261,0 pkt
14. 29 stycznia 2022 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 123,5 m – 80,2 pkt
15. 3 marca 2022 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 136,0 m 125,5 m 299,9 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni Przypisy
1. 11 stycznia 2020 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 131,0 m 135,0 m 279,6 pkt 1. –
2. 2 lutego 2020 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 125,0 m 137,0 m 269,8 pkt 3. 17,8 pkt Chiara Hölzl
3. 18 grudnia 2020 Ramsau Mattensprunganlage K-90 HS-98 94,0 m 96,0 m 253,6 pkt 1. –
4. 24 stycznia 2021 Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 84,5 m 88,5 m 238,1 pkt 3. 6,1 pkt Eirin Maria Kvandal
5. 30 stycznia 2021 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 131,5 m 135,0 m 257,7 pkt 1. –
6. 31 stycznia 2021 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 137,5 m 135,0 m 265,7 pkt 1. –
7. 20 marca 2021 Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 96,5 m 96,0 m 232,1 pkt 1. –
8. 21 marca 2021 Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 97,5 m 94,5 m 243,1 pkt 1. –
9. 27 marca 2021 Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-106 99,5 m 100,0 m 259,1 pkt 1. –
10. 28 marca 2021 Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 146,5 m – 136,1 pkt 1. –
11. 26 listopada 2021 Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 104,5 m 96,0 m 253,5 pkt 1. –
12. 4 grudnia 2021 Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-98 95,0 m 95,5 m 273,2 pkt 2. 4,9 pkt Katharina Althaus
13. 5 grudnia 2021 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 138,0 m 134,5 m 268,9 pkt 1. –
14. 10 grudnia 2021 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 133,0 m 124,5 m 247,9 pkt 1. –
15. 11 grudnia 2021 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 137,0 m 134,0 m 260,3 pkt 1. –
16. 17 grudnia 2021 Ramsau Mattensprunganlage K-90 HS-98 92,0 m 90,0 m 261,0 pkt 1. –
17. 31 grudnia 2021 Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 94,0 m 89,0 m 259,9 pkt 2. 3,8 pkt Nika Križnar
18. 1 stycznia 2022 Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 91,5 m 89,5 m 259,5 pkt 3. 7,3 pkt Sara Takanashi
19. 29 stycznia 2022 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 123,5 m – 80,2 pkt 1. –
20. 27 lutego 2022 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 80,0 m 91,5 m 215,1 pkt 2. 20,2 pkt Nika Križnar
21. 3 marca 2022 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 136,0 m 125,5 m 299,9 pkt 1. –
22. 5 listopada 2022 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 121,5 m 125,0 m 244,2 pkt 2. 7,3 pkt Silje Opseth
23. 3 grudnia 2022 Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-98 93,0 m 97,0 m 242,3 pkt 3. 17,8 pkt Katharina Althaus

Zwycięstwa w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 18 stycznia 2020 Zaō Yamagata K-95 HS-102 92,5 m 87,0 m 889,4 pkt (211,0 pkt) –
2. 28 marca 2021 Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-102 98,0 m – 373,7 pkt (112,0 pkt) –
3. 25 lutego 2022 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 87,5 m 87,0 m 819,0 pkt (221,2 pkt) –

Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczynie
1. 18 stycznia 2020 Zaō Yamagata K-95 HS-102 92,5 m 87,0 m 889,4 pkt (211,0 pkt) 1. –
2. 23 stycznia 2021 Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 91,5 m 92,0 m 1028,9 pkt (278,4 pkt) 3. 35,9 pkt Słowenia
3. 28 marca 2021 Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-102 98,0 m – 373,7 pkt (112,0 pkt) 1. –
4. 28 stycznia 2022 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 144,5 m 137,0 m 779,5 pkt (253,6 pkt) 3. 83,1 pkt Słowenia
5. 25 lutego 2022 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 87,5 m 87,0 m 819,0 pkt (221,2 pkt) 1. –
6. 4 marca 2022 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 114,0 m 119,0 m 867,7 pkt (199,8 pkt) 2. 75,2 pkt Słowenia

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 2016/2017
punkty
- - - - - - - - - - - - 29 34 40 38 - - - 2
Sezon 2018/2019
punkty
- - - 38 35 - - - - - - q 38 38 40 - - - - - - - - - 0
Sezon 2019/2020
punkty
10 9 15 1 8 4 7 - - 6 3 19 11 4 - - 475
Sezon 2020/2021
punkty
1 3 1 1 4 dq 4 - - 1 1 1 1 860
Sezon 2021/2022
punkty
1 4 2 1 1 1 1 2 3 1 - 5 2 4 1 7 5 6 4 1316
Sezon 2022/2023
punkty
2 6 3 7 16 5 9 18 16 12 dq 16 9 - - - - - - - - 24 20 21 13 8 479
Sezon 2023/2024
punkty
6 9 5 10 8 9 33 9 11 13 21 - - 5 7 16 12 17 20 15 13 23 - 10 497
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2022 4.
2023 19.
2024 18.

Russian Tour Blue Bird

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2021 1.

Turniej Sylwestrowy

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2021/2022 1.
2022/2023 10.

Korona Alp

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2021/2022 2.

Turniej Dwóch Nocy

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2023/2024 5.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2020 2.
2021 3.
2022 7.
2023 27.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 2 października 2021 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 128,0 m 141,5 m 255,7 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 15 sierpnia 2020 Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 95,0 m 93,0 m 191,2 pkt 2. 30,7 pkt Nika Križnar
2. 18 lipca 2021 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 131,0 m 128,0 m 234,1 pkt 3. 11,6 pkt Urša Bogataj
3. 6 sierpnia 2021 Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-135 124,0 m 122,0 m 211,5 pkt 2. 2,4 pkt Urša Bogataj
4. 2 października 2021 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 128,0 m 141,5 m 255,7 pkt 1. –
5. 23 lipca 2022 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 119,0 m 118,0 m 242,4 pkt 2. 0,1 pkt Urša Bogataj

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2018
punkty
- - q q - 0
2019
punkty
33 - - 0
2020
punkty
2 80
2021
punkty
8 3 2 - - - 1 272
2022
punkty
2 5 - - q 125
2023
punkty
- - - - - - 4 50
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2016/2017 30.
2017/2018 7.
2018/2019 11.

Miejsca na podium w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 16 grudnia 2017 Notodden Tveitanbakken K-90 HS-100 90,0 m 93,0 m 225,0 pkt 3. 2,5 pkt Aleksandra Barancewa
2. 23 lutego 2019 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 104,5 m 104,5 m 216,6 pkt 2. 6,3 pkt Pauline Heßler
3. 24 lutego 2019 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 107,0 m 108,0 m 238,8 pkt 2. 5,8 pkt Katra Komar

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2016/2017
punkty
33 27 4
Sezon 2017/2018
punkty
6 3 9 12 - - 151
Sezon 2018/2019
punkty
- - - - 2 2 160
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 9.
2019 1.

Zwycięstwa w poszczególnych konkursach LPK

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 8 sierpnia 2019 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 101,0 m 102,0 m 235,8 pkt
2. 9 sierpnia 2019 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 104,0 m 95,5 m 240,1 pkt

Miejsca na podium w poszczególnych konkursach LPK

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 8 sierpnia 2019 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 101,0 m 102,0 m 235,8 pkt 1. —
2. 9 sierpnia 2019 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 104,0 m 95,5 m 240,1 pkt 1. —
3. 21 września 2019 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 104,5 m 108,0 m 249,7 pkt 2. 3,8 pkt Eva Pinkelnig
4. 22 września 2019 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 110,0 m 110,0 m 242,2 pkt 2. 0,5 pkt Ema Klinec

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2022

2016
punkty
- - 34 0
2018
punkty
9 11 53
2019
punkty
- - 1 1 - 2 2 360
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja
 -  − zawodniczka nie wystartowała

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2016/2017 33.
2017/2018 9.
2018/2019 39.

Miejsca na podium w poszczególnych konkursach FIS Cup

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 10 lutego 2018 Rastbüchl Baptist-Kitzlinger-Schanze K-74 HS-78 76,5 m 79,0 m 229,0 pkt 3. 13,8 pkt Agnes Reisch
2. 11 lutego 2018 Rastbüchl Baptist-Kitzlinger-Schanze K-74 HS-78 79,5 m 74,5 m 226,7 pkt 2. 7,3 pkt Agnes Reisch

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2016/2017
punkty
- - - - 5 10 - - - - 25 77
Sezon 2017/2018
punkty
21 17 dq 22 - - - - 3 2 12 21 - 205
Sezon 2018/2019
punkty
38 20 6 9 - - - - - - - - 80
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodniczka nie wystartowała

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Chiara Hölzl, Daniela Iraschko-Stolz, Marita Kramer i Sophie Sorschag.
  2. 1 2 Skład zespołu: Michael Hayböck, Daniela Iraschko-Stolz, Stefan Kraft i Marita Kramer.
  3. 1 2 Skład zespołu: Lisa Eder, Marita Kramer, Sophie Mair i Claudia Purker.
  4. 1 2 Skład zespołu: Lisa Eder, Lisa Hirner, Marita Kramer i Claudia Purker.
  5. 1 2 Skład zespołu: Lisa Eder, David Haagen, Marita Kramer i Maximilian Lienher.
  6. 1 2 Skład zespołu: Lisa Eder, Marita Kramer, Vanessa Moharitsch i Julia Mühlbacher.
  7. 1 2 Skład zespołu: Lisa Eder, Marita Kramer, Peter Resinger i Marco Wörgötter.
  8. 1 2 3 Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
  9. ↑ Skład zespołu: Marita Kramer, Jan Hörl, Jacqueline Seifriedsberger i Daniel Tschofenig
  10. 1 2 Skład zespołu: Daniela Iraschko-Stolz, Marita Kramer, Chiara Hölzl, Eva Pinkelnig
  11. 1 2 Skład zespołu: Daniela Iraschko-Stolz, Sophie Sorschag, Chiara Hölzl, Marita Kramer.
  12. 1 2 Skład zespołu: Chiara Kreuzer, Jacqueline Seifriedsberger, Lisa Eder, Marita Kramer.
  13. ↑ Skład zespołu: Daniela Iraschko-Stolz, Lisa Eder, Chiara Hölzl, Marita Kramer.
  14. ↑ Skład zespołu: Eva Pinkelnig, Daniel Huber, Marita Kramer, Stefan Kraft.
  15. ↑ Skład zespołu: Chiara Kreuzer, Manuel Fettner, Marita Kramer, Stefan Kraft.

Przypisy

  1. 1 2 Sprunglauf Weltcup Hinzenbach 04.02.17 - Weltcupdebüt für die junge Athletin vom SK Saalfelden. schiklubsaalfelden.com. [dostęp 2017-03-05]. (niem.).
  2. 1 2 Sara Marita Kramer will heuer hoch hinaus. meinbezirk.at, 2019-11-28. [dostęp 2020-01-11]. (niem.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 Athlete : KRAMER Marita. fis-ski.com. [dostęp 2020-01-13]. (ang.).
  4. 1 2 Adam Kwieciński: KRAMER Marita 2001.10.25 AUT. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2020-01-13].
  5. 1 2 Dominik Formela: PŚ Pań w Sapporo: Sukces Kramer, historyczny wynik Rajdy. skijumping.pl, 2020-01-11. [dostęp 2020-01-11].
  6. ↑ Luis Holuch: Chiara Hölzl gewinnt Quali in Rasnov. skispringen.com, 2020-01-24. [dostęp 2020-02-09]. (niem.).
  7. ↑ Pierwsza część mistrzostw Austrii dla Pinkelnig i Hayboecka. skijumping.pl, 2019-10-19. [dostęp 2020-01-11].
  8. ↑ Sara KRAMER. fis-ski.com. [dostęp 2020-01-11]. (ang.).
  9. 1 2 3 4 Walter van Zoeren: ‘AustrianDutchSisters’ Sara en Femke zijn Nederlandse hoop op een olympische medaille tijdens de Winterspelen. tubantia.nl, 2019-11-20. [dostęp 2020-01-11]. (niderl.).
  10. ↑ Sara Marita Kramer. saraenfemke.eu. [dostęp 2017-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  11. 1 2 KRAMER Marita - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-17]. (ang.).
  12. 1 2 Sapporo - Result. FIS Ski. [dostęp 2020-01-11]. (ang.).
  13. 1 2 Ramsau - Result. fis-ski.com. [dostęp 2020-12-26]. (ang.).
  14. 1 2 Titisee-Neustadt - Result. fis-ski.com. [dostęp 2021-01-30]. (ang.).
  15. 1 2 Titisee-Neustadt - Result. fis-ski.com. [dostęp 2021-01-31]. (ang.).
  16. 1 2 Nizhny Tagil - Result. fis-ski.com. [dostęp 2021-03-20]. (ang.).
  17. 1 2 Nizhny Tagil - Result. fis-ski.com. [dostęp 2021-03-21]. (ang.).
  18. 1 2 Chaykovskiy - Result. fis-ski.com. [dostęp 2021-03-26]. (ang.).
  19. 1 2 Chaykovskiy - Result. fis-ski.com. [dostęp 2021-03-28]. (ang.).
  20. 1 2 Nizhny Tagil - Result. fis-ski.com. [dostęp 2021-11-26]. (ang.).
  21. 1 2 Lillehammer - Result. fis-ski.com. [dostęp 2021-12-05]. (ang.).
  22. 1 2 Klingenthal - Result. fis-ski.com. [dostęp 2021-12-10]. (ang.).
  23. 1 2 Klingenthal - Result. fis-ski.com. [dostęp 2021-12-11]. (ang.).
  24. 1 2 Ramsau - Result. fis-ski.com. [dostęp 2021-12-17]. (ang.).
  25. 1 2 Willingen - Result. fis-ski.com. [dostęp 2022-01-29]. (ang.).
  26. 1 2 Lillehammer - Result. fis-ski.com. [dostęp 2022-03-03]. (ang.).
  27. ↑ Oberstdorf - Result. FIS Ski. [dostęp 2020-02-02]. (ang.).
  28. ↑ Ljubno - Result. FIS Ski. [dostęp 2021-01-24]. (ang.).
  29. ↑ Lillehammer - Result. FIS Ski. [dostęp 2021-12-04]. (ang.).
  30. ↑ Ljubno - Result. FIS Ski. [dostęp 2021-12-31]. (ang.).
  31. ↑ Ljubno - Result. FIS Ski. [dostęp 2021-01-01]. (ang.).
  32. ↑ Hinzenbach - Result. FIS Ski. [dostęp 2022-02-27]. (ang.).
  33. ↑ Wisła - Result. FIS Ski. [dostęp 2022-11-06]. (ang.).
  34. ↑ Lillehammer - Result. fis-ski.com. [dostęp 2022-12-03]. (ang.).
  35. ↑ Marita KRAMER - Athlete Information; Grand Prix Standings. [dostęp 2023-10-08].
  36. 1 2 KRAMER Marita - Athlete Information; Continental Cup [online], www.fis-ski.com [dostęp 2024-03-08] (ang.).
  37. ↑ KRAMER Marita - Athlete Information; FIS Cup [online], www.fis-ski.com [dostęp 2024-03-08] (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.