Manuel Fettner

Manuel Fettner (2022)
Data i miejsce urodzenia

17 czerwca 1985
Wiedeń

Klub

SV Innsbruck Bergisel

Wzrost

179 cm

Debiut w PŚ

4 stycznia 2001 w Innsbruck (44. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

6 stycznia 2001 w Bischofshofen (5. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

29 grudnia 2010 w Oberstdorfie (3. miejsce)

Rekord życiowy

243,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (17 marca 2023)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
złoto Pekin 2022 duża druż.
srebro Pekin 2022 normalna
Mistrzostwa świata
złoto Val di Fiemme 2013 duża druż.
brąz Lahti 2017 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
srebro Tauplitz 2024 drużynowo
brąz Tauplitz 2016 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Sollefteå 2003 drużynowo
srebro Karpacz 2001 indywidualnie
srebro Karpacz 2001 drużynowo
srebro Schonach 2002 drużynowo
Uniwersjada
złoto Innsbruck 2005 normalna
złoto Innsbruck 2005 duża
złoto Turyn 2007 drużynowo
brąz Innsbruck 2005 drużynowo
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
srebro Vuokatti 2001 drużynowo
Inne nagrody
Letnie Grand Prix
2. miejsce
2022
Puchar Kontynentalny
1. miejsce
2013/2014
3. miejsce
2009/2010
3. miejsce
2020/2021
Letni Puchar Kontynentalny
1. miejsce
2021
Alpen Cup
1. miejsce
1999/2000
Odznaczenia
Strona internetowa

Manuel Fettner (ur. 17 czerwca 1985 w Wiedniu) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant SV Innsbruck Bergisel. Srebrny indywidualnie na skoczni normalnej oraz złoty w drużynie męskiej medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2022. Drużynowy złoty z 2013 i brązowy z 2017 medalista mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym, a także srebrny z 2024 i brązowy z 2016 medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich. Wielokrotny medalista mistrzostw świata juniorów oraz zimowej uniwersjady. Drugi zawodnik klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix 2022, zwycięzca Pucharu Kontynentalnego 2013/2014 oraz Letniego Pucharu Kontynentalnego 2021.

Przebieg kariery

Początki

W sierpniu 1998 na nieoficjalnych mistrzostwach świata dzieci w Garmisch-Partenkirchen zdobył srebrny medal zarówno indywidualnie, jak i w drużynie. W marcu 1999 zajął 3. miejsce indywidualnie i 2. w zawodach drużynowych na OPA Games. 1 stycznia 2000 w debiucie w Pucharze Kontynentalnym zajął 21. pozycję w Innsbrucku. Dzień później na tej samej skoczni po raz pierwszy w karierze wziął udział w kwalifikacjach do konkursu Pucharu Świata, lecz zajął 51. miejsce i nie wystąpił w konkursie głównym. 6 lutego 2000 ukończył zawody Pucharu Kontynentalnego w Saalfelden na podium, zajmując 3. pozycję. Wynik ten powtórzył w marcu 2000 w Zaō.

Sezon 2000/2001

2 stycznia 2001 w Innsbrucku odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Zakwalifikował się do rozgrywanego 4 stycznia konkursu Turnieju Czterech Skoczni i Pucharu Świata w Innsbrucku, w którym zajął 44. lokatę. Dwa dni później zdobył pierwsze punkty najwyższej rangi cyklu, zawody w Bischofshofen kończąc na 5. miejscu. W dalszej części sezonu w Pucharze Świata już nie wystąpił. W Pucharze Kontynentalnym 2000/2001 odniósł jeszcze jedno indywidualne zwycięstwo, w lutym 2001 w Titisee-Neustadt, a na podium stawał łącznie 5 razy. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2001 w Karpaczu zdobył srebrny medal zarówno w zawodach indywidualnych, jak i w drużynie. W marcu konkurs indywidualny Zimowego Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy 2001 ukończył na 10. pozycji, a w drużynie zdobył srebrny medal.

Sezon 2001/2002

W sezonie 2001/2002 Pucharu Świata trzykrotnie zdobył punkty, zajmując za każdym razem miejsca w trzeciej dziesiątce. Najwyżej sklasyfikowany był na 23. pozycji, 15 grudnia 2001 w Engelbergu. W Pucharze Kontynentalnym 2001/2002 pięciokrotnie stawał na podium, a raz, 10 lutego 2002 w Gallio, zwyciężył. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2002 zajął 12. miejsce indywidualnie, a w drużynie ponownie zdobył srebrny medal.

Lata 2002–2004

W sezonie 2002/2003 nie wystąpił w zawodach głównych Pucharu Świata. W Pucharze Kontynentalnym najwyżej sklasyfikowany był na 9. miejscu latem i 10. zimą. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2003 zdobył złoty medal w konkursie drużynowym, a indywidualnie zajął 6. pozycję. W Pucharze Kontynentalnym 2003/2004 najwyżej sklasyfikowany był na 5. miejscu.

Sezon 2004/2005

W sezonie 2004/2005 cztery razy stawał na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego, zajmując dwukrotnie 2. i dwukrotnie 3. lokatę. W pięciu występach w zawodach głównych Pucharu Świata najwyżej sklasyfikowany był na 31. miejscu, w marcu 2005 w Lillehammer. Wystartował na Zimowej Uniwersjadzie 2005, na której zdobył złote medale w zawodach indywidualnych na skoczni normalnej oraz dużej, a także brązowy w konkursie drużynowym.

Sezon 2005/2006

W sierpniu 2005 zdobył pierwsze w karierze punkty Letniego Grand Prix, zajmując 17. miejsce w Zakopanem. W zimowej części sezonu 2005/2006 sześciokrotnie zdobył punkty Pucharu Świata, najwyżej klasyfikowanym będąc na 16. pozycji, 22 stycznia 2006 w Sapporo. W Pucharze Kontynentalnym dwa razy zajął 2. lokatę, również na skoczni w Sapporo.

Sezon 2006/2007

W zawodach Letniego Grand Prix 2006 najwyżej sklasyfikowany był na 5. pozycji, którą zajął 2 września w Kranju. Zimą 2006/2007 raz stanął na podium Pucharu Kontynentalnego – w grudniu 2006 w Engelbergu był 2. W Pucharze Świata 2006/2007 punkty zdobył czterokrotnie, w początkowej części sezonu, a w najlepszym występie, 4 stycznia 2007 w Innsbrucku, zajął 9. miejsce. Na Zimowej Uniwersjadzie 2007 zajął 4. lokatę w obu konkursach indywidualnych, a w zawodach drużynowych zdobył złoty medal.

Sezon 2007/2008

W grudniowych zawodach Pucharu Kontynentalnego 2007/2008 zwyciężył w Pragelato, a także zajął 1. i 2. miejsce w Rovaniemi. 22 i 23 grudnia 2007 wystartował w zawodach Pucharu Świata w Engelbergu, które ukończył na 8. i 7. pozycji. W dalszej części sezonu 2007/2008 cyklu jeszcze ośmiokrotnie zdobył punkty, a najwyżej sklasyfikowany był na 16. miejscu, w lutym 2008 w Libercu. W tym samym miesiącu zajął 1. i 3. pozycję w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Ramsau. W klasyfikacji generalnej Puchar Świata zakończył na 29. lokacie ze 160 punktami.

Sezon 2008/2009

W sezonie 2008/2009 startował głównie w Pucharze Kontynentalnym. W letniej edycji tego cyklu dwa razy stawał na podium, zajmując 1. i 3. miejsce w Villach we wrześniu 2008. W zimowej części sezonu w ramach Pucharu Kontynentalnego 2008/2009 był raz 1., raz 2. i dwa razy 3. W Pucharze Świata 2008/2009 dwa razy zdobył punkty, a najwyżej sklasyfikowany był w grudniu 2008 w Engelbergu, na 24. pozycji.

Sezon 2009/2010

Sześciokrotnie zdobył punkty Letniego Grand Prix 2009. Najwyżej sklasyfikowany w cyklu był na 6. miejscu, w październikowych zawodach w Klingenthal.

Sezon zimowy 2009/2010 rozpoczął w Pucharze Świata od 16. lokaty w Ruce 28 listopada 2009. W kolejnych tygodniach punkty cyklu zdobył w kilku startach tylko raz – w konkursie 58. Turnieju Czterech Skoczni w Innsbrucku był 26. W styczniu i lutym 2010 startował w Pucharze Kontynentalnym, zajmując trzykrotnie 1. i dwa razy 2. miejsce. W marcu 2010 powrócił do startów w Pucharze Świata. W czterech startach trzykrotnie zdobył punkty, a najwyżej sklasyfikowany był 14 marca w Oslo, na 10. pozycji. Sezon 2009/2010 Pucharu Kontynentalnego ukończył na 3. miejscu w klasyfikacji generalnej z 630 punktami.

Sezon 2010/2011

Przez cały sezon zimowy 2010/2011 występował w Pucharze Świata, regularnie zdobywając punkty. 29 grudnia 2010 w Oberstdorfie po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów Pucharu Świata, zajmując 3. lokatę. Cały 59. Turniej Czterech Skoczni ukończył na 4. pozycji. W trakcie sezonu łącznie siedmiokrotnie kończył zawody indywidualne Pucharu Świata w pierwszej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej sezonu 2010/2011 cyklu znalazł się na 12. miejscu z 460 punktami.

Został powołany do reprezentacji Austrii na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2011, ale ostatecznie nie wystąpił w żadnym konkursie.

Sezon 2011/2012

W zawodach indywidualnych Letniego Grand Prix 2011 najwyżej sklasyfikowany był na 7. miejscu, które zajmował w październiku w Klingenthal i Hinzenbach. W sezonie 2011/2012 Pucharu Świata najlepsze występy Fettnera miały miejsce w rozgrywanych w grudniu zawodach w Harrachovie, które ukończył na 11. i 12. pozycji. W pozostałych konkursach cyklu zajmował miejsca w trzeciej dziesiątce bądź nie zdobywał punktów. Startował również w Pucharze Kontynentalnym 2011/2012, w którym trzykrotnie zwyciężył: dwa razy w styczniu 2012 w Titisee-Neustadt i raz w lutym w Wiśle.

Sezon 2012/2013

W sezonie zimowym 2012/2013 startował głównie w Pucharze Świata, w większości występów zdobywając punkty. W pierwszej części sezonu najwyżej klasyfikowany był na 7. pozycji, którą zajmował w listopadzie 2012 w Lillehammer oraz w otwierającym 61. Turniej Czterech Skoczni konkursie w Oberstdorfie. W styczniu 2013 trafił do Pucharu Kontynentalnego, gdzie w czterech występach trzy razy zwyciężył, a raz zajął 2. lokatę.

W lutym 2013 powrócił do występów w Pucharze Świata, a na przełomie lutego i marca zadebiutował w najwyższej rangi zawodach mistrzowskich. Indywidualnie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013 zajął 20. miejsce na skoczni normalnej i 15. na dużej. W drugiej serii konkursu drużynowego narta Fettnera odpięła się po lądowaniu na 128 m. Utrzymał on jednak równowagę, dzięki czemu nie stracił not za styl i reprezentacja Austrii, w której obok Fettnera wystąpili Wolfgang Loitzl, Thomas Morgenstern i Gregor Schlierenzauer, zdobyła złoty medal.

W drugiej połowie sezonu w Pucharze Świata najwyżej sklasyfikowany był na 15. miejscu, które zajął w marcu 2013 w Trondheim. Cały sezon 2012/2013 cyklu zakończył na 30. pozycji w klasyfikacji generalnej z 211 punktami.

Sezon 2013/2014

W sezonie zimowym 2013/2014 startował naprzemiennie w Pucharze Świata i w Pucharze Kontynentalnym. W głównym cyklu najwyżej sklasyfikowany był na 11. miejscu na otwarciu sezonu w Klingenthal, a punkty zdobył łącznie dziesięciokrotnie. W Pucharze Kontynentalnym 2013/2014 trzy razy zwyciężył, trzy razy był 2. i raz zajął 3. pozycję. Zdobył 803 punkty do klasyfikacji generalnej PK, co pozwoliło mu na zwycięstwo w całym cyklu.

Sezon 2014/2015

Również w sezonie 2014/2015 występował zarówno w Pucharze Świata, jak i w Pucharze Kontynentalnym. W tym drugim cyklu raz zwyciężył, w grudniu 2014 w Renie. W Pucharze Świata najwyżej sklasyfikowany był na 14. pozycji, którą zajmował w marcu 2015 w Oslo oraz w Planicy. W klasyfikacji generalnej sezon 2014/2015 cyklu ukończył na 33. miejscu ze 146 punktami.

Sezon 2015/2016

Zimą 2015/2016 regularnie występował w Pucharze Świata, w większości startów zdobywając punkty. Trzy razy kończył zawody cyklu w pierwszej dziesiątce, a najwyżej sklasyfikowany został na 8. lokacie, 31 stycznia 2016 w Sapporo. Sezon 2015/2016 Pucharu Świata ukończył na 24. miejscu w klasyfikacji generalnej z 238 punktami. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016. Indywidualnie zajął na nich 25. pozycję, a w drużynie wraz ze Stefanem Kraftem, Manuelem Poppingerem i Michaelem Hayböckiem zdobył brązowy medal.

Sezon 2016/2017

Wystąpił i zdobył punkty we wszystkich konkursach Pucharu Świata 2016/2017, jedenaście razy kończąc zawody indywidualne cyklu w czołowej dziesiątce. 26 listopada 2016 po blisko sześcioletniej przerwie po raz drugi w karierze stanął na podium zawodów Pucharu Świata, zajmujac 3. miejsce w Ruce, a 29 stycznia 2017 powtórzył ten wynik w Willingen. Sezon zakończył na 10. miejscu w klasyfikacji generalnej z 703 punktami.

Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017 w Lahti. W zawodach indywidualnych zajął 12. lokatę na skoczni normalnej oraz 18. na dużej, a w drużynie męskiej zdobył wraz z Michaelem Hayböckiem, Gregorem Schlierenzauerem i Stefanem Kraftem brązowy medal.

Sezon 2017/2018

Zawody Letniego Grand Prix 2017 w Courchevel ukończył na 8. pozycji.

W Pucharze Świata 2017/2018 najlepsze wyniki osiągał na początku sezonu. W najlepszym występie, 2 grudnia 2017 w Niżnym Tagile, zajął 8. miejsce. Pomiędzy styczniem a marcem 2018 najwyżej w cyklu klasyfikowany był na 23. pozycji w Zakopanem. W lutym wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018. Indywidualnie zajął 23. miejsce na skoczni normalnej i 32. na dużej, a zawody drużynowe ukończył na 4. lokacie. W marcu 2018 dwukrotnie zwyciężył w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Zakopanem. Sezon 2017/2018 Pucharu Świata ukończył na 27. miejscu w klasyfikacji generalnej ze 137 punktami.

Sezon 2018/2019

W sezonie 2018/2019 Pucharu Świata najwyżej sklasyfikowany był na 8. miejscu, które zajął 12 stycznia 2019 w Val di Fiemme. Najczęściej zajmował w cyklu pozycje w trzeciej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej zakończył go na 31. lokacie ze 166 punktami. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 wystąpił w konkursie indywidualnym na skoczni dużej w Innsbrucku, który ukończył na 24. miejscu.

Sezon 2019/2020

Sezon zimowy 2019/2020 rozpoczął od startów w Pucharze Kontynentalnym, w którym najwyżej klasyfikowany był na 7. pozycji. W Pucharze Świata raz wystąpił w zawodach głównych – w konkursie 68. Turnieju Czterech Skoczni w Bischofshofen 6 stycznia 2020 zajął 41. miejsce. W kolejnych dniach zadecydował o zakończeniu sezonu, wskazując problemy zdrowotne w trakcie przygotowań jako przyczynę słabszej dyspozycji.

Sezon 2020/2021

Do występów w zawodach międzynarodowych powrócił w listopadzie 2020. W sezonie 2020/2021 startował naprzemiennie w Pucharze Świata i Pucharze Kontynentalnym. W najlepszym występie w Pucharze Świata, 19 lutego 2021 w Râșnovie, zajął 8. miejsce w konkursie, w którym prowadził po pierwszej serii. Poza tym jeszcze trzykrotnie zdobył punkty cyklu, za każdym razem za lokaty w trzeciej dziesiątce. Został powołany na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021, ale ostatecznie nie znalazł się w kadrze na żaden z konkursów. W Pucharze Kontynentalnym 2020/2021 pięć razy stawał na podium – dwukrotnie na drugim i trzykrotnie na trzecim jego stopniu. W klasyfikacji generalnej cykl ukończył na 3. miejscu z 566 punktami.

Sezon 2021/2022

W ramach Letniego Grand Prix 2021 zajął 10. miejsce 18 lipca w Wiśle. W ośmiu występach w Letnim Pucharze Kontynentalnym 2021 zajął 3 razy pierwszą, 3 razy drugą i raz trzecią lokatę. Pozwoliło mu to na zwycięstwo w klasyfikacji generalnej cyklu z 650 punktami.

W zimowej części sezonu 2021/2022 regularnie występował w Pucharze Świata, najczęściej kończąc zawody w drugiej dziesiątce. Najwyżej sklasyfikowany został na 5. pozycji, którą zajął 5 stycznia 2022 w konkursie 70. Turnieju Czterech Skoczni w Bischofshofen. W klasyfikacji generalnej Puchar Świata 2021/2022 ukończył na 17. miejscu z 424 punktami.

W lutym wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022, na których zdobył dwa medale: srebrny indywidualnie na skoczni normalnej, a także złoty w drużynie męskiej, w której wystartował wraz z Stefanem Kraftem, Danielem Huberem i Janem Hörlem. Indywidualnie na skoczni dużej był 7., a w drużynie mieszanej zajął 5. pozycję. W marcu wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2022, które ukończył na 16. lokacie indywidualnie oraz 4. w drużynie męskiej.

Sezon 2022/2023

W czterech startach w Letnim Grand Prix 2022 dwukrotnie stawał na podium – w sierpniu zwyciężył w Courchevel, a we wrześniu zajął 3. miejsce w Hinzenbach. Pozwoliło mu to na ukończenie całego cyklu na 2. pozycji w klasyfikacji generalnej z 210 punktami.

W sezonie 2022/2023 Pucharu Świata zajmował głównie miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce. Po drugiej w karierze blisko sześcioletniej przerwie powrócił na podium cyklu 18 grudnia 2022 w Engelbergu, gdzie zajął 2. lokatę. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023 wystąpił jedynie w zawodach indywidualnych na skoczni dużej, które ukończył na 20. miejscu. W konkursie Raw Air 2023 w Lillehammer 14 marca po raz kolejny stanął na podium Pucharu Świata, zajmując 3. pozycję. Sezon zakończył na 10. miejscu w klasyfikacji generalnej PŚ z 755 punktami.

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2018 Pjongczang – 23. miejsce (K-98), 32. miejsce (K-125)
2022 Pekin/Zhangjiakou – srebrny medal (K-95), 7. miejsce (K-125)

Drużynowo

2018 Pjongczang – 4. miejsce
2022 Pekin/Zhangjiakou – 5. miejsce (drużyna mieszana/K-95), złoty medal

Starty M. Fettnera na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
23. 10 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 96,5 m 105,5 m 211,7 pkt 47,6 pkt Andreas Wellinger
32. 17 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 124,0 m – 109,8 pkt 175,9 pkt Kamil Stoch
4. 19 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż. 122,5 m 125,5 m 978,4 pkt (228,1 pkt) 120,1 pkt Norwegia
2. 6 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 indywid. 102,5 m 104,0 m 270,8 pkt 4,2 pkt Ryōyū Kobayashi
5. 7 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 druż. miesz. 101,0 m 102,0 m 818,0 pkt (255,3 pkt) 183,5 pkt Słowenia
7. 12 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 indywid. 138,5 m 134,0 m 272,7 pkt 23,4 pkt Marius Lindvik
1. 14 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 druż. 128,0 m 128,0 m 942,7 pkt (229,5 pkt) –

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2013 Val di Fiemme/Predazzo – 20. miejsce (K-95), 15. miejsce (K-120)
2017 Lahti – 12. miejsce (K-90), 18. miejsce (K-116)
2019 Seefeld/Innsbruck – 24. miejsce (K-120)
2023 Planica – 20. miejsce (K-125)

Drużynowo

2013 Val di Fiemme/Predazzo – złoty medal (K-120)
2017 Lahti – brązowy medal (K-116)

Starty M. Fettnera na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
20. 23 lutego 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 96,0 m 97,0 m 225,1 pkt 27,5 pkt Anders Bardal
15. 28 lutego 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 126,5 m 125,5 m 272,7 pkt 23,1 pkt Kamil Stoch
1. 2 marca 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 druż. 125,5 m 128,0 m 1135,9 pkt (276,4 pkt) –
12. 25 lutego 2017 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 95,0 m 94,5 m 246,3 pkt 24,5 pkt Stefan Kraft
18. 2 marca 2017 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 118,0 m 122,5 m 242,7 pkt 36,6 pkt Stefan Kraft
3. 4 marca 2017 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż. 126,5 m 121,0 m 1068,9 pkt (259,9 pkt) 35,3 pkt Polska
24. 23 lutego 2019 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 117,5 m 122,5 m 219,0 pkt 60,4 pkt Markus Eisenbichler
20. 3 marca 2023 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 indywid. 128,0 m 128,0 m 249,4 pkt 38,1 pkt Timi Zajc

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2016 Tauplitz – 25. miejsce
2022 Vikersund – 16. miejsce
2024 Tauplitz – 35. miejsce

Drużynowo

2016 Tauplitz – brązowy medal
2022 Vikersund – 4. miejsce
2024 Tauplitz – srebrny medal

Starty M. Fettnera na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
25. 15-16 stycznia 2016 Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 194,5 m 156,0 m 171,0 m – 401,4 pkt 238,7 pkt Peter Prevc
3. 17 stycznia 2016 Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż. 180,5 m 156,5 m 1310,4 pkt (255,1 pkt) 157,3 pkt Norwegia
16. 11–12 marca 2022 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 indywid. 216,5 m 197,5 m 193,5 m 213,0 m 719,1 pkt 135,1 pkt Marius Lindvik
4. 13 marca 2022 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 druż. 213,0 m 217,0 m 1552,7 pkt (381,4 pkt) 158,8 pkt Słowenia
35. 26–27 stycznia 2024 Tauplitz Kulm K-200 HS-235 indywid. 158,0 m – – – 129,5 pkt 517,9 pkt Stefan Kraft
2. 28 stycznia 2024 Tauplitz Kulm K-200 HS-235 druż. 218,5 m 210,0 m 1588,9 pkt (402,5 pkt) 26,5 pkt Słowenia

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2001 Karpacz – srebrny medal
2002 Schonach – 12. miejsce
2003 Sollefteå – 6. miejsce

Drużynowo

2001 Karpacz – srebrny medal
2002 Schonach – srebrny medal
2003 Sollefteå – złoty medal

Starty M. Fettnera na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2. 1 lutego 2001 Karpacz Orlinek K-85 druż. 84,0 m 84,0 m 863,5 pkt (224,5 pkt) 28,5 pkt Finlandia
2. 3 lutego 2001 Karpacz Orlinek K-85 indywid. 88,0 m 86,0 m 239,0 pkt 7,0 pkt Veli-Matti Lindström
2. 24 stycznia 2002 Schonach Langenwaldschanze K-90 druż. 83,0 m 97,5 m 924,0 pkt (232,0 pkt) 29,0 pkt Finlandia
12. 26 stycznia 2002 Schonach Langenwaldschanze K-90 indywid. 91,0 m 85,0 m 217,0 pkt 38,5 pkt Janne Happonen
1. 6 lutego 2003 Sollefteå Hallstabacken K-107 druż. 111,0 m 108,5 m 945,2 pkt (235,8 pkt) –
6. 8 lutego 2003 Sollefteå Hallstabacken K-107 indywid. 103,5 m 105,0 m 215,5 pkt 45,5 pkt Thomas Morgenstern

Igrzyska europejskie

Indywidualnie

2023 Kraków/Zakopane – 18. miejsce (K-95), 15. miejsce (K-125)

Starty M. Fettnera na igrzyskach europejskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
18. 29 czerwca 2023 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 92,0 m 98,0 m 230,9 pkt 39,4 pkt Daniel Tschofenig
15. 1 lipca 2023 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 127,0 m 123,0 m 237,2 pkt 41,9 pkt Dawid Kubacki

Uniwersjada

Indywidualnie

2005 Innsbruck/Seefeld – złoty medal (K-90), złoty medal (K-120)
2007 Turyn/Pragelato – 4. miejsce (K-95), 4. miejsce (K-125)

Drużynowo

2005 Innsbruck/Seefeld – brązowy medal (K-90)
2007 Turyn/Pragelato – złoty medal (K-95)

Starty M. Fettnera na uniwersjadzie – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
1. 13 stycznia 2005 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-90 HS-100 indywid. 96,0 m 93,0 m 252,0 pkt –
3. 14 stycznia 2005 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-90 HS-100 druż. 100,5 m 100,0 m 721,0 pkt (268,0 pkt) 27,0 pkt Słowenia
1. 19 stycznia 2005 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 126,0 m 125,5 m 252,2 pkt –
4. 19 stycznia 2007 Pragelato Trampolino a Monte K-95 HS-106 indywid. 103,5 m 106,5 m 250,0 pkt 15,5 pkt Dmitrij Ipatow
1. 20 stycznia 2007 Pragelato Trampolino a Monte K-95 HS-106 druż. 104,0 m 104,0 m 717,0 pkt (258,0 pkt) –
4. 22 stycznia 2007 Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 indywid. 127,0 m 135,5 m 255,5 pkt 21,7 pkt Dienis Korniłow

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy

Indywidualnie

2001 Vuokatti – 10. miejsce

Drużynowo

2001 Vuokatti – srebrny medal

Starty M. Fettnera na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
10. 13 marca 2001 Vuokatti Hyppyrimäki K-90 indywid. 84,0 m 82,0 m 199,0 pkt 67,0 pkt Janne Happonen
2. 14 marca 2001 Vuokatti Hyppyrimäki K-90 druż. 79,0 m 78,5 m 649,5 pkt (177,5 pkt) 77,5 pkt Finlandia

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2000/2001 54.
2001/2002 58.
2005/2006 42.
2006/2007 48.
2007/2008 29.
2008/2009 66.
2009/2010 39.
2010/2011 12.
2011/2012 41.
2012/2013 30.
2013/2014 46.
2014/2015 33.
2015/2016 24.
2016/2017 10.
2017/2018 27.
2018/2019 31.
2020/2021 49.
2021/2022 17.
2022/2023 10.
2023/2024 12.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 29 grudnia 2010 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 130,0 m 131,5 m 264,0 pkt. 3. 25,6 pkt Thomas Morgenstern
2. 26 listopada 2016 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 136,0 m 133,5 m 273,3 pkt 3. 17,3 pkt Severin Freund
3. 29 stycznia 2017 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 144,5 m 136,0 m 241,0 pkt 3. 1,3 pkt Andreas Wellinger
4. 18 grudnia 2022 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 138,0 m 138,0 m 297,2 pkt 2. 3,2 pkt Dawid Kubacki
5. 14 marca 2023 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 125,5 m 138,0 m 235,9 pkt 3. 21,8 pkt Halvor Egner Granerud

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 1999/2000
punkty
- - - - - - - - - q - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2000/2001
punkty
- - - - - 44 5 - - - - - - - - - - - - - - 45
Sezon 2001/2002
punkty
- - - - - 23 36 27 q 24 42 38 33 - - - - - - 43 35 44 19
Sezon 2002/2003
punkty
- - - - - - - - - - q q - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2003/2004
punkty
- - - - - - - q q - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2004/2005
punkty
- - - - - - - - - - q 48 - - - 48 37 - - - - - - - 31 41 - - 0
Sezon 2005/2006
punkty
q q q q - - q - - 45 27 20 16 25 25 23 43 43 45 - q - 50
Sezon 2006/2007
punkty
29 q q 35 24 - - 9 21 33 - - - - - - - - - - - - - - 48
Sezon 2007/2008
punkty
- - - - - 8 7 44 22 17 43 - - - - - 31 34 19 16 32 17 33 17 21 - 27 160
Sezon 2008/2009
punkty
- - - - - 24 34 - - 43 q - - 28 48 - - - - - - - - - - - - 10
Sezon 2009/2010
punkty
16 48 q 44 q 39 - - 26 45 - - - - - - - - - 14 34 14 10 82
Sezon 2010/2011
punkty
10 11 13 12 21 13 16 3 29 6 6 - - 7 7 10 17 27 13 11 28 - - q 31 14 460
Sezon 2011/2012
punkty
39 42 - 11 12 - - 28 32 41 26 - - - - 35 25 27 27 31 q 28 43 46 q - 71
Sezon 2012/2013
punkty
7 15 11 q 35 16 18 7 24 17 q - - - - - - - - 20 - 17 32 15 33 30 23 211
Sezon 2013/2014
punkty
11 25 q 28 37 32 - - - - 21 31 - - - - 14 20 42 24 50 29 36 46 47 15 30 38 98
Sezon 2014/2015
punkty
- - - - - - - - - q q 17 24 20 25 29 17 31 29 31 20 23 - - 21 44 42 21 14 14 16 146
Sezon 2015/2016
punkty
q 31 22 9 14 10 11 20 22 26 23 32 32 34 8 36 32 31 27 - - - 16 19 45 28 25 16 19 238
Sezon 2016/2017
punkty
4 3 9 23 6 11 4 5 12 7 12 6 14 17 3 11 28 8 15 14 20 8 11 26 24 18 703
Sezon 2017/2018
punkty
16 12 8 13 17 22 26 39 47 47 24 - 23 - - 28 - - - 29 36 31 137
Sezon 2018/2019
punkty
27 22 15 q 16 28 48 48 28 16 24 8 24 32 23 19 - - - 23 31 28 27 17 26 34 q 30 166
Sezon 2019/2020
punkty
- - - - - - - - - q 41 - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2020/2021
punkty
- 25 40 33 - 36 26 - - 50 40 - - - - - - 42 24 - - 8 - - - 50
Sezon 2021/2022
punkty
12 28 22 8 16 16 11 14 27 39 32 5 20 11 28 14 24 - - 39 6 9 15 16 13 17 10 17 424
Sezon 2022/2023
punkty
4 9 5 11 9 17 14 2 13 4 15 8 15 27 6 13 20 7 36 4 34 48 - 16 11 3 11 14 18 q 24 21 755
Sezon 2023/2024
punkty
25 46 5 8 20 6 11 19 13 4 46 4 8 7 7 39 15 28 4 5 11 5 15 6 19 29 18 22 33 19 dq 12 703
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon
2012/2013
- 2 - - - 4 -
Sezon
2014/2015
- - - - 2
Sezon
2015/2016
3 3 2 - - 3
Sezon
2016/2017
3 4 2 1 3 4
Sezon
2017/2018
- 4 5 4 - - 5 -
Sezon
2018/2019
- - - - 3 - -
Sezon
2020/2021
- - - 3 -
Sezon
2021/2022
1 1 - - - 2 3
Sezon
2022/2023
- 1 - - - - -
Sezon
2023/2024
2 1 - - - -
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010/2011 37.
2012/2013 48.
2014/2015 25.
2015/2016 21.
2016/2017 22.
2017/2018 48.
2018/2019 51.
2021/2022 13.
2022/2023 18.
2023/2024 15.

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2000/2001 45.
2001/2002 32.
2004/2005 65.
2005/2006 42.
2006/2007 30.
2007/2008 26.
2008/2009 63.
2009/2010 47.
2010/2011 4.
2011/2012 32.
2012/2013 25.
2013/2014 52.
2014/2015 39.
2015/2016 18.
2016/2017 5.
2017/2018 31.
2018/2019 24.
2019/2020 58.
2020/2021 56.
2021/2022 24.
2022/2023 10.
2023/2024 19.

Turniej Nordycki

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2005 52.
2006 46.
2008 23.
2010 18.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017 17.
2018 50.
2019 30.
2022 8.
2023 9.
2024 16.

Willingen Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2019 34.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 42.
2019 36.
2022 16.
2023 23.
2024 31.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2005 31.
2006 13.
2008 66.
2009 19.
2011 21.
2012 56.
2013 80.
2014 60.
2015 45.
2016 60.
2017 35.
2018 37.
2021 45.
2022 2.
2023 10.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 7 sierpnia 2022 Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-135 129,0 m 128,0 m 266,1 pkt
2. 7 października 2023 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 134,5 m 138,5 m 282,4 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 7 sierpnia 2022 Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-135 129,0 m 128,0 m 266,1 pkt 1. –
2. 25 września 2022 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 90,0 m 92,5 m 246,1 pkt 3. 19,6 pkt Dawid Kubacki
3. 7 października 2023 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 134,5 m 138,5 m 282,4 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2000
punkty
- - q - - - - - 0
2001
punkty
q q q q - - - 0
2002
punkty
- - - - - 32 0
2005
punkty
- - - 17 13 27 dq 21 48
2006
punkty
22 12 10 11 30 5 - - 12 15 165
2008
punkty
34 - - - - - - - 20 33 11
2009
punkty
19 28 13 34 20 19 - - 6 98
2011
punkty
- - - 17 11 8 - - - 7 7 142
2012
punkty
- - - - - - - 13 38 20
2013
punkty
25 q - - - - - - - - q 6
2014
punkty
41 25 18 - - - - 47 - 19
2015
punkty
- - - - - - - - 12 11 24 53
2016
punkty
- 38 - - - - - - 15 24 23
2017
punkty
- - 8 - - - - 27 14 54
2018
punkty
q - - - - - 18 11 20 48
2019
punkty
- - 46 - - - 42 - 0
2021
punkty
18 10 - - - - - - 39
2022
punkty
- - 1 4 3 37 210
2023
punkty
- - - - - - 19 5 1 157
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2006
1
2008
1
2009
5
2011
- 1
2013
7 8 -
2022
1 - -
2023
3
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – brak startu

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2006 7.
2008 57.
2009 16.

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1999/2000 78.
2000/2001 9.
2001/2002 8.
2002/2003 39.
2003/2004 28.
2004/2005 5.
2005/2006 19.
2006/2007 14.
2007/2008 6.
2008/2009 5.
2009/2010 3.
2011/2012 15.
2012/2013 19.
2013/2014 1.
2014/2015 18.
2017/2018 33.
2018/2019 73.
2019/2020 51.
2020/2021 3.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 2 stycznia 2001 Innsbruck Bergisel K-108 – 113,0 m 109,0 m 245,8 pkt
2. 11 lutego 2001 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-120 – 137,0 m 140,0 m 304,1 pkt
3. 10 lutego 2002 Gallio Trampolino di Pakstall K-95 – 99,0 m 101,0 m 264,5 pkt
4. 1 grudnia 2007 Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 137,5 m 136,5 m 276,2 pkt
5. 13 grudnia 2007 Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 91,0 m 101,5 m 255,5 pkt
6. 24 lutego 2008 Ramsau W90-Schanze K-90 HS-98 96,5 m 96,0 m 257,5 pkt
7. 22 marca 2009 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 138,5 m 133,5 m 289,6 pkt
8. 30 stycznia 2010 Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 141,0 m 133,0 m 290,2 pkt
9. 6 lutego 2010 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 131,0 m 134,0 m 278,5 pkt
10. 7 lutego 2010 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 133,5 m 134,0 m 282,5 pkt
11. 14 stycznia 2012 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 137,5 m 133,5 m 269,8 pkt
12. 15 stycznia 2012 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 136,0 m 133,5 m 264,1 pkt
13. 25 lutego 2012 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 131,0 m – 132,8 pkt
14. 19 stycznia 2013 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 139,0 m 136,0 m 277,0 pkt
15. 20 stycznia 2013 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 135,5 m 130,0 m 259,4 pkt
16. 27 stycznia 2013 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 136,0 m – 135,3 pkt
17. 27 grudnia 2013 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 132,5 m 122,5 m 269,1 pkt
18. 15 lutego 2014 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 112,5 m 109,5 m 263,1 pkt
19. 21 lutego 2014 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 111,0 m 106,5 m 271,5 pkt
20. 14 grudnia 2014 Rena Renabakkene K-124 HS-139 136,0 m 132,0 m 298,8 pkt
21. 10 marca 2018 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 134,0 m 138,5 m 262,7 pkt
22. 11 marca 2018 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 136,5 m 138,0 m 268,9 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 6 lutego 2000 Saalfelden Bibergschanze K-85 – 89,5 m 92,0 m 256,5 pkt 3. 7,5 pkt Georg Späth
2. 8 marca 2000 Zaō Yamagata K-90 – 97,5 m 71,0 m 205,5 pkt 3. 12,0 pkt Stefan Thurnbichler
3. 15 lipca 2000 Villach Villacher Alpenarena K-90 – 87,0 m 96,0 m 240,0 pkt 3. 9,5 pkt Stefan Thurnbichler
4. 27 sierpnia 2000 Winterberg Sankt-Georg-Schanze K-80 – 82,0 m 80,5 m 237,0 pkt 2. 1,5 pkt Bjørn Einar Romøren
5. 26 grudnia 2001 Sankt Moritz Olympiaschanze K-95 – 88,5 m 92,5 m 212,5 pkt 3. 6,5 pkt Peter Žonta
6. 2 stycznia 2001 Innsbruck Bergisel K-108 – 113,0 m 109,0 m 245,8 pkt 1. –
7. 11 lutego 2001 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-120 – 137,0 m 140,0 m 304,1 pkt 1. –
8. 2 lutego 2002 Braunlage Wurmbergschanze K-80 – 91,0 m 87,0 m 225,5 pkt 2. 13,0 pkt Jörg Ritzerfeld
9. 10 lutego 2002 Gallio Trampolino di Pakstall K-95 – 99,0 m 101,0 m 264,5 pkt 1. –
10. 16 lutego 2002 Planica Srednija velikanka K-90 – 97,0 m 95,0 m 258,5 pkt 3. 4,5 pkt Bine Norčič
11. 2 marca 2002 Schönwald Adlerschanze K-84 – 85,0 m 91,5 m 247,0 pkt 2. 2,0 pkt Hansjörg Jäkle
12. 3 marca 2002 Schönwald Adlerschanze K-84 – 90,0 m 86,0 m 247,0 pkt 3. 4,0 pkt Choi Heung-chul
13. 1 stycznia 2005 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-90 HS-100 94,5 m 91,5 m 244,5 pkt 3. 17,5 pkt Dmitrij Ipatow
14. 9 stycznia 2005 Planica Srednija velikanka K-90 HS-100 99,5 m 98,0 m 266,0 pkt 3. 9,5 pkt Anders Bardal
15. 13 lutego 2005 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 116,0 m 107,0 m 251,4 pkt 2. 23,5 pkt Kalle Keituri
16. 19 lutego 2005 Westby Snowflake K-106 HS-117 122,0 m 110,5 m 266,4 pkt 2. 7,2 pkt Anders Bardal
17. 13 stycznia 2006 Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 99,0 m 93,5 m 257,0 pkt 2. 6,5 pkt Anders Bardal
18. 15 stycznia 2006 Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 125,0 m 127,5 m 254,0 pkt 2. 0,7 pkt Rafał Śliż
19. 27 grudnia 2006 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 133,5 m 134,0 m 261,0 pkt 2. 11,0 pkt Andreas Widhölzl
20. 1 grudnia 2007 Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 137,5 m 136,5 m 276,2 pkt 1. –
21. 12 grudnia 2007 Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 100,5 m 93,5 m 259,5 pkt 2. 2,5 pkt Roland Müller
22. 13 grudnia 2007 Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 91,0 m 101,5 m 255,5 pkt 1. –
23. 23 lutego 2008 Ramsau W90-Schanze K-90 HS-98 91,5 m 94,5 m 241,0 pkt 3. 6,5 pkt Wolfgang Loitzl
24. 24 lutego 2008 Ramsau W90-Schanze K-90 HS-98 96,5 m 96,0 m 257,5 pkt 1. –
25. 9 grudnia 2008 Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 92,5 m 94,0 m 241,0 pkt 3. 19,0 pkt Stephan Hocke
26. 28 grudnia 2008 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 127,5 m 133,5 m 249,3 pkt 3. 12,9 pkt Sigurd Pettersen
27. 6 marca 2009 Trondheim Granåsen K-120 HS-131 132,0 m 133,0 m 264,2 pkt 2. 2,9 pkt Stefan Thurnbichler
28. 22 marca 2009 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 138,5 m 133,5 m 289,6 pkt 1. –
29. 24 stycznia 2010 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 134,5 m 133,5 m 262,4 pkt 2. 7,8 pkt David Unterberger
30. 30 stycznia 2010 Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 141,0 m 133,0 m 290,2 pkt 1. –
31. 6 lutego 2010 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 131,0 m 134,0 m 278,5 pkt 1. –
32. 7 lutego 2010 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 133,5 m 134,0 m 282,5 pkt 1. –
33. 27 lutego 2010 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 122,5 m 121,0 m 230,8 pkt 2. 24,6 pkt Adam Małysz
34. 14 stycznia 2012 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 137,5 m 133,5 m 269,8 pkt 1. –
35. 15 stycznia 2012 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 136,0 m 133,5 m 264,1 pkt 1. –
36. 25 lutego 2012 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 131,0 m – 132,8 pkt 1. –
37. 19 stycznia 2013 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 139,0 m 136,0 m 277,0 pkt 1. –
38. 20 stycznia 2013 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 135,5 m 130,0 m 259,4 pkt 1. –
39. 26 stycznia 2013 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 134,0 m 136,5 m 267,9 pkt 2. 3,3 pkt Fredrik Bjerkeengen
40. 27 stycznia 2013 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 136,0 m – 135,3 pkt 1. –
41. 21 grudnia 2013 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 127,0 m 125,0 m 271,4 pkt 2. 0,6 pkt Michael Hayböck
42. 27 grudnia 2013 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 132,5 m 122,5 m 269,1 pkt 1. –
43. 28 grudnia 2013 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 129,5 m 132,5 m 279,9 pkt 3. 1,4 pkt Manuel Poppinger
44. 15 lutego 2014 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 112,5 m 109,5 m 263,1 pkt 1. –
45. 20 lutego 2014 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 102,5 m 101,5 m 253,0 pkt 2. 6,8 pkt Wolfgang Loitzl
46. 21 lutego 2014 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 111,0 m 106,5 m 271,5 pkt 1. –
47. 15 marca 2014 Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 134,0 m – 116,5 pkt 2. 6,4 pkt Rok Justin
48. 14 grudnia 2014 Rena Renabakkene K-124 HS-139 136,0 m 132,0 m 298,8 pkt 1. –
49. 10 marca 2018 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 134,0 m 138,5 m 262,7 pkt 1. –
50. 11 marca 2018 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 136,5 m 138,0 m 268,9 pkt 1. –
51. 28 grudnia 2020 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 134,0 m 140,0 m 276,1 pkt 3. 4,0 pkt Maximilian Steiner
52. 13 lutego 2021 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 138,0 m 134,5 m 275,5 pkt 3. 10,7 pkt Markus Schiffner
53. 14 lutego 2021 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 135,0 m 136,0 m 276,5 pkt 3. 15,6 pkt Markus Schiffner
54. 14 marca 2021 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 136,5 m 131,5 m 265,7 pkt 2. 0,4 pkt Ulrich Wohlgenannt
55. 28 marca 2021 Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 125,5 m 140,5 m 225,1 pkt 2. 4,5 pkt Aleksander Zniszczoł

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 1999/2000
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 21 - - - - - - - - - - - - - - - 3 - - - - - - - - - - - 3 7 - - - - - - 166
Sezon 2000/2001
punkty
- - 3 - - - 2 3 1 - - - - - - - - - - - - 1 4 - - - 10 7 18 34 - - - - - - - - - - 525
Sezon 2001/2002
punkty
- - 33 54 29 - - - - - - - - - - - - - - - - - 4 13 - - - - - - - 2 5 7 1 3 - - 2 3 - - - - - 533
Sezon 2002/2003
punkty
11 10 28 19 15 16 18 24 - - - 17 19 19 34 - - - - - 11 23 - 23 33 34 - - - - - - - - - 194
Sezon 2003/2004
punkty
- - 5 54 16 - - 26 12 29 22 36 8 5 21 42 34 22 37 33 25 - - - - 200
Sezon 2004/2005
punkty
- - - - 37 33 15 38 13 3 17 3 - - - - - - - 10 8 dq 2 2 4 4 14 15 5 - 567
Sezon 2005/2006
punkty
- - - 7 15 6 - - 2 9 2 - - - - - - 31 11 - - 5 - - - - 350
Sezon 2006/2007
punkty
- - - - 2 5 - - - - - 9 9 5 5 10 21 13 39 - - 24 26 57 341
Sezon 2007/2008
punkty
1 6 5 2 1 - - - - - - - - - 5 - - - - - 3 1 - - - - - - 570
Sezon 2008/2009
punkty
3 7 16 14 - - 5 3 - - - - - - - - - 39 4 82 10 7 12 5 12 21 35 2 11 13 6 1 15 725
Sezon 2009/2010
punkty
- - - - - - - - - - - - 5 2 1 1 1 10 17 6 5 2 - - - - 630
Sezon 2011/2012
punkty
- - - - - - - - 1 1 7 17 6 - - - - - - - - 1 4 - - - - 440
Sezon 2012/2013
punkty
- - - - - - - - - 1 1 2 1 - - - - - - - - - - - - - - - 380
Sezon 2013/2014
punkty
- - 5 2 1 3 11 11 - - - - 15 7 12 1 7 2 1 - - - - 2 803
Sezon 2014/2015
punkty
5 1 5 - - - - - - - - - - - - - - 9 6 5 12 6 - - - - 366
Sezon 2017/2018
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 1 1 - 200
Sezon 2018/2019
punkty
- - - - 18 7 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 49
Sezon 2019/2020
punkty
7 12 16 27 - - - - - - - - - - - - - - - - - 77
Sezon 2020/2021
punkty
- - - 6 3 7 4 - - - - 3 3 - - 2 4 2 4 566
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2002 42.
2003 83.
2004 42.
2008 4.
2014 46.
2016 52.
2017 36.
2018 74.
2021 1.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 20 września 2008 Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 96,0 m 98,0 m 259,0 pkt
2. 21 sierpnia 2021 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 101,0 m 95,5 m 254,8 pkt
3. 11 września 2021 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 130,0 m 130,0 m 259,5 pkt
4. 26 września 2021 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 136,5 m 143,0 m 274,8 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 20 września 2008 Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 96,0 m 98,0 m 259,0 pkt 1. –
2. 21 września 2008 Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 97,5 m 93,0 m 252,0 pkt 3. 13,0 pkt Markus Eggenhofer
3. 21 sierpnia 2021 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 101,0 m 95,5 m 254,8 pkt 1. –
4. 22 sierpnia 2021 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 97,0 m 95,0 m 250,2 pkt 2. 0,4 pkt Mika Schwann
5. 11 września 2021 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 130,0 m 130,0 m 259,5 pkt 1. –
6. 18 września 2021 Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 103,0 m 102,5 m 237,6 pkt 2. 0,3 pkt Andreas Granerud Buskum
7. 19 września 2021 Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 100,0 m 101,0 m 233,9 pkt 2. 3,3 pkt Fredrik Villumstad
8. 25 września 2021 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 133,5 m 130,0 m 225,5 pkt 3. 10,2 pkt Timon-Pascal Kahofer
9. 26 września 2021 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 136,5 m 143,0 m 274,8 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2023

2002
punkty
56 37 23 14 - 9 - - - - 55
2003
punkty
27 25 - - - - - - - - 10
2004
punkty
31 29 58 47 dq 17 38 13 36
2008
punkty
10 4 15 17 5 1 3 33 4 - - 361
2014
punkty
- - - - - - - - 6 24 23 26 - - 60
2016
punkty
- - - - - - - - 9 9 - - - - 58
2017
punkty
- - - - - 6 10 - - - - - - 66
2018
punkty
- - - - - - 13 - - - - - - 20
2021
punkty
- - - - 1 2 1 4 2 2 3 1 650
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2008/2009 23.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 12 lipca 2008 Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-106 102,5 m 103,0 m 263,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 12 lipca 2008 Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-106 102,5 m 103,0 m 263,5 pkt 1. –
2. 13 lipca 2008 Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-106 100,0 m 103,5 m 258,5 pkt 2. 1,0 pkt Nicolas Fettner

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 2008/2009
punkty
1 2 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 180
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Odznaczenia

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Stefan Kraft, Manuel Fettner, Gregor Schlierenzauer i Michael Hayböck
  2. 1 2 Skład zespołu: Daniela Iraschko-Stolz, Stefan Kraft, Lisa Eder i Manuel Fettner
  3. 1 2 Skład zespołu: Stefan Kraft, Daniel Huber, Jan Hörl i Manuel Fettner
  4. 1 2 Skład zespołu: Wolfgang Loitzl, Manuel Fettner, Thomas Morgenstern i Gregor Schlierenzauer
  5. 1 2 Skład zespołu: Michael Hayböck, Manuel Fettner, Gregor Schlierenzauer i Stefan Kraft
  6. 1 2 Skład zespołu: Stefan Kraft, Manuel Poppinger, Manuel Fettner i Michael Hayböck
  7. 1 2 Skład zespołu: Michael Hayböck, Ulrich Wohlgenannt, Manuel Fettner i Stefan Kraft
  8. 1 2 Skład zespołu: Michael Hayböck, Manuel Fettner, Jan Hörl i Stefan Kraft
  9. 1 2 Seria konkursowa została odwołana.
  10. 1 2 Skład zespołu: Florian Liegl, Manuel Fettner, Balthasar Schneider i Stefan Kaiser
  11. 1 2 Skład zespołu: Balthasar Schneider, Christoph Strickner, Christian Nagiller i Manuel Fettner
  12. 1 2 Skład zespołu: Manuel Fettner, Christoph Strickner, Roland Müller i Thomas Morgenstern
  13. ↑ Gospodarzem Igrzyskach Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
  14. 1 2 Skład zespołu: Stefan Kaiser, Christoph Strickner, Alexander Seiwald i Manuel Fettner
  15. 1 2 Skład zespołu: Manuel Fettner, Bastian Kaltenböck i Florian Liegl
  16. 1 2 Skład zespołu: Manuel Fettner, Stefan Thurnbichler i Balthasar Schneider
  17. 1 2 Do sezonu 2003/04 włącznie FIS podając rozmiar skoczni posługiwała się punktem konstrukcyjnym
  18. ↑ Ex aequo z Julianem Musiolem
  19. ↑ Ex aequo z Primožem Piklem

Przypisy

  1. 1 2 Manuel Fettner. eurosport.com. [dostęp 2021-01-09].
  2. ↑ Adam Bucholz: Raw Air w Vikersund: Kraft najlepszy na treningu. skijumping.pl, 2023-03-17. [dostęp 2023-03-17].
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 FETTNER Manuel 1985.06.17 AUT. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2024-03-20].
  4. ↑ 99/00 FIS WORLD CUP SKI-JUMPING - 10th World Cup Competition - 4 Hills Tournament - Qualification Round. skijumping-db.net [web.archive.org], 2003-05-06. [dostęp 2012-01-17]. (ang.).
  5. ↑ FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2002. fis-ski.com. [dostęp 2023-12-31]. (ang.).
  6. ↑ FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2003. fis-ski.com. [dostęp 2024-01-09]. (ang.).
  7. ↑ FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2004. fis-ski.com. [dostęp 2024-01-09]. (ang.).
  8. ↑ FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2005. fis-ski.com. [dostęp 2024-01-09]. (ang.).
  9. ↑ FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2006. fis-ski.com. [dostęp 2024-01-09]. (ang.).
  10. ↑ FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2007. fis-ski.com. [dostęp 2024-01-09]. (ang.).
  11. ↑ FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2008. fis-ski.com. [dostęp 2024-02-15]. (ang.).
  12. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 FETTNER Manuel - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-20]. (ang.).
  13. ↑ FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2009. fis-ski.com. [dostęp 2024-02-15]. (ang.).
  14. 1 2 FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2010. fis-ski.com. [dostęp 2024-02-15]. (ang.).
  15. 1 2 FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2011. fis-ski.com. [dostęp 2024-02-15]. (ang.).
  16. ↑ Oslo (NOR) FIS Nordic World Ski Championships. fis-ski.com. [dostęp 2024-02-15]. (ang.).
  17. ↑ FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2012. fis-ski.com. [dostęp 2024-02-17]. (ang.).
  18. 1 2 3 4 FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2013. fis-ski.com. [dostęp 2024-02-17]. (ang.).
  19. ↑ Paweł Guzik: MŚ w Val di Fiemme: Austriacy Mistrzami Świata, Polacy z brązowym medalem!. skijumping.pl, 2013-03-02. [dostęp 2024-02-17].
  20. ↑ FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2014. fis-ski.com. [dostęp 2024-02-17]. (ang.).
  21. ↑ FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2015. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-02]. (ang.).
  22. 1 2 FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2016. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-02]. (ang.).
  23. 1 2 FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-02]. (ang.).
  24. 1 2 FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-02]. (ang.).
  25. 1 2 FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-02]. (ang.).
  26. ↑ FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-06]. (ang.).
  27. ↑ Dominik Formela: Fettner przedwcześnie kończy sezon 2019/20. skijumping.pl, 2020-01-08. [dostęp 2024-03-06].
  28. 1 2 FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-06]. (ang.).
  29. ↑ Oberstdorf (GER) FIS Nordic World Championships. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-06]. (ang.).
  30. 1 2 3 FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-09]. (ang.).
  31. 1 2 FETTNER Manuel - Athlete Information; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-16]. (ang.).
  32. ↑ FETTNER Manuel - Athlete Information; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-16]. (ang.).
  33. ↑ Aufstellung aller seit ca. 1954 verliehenen staatlichen Auszeichnungen im Bereich des Sports (staatliche Auszeichnungen bis 2013). sportministerium.at. s. 12. [dostęp 2014-02-11]. (niem.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.