Clemens Aigner
Data i miejsce urodzenia

2 lutego 1993
Innsbruck

Klub

SV Innsbruck Bergisel

Wzrost

166 cm lub 172 cm

Debiut w PŚ

4 stycznia 2015 w Innsbrucku (50. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

3 stycznia 2016 w Innsbrucku (29. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

18 listopada 2017 w Wiśle (2. miejsce – drużynowo)

Rekord życiowy

216,5 m na Kulm w Tauplitz (13 stycznia 2018)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Uniwersjada
brąz Trydent 2013 normalna druż.
Inne nagrody
Puchar Kontynentalny
1. miejsce
2016/2017
1. miejsce
2018/2019
2. miejsce
2015/2016
2. miejsce
2019/2020

Clemens Aigner (ur. 2 lutego 1993 w Innsbrucku) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant klubu SV Innsbruck Bergisel. Drużynowy brązowy medalista Zimowej Uniwersjady 2013, zwycięzca Pucharu Kontynentalnego 2016/2017 i Pucharu Kontynentalnego 2018/2019 oraz drugi zawodnik klasyfikacji generalnej PK w sezonach 2015/2016 i 2019/2020. Medalista mistrzostw kraju, olimpijczyk (2018).

Przebieg kariery

Do 2016

W cyklu FIS Cup zadebiutował w lutym 2010, pierwsze punkty zdobywając w lipcu tego samego roku w Villach. W 2012 rozpoczął starty w Pucharze Kontynentalnym. Wśród najlepszych 30 zawodników po raz pierwszy znalazł się w swoim drugim starcie, 29 stycznia w Bischofshofen, po zajęciu 28. miejsca.

18 grudnia 2013 wraz z Danielem Huberem i Davidem Unterbergerem zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym skoków narciarskich na Zimowej Uniwersjadzie 2013. W konkursach indywidualnych zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. W sezonie 2013/2014 startował również w Pucharze Kontynentalnym, w najlepszym występie – w styczniu 2014 w Courchevel – zajmując 6. miejsce.

Latem 2014 zadebiutował w Letnim Grand Prix, dwukrotnie zdobywając punkty w zawodach w Hakubie (27. i 25. miejsce). 4 stycznia 2015 w Innsbrucku po raz pierwszy wystartował w konkursie Pucharu Świata, zajmując 50. miejsce. 3 stycznia 2016 w tej samej miejscowości zdobył pierwsze punkty cyklu, zajmując 29. miejsce.

Pięciokrotnie stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego 2015/2016, odnosząc jedno zwycięstwo – 27 grudnia 2015 w Engelbergu. W 25 startach zgromadził 805 punktów, co pozwoliło mu na zajęcie 2. pozycji w klasyfikacji generalnej, ze stratą 13 punktów do Toma Hilde.

Sezon 2016/2017

Podczas Letniego Grand Prix 2016 trzykrotnie kończył zawody w najlepszej dziesiątce. Najwyżej klasyfikowany był na 5. miejscu, we wrześniu w Czajkowskim.

Zimową część sezonu 2016/2017 rozpoczął od startów w Pucharze Świata. W początkowych zawodach nie zdobywał jednak punktów i został przeniesiony do Pucharu Kontynentalnego. Tam w styczniu czterokrotnie stanął na podium. W pierwszej połowie lutego ponownie wystartował w zawodach najwyższej rangi, między innymi dwukrotnie zajmując 15. miejsce w Pucharze Świata w Pjongczangu. W marcu cztery razy z rzędu zwyciężył w zawodach PK. Łącznie w Pucharze Kontynentalnym 2016/2017 11 razy stał na podium, w tym 7 na najwyższym jego stopniu. Pozwoliło mu to na zwycięstwo w cyklu z przewagą ponad 200 punktów nad drugim Miranem Zupančičem.

Sezon 2017/2018

W zimowej części sezonu 2017/2018 regularnie występował w Pucharze Świata. 10 razy zdobył punkty cyklu, a w najlepszym występie – 13 stycznia 2018 w Tauplitz – zajął 7. miejsce. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2017/2018 zajął 29. pozycję ze 104 punktami. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, gdzie zajął 18. miejsce indywidualnie i 5. w drużynie. Wystąpił także na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018, zajmując 31. pozycję indywidualnie na skoczni dużej.

Sezon 2018/2019

W Letnim Grand Prix 2018 najwyżej klasyfikowany był na 7. pozycji, we wrześniu w Hinzenbach. W zimowej części sezonu 2018/2019 na przemian startował w Pucharze Świata i Pucharze Kontynentalnym. W tym pierwszym cyklu w większości występów nie zdobył punktów. Najwyżej klasyfikowany był na mamuciej skoczni w Oberstdorfie, na 17. miejscu. Z kolei w Pucharze Kontynentalnym 2018/2019 siedmiokrotnie zwyciężył, dwa razy był drugi i raz trzeci. Zajął 1. miejsce w całym cyklu, z 977 punktami o 82 wyprzedzając drugiego Aleksandra Zniszczoła.

Lata 2019–2021

W sezonie 2019/2020 w Pucharze Świata punkty zdobył raz w czterech startach – był 26. w zawodach w Bischofshofen. W trakcie sezonu występował głównie w Pucharze Kontynentalnym, gdzie odniósł trzy zwycięstwa, jak również zajął trzykrotnie drugie i trzykrotnie trzecie miejsce. W Pucharze Kontynentalnym 2019/2020 zdobył 931 punktów i zajął 2. miejsce w klasyfikacji generalnej ze stratą 154 punktów do Clemensa Leitnera.

W sezonie 2020/2021 uzyskał wyniki znacznie gorsze od tych z poprzednich lat. Nie startował w Pucharze Świata, a w Pucharze Kontynentalnym nie zdobył punktów. Występował głównie w FIS Cupie, gdzie najwyżej sklasyfikowany był na 4. miejscu.

Sezon 2021/2022

W sezonie 2021/2022 występował na wszystkich poziomach międzynarodowych zawodów pucharowych. W Pucharze Świata kilkukrotnie zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. Najwyżej klasyfikowany indywidualnie był na 11. pozycji, którą zajął w styczniu 2022 w Bischofshofen (w ramach 70. Turnieju Czterech Skoczni) oraz w Zakopanem. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2021/2022 zajął 35. miejsce ze 153 punktami. W Pucharze Kontynentalnym raz zajął 2. i raz 3. miejsce, a w FIS Cupie siedmiokrotnie stawał na podium, trzykrotnie zwyciężając.

Sezon 2022/2023

Sezon zimowy 2022/2023 rozpoczął od startów w Pucharze Kontynentalnym, grudniowe zawody tego cyklu dwukrotnie kończąc na podium – zajął 2. i 3. miejsce w Engelbergu. Wystąpił w zawodach 71. Turnieju Czterech Skoczni w Bischofshofen, które ukończył na 10. pozycji i w dalszej części sezonu występował głównie w Pucharze Świata. Jeszcze trzykrotnie zajął w tym cyklu lokaty w najlepszej dziesiątce – wynik z Bischofshofen powtórzył w styczniu 2023 w Zakopanem i w marcu w Lillehammer, a lutowy konkurs w Râșnovie ukończył na 8. miejscu. W klasyfikacji generalnej sezonu 2022/2023 Pucharu Świata znalazł się na 29. pozycji z 227 punktami.

Sezon 2023/2024

W otwierającym Letnie Grand Prix 2023 konkursie w Courchevel zajął 5. miejsce. W zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2023 trzykrotnie stawał na podium, po razie zajmując 1., 2. i 3. pozycję.

Sezon zimowy 2023/2024 rozpoczął w Pucharze Świata, ale po pierwszym weekendzie w Ruce trafił do Pucharu Kontynentalnego. Tam w czterech grudniowych zawodach trzykrotnie stanął na podium: raz na pierwszym i dwa razy na trzecim stopniu. Do zawodów najwyższej rangi powrócił na 72. Turniej Czterech Skoczni. W kolejnych jego konkursach zajął 19., 12., 9. i najwyższe w dotychczasowej karierze 6. miejsce, a cały turniej ukończył na 8. pozycji. Starty w Pucharze Świata kontynuował w styczniu i lutym 2024, najwyżej klasyfikowanym będąc na 14. lokacie. Znalazł się w kadrze austriackiej na Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 2024, ale nie wystąpił w żadnym konkursie. W marcu w konkursach Pucharu Kontynentalnego 2023/2024 trzykrotnie zwyciężył i raz zajął 2. miejsce. Sezon 2023/2024 Pucharu Świata ukończył na 32. pozycji w klasyfikacji generalnej ze 165 punktami.

Mistrzostwa Austrii

Pięciokrotnie stawał na podium mistrzostw Austrii. Indywidualnie zajął trzecie miejsce w zawodach na skoczni normalnej w 2014, a także w 2018. W zawodach drużynowych, reprezentując Tyrol, w 2012 zdobył brązowy, w 2015 – srebrny, a w 2016 – złoty medal.

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2018 Pjongczang – 31. miejsce (K-125)

Starty C. Aignera na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
31. 17 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 121,0 m – 110,0 pkt 175,7 pkt Kamil Stoch

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2018 Oberstdorf – 18. miejsce

Drużynowo

2018 Oberstdorf – 5. miejsce

Starty C. Aignera na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
18. 19–20 stycznia 2018 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 202,0 m 181,5 m 194,5 m – 524,5 pkt 127,4 pkt Daniel-André Tande
5. 21 stycznia 2018 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż. 200,0 m 202,0 m 1488,8 pkt (360,5 pkt) 173,4 pkt Norwegia

Uniwersjada

Indywidualnie

2013 Trydent/Predazzo – 13. miejsce (K-95), 20. miejsce (K-120)

Drużynowo

2013 Trydent/Predazzo – 12. miejsce (drużyna mieszana), brązowy medal

Starty C. Aignera na uniwersjadzie – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
13. 14 grudnia 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 94,5 m 97,5 m 242,5 pkt 27,8 pkt Sami Niemi
12. 17 grudnia 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. miesz. 97,5 m 93,5 m 365,6 pkt (241,2 pkt) 142,5 pkt Rosja I
3. 18 grudnia 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. 96,5 m 97,5 m 721,9 pkt (244,6 pkt) 33,6 pkt Polska
20. 20 grudnia 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 117,5 m 115,5 m 223,5 pkt 55,1 pkt Krzysztof Biegun

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2015/2016 74.
2016/2017 42.
2017/2018 29.
2018/2019 45.
2019/2020 66.
2021/2022 35.
2022/2023 29.
2023/2024 32.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 2014/2015
punkty
- - - - - - - - - - - 50 39 - - - - - - - - - q q - - - - - - - 0
Sezon 2015/2016
punkty
- - - - - - - - - 29 43 - - 40 q - - - - - - - - - - - 56 q - 2
Sezon 2016/2017
punkty
39 q q 41 q q 39 - - 23 - - - - - q q 41 21 15 15 - - - - - 50
Sezon 2017/2018
punkty
22 27 24 20 40 21 40 36 35 33 31 7 26 - - 22 23 37 35 q q 26 104
Sezon 2018/2019
punkty
24 44 41 q 43 27 51 - - 35 41 - - - 21 31 33 17 q 26 - - 25 34 40 q q - 46
Sezon 2019/2020
punkty
- - - - - - - - - 35 26 - - - - - - - - - - - - - - 34 36 5
Sezon 2021/2022
punkty
- - - - - - - - - - - 11 18 12 11 41 22 - - 12 15 19 32 20 - - - - 153
Sezon 2022/2023
punkty
- - - - - - - - - - - 10 10 17 14 19 - - 38 31 21 12 8 19 16 33 10 q q 19 q 29 227
Sezon 2023/2024
punkty
19 32 - - - - - - 19 12 9 6 16 41 - - 22 23 14 36 - - - - - - - - - - - - 165
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon
2017/2018
2 - - - 4 3 - 6
Sezon
2018/2019
3 - - - - - -
Sezon
2021/2022
- - 4 - 1 - -
Sezon
2022/2023
- - - - 3 - -
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017/2018 21.
2018/2019 33.
2022/2023 49.

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014/2015 53.
2015/2016 43.
2016/2017 56.
2017/2018 33.
2018/2019 53.
2019/2020 47.
2021/2022 38.
2022/2023 49.
2023/2024 8.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 40.
2019 43.
2020 40.
2022 22.
2023 33.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 27.
2019 63.
2023 33.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014 68.
2016 16.
2017 53.
2018 25.
2019 55.
2023 36.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2014
punkty
- - - 27 25 - - 31 - 10
2015
punkty
- - - - - - - - - - 49 0
2016
punkty
9 28 16 - 42 19 9 5 23 36 141
2017
punkty
22 38 44 - - 14 31 29 35 29
2018
punkty
q 19 21 13 - - - - 7 78
2019
punkty
38 26 27 - - - 22 q 18
2021
punkty
- - - - - - 31 - 0
2023
punkty
5 14 - - - - - - - 63
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2016
4
2019
6 - -
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – brak startu

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011/2012 122.
2012/2013 56.
2013/2014 56.
2014/2015 11.
2015/2016 2.
2016/2017 1.
2018/2019 1.
2019/2020 2.
2021/2022 27.
2022/2023 20.
2023/2024 8.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 27 grudnia 2015 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 129,0 m 133,0 m 284,2 pkt
2. 21 stycznia 2017 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 133,5 m 140,0 m 238,4 pkt
3. 28 stycznia 2017 Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-125 HS-140 139,5 m 139,5 m 296,5 pkt
4. 4 marca 2017 Rena Renabakkene K-124 HS-139 141,5 m 137,0 m 283,9 pkt
5. 5 marca 2017 Rena Renabakkene K-124 HS-139 146,5 m 139,5 m 283,4 pkt
6. 11 marca 2017 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 131,0 m 133,0 m 255,9 pkt
7. 12 marca 2017 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 130,0 m 131,0 m 243,8 pkt
8. 19 marca 2017 Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-106 98,0 m 99,0 m 264,2 pkt
9. 12 stycznia 2019 Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-125 HS-142 137,0 m 138,0 m 286,0 pkt
10. 18 stycznia 2019 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 132,5 m 127,5 m 229,5 pkt
11. 19 stycznia 2019 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 126,5 m 133,0 m 249,4 pkt
12. 20 stycznia 2019 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 144,0 m 138,0 m 292,7 pkt
13. 15 lutego 2019 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 136,5 m 132,0 m 285,7 pkt
14. 16 lutego 2019 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 131,5 m 133,0 m 300,5 pkt
15. 23 lutego 2019 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 115,5 m 115,0 m 277,3 pkt
16. 12 stycznia 2020 Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-125 HS-142 142,0 m 136,5 m 266,7 pkt
17. 15 lutego 2020 Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 133,0 m 129,5 m 264,7 pkt
18. 16 lutego 2020 Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 144,0 m 136,0 m 235,5 pkt
19. 10 grudnia 2023 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 132,0 m 134,5 m 268,9 pkt
20. 2 marca 2024 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 134,0 m 135,0 m 267,0 pkt
21. 3 marca 2024 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 130,5 m 140,0 m 273,0 pkt
22. 16 marca 2024 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 136,5 m 135,5 m 268,3 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 16 stycznia 2015 Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 94,5 m 91,0 m 239,0 pkt 3. 12,0 pkt Miran Zupančič
2. 27 grudnia 2015 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 129,0 m 133,0 m 284,2 pkt 1. –
3. 28 grudnia 2015 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 128,5 m 134,5 m 284,4 pkt 2. 12,5 pkt Tom Hilde
4. 7 lutego 2016 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 132,0 m 128,0 m 259,0 pkt 3. 17,0 pkt Philipp Aschenwald
5. 13 lutego 2016 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 121,0 m 123,5 m 236,2 pkt 3. 19,0 pkt Ulrich Wohlgenannt
6. 21 lutego 2016 Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 125,0 m 129,0 m 227,0 pkt 3. 2,1 pkt Florian Altenburger
7. 8 stycznia 2017 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-140 137,0 m 128,0 m 246,8 pkt 3. 14,5 pkt Viktor Polášek
8. 21 stycznia 2017 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 133,5 m 140,0 m 238,4 pkt 1. –
9. 28 stycznia 2017 Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-125 HS-140 139,5 m 139,5 m 296,5 pkt 1. –
10. 29 stycznia 2017 Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-125 HS-140 132,5 m 138,5 m 258,8 pkt 3. 2,8 pkt Tomáš Vančura
11. 26 lutego 2017 Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 132,5 m 132,5 m 258,3 pkt 3. 1,2 pkt Stefan Huber
12. 4 marca 2017 Rena Renabakkene K-124 HS-139 141,5 m 137,0 m 283,9 pkt 1. –
13. 5 marca 2017 Rena Renabakkene K-124 HS-139 146,5 m 139,5 m 283,4 pkt 1. –
14. 11 marca 2017 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 131,0 m 133,0 m 255,9 pkt 1. –
15. 12 marca 2017 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 130,0 m 131,0 m 243,8 pkt 1. –
16. 18 marca 2017 Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-106 100,5 m 101,5 m 263,6 pkt 3. 5,4 pkt Constantin Schmid
17. 19 marca 2017 Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-106 98,0 m 99,0 m 264,2 pkt 1. –
18. 12 stycznia 2019 Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-125 HS-142 137,0 m 138,0 m 286,0 pkt 1. –
19. 12 stycznia 2019 Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-125 HS-142 129,0 m 130,5 m 259,1 pkt 2. 2,2 pkt Žiga Jelar
20. 18 stycznia 2019 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 132,5 m 127,5 m 229,5 pkt 1. –
21. 19 stycznia 2019 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 126,5 m 133,0 m 249,4 pkt 1. –
22. 20 stycznia 2019 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 144,0 m 138,0 m 292,7 pkt 1. –
23. 15 lutego 2019 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 136,5 m 132,0 m 285,7 pkt 1. –
24. 16 lutego 2019 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 131,5 m 133,0 m 300,5 pkt 1. –
25. 23 lutego 2019 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 115,5 m 115,0 m 277,3 pkt 1. –
26. 24 lutego 2019 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 114,5 m 112,5 m 275,9 pkt 2. 2,3 pkt Marius Lindvik
27. 2 marca 2019 Rena Renabakkene K-124 HS-139 127,5 m 134,0 m 256,8 pkt 3. 11,5 pkt Marius Lindvik
28. 7 grudnia 2019 Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 114,5 m 115,0 m 268,6 pkt 3. 12,5 pkt Taku Takeuchi
29. 11 stycznia 2020 Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-125 HS-142 129,0 m 131,5 m 272,6 pkt 3. 15,0 pkt Clemens Leitner
30. 12 stycznia 2020 Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-125 HS-142 142,0 m 136,5 m 266,7 pkt 1. –
31. 19 stycznia 2020 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 126,5 m 136,5 m 243,1 pkt 2. 4,0 pkt Robin Pedersen
32. 15 lutego 2020 Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 133,0 m 129,5 m 264,7 pkt 1. –
33. 16 lutego 2020 Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 144,0 m 136,0 m 235,5 pkt 1. –
34. 22 lutego 2020 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-104 102,0 m 103,0 m 275,6 pkt 2. 5,5 pkt Maciej Kot
35. 23 lutego 2020 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-104 100,5 m 104,0 m 273,7 pkt 2. 0,6 pkt Maciej Kot
36. 29 lutego 2020 Rena Renabakkene K-124 HS-139 133,0 m 135,5 m 274,1 pkt 3. 4,5 pkt Clemens Leitner
37. 28 grudnia 2021 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 140,0 m 115,5 m 270,7 pkt 2. 1,7 pkt Sondre Ringen
38. 13 lutego 2022 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 110,0 m 110,5 m 249,0 pkt 3. 2,3 pkt Kacper Juroszek
39. 27 grudnia 2022 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 133,5 m 136,5 m 293,2 pkt 2. 1,1 pkt Benjamin Østvold
40. 28 grudnia 2022 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 133,0 m 136,5 m 293,8 pkt 3. 5,0 pkt Benjamin Østvold
41. 9 grudnia 2023 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 129,0 m 133,5 m 252,6 pkt 3. 6,4 pkt Luca Roth
42. 10 grudnia 2023 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 132,0 m 134,5 m 268,9 pkt 1. –
43. 16 grudnia 2023 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 142,0 m 141,5 m 280,7 pkt 3. 6,0 pkt Clemens Leitner
44. 2 marca 2024 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 134,0 m 135,0 m 267,0 pkt 1. –
45. 3 marca 2024 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 130,5 m 140,0 m 273,0 pkt 1. –
46. 16 marca 2024 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 136,5 m 135,5 m 268,3 pkt 1. –
47. 17 marca 2024 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 134,0 m 144,0 m 296,1 pkt 2. 3,4 pkt Paweł Wąsek

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 2011/2012
punkty
- - - - - - - - - - - - - 50 28 - - - - - - - - - - - - 3
Sezon 2012/2013
punkty
- - 85 52 75 67 - - - 25 31 27 15 - - 8 13 23 35 49 - - - - 43 67 21 23 104
Sezon 2013/2014
punkty
- - - - - - 14 6 - - - - 30 45 - - - - - - - 10 47 - 85
Sezon 2014/2015
punkty
12 10 8 10 29 - - 3 4 10 5 26 12 4 21 - - 31 21 - - - 23 21 26 12 431
Sezon 2015/2016
punkty
32 22 42 4 19 1 2 8 27 27 29 12 15 4 - - 8 3 3 6 11 3 4 14 6 17 10 805
Sezon 2016/2017
punkty
- - - - - 8 7 21 3 12 7 9 1 7 1 3 - - - - - - 3 4 1 1 1 1 3 1 1191
Sezon 2018/2019
punkty
- - - - 14 16 - - 1 2 1 1 1 - - - - - 1 1 1 2 3 11 - - - - 977
Sezon 2019/2020
punkty
3 23 - - 3 1 4 2 6 15 25 10 5 13 1 1 2 2 3 - - 931
Sezon 2020/2021
punkty
- - - - - 31 34 - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2021/2022
punkty
- - - - - - 7 2 - - - - - - - 12 3 4 6 - - - - - - - 288
Sezon 2022/2023
punkty
6 5 23 8 2 3 7 7 - - - - - - - - - - - - - - - - - 337
Sezon 2023/2024
punkty
3 1 8 3 - - - - - - - - - - - - - - - - - 1 1 8 5 1 2 709
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2013 92.
2014 26.
2015 15.
2016 13.
2017 73.
2018 24.
2021 52.
2023 6.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 29 sierpnia 2015 Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 101,5 m 98,5 m 232,5 pkt
2. 7 października 2023 Lake Placid MacKenzie Intervale K-115 HS-128 122,0 m 132,0 m 273,4 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 28 sierpnia 2015 Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 93,0 m 96,0 m 230,0 pkt 3. 3,6 pkt Klemens Murańka
2. 29 sierpnia 2015 Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 101,5 m 98,5 m 232,5 pkt 1. –
3. 1 lipca 2016 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 105,0 m 110,5 m 298,9 pkt 3. 6,9 pkt Peter Prevc
4. 17 września 2016 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 113,5 m 110,5 m 254,7 pkt 2. 16,6 pkt Markus Eisenbichler
5. 8 września 2018 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 113,5 m 111,5 m 257,1 pkt 3. 14,4 pkt Philipp Aschenwald
6. 16 września 2023 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 106,5 m 103,5 m 247,5 pkt 2. 11,2 pkt Marco Wörgötter
7. 6 października 2023 Lake Placid MacKenzie Intervale K-115 HS-128 113,5 m 121,0 m 258,1 pkt 3. 4,5 pkt Pius Paschke
8. 7 października 2023 Lake Placid MacKenzie Intervale K-115 HS-128 122,0 m 132,0 m 273,4 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2023

2012
punkty
41 56 62 60 - - - - - - - - - - 0
2013
punkty
39 42 - - - - 38 24 54 54 7
2014
punkty
21 15 18 10 - - - - 27 27 16 6 - - 128
2015
punkty
20 35 49 30 - - 3 1 32 22 11 12 34 42 227
2016
punkty
3 5 - - - - - - 2 4 - - - - 235
2017
punkty
- - - - - - - 15 22 - - - - 25
2018
punkty
- - - - - 3 4 - - - - - - 110
2021
punkty
- - - - - - 10 13 - - - - 46
2023
punkty
- - 2 10 14 4 3 5 1 379
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010/2011 102.
2011/2012 25.
2012/2013 80.
2013/2014 125.
2014/2015 11.
2020/2021 4.
2021/2022 4.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 12 lipca 2014 Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 99,5 m 96,0 m 257,0 pkt
2. 13 lipca 2014 Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 100,5 m 100,0 m 273,0 pkt
3. 20 grudnia 2014 Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 96,5 m 94,0 m 250,5 pkt
4. 29 sierpnia 2021 Einsiedeln Andreas Küttel-Schanze K-105 HS-117 111,5 m 116,0 m 281,9 pkt
5. 17 grudnia 2021 Notodden Tveitanbakken K-90 HS-98 96,0 m 97,0 m 274,0 pkt
6. 18 grudnia 2021 Notodden Tveitanbakken K-90 HS-98 98,5 m 96,0 m 268,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 12 lipca 2014 Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 99,5 m 96,0 m 257,0 pkt 1. –
2. 13 lipca 2014 Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 100,5 m 100,0 m 273,0 pkt 1. –
3. 20 grudnia 2014 Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 96,5 m 94,0 m 250,5 pkt 1. –
4. 28 sierpnia 2021 Einsiedeln Andreas Küttel-Schanze K-105 HS-117 116,5 m 114,5 m 255,4 pkt 2. 0,8 pkt Thomas Diethart
5. 29 sierpnia 2021 Einsiedeln Andreas Küttel-Schanze K-105 HS-117 111,5 m 116,0 m 281,9 pkt 1. –
6. 14 listopada 2021 Falun Lugnet K-90 HS-100 98,0 m 94,0 m 243,0 pkt 2. 1,3 pkt Maximilian Ortner
7. 11 grudnia 2021 Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 99,0 m 106,0 m 246,1 pkt 3. 4,5 pkt Francisco Mörth
8. 12 grudnia 2021 Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 102,0 m 105,5 m 282,7 pkt 2. 0,2 pkt Elias Medwed
9. 17 grudnia 2021 Notodden Tveitanbakken K-90 HS-98 96,0 m 97,0 m 274,0 pkt 1. –
10. 18 grudnia 2021 Notodden Tveitanbakken K-90 HS-98 98,5 m 96,0 m 268,5 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 2009/2010
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - 44 - - - - - - 0
Sezon 2010/2011
punkty
24 12 - - - - - - - - - - - - - - - - 17 14 - - - - 61
Sezon 2011/2012
punkty
24 11 - - - - - - - - 5 4 - - 11 21 - - - - - - - 160
Sezon 2012/2013
punkty
- 6 10 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 66
Sezon 2013/2014
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 6 65 40
Sezon 2014/2015
punkty
1 1 - - - - - - - - - - - - - - 1 - - - - - - - - - 300
Sezon 2020/2021
punkty
- - 5 9 13 5 6 6 41 31 4 4 15 7 371
Sezon 2021/2022
punkty
- - - - 2 1 - - - - - - 7 2 3 2 1 1 - - - - - 636
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Clemens Aigner, Manuel Poppinger, Michael Hayböck i Stefan Kraft
  2. ↑ Seria konkursowa została odwołana.
  3. 1 2 Skład zespołu: Clara Gritsch i Clemens Aigner
  4. 1 2 Skład zespołu: Daniel Huber, David Unterberger i Clemens Aigner
  5. ↑ Ex aequo z Janem Habdasem

Przypisy

  1. ↑ Extended Start List Qualification. berkutschi.com. [dostęp 2023-01-24]. (ang.).
  2. 1 2 Clemens AIGNER - sylwetka. skijumping.pl. [dostęp 2023-09-14].
  3. ↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2023-09-14].
  4. ↑ AIGNER Clemens - Athlete Information; FIS Cup. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13]. (ang.).
  5. ↑ AIGNER Clemens - Athlete Information; Season 2012. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13]. (ang.).
  6. ↑ Adrian Dworakowski: Uniwersjada 2013: Polacy najlepsi w konkursie drużynowym. skijumping.pl, 2013-12-18. [dostęp 2019-06-06].
  7. ↑ AIGNER Clemens - Athlete Information; Season 2014. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13]. (ang.).
  8. ↑ AIGNER Clemens - Athlete Information; Season 2015. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13]. (ang.).
  9. 1 2 AIGNER Clemens - Athlete Information; Season 2016. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13]. (ang.).
  10. ↑ Dominik Formela: PK w Czajkowskim: Geiger wygrywa konkurs, Hilde cały cykl. skijumping.pl, 2016-03-13. [dostęp 2016-03-14].
  11. 1 2 AIGNER Clemens - Athlete Information; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13]. (ang.).
  12. 1 2 3 AIGNER Clemens - Athlete Information; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2020-04-07]. (ang.).
  13. 1 2 AIGNER Clemens - Athlete Information; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13]. (ang.).
  14. 1 2 3 4 5 6 7 8 AIGNER Clemens - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-20]. (ang.).
  15. ↑ AIGNER Clemens - Athlete Information; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13]. (ang.).
  16. ↑ AIGNER Clemens - Athlete Information; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2020-04-07]. (ang.).
  17. ↑ AIGNER Clemens - Athlete Information; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2021-04-15]. (ang.).
  18. 1 2 AIGNER Clemens - Athlete Information; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-10]. (ang.).
  19. ↑ AIGNER Clemens - Athlete Information; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-05-17]. (ang.).
  20. 1 2 3 AIGNER Clemens - Athlete Information; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-20]. (ang.).
  21. ↑ Kulm Bad Mitterndorf/Tauplitz (AUT) FIS Ski Flying World Championships. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-20]. (ang.).
  22. ↑ Andrzej Mysiak: Iraschko-Stolz i Hayboeck najlepsi w Austrii. skokinarciarskie.pl, 2014-10-12. [dostęp 2014-10-24].
  23. ↑ Dominik Formela: Pinkelnig i Hayboeck mistrzami Austrii na skoczni normalnej. skijumping.pl, 2018-10-14. [dostęp 2018-11-14].
  24. ↑ Adrian Dworakowski: W Villach rozegrano drużynowe Mistrzostwa Austrii. skijumping.pl, 2012-10-06. [dostęp 2014-10-24].
  25. ↑ Österreichische Meisterschaften 2015: Sprunglauf Herren - Team. ewoxx.com, 2015-10-24. [dostęp 2016-03-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (niem.).
  26. ↑ Österreichische Meisterschaften 2016: Sprunglauf Herren - Team. ewoxx.com, 2016-10-14. [dostęp 2017-04-21]. (niem.).
  27. 1 2 3 AIGNER Clemens 1993.02.02 AUT. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2024-03-20].
  28. ↑ AIGNER Clemens - Athlete Information; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-03-31]. (ang.).
  29. ↑ AIGNER Clemens - Athlete Information; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-03-31]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.