Pius Paschke
Data i miejsce urodzenia

20 maja 1990
Monachium

Klub

WSV Kiefersfelden

Debiut w PŚ

21 grudnia 2013 w Engelbergu (47. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

14 lutego 2015 w Vikersund (29. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

25 listopada 2023 w Ruce (2. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

16 grudnia 2023 w Engelbergu

Rekord życiowy

234,0 m na Letalnicy w Planicy (23 marca 2022)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Mistrzostwa świata
złoto Oberstdorf 2021 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
srebro Planica 2020 drużynowo
brąz Tauplitz 2024 drużynowo
Inne nagrody
Letni Puchar Kontynentalny
1. miejsce
2023
3. miejsce
2017
3. miejsce
2019

Pius Paschke (ur. 20 maja 1990 w Monachium) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu WSV Kiefersfelden. Drużynowy złoty medalista Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021 oraz srebrny (2020) i brązowy (2024) medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich. Medalista mistrzostw kraju.

Przebieg kariery

Do 2017

W zawodach FIS Cup zadebiutował we wrześniu 2007 w Oberwiesenthal, zajmując 42. miejsce. W lipcu 2008 w tej samej miejscowości zdobył pierwsze punkty cyklu po zajęciu 11. miejsca. Miejsce w najlepszej dziesiątce FIS Cup zajął po raz pierwszy w styczniu 2010 w Lauschy. 13 marca 2010 po raz pierwszy w karierze wystartował w Pucharze Kontynentalnym. W zawodach w Ruce zajął 38. miejsce. Pierwsze punkty zdobył we wrześniu tego samego roku w Ałmaty, po zajęciu 23. pozycji.

W Pucharze Świata zadebiutował 21 grudnia 2013 w Engelbergu, zajmując 47. miejsce. 11 stycznia 2014 w Courchevel po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego, zajmując 2. pozycję. W październiku 2014 w Klingenthal zajął 30. miejsce w debiucie w Letnim Grand Prix. W sezonie 2014/2015 trzykrotnie zakończył konkursy Pucharu Kontynentalnego w pierwszej trójce. 14 lutego 2015 zdobył pierwsze punkty Pucharu Świata, zajmując 29. miejsce w Vikersund. W grudniu tego samego roku powtórzył ten wynik w konkursie Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie.

Lata 2017–2019

Trzykrotnie zwyciężał w konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2017. W klasyfikacji generalnej cyklu zajął trzecie miejsce. W otwierającym sezon 2017/2018 Pucharu Świata konkursie w Wiśle zajął 12. pozycję. Tydzień później zawody w Ruce zakończył na 14. miejscu indywidualnie i 2. w drużynie. W grudniowych zawodach cyklu zajmował głównie lokaty w trzeciej dziesiątce, a w konkursach w ramach Turnieju Czterech Skoczni nie zdobywał punktów. Od lutego 2018 startował głównie w Pucharze Kontynentalnym, w najlepszym występie zajmując 3. miejsce. W marcu jeszcze trzykrotnie zdobył punkty Pucharu Świata i w klasyfikacji generalnej cyklu na koniec sezonu znalazł się na 30. miejscu z 90 punktami.

W Letnim Grand Prix 2018 najwyżej klasyfikowany był na 11. miejscu, we wrześniu w Râșnovie. W sezonie 2018/2019 w Pucharze Świata punkty zdobył raz – był 21. w zawodach 67. Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie. Czterokrotnie zajmował miejsca na podium Pucharu Kontynentalnego.

Sezon 2019/2020

W ramach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2019 dwukrotnie zajmował 2. i trzykrotnie 3. miejsce. Cały cykl ukończył na 3. pozycji w klasyfikacji generalnej. W sezonie zimowym 2019/2020 wystąpił we wszystkich konkursach Pucharu Świata, regularnie zdobywając punkty. W najlepszym występie, 11 stycznia 2020 w Predazzo zajął 8. lokatę. Trzy inne konkursy zakończył na 10. miejscu, stawał też na podium zawodów drużynowych w Lahti i Oslo. W klasyfikacji generalnej sezon 2019/2020 Pucharu Świata zakończył na 21. pozycji z 353 punktami.

Sezon 2020/2021

W sezonie 2020/2021 Pucharu Świata zajmował głównie miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce. Najwyżej klasyfikowany był w rozgrywanych w grudniu 2020 pierwszym konkursie w Niżnym Tagile i drugim w Engelbergu – zajął w obu 5. pozycję. Również w grudniu, w wieku 30 lat, zadebiutował na imprezie mistrzowskiej. Na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020 indywidualnie zajął 11. miejsce, a w drużynie, startując wraz z Constantinem Schmidem, Markusem Eisenbichlerem i Karlem Geigerem, zdobył srebrny medal. Wystąpił również na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021, na których indywidualnie był 11. na skoczni normalnej i 18. na dużej, a w drużynie męskiej, wraz z Severinem Freundem, Eisenbichlerem i Geigerem, zdobył złoty medal. Puchar Świata 2020/2021 zakończył na 15. lokacie w klasyfikacji generalnej z 514 punktami.

Sezon 2021/2022

W sezonie 2021/2022 Pucharu Świata najlepsze wyniki osiągał w listopadowych i grudniowych zawodach, gdy trzykrotnie kończył zawody indywidualne w pierwszej dziesiątce. Najwyżej klasyfikowany był na 7. pozycji, w zawodach w Ruce oraz Wiśle. Po konkursie w Bischofshofen 8 stycznia 2022 nie zdobywał już punktów cyklu, ale kontynuował starty aż do końca lutego i zawodów w Lahti. Sezon zakończył na 33. miejscu w klasyfikacji generalnej ze 174 punktami. Wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022, na których zajął 28. pozycję w konkursie indywidualnym na skoczni dużej.

Sezon 2022/2023

W lipcu 2022 zajął 9. miejsce w zawodach Letniego Grand Prix w Wiśle. W początkowej części sezonu zimowego 2022/2023 występował w Pucharze Świata, w listopadzie i grudniu 2022 zajmując głównie miejsca w drugiej dziesiątce. Najwyżej w sezonie sklasyfikowany był w listopadowych zawodach w Ruce, które ukończył na 8. pozycji. Po słabym występie w 71. Turnieju Czterech Skoczni do końca sezonu startował głównie w Pucharze Kontynentalnym, w najlepszych startach w tym cyklu zajmując dwukrotnie 6. miejsce. W kilku występach w Pucharze Świata w drugiej połowie sezonu punkty zdobył raz – w kończących cykl zawodach w Planicy zajął 27. lokatę. W klasyfikacji generalnej Puchar Świata 2022/2023 ukończył na 34. pozycji ze 168 punktami.

Sezon 2023/2024

W ramach Letniego Grand Prix 2023 dwukrotnie zajął 6. miejsce w lipcowych zawodach w Courchevel. Cztery razy stawał na podium konkursów Letniego Pucharu Kontynentalnego 2023: był dwukrotnie 3. w Klingenthal oraz 1. i 2. w Lake Placid. Pozwoliło mu to na zwycięstwo w całym cyklu.

25 listopada 2023 po raz pierwszy stanął na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata, zajmując 2. miejsce w otwierającym sezon 2023/2024 cyklu konkursie w Ruce. W wieku 33 lat i 189 dni został najstarszym w dotychczasowej historii skoczkiem narciarskim z pierwszym podium w karierze, wyprzedzając w tym zestawieniu Jana Maturę. W początkowej części sezonu zimowego regularnie kończył zawody Pucharu Świata w pierwszej dziesiątce. 16 grudnia 2023 w Engelbergu odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w cyklu, również w przypadku tego osiągnięcia zostając najstarszym debiutantem w historii. Dzień później na tej samej skoczni zajął 3. miejsce.

W styczniu 2024 w Pucharze Świata najwyżej klasyfikowany był na 8. pozycji. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2024, na których indywidualnie był 23., a w konkursie drużynowym, startując wraz z Karlem Geigerem, Stephanem Leyhe i Andreasem Wellingerem, zdobył brązowy medal. W lutym i marcu 2024 w Pucharze Świata zajmował głównie miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce, a najwyżej klasyfikowany w tym okresie był na 9. lokacie. W klasyfikacji generalnej sezon 2023/2024 cyklu ukończył na 10. pozycji z 778 punktami.

Mistrzostwa Niemiec

Reprezentując Bawarię, zdobywał medale mistrzostw Niemiec w konkursach drużynowych: złoto w 2011, 2020, 2021 i 2023, srebro w 2014, 2015, 2018 i 2022 oraz brąz w 2013.

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2022 Pekin/Zhangjiakou – 28. miejsce (K-125)

Starty P. Paschke na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
28. 12 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 indywid. 131,0 m 127,0 m 243,5 pkt 52,6 pkt Marius Lindvik

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2021 Oberstdorf – 11. miejsce (K-95), 18. miejsce (K-120)

Drużynowo

2021 Oberstdorf – złoty medal (K-120)

Starty P. Paschke na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
11. 27 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. 103,0 m 95,0 m 250,9 pkt 17,9 pkt Piotr Żyła
18. 5 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 129,5 m 114,5 m 231,2 pkt 45,3 pkt Stefan Kraft
1. 6 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 druż. 136,5 m 132,0 m 1046,6 pkt (266,6 pkt) –

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2020 Planica – 11. miejsce
2024 Tauplitz – 23. miejsce

Drużynowo

2020 Planica – srebrny medal
2024 Tauplitz – brązowy medal

Starty P. Paschke na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
11. 11–12 grudnia 2020 Planica Letalnica K-200 HS-240 indywid. 212,5 m 224,5 m 217,0 m 213,5 m 790,9 pkt 86,3 pkt Karl Geiger
2. 13 grudnia 2020 Planica Letalnica K-200 HS-240 druż. 220,0 m 223,5 m 1708,5 pkt (407,9 pkt) 19,2 pkt Norwegia
23. 26–27 stycznia 2024 Tauplitz Kulm K-200 HS-235 indywid. 198,5 m 195,0 m 182,0 m – 539,7 pkt 107,7 pkt Stefan Kraft
3. 28 stycznia 2024 Tauplitz Kulm K-200 HS-235 druż. 229,5 m 211,5 m 1549,9 pkt (416,1 pkt) 66,5 pkt Słowenia

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014/2015 82.
2015/2016 74.
2017/2018 30.
2018/2019 59.
2019/2020 21.
2020/2021 15.
2021/2022 33.
2022/2023 34.
2023/2024 10.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 16 grudnia 2023 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 135,0 m 135,0 m 316,8 pkt –

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
2013/2014––––
2014/2015––––
2015/2016––––
2016/2017––––
2017/2018––––
2018/2019––––
2019/2020––––
2020/2021––––
2021/2022––––
2022/2023––––
2023/20241113
Suma1113


Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 25 listopada 2023 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 142,0 m 142,5 m 315,6 pkt 2. 10,6 pkt Stefan Kraft
2. 16 grudnia 2023 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 135,0 m 135,0 m 316,8 pkt 1. –
3. 17 grudnia 2023 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 141,0 m 140,0 m 320,1 pkt 3. 7,8 pkt Stefan Kraft

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 2013/2014
punkty
- - - - - - 47 41 - - - - - - - - 41 44 - - - - - - - - - - 0
Sezon 2014/2015
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 29 35 - - - - - q - 2
Sezon 2015/2016
punkty
- - - - - - - 29 33 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2
Sezon 2016/2017
punkty
- - - - - - - 33 33 - - - - - - 31 q q q 38 q - - - - - 0
Sezon 2017/2018
punkty
12 14 17 24 24 27 35 35 45 49 38 27 - - - 25 - - - - 26 28 90
Sezon 2018/2019
punkty
39 - - - - - - 21 35 - - - - - - - - - - - - - q 45 42 39 q - 10
Sezon 2019/2020
punkty
26 20 28 11 19 10 13 12 20 33 28 8 18 32 26 14 10 25 24 18 17 10 21 34 19 14 15 353
Sezon 2020/2021
punkty
12 8 21 5 14 6 5 33 16 37 29 17 12 13 10 24 8 7 14 14 30 7 13 20 11 514
Sezon 2021/2022
punkty
26 15 7 38 7 11 29 21 9 26 31 46 23 28 46 33 31 31 33 55 37 - - - - - - - 174
Sezon 2022/2023
punkty
12 15 18 8 22 13 11 14 41 24 28 45 - - - - 39 q q - - - - - - - - - - - 34 27 168
Sezon 2023/2024
punkty
2 4 6 7 5 8 1 3 11 10 36 8 17 15 26 25 25 35 34 34 21 17 12 9 14 25 17 11 15 24 10 13 778
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon
2017/2018
- 2 - - - - - -
Sezon
2019/2020
- - - 1 2
Sezon
2020/2021
2 6 3 5 1
Sezon
2021/2022
2 - - - - - -
Sezon
2023/2024
- 3 - 6 3 6
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2015/2016 39.
2016/2017 48.
2017/2018 39.
2018/2019 40.
2019/2020 20.
2020/2021 30.
2021/2022 29.
2022/2023 30.
2023/2024 20.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2019 46.
2020 15.
2024 20.

Willingen Six

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2020 26.
2021 19.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 25.
2019 62.
2021 12.
2023 27.
2024 9.

Titisee-Neustadt Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2020 33.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014/2015 51.
2017/2018 36.
2019/2020 16.
2020/2021 13.
2022/2023 42.
2023/2024 18.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014 80.
2015 83.
2016 78.
2017 51.
2018 34.
2019 47.
2021 79.
2022 20.
2023 25.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2014
punkty
- - - - - - - - 30 1
2015
punkty
- 35 - - - - 33 27 - - - 4
2016
punkty
- - - - - - 40 29 - - 2
2017
punkty
- - - 15 16 - - - 31 31
2018
punkty
32 30 - 15 - - 11 16 34 56
2019
punkty
- - - - 13 23 - 29 30
2021
punkty
- - dq - - - 33 25 6
2022
punkty
11 9 - - 17 25 73
2023
punkty
6 6 - - - - - - - 80
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2018
- 6
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – brak startu

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011/2012 93.
2012/2013 29.
2013/2014 6.
2014/2015 28.
2015/2016 14.
2016/2017 18.
2017/2018 21.
2018/2019 5.
2022/2023 22.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 9 lutego 2019 Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 128,5 m 139,0 m 265,6 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 11 stycznia 2014 Courchevel Tremplin Le Praz K-90 HS-96 97,0 m 92,0 m 266,7 pkt 2. 0,9 pkt Rok Justin
2. 28 lutego 2015 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 140,0 m 127,5 m 255,1 pkt 3. 5,4 pkt Daniel-André Tande
3. 17 stycznia 2016 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 134,5 m – 107,4 pkt 3. 10,2 pkt Thomas Hofer
4. 3 lutego 2018 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 130,5 m 130,0 m 238,4 pkt 3. 26,1 pkt Anže Lanišek
5. 6 stycznia 2019 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 125,5 m 130,5 m 218,9 pkt 3. 14,9 pkt Tilen Bartol
6. 9 lutego 2019 Iron Mountain Pine Mountain Jump K-120 HS-133 128,5 m 139,0 m 265,6 pkt 1. –
7. 15 lutego 2019 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 133,5 m 131,5 m 279,5 pkt 3. 6,2 pkt Clemens Aigner
8. 16 lutego 2019 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 130,5 m 129,0 m 295,9 pkt 3. 4,6 pkt Clemens Aigner

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2009/2010
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 38 37 0
Sezon 2010/2011
punkty
- - - - - - - - - - - - - 62 - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2011/2012
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - 14 28 44 52 50 - - - - 21
Sezon 2012/2013
punkty
16 24 46 36 45 37 - - - 39 41 22 7 29 44 31 12 25 40 26 - - 26 4 4 20 6 45 258
Sezon 2013/2014
punkty
- - - - 5 50 2 4 5 7 49 10 4 26 13 16 21 31 7 4 5 dq 6 17 567
Sezon 2014/2015
punkty
36 49 22 22 12 31 24 12 38 40 33 37 - - - - - 18 34 16 3 24 6 7 18 7 289
Sezon 2015/2016
punkty
9 8 4 24 6 - - 11 25 13 3 29 16 9 - - 16 20 44 34 21 10 7 17 20 12 32 459
Sezon 2016/2017
punkty
6 5 9 10 16 - - 15 7 13 6 7 37 13 7 18 - - - - - - - - - - 17 19 - - 398
Sezon 2017/2018
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 3 4 6 18 10 18 7 15 - - 8 9 5 360
Sezon 2018/2019
punkty
14 12 17 20 - - 3 9 4 6 16 10 8 17 8 1 11 12 3 3 7 4 9 35 - - - - 744
Sezon 2022/2023
punkty
- - - - - - - - - 10 9 15 18 16 25 6 12 18 18 24 19 6 10 11 19 314
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010 82.
2013 26.
2014 17.
2015 52.
2016 43.
2017 3.
2019 3.
2023 1.

Zwycięstwa w konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 16 września 2017 Trondheim Granåsen K-124 HS-138 127,5 m 135,5 m 260,6 pkt
2. 23 września 2017 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 95,5 m 94,0 m 249,6 pkt
3. 24 września 2017 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 102,0 m 98,5 m 255,9 pkt
4. 6 października 2023 Lake Placid MacKenzie Intervale K-115 HS-128 122,5 m 124,5 m 262,6 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 30 sierpnia 2014 Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 99,0 m 99,0 m 235,8 pkt 3. 15,3 pkt Jure Šinkovec
2. 21 września 2014 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 113,5 m 111,5 m 248,4 pkt 3. 2,1 pkt Jakub Wolny
3. 16 września 2017 Trondheim Granåsen K-124 HS-138 127,5 m 135,5 m 260,6 pkt 1. –
4. 23 września 2017 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 95,5 m 94,0 m 249,6 pkt 1. –
5. 24 września 2017 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 102,0 m 98,5 m 255,9 pkt 1. –
6. 5 lipca 2019 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 107,0 m 104,0 m 290,2 pkt 3. 4,2 pkt Jewgienij Klimow i Timi Zajc
7. 6 lipca 2019 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 105,5 m 104,5 m 241,4 pkt 3. 17,0 pkt Jewgienij Klimow
8. 15 września 2019 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 118,5 m 124,0 m 228,7 pkt 2. 4,5 pkt Simon Ammann
9. 21 września 2019 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 113,5 m 111,5 m 247,4 pkt 2. 12,8 pkt Taku Takeuchi
10. 22 września 2019 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 108,5 m 111,0 m 241,3 pkt 3. 13,3 pkt Taku Takeuchi
11. 23 września 2023 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 139,0 m 129,0 m 239,9 pkt 3. 5,2 pkt Domen Prevc
12. 24 września 2023 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 136,0 m 132,5 m 266,5 pkt 3. 14,7 pkt Lovro Kos
13. 6 października 2023 Lake Placid MacKenzie Intervale K-115 HS-128 122,5 m 124,5 m 262,6 pkt 1. –
14. 7 października 2023 Lake Placid MacKenzie Intervale K-115 HS-128 126,5 m – 131,9 pkt 2. 2,5 pkt Fredrik Villumstad

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2023

2010
punkty
- - - - - - - - - - - 23 17 36 38 22
2011
punkty
- - - - - - - - 78 47 0
2012
punkty
33 50 - - - - - - - - - - - - 0
2013
punkty
4 41 34 15 9 43 - - 38 41 95
2014
punkty
33 39 29 35 - - 11 3 28 36 12 3 26 27 180
2015
punkty
15 25 - - - - - - 38 42 12 40 28 26 52
2016
punkty
- - - - 6 6 - - - - - - 36 37 80
2017
punkty
- - 5 7 6 9 4 1 7 1 1 10 - 562
2019
punkty
3 3 - - 9 11 - - 10 8 16 2 2 3 5 5 556
2023
punkty
14 10 6 8 3 3 1 2 4 466
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Puchar Beskidów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017 6.

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2008/2009 104.
2009/2010 22.
2010/2011 18.
2011/2012 4.
2012/2013 27.
2013/2014 185.
2016/2017 14.
2017/2018 25.
2022/2023 77.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 5 marca 2017 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 132,0 m 131,0 m 260,1 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 15 stycznia 2011 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 99,0 m 121,5 m 121,5 pkt 3. 5,5 pkt Žiga Mandl
2. 18 marca 2012 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 130,5 m 131,5 m 249,6 pkt 2. 22,9 pkt Michael Dreher
3. 24 lutego 2013 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 105,0 m 103,5 m 244,3 pkt 2. 3,1 pkt David Unterberger
4. 4 marca 2017 Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 93,5 m – 120,0 pkt 3. 2,0 pkt Yūken Iwasa
5. 5 marca 2017 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 132,0 m 131,0 m 260,1 pkt 1. –
6. 12 sierpnia 2017 Kuopio Puijo K-120 HS-127 112,0 m 128,0 m 227,0 pkt 3. 6,9 pkt Timi Zajc
7. 12 sierpnia 2017 Kuopio Puijo K-120 HS-127 109,0 m 116,5 m 197,9 pkt 3. 2,7 pkt Timi Zajc

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2007/2008
punkty
- - - 42 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2008/2009
punkty
11 16 - - - - - - - - - - - - - - - 23 31 - - - 47
Sezon 2009/2010
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - 8 15 13 14 12 - - 8 6 180
Sezon 2010/2011
punkty
17 27 - - - - - - 12 8 - - - - 3 38 - - 12 16 24 22 - - 185
Sezon 2011/2012
punkty
11 18 - - - - - - - - 15 10 - - 14 11 - - - - - 6 2 241
Sezon 2012/2013
punkty
- - - - - 12 20 - - - - - - - - - - 6 2 - - 153
Sezon 2013/2014
punkty
- - - - - 13 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 20
Sezon 2016/2017
punkty
- - - - - - 6 19 20 17 - - - - - - - - 2 1 257
Sezon 2017/2018
punkty
6 10 3 3 - - - - - - - - - - - - - - - - - 186
Sezon 2022/2023
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - 6 40
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Pius Paschke, Severin Freund, Markus Eisenbichler, Karl Geiger
  2. 1 2 Skład zespołu: Constantin Schmid, Pius Paschke, Markus Eisenbichler, Karl Geiger
  3. 1 2 Skład zespołu:Pius Paschke, Karl Geiger, Stephan Leyhe i Andreas Wellinger
  4. ↑ Seria konkursowa została odwołana.
  5. ↑ Ex aequo z Mariusem Lindvikiem
  6. ↑ Ex aequo ze Stephanem Leyhe

Przypisy

  1. ↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2022-03-23].
  2. ↑ PIUS PASCHKE. teamdeutschland.de. [dostęp 2020-11-29]. (niem.).
  3. ↑ PASCHKE Pius - Athlete Information; FIS Cup. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-11]. (ang.).
  4. ↑ PASCHKE Pius - Athlete Information; Continental Cup. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-11]. (ang.).
  5. ↑ PASCHKE Pius - Athlete Information; Season 2014. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-11]. (ang.).
  6. ↑ PASCHKE Pius - Athlete Information; Season 2015. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-11]. (ang.).
  7. ↑ PASCHKE Pius - Athlete Information; Season 2016. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-11]. (ang.).
  8. 1 2 PASCHKE Pius - Athlete Information; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-11]. (ang.).
  9. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 PASCHKE Pius 1990.05.20 GER. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2024-04-14].
  10. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 PASCHKE Pius - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-14]. (ang.).
  11. ↑ PASCHKE Pius - Athlete Information; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-11]. (ang.).
  12. 1 2 PASCHKE Pius - Athlete Information; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2021-05-10]. (ang.).
  13. ↑ PASCHKE Pius - Athlete Information; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2021-05-10]. (ang.).
  14. 1 2 PASCHKE Pius - Athlete Information; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-08]. (ang.).
  15. ↑ PASCHKE Pius - Athlete Information; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-05-07]. (ang.).
  16. 1 2 3 4 PASCHKE Pius - Athlete Information; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-14]. (ang.).
  17. ↑ Mateusz Leleń: Pius Paschke bohaterem w Ruce. Niemiec najstarszym debiutantem na podium PŚ. sport.tvp.pl, 2023-11-25. [dostęp 2023-11-25].
  18. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Engelbergu: Pierwszy w karierze triumf Piusa Paschke. skijumping.pl, 2023-12-16. [dostęp 2023-12-16].
  19. ↑ Adrian Dworakowski: Drużyna Bawarii zwycięża w Mistrzostwach Niemiec. skijumping.pl, 2011-10-09. [dostęp 2013-03-03].
  20. ↑ Dominik Formela: Eisenbichler mistrzem Niemiec, bezkonkurencyjni Bawarczycy. skijumping.pl, 2020-10-22. [dostęp 2022-04-08].
  21. ↑ Dominik Formela: Geiger ponownie mistrzem Niemiec - tym razem w drużynie. skijumping.pl, 2021-10-24. [dostęp 2022-04-08].
  22. ↑ Dominik Formela: Bawarczycy i Saksonki drużynowymi mistrzami Niemiec. skijumping.pl, 2023-11-05. [dostęp 2024-04-14].
  23. ↑ Deutsche Meisterschaften Teamspringen – Adler Skistadion Hinterzarten Rothaus Schanze HS 108. sommerskispringen-hinterzarten.de, 2014-09-07. [dostęp 2017-12-12]. (niem.).
  24. ↑ Deutsche Meisterschaft 2015 Skisprung Team – Garmisch-Partenkirchen. rennmeldung.de, 2015-10-23. [dostęp 2017-12-12]. (niem.).
  25. ↑ Dominik Formela: Bawarczycy najlepsi w Niemczech. skijumping.pl, 2018-07-14. [dostęp 2018-07-24].
  26. ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Niemiec w Hinterzarten: Drużynowe zwycięstwo Bawarii. skijumping.pl, 2022-10-23. [dostęp 2023-05-07].
  27. ↑ Anna Szczepankiewicz: Mistrzostwa Niemiec: Bawarczycy obronili tytuł. skijumping.pl, 2013-10-06. [dostęp 2017-12-12].
  28. ↑ PASCHKE Pius - Athlete Information; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-08]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.