Stephan Leyhe
Data i miejsce urodzenia

5 stycznia 1992
Schwalefeld

Klub

SC Willingen

Debiut w PŚ

20 grudnia 2014 w Engelbergu (13. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

20 grudnia 2014 w Engelbergu (13. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

18 listopada 2018 w Wiśle (2. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

8 lutego 2020 w Willingen

Rekord życiowy

226,5 m na Kulm w Bad Mitterndorf (15 lutego 2020)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
srebro Pjongczang 2018 duża druż.
brąz Pekin 2022 duża druż.
Mistrzostwa świata
złoto Seefeld 2019 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
srebro Tauplitz 2016 drużynowo
brąz Tauplitz 2024 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Hinterzarten 2010 drużynowo
srebro Otepää 2011 drużynowo
Inne nagrody
Turniej Czterech Skoczni
3. miejsce
2018/2019

Stephan Leyhe (ur. 5 stycznia 1992 w Schwalefeldzie) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Willingen. Drużynowy srebrny (2018) i brązowy (2022) medalista olimpijski, złoty medalista Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019, srebrny (2016) i brązowy (2024) medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich oraz dwukrotny srebrny medalista mistrzostw świata juniorów z 2010 i 2011. Medalista mistrzostw kraju.

Przebieg kariery

Lata 2007–2014

W zawodach międzynarodowych zadebiutował w sezonie 2006/2007. 3 lutego 2007 zajął 11. miejsce w konkursie FIS Cup w Chaux-Neuve. 22 marca 2009 zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Kontynentalnego, zajmując 28. miejsce w konkursie w Ruce.

2 lutego 2010 w Klingenthal wystartował w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata, ale nie dostał się do konkursu głównego. Trzykrotnie wystąpił na mistrzostwach świata juniorów. W 2010 indywidualnie był 22., a w zawodach drużynowych zdobył srebrny medal, w 2011 zajął 48. miejsce indywidualnie i ponownie wywalczył srebro w drużynie, a w 2012 był 15. indywidualnie i 5. w drużynie.

Uzyskał dobre rezultaty w Letnim Pucharze Kontynentalnym 2012. 9 września w zawodach w Lillehammer zajął 3. pozycję. 20 stycznia 2013 w Bischofshofen po raz pierwszy w karierze zajął miejsce w najlepszej dziesiątce zimowej części Pucharu Kontynentalnego: był czwarty. 23 lutego 2013 w Kranju zwyciężył w zawodach FIS Cup.

29 czerwca 2013 zajął 3. lokatę w konkursie Letniego Pucharu Kontynentalnego w Stams, a w sierpniu 2013 zdobył pierwsze punkty Letniego Grand Prix, zajmując 20. i 22. miejsce w Hakubie. W zimowej części sezonu 2013/2014 najwyżej w Pucharze Kontynentalnym sklasyfikowany był na 9. pozycji.

Sezon 2014/2015

W sierpniu 2014 zajął 3. miejsce w Letnim Pucharze Kontynentalnym w Kuopio. Zimową część sezonu rozpoczął w Pucharze Kontynentalnym, zajmując 1. i 3. pozycję w Renie. 20 grudnia 2014 w Engelbergu Leyhe zadebiutował w zawodach Pucharu Świata. Już w pierwszym starcie zdobył punkty, zajmując 13. miejsce. W dalszej części sezonu 2014/2015 regularnie występował w tym cyklu, nie powtarzając jednak swojego debiutanckiego wyniku – najwyżej klasyfikowany był na 18. pozycji w Sapporo. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2014/2015 zajął 38. miejsce ze 120 punktami. 63. Turniej Czterech Skoczni ukończył na 14. pozycji.

Sezon 2015/2016

W sierpniu 2015 zajął 4. miejsce w konkursie indywidualnym Letniego Grand Prix w Hinterzarten. Przez całą zimową część sezonu 2015/2016 startował w zawodach Pucharu Świata. Najczęściej zajmował w nich miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce, zaś najlepszym wynikiem Leyhe w tym sezonie było 9. miejsce zajęte w Sapporo 30 stycznia 2016. W klasyfikacji generalnej cyklu zajął 23. pozycję z 257 punktami. Wystąpił również na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016. Zajął w nich 19. miejsce indywidualnie, a w konkursie drużynowym wraz z Andreasem Wellingerem, Richardem Freitagiem i Severinem Freunden wywalczył srebrny medal.

Sezon 2016/2017

Również w sezonie 2016/2017 Leyhe był podstawowym zawodnikiem reprezentacji Niemiec w Pucharze Świata, regularnie zdobywając punkty. Trzykrotnie kończył zawody indywidualne PŚ w najlepszej dziesiątce, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 5. pozycji na skoczni dużej w Pjongczangu. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 22. miejscu z 308 punktami. Wystartował też na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017, indywidualnie zajmując 13. miejsce na skoczni normalnej i 16. na dużej, a konkurs drużynowy kończąc na 4. pozycji.

Sezon 2017/2018

W lipcu 2017 zajął 2. miejsce w zawodach Letniego Grand Prix w Hinterzarten. W trzech innych konkursach Letniego Grand Prix 2017 zajmował miejsca w czołowej dziesiątce. W sezonie 2016/2017 Pucharu Świata wystąpił we wszystkich konkursach. Najwyżej klasyfikowany był na 7. pozycji, lokaty w czołowej dziesiątce zawodów indywidualnych zajmował łącznie pięciokrotnie. W klasyfikacji generalnej cyklu sezon zakończył na 18. miejscu z 327 punktami. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, zajmując 20. pozycję indywidualnie oraz 4. w drużynie. Został powołany również na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2018. Wystąpił tam jedynie w konkursie drużynowym, w którym, wraz z Karlem Geigerem, Richardem Freitagiem i Andreasem Wellingerem, zdobył srebrny medal.

Sezon 2018/2019

Na Mistrzostwach Niemiec 2018 zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym. W Letnim Grand Prix 2018 dwukrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce.

18 listopada 2018 w otwierającym sezon 2018/2019 Pucharu Świata konkursie w Wiśle zajął 2. miejsce, tym samym po raz pierwszy w karierze stając na podium zawodów indywidualnych cyklu. Do końca stycznia 2019 regularnie zajmował pozycje w najlepszej dziesiątce Pucharu Świata, trzykrotnie kończąc zawody na 4. lokacie. W kolejnych tygodniach zaczął uzyskiwać gorsze rezultaty. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 indywidualnie był 6. na skoczni normalnej, a w drużynie męskiej wraz z Karlem Geigerem, Richardem Freitagiem i Markusem Eisenbichlerem zdobył złoty medal. Z powodu kontuzji kostki odniesionej przy upadku podczas drużynowego konkursu Pucharu Świata w Oslo nie wystąpił w części marcowych zawodów cyklu. Sezon zakończył na 11. miejscu w klasyfikacji generalnej z 636 punktami.

Lata 2019–2021

W listopadowych i grudniowych zawodach indywidualnych sezonu 2019/2020 Pucharu Świata najwyżej klasyfikowany był, dwukrotnie, na 10. pozycji. Począwszy od stycznia 2020 regularnie zaczął zajmować miejsca w najlepszej dziesiątce cyklu. 2 lutego 2020 zajął 2. miejsce w konkursie w Sapporo. 8 lutego wygrał zawody w Willingen, odnosząc tym samym pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w zawodach najwyższej rangi. Zwyciężył też w klasyfikacji turnieju Willingen Five 2020. W dalszej części sezonu zajął 2. miejsce w pierwszym konkursie w Râșnovie oraz 3. w pierwszych zawodach w Lillehammer w ramach Raw Air 2020. Sezon Pucharu Świata zakończył na 6. pozycji w klasyfikacji generalnej z 917 punktami.

11 marca 2020 doznał kontuzji w wyniku upadku podczas prologu Raw Air w Trondheim. Zdiagnozowano u niego zerwanie więzadła krzyżowego przedniego oraz uszkodzenie łąkotki w lewym kolanie. Z powodu urazu został wycofany ze startów w sezonie 2020/2021. W marcu 2021 powrócił do treningów na skoczni.

Sezon 2021/2022

Do startów w zawodach międzynarodowych powrócił w lipcu 2021. W zawodach Letniego Grand Prix w Wiśle zajął 31. miejsce. W październiku zdobył srebrny medal indywidualnie na Mistrzostwach Niemiec 2021.

W ramach Pucharu Świata 2021/2022 regularnie zdobywał punkty. Indywidualnie najwyżej sklasyfikowany był na 6. miejscu, w rozgrywanych w styczniu 2022 zawodach w Willingen. Cykl zakończył na 22. pozycji w klasyfikacji generalnej z 333 punktami. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022. Indywidualnie na skoczni normalnej zajął 24. miejsce, a w drużynie męskiej wraz z Constantinem Schmidem, Markusem Eisenbichlerem i Karlem Geigerem zdobył brązowy medal.

Sezon 2022/2023

W Pucharze Świata 2022/2023 zajmował głównie lokaty w drugiej i trzeciej dziesiątce. Najwyżej sklasyfikowany został na 12. pozycji, którą zajął w lutym 2023 w Willingen. Sezon ukończył na 28. miejscu w klasyfikacji generalnej z 231 punktami.

Sezon 2023/2024

W Letnim Grand Prix 2023 trzykrotnie kończył zawody w pierwszej dziesiątce, a 30 września w Hinzenbach zajął 2. pozycję. Na podium stawał również w konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2023 w Lake Placid, które ukończył na 2. i 3. miejscu. Na Mistrzostwach Niemiec 2023 zdobył srebrny medal w zawodach indywidualnych.

Puchar Świata 2023/2024 rozpoczął od 3. miejsca w Ruce, powracając na podium cyklu po blisko czteroletniej przerwie. Był to najlepszy występ Leyhe w sezonie, w pozostałych konkursach cyklu zajmował najczęściej lokaty w drugiej i trzeciej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej Puchar Świata zakończył na 23. pozycji z 425 punktami. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2024. Indywidualnie zajął na nich 10. miejsce, a w drużynie wraz z Piusem Paschke, Karlem Geigerem i Andreasem Wellingerem zdobył brązowy medal.

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2022 Pekin/Zhangjiakou – 24. miejsce (K-95)

Drużynowo

2018 Pjongczang – srebrny medal
2022 Pekin/Zhangjiakou – brązowy medal

Starty S. Leyhe na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2. 19 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż. 128,0 m 129,0 m 1075,7 pkt (250,1 pkt) 22,8 pkt Norwegia
24. 6 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 indywid. 97,5 m 95,0 m 244,4 pkt 30,6 pkt Ryōyū Kobayashi
3. 14 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 druż. 127,5 m 129,0 m 922,9 pkt (222,0 pkt) 19,8 pkt Austria

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2017 Lahti – 13. miejsce (K-90), 16. miejsce (K-116)
2019 Seefeld/Innsbruck – 6. miejsce (K-99)

Drużynowo

2017 Lahti – 4. miejsce (K-116)
2019 Seefeld/Innsbruck – złoty medal (K-120)

Starty S. Leyhe na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
13. 25 lutego 2017 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 94,0 m 94,0 m 244,9 pkt 25,9 pkt Stefan Kraft
16. 2 marca 2017 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 125,0 m 117,5 m 247,2 pkt 32,1 pkt Stefan Kraft
4. 4 marca 2017 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż. 124,5 m 103,5 m 1052,9 pkt (224,2 pkt) 51,3 pkt Polska
1. 24 lutego 2019 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż. 126,0 m 128,5 m 987,5 pkt (240,2 pkt) –
6. 1 marca 2019 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 96,5 m 99,0 m 210,6 pkt 7,7 pkt Dawid Kubacki

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2016 Tauplitz – 19. miejsce
2018 Oberstdorf – 20. miejsce
2024 Tauplitz – 10. miejsce

Drużynowo

2016 Tauplitz – srebrny medal
2018 Oberstdorf – 4. miejsce
2024 Tauplitz – brązowy medal

Starty S. Leyhe na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
19. 15–16 stycznia 2016 Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 193,5 m 190,5 m 205,0 m – 467,0 pkt 173,1 pkt Peter Prevc
2. 17 stycznia 2016 Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż. 168,0 m 202,0 m 1357,3 pkt (291,9 pkt) 110,4 pkt Norwegia
20. 19–20 stycznia 2018 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 183,5 m 197,5 m 184,5 m – 502,9 pkt 149,0 pkt Daniel-André Tande
4. 21 stycznia 2018 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż. 200,0 m 186,5 m 1581,2 pkt (363,3 pkt) 80,8 pkt Norwegia
10. 26–27 stycznia 2024 Tauplitz Kulm K-200 HS-235 indywid. 207,5 m 216,5 m 218,5 m – 588,8 pkt 58,6 pkt Stefan Kraft
3. 28 stycznia 2024 Tauplitz Kulm K-200 HS-235 druż. 198,5 m 164,5 m 1549,9 pkt (314,1 pkt) 66,5 pkt Słowenia

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2010 Hinterzarten – 22. miejsce
2011 Otepää – 48. miejsce
2012 Erzurum – 15. miejsce

Drużynowo

2010 Hinterzarten – srebrny medal
2011 Otepää – srebrny medal
2012 Erzurum – 5. miejsce

Starty S. Leyhe na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
22. 28 stycznia 2010 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 indywid. 97,0 m 92,5 m 225,5 pkt 57,0 pkt Michael Hayböck
2. 30 stycznia 2010 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż. 96,0 m 99,5 m 1010,5 pkt (238,5 pkt) 20,0 pkt Austria
48. 28 stycznia 2011 Otepää Tehvandi K-90 HS-100 indywid. 80,5 m – 91,0 pkt 164,0 pkt Władimir Zografski
2. 30 stycznia 2011 Otepää Tehvandi K-90 HS-100 druż. 91,5 m 83,5 m 913,0 pkt (215,5 pkt) 7,5 pkt Austria
15. 23 lutego 2012 Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 indywid. 99,0 m 102,5 m 251,5 pkt 35,0 pkt Nejc Dežman
5. 25 lutego 2012 Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż. 92,5 m 96,0 m 913,0 pkt (221,5 pkt) 75,5 pkt Norwegia

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy

Indywidualnie

2009 Szczyrk – 12. miejsce

Drużynowo

2009 Szczyrk – 4. miejsce

Starty S. Leyhe na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
12. 17 lutego 2009 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 92,5 m 99,0 m 229,0 pkt 40,5 pkt Peter Prevc
4. 19 lutego 2009 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 96,0 m 97,5 m 906,5 pkt (235,0 pkt) 61,0 pkt Słowenia

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014/2015 38.
2015/2016 23.
2016/2017 22.
2017/2018 18.
2018/2019 11.
2019/2020 6.
2021/2022 22.
2022/2023 28.
2023/2024 23.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 8 lutego 2020 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 139,5 m 144,5 m 266,4 pkt * WF 2020

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
2014/2015––––
2015/2016––––
2016/2017––––
2017/2018––––
2018/2019–1–1
2019/20201214
2021/2022––––
2022/2023––––
2023/2024––11
Suma1326

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 18 listopada 2018 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 124,5 m 130,5 m 256,7 pkt 2. 6,7 pkt Jewgienij Klimow
2. 2 lutego 2020 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 125,5 m 142,0 m 247,4 pkt 2. 21,1 pkt Stefan Kraft
3. 8 lutego 2020 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 139,5 m 144,5 m 266,4 pkt 1. –
4. 21 lutego 2020 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 99,0 m 97,5 m 264,7 pkt 2. 5,6 pkt Karl Geiger
5. 9 marca 2020 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 130,0 m 133,0 m 277,5 pkt 3. 1,5 pkt Peter Prevc
6. 25 listopada 2023 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 137,0 m 143,5 m 313,2 pkt 3. 13,0 pkt Stefan Kraft

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 2009/2010
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - q - - - - - 0
Sezon 2011/2012
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - q - - - - - - 0
Sezon 2014/2015
punkty
- - - - - - - 13 22 19 16 15 26 33 35 24 42 18 24 48 32 39 25 21 - - - - - 35 31 120
Sezon 2015/2016
punkty
20 39 19 27 22 23 15 14 17 21 45 23 18 9 39 37 36 26 q 41 12 26 15 11 38 16 19 30 26 257
Sezon 2016/2017
punkty
43 19 19 15 18 14 26 17 8 11 8 25 20 16 20 34 29 - - 5 12 18 28 q 37 29 308
Sezon 2017/2018
punkty
10 9 40 17 16 25 18 24 10 9 19 20 13 16 18 20 7 26 20 15 20 30 327
Sezon 2018/2019
punkty
2 16 6 4 25 6 11 13 7 4 4 5 18 7 9 8 11 35 17 16 35 22 - 23 34 - - - 636
Sezon 2019/2020
punkty
34 33 10 22 17 19 10 13 16 5 18 6 13 5 4 4 5 2 1 15 10 2 7 16 5 3 9 917
Sezon 2021/2022
punkty
14 10 25 9 31 21 19 27 25 9 10 20 25 22 31 8 10 6 17 34 16 26 44 q q 26 q 27 333
Sezon 2022/2023
punkty
- - 21 32 15 15 18 22 20 17 33 46 19 24 17 21 32 27 14 12 15 22 13 25 30 34 28 q q - - - 231
Sezon 2023/2024
punkty
3 5 9 11 14 10 26 26 24 13 18 34 12 41 15 11 33 13 16 33 23 q 11 20 q 30 23 47 13 - 31 27 425
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon
2015/2016
- - 4 - - 5
Sezon
2016/2017
- 1 3 2 - -
Sezon
2017/2018
4 - - 2 - - - 2
Sezon
2018/2019
2 1 2 2 5 - -
Sezon
2019/2020
5 - 1 1 2
Sezon
2021/2022
2 - 2 - - - -
Sezon
2023/2024
3 3 - - 3 6
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014/2015 14.
2015/2016 20.
2016/2017 8.
2017/2018 13.
2018/2019 3.
2019/2020 10.
2021/2022 11.
2022/2023 26.
2023/2024 21.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017 27.
2018 25.
2019 47.
2020 5.
2022 41.
2023 35.
2024 34.

Willingen Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 14.
2019 28.
2020 1.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 15.
2022 39.
2024 26.

Titisee-Neustadt Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2020 3.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014/2015 37.
2015/2016 29.
2016/2017 42.
2017/2018 23.
2018/2019 29.
2019/2020 13.
2021/2022 35.
2022/2023 42.
2023/2024 29.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2013 65.
2014 75.
2015 33.
2016 35.
2017 7.
2018 26.
2019 37.
2021 44.
2022 40.
2023 9.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 29 lipca 2017 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 102,5 m 103,5 m 271,4 pkt 2. 11,9 pkt Dawid Kubacki
2. 30 września 2023 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 91,5 m 88,5 m 257,9 pkt 2. 5,0 pkt Andreas Wellinger

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2012
punkty
- - - - - - - - 33 0
2013
punkty
- - - - 20 22 - - - - 31 20
2014
punkty
- - - 25 34 - - - - 6
2015
punkty
19 4 20 22 - - - - - - 27 86
2016
punkty
17 31 8 42 19 27 - - - 18 75
2017
punkty
9 2 5 - - - - 6 12 216
2018
punkty
29 21 - 32 - - dq 9 8 73
2019
punkty
28 14 23 27 - - 19 22 54
2021
punkty
31 25 24 - - - 13 23 41
2022
punkty
30 26 - - 15 18 35
2023
punkty
- - 10 13 - - 2 6 - 166
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2015
2 1
2017
3
2018
2 -
2019
4 - 4
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – brak startu

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2008/2009 148.
2009/2010 67.
2010/2011 132.
2011/2012 48.
2012/2013 32.
2013/2014 61.
2014/2015 6.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 12 grudnia 2014 Rena Renabakkene K-99 HS-111 108,0 m 106,0 m 269,9 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 12 grudnia 2014 Rena Renabakkene K-99 HS-111 108,0 m 106,0 m 269,9 pkt 1. –
2. 14 grudnia 2014 Rena Renabakkene K-124 HS-139 136,0 m 130,5 m 264,4 pkt 3. 6,4 pkt Johann André Forfang
3. 1 marca 2015 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 109,5 m 128,0 m 220,0 pkt 2. 1,0 pkt Halvor Egner Granerud
4. 15 marca 2015 Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 125,0 m 127,0 m 217,5 pkt 2. 34,2 pkt Anže Semenič

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2021/2022

Sezon 2008/2009
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 28 28 6
Sezon 2009/2010
punkty
- - - - - - 36 43 - - - 19 16 13 - - - - - 26 23 45 42 26 - - 65
Sezon 2010/2011
punkty
- - - - - - 30 29 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 3
Sezon 2011/2012
punkty
18 27 33 28 23 30 52 67 14 17 30 15 22 25 20 39 20 - - - - - - 32 34 52 45 115
Sezon 2012/2013
punkty
19 21 15 24 48 27 16 34 12 34 4 32 31 35 31 26 22 21 - - - - 11 19 11 34 - - 220
Sezon 2013/2014
punkty
33 31 22 31 42 32 - - - - - - - - 25 36 27 44 47 19 9 24 38 40 67
Sezon 2014/2015
punkty
1 4 3 - - - - - - - - - - - - - - - - 14 5 2 12 24 6 2 502
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011 79.
2012 10.
2013 10.
2014 10.
2016 25.
2023 5.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 9 września 2012 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 136,0 m 133,0 m 268,4 pkt 3. 13,1 pkt Wolfgang Loitzl
2. 29 czerwca 2013 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 110,5 m 100,0 m 226,9 pkt 3. 16,8 pkt Krzysztof Biegun
3. 16 sierpnia 2014 Kuopio Puijo K-120 HS-127 122,0 m 125,5 m 225,3 pkt 3. 12,3 pkt Cene Prevc
4. 30 września 2016 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 137,5 m 127,5 m 249,3 pkt 2. 30,8 pkt Markus Eisenbichler
5. 7 października 2023 Lake Placid MacKenzie Intervale K-115 HS-128 127,0 m – 131,9 pkt 2. 2,5 pkt Fredrik Villumstad
6. 7 października 2023 Lake Placid MacKenzie Intervale K-115 HS-128 126,0 m 127,5 m 267,5 pkt 3. 5,9 pkt Clemens Aigner

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2023

2007
punkty
- - - 40 52 - - - - 0
2009
punkty
54 45 69 - - - - - - - - 0
2010
punkty
- - - 54 51 - - - - - - - - - - 0
2011
punkty
42 45 60 28 - - 34 33 57 25 9
2012
punkty
- - 37 9 32 32 17 30 4 3 16 6 35 25 215
2013
punkty
3 23 25 46 16 6 12 50 34 6 191
2014
punkty
12 12 22 24 3 4 - - 22 5 26 16 24 13 271
2016
punkty
- - - - - - - - - - - - 2 4 130
2023
punkty
13 6 4 9 7 6 8 2 3 387
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2006/2007 99.
2007/2008 215.
2008/2009 94.
2009/2010 169.
2011/2012 234.
2012/2013 22.
2013/2014 75.
2014/2015 38.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 24 lutego 2013 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 109,0 m 107,0 m 258,3 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 23 lutego 2013 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 109,0 m 107,0 m 258,3 pkt 1. –
2. 2 sierpnia 2013 Kuopio Puijo K-120 HS-127 119,5 m 114,5 m 215,2 pkt 2. 0,5 pkt Ulrich Wohlgenannt
3. 15 sierpnia 2014 Kuopio Puijo K-120 HS-127 119,0 m 119,5 m 210,1 pkt 3. 7,4 pkt Olli Muotka

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2021/2022

Sezon 2006/2007
punkty
- - - - - - - - 11 27 - - - - - 28
Sezon 2007/2008
punkty
- - 56 16 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 15
Sezon 2008/2009
punkty
10 29 - - - - - - - - - - 10 - - - - - - - - - 54
Sezon 2009/2010
punkty
- - - 15 28 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 19
Sezon 2011/2012
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 29 26 7
Sezon 2012/2013
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - 1 8 18 15 161
Sezon 2013/2014
punkty
- - - - - 2 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 80
Sezon 2014/2015
punkty
- - 4 10 - 3 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 136
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Karl Geiger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Andreas Wellinger
  2. 1 2 Skład zespołu: Constantin Schmid, Stephan Leyhe, Markus Eisenbichler, Karl Geiger
  3. 1 2 Skład zespołu: Markus Eisenbichler, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Andreas Wellinger
  4. 1 2 Skład zespołu: Karl Geiger, Richard Freitag, Stephan Leyhe, Markus Eisenbichler
  5. 1 2 Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Richard Freitag i Severin Freund
  6. 1 2 Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Markus Eisenbichler i Richard Freitag
  7. 1 2 Skład zespołu:Pius Paschke, Karl Geiger, Stephan Leyhe i Andreas Wellinger
  8. 1 2 3 Seria konkursowa została odwołana.
  9. 1 2 Skład zespołu: Felix Schoft, Stephan Leyhe, Tobias Bogner, Pascal Bodmer
  10. 1 2 Skład zespołu: Daniel Wenig, Stephan Leyhe, Marinus Kraus, Richard Freitag
  11. 1 2 Skład zespołu: Tobias Löffler, Tobias Lugert, Michael Dreher, Stephan Leyhe
  12. 1 2 Skład zespołu: Lukas Ramesberger, Marc Ganserer, Jan Mayländer, Stephan Leyhe
  13. ↑ Ex aequo z Piusem Paschke

Przypisy

  1. ↑ Magdalena Wojdas: Stephan Leyhe (Niemcy). skijumping.pl, 2015-02-16. [dostęp 2017-07-29].
  2. ↑ LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2007. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07]. (ang.).
  3. ↑ LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2009. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07]. (ang.).
  4. ↑ LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2010. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07]. (ang.).
  5. ↑ LEYHE Stephan - Athlete Information; FIS Junior World Ski Championships. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-21]. (ang.).
  6. ↑ LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2013. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07]. (ang.).
  7. ↑ LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2014. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-12]. (ang.).
  8. ↑ LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2015. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-12]. (ang.).
  9. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 LEYHE Stephan - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-12]. (ang.).
  10. 1 2 LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2016. fis-ski.com. [dostęp 2020-04-10]. (ang.).
  11. 1 2 LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07]. (ang.).
  12. 1 2 LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07]. (ang.).
  13. ↑ Dominik Formela: Seyfarth, Althaus i D. Siegel mistrzami Niemiec. skijumping.pl, 2018-07-13. [dostęp 2018-07-24].
  14. 1 2 LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07]. (ang.).
  15. ↑ Dominik Formela: Leyhe zakończył sezon. skijumping.pl, 2019-03-17. [dostęp 2019-04-07].
  16. 1 2 LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2020-04-10]. (ang.).
  17. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Willingen: Niedzielny konkurs odwołany, Leyhe triumfatorem Willingen Five!. skijumping.pl, 2002-02-08. [dostęp 2020-04-10].
  18. ↑ Adam Bucholz: Raw Air w Trondheim: R. Kobayashi najlepszy w prologu, Żyła drugi, upadek Leyhe. skijumping.pl, 2020-03-11. [dostęp 2020-04-10].
  19. ↑ Adam Bucholz: Puchar Świata 2019/2020 zakończony! MŚ w lotach w Planicy przełożone na następny sezon. skijumping.pl, 2020-03-12. [dostęp 2020-04-10].
  20. ↑ Dominik Formela: Stephan Leyhe przeszedł operację. skijumping.pl, 2020-03-13. [dostęp 2020-04-10].
  21. ↑ Dominik Formela: Sezon 2020/21 bez Stephana Leyhe. skijumping.pl, 2020-10-24. [dostęp 2021-03-12].
  22. ↑ Dominik Formela: Stephan Leyhe wrócił na skocznię. skijumping.pl, 2021-03-11. [dostęp 2021-03-12].
  23. 1 2 3 LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-06]. (ang.).
  24. ↑ Dominik Formela: Geiger i Althaus mistrzami Niemiec. Padł rekord skoczni w Oberhofie. skijumping.pl, 2021-10-23. [dostęp 2022-04-06].
  25. ↑ LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-05-05]. (ang.).
  26. 1 2 3 LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-12]. (ang.).
  27. ↑ Dominik Formela: Martin Hamann i Selina Freitag mistrzami Niemiec. skijumping.pl, 2023-11-04. [dostęp 2024-04-12].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.