Dawid Kubacki

Dawid Kubacki po zawodach Letniego Grand Prix 2017 w Klingenthal
Data i miejsce urodzenia

12 marca 1990
Nowy Targ

Klub

TS Wisła Zakopane

Wzrost

180 cm

Debiut w PŚ

16 stycznia 2009 w Zakopanem (49. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

1 grudnia 2012 w Ruce (22. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

30 grudnia 2017 w Oberstdorfie (3. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

13 stycznia 2019 w Predazzo

Rekord życiowy

236,5 m na Letalnicy w Planicy (25 marca 2018)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
brąz Pjongczang 2018 duża druż.
brąz Pekin 2022 normalna
Mistrzostwa świata
złoto Lahti 2017 duża druż.
złoto Seefeld in Tirol 2019 normalna
brąz Val di Fiemme 2013 duża druż.
brąz Oberstdorf 2021 duża druż.
brąz Planica 2023 duża
Mistrzostwa świata w lotach
brąz Oberstdorf 2018 drużynowo
brąz Planica 2020 drużynowo
Igrzyska europejskie
złoto Zakopane 2023 duża
Inne nagrody
Turniej Czterech Skoczni
1. miejsce
2019/2020
2. miejsce
2022/2023
3. miejsce
2020/2021
Letnie Grand Prix
1. miejsce
2017
1. miejsce
2019
1. miejsce
2020
1. miejsce
2022
2. miejsce
2021
Letni Puchar Kontynentalny
2. miejsce
2015
Inne
Skok Roku
2020
Odznaczenia
Strona internetowa

Dawid Grzegorz Kubacki (ur. 12 marca 1990 w Nowym Targu) – polski skoczek narciarski, zawodnik klubu sportowego Wisła Zakopane, reprezentant Polski.

Trzykrotny olimpijczyk. Dwukrotny brązowy medalista olimpijski – indywidualnie (2022) i drużynowo (2018). Zdobywca pięciu medali mistrzostw świata – złotego (2019) i brązowego indywidualnie (2023), oraz złotego (2017) i dwóch brązowych (2013 i 2021) w konkursach drużynowych. Dwukrotny drużynowy brązowy medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich (2018 i 2020). Indywidualny złoty medalista Igrzysk Europejskich 2023. Zwycięzca 68. Turnieju Czterech Skoczni (2019/2020) oraz czterech edycji Letniego Grand Prix (w 2017, 2019, 2020 i 2022). Drugi zawodnik klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix 2021 i Letniego Pucharu Kontynentalnego 2015. Sześciokrotny letni mistrz Polski. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata najwyżej sklasyfikowany na 4. miejscu (sezon 2019/2020 i sezon 2022/2023).

Styl jego skoków charakteryzuje się wysoką parabolą lotu.

Przebieg kariery

Lata 2005–2010

25 września 2005 zadebiutował w konkursie FIS Cup, w Bischofshofen zajmując 33. pozycję. 14 stycznia 2006 zdobył pierwsze punkty w tym cyklu po zajęciu 22. miejsca w konkursie w Harrachovie. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2006, zajmując 42. miejsce indywidualnie i 7. w drużynie. 18 marca 2007 po raz pierwszy wystartował w zawodach Pucharu Kontynentalnego, zajmując 26. pozycję w konkursie w Zakopanem.

W sezonie 2008/2009 trzykrotnie stawał na podium zawodów FIS Cup. Wystąpił również na Mistrzostwach Świata Juniorów 2009, zajmując 33. miejsce. 16 stycznia 2009 zadebiutował w Pucharze Świata, w zawodach w Zakopanem zajmując 49. pozycję.

W sezonie 2009/2010 Kubacki zdobył pierwsze w karierze punkty Letniego Grand Prix, zajmując 22. pozycję w zawodach w Hakubie. Stanął również na podium zawodów Letniego Pucharu Kontynentalnego na Alpensia Jumping Park w Korei Południowej. W zimowej części sezonu startował głównie w Pucharze Kontynentalnym. Wystąpił też czterokrotnie w konkursach Pucharu Świata. Najwyższym miejscem zajętym przez Kubackiego w tym cyklu była 32. pozycja z Sapporo. W swoim ostatnim występie na mistrzostwach świata juniorów zajął 31. miejsce indywidualnie i 5. w drużynie.

Lata 2010–2012

W lipcu 2010 występował w Letnim Pucharze Kontynentalnym, dwukrotnie zajmując miejsca na podium. Wystartował we wszystkich konkursach Letniego Grand Prix 2010. Indywidualnie sześć z nich ukończył w pierwszej dziesiątce. Dwukrotnie – 28 i 29 sierpnia w Hakubie – stawał na podium po zajęciu drugiej pozycji. W pierwszym konkursie został pokonany jedynie przez Daiki Itō, zaś w drugim przez Kamila Stocha. Zajął również 1. miejsce w konkursie drużynowym LGP w Hinterzarten. Letnie Grand Prix zakończył na 5. pozycji w klasyfikacji generalnej.

Zimą 2010/2011 Kubacki zgłoszony został do piętnastu konkursów Pucharu Świata. W żadnym z nich nie udało mu się zdobyć punktów. Siedmiokrotnie odpadał w kwalifikacjach (z których jedne, w Harrachovie, decydowały o obsadzeniu dwóch konkursów). Tyle samo zanotował nieudanych startów w konkursie głównym. Najlepszym miejscem Kubackiego było, podobnie jak w poprzednim sezonie, 32., tym razem zajęte w Engelbergu. Od końca stycznia startował w Pucharze Kontynentalnym, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 13. miejscu w Brotterode.

W Letnim Grand Prix 2011 Kubacki osiągnął gorsze rezultaty niż rok wcześniej, najwyższym jego miejscem w konkursie indywidualnym było 15. z Zakopanego. W Letnim Pucharze Kontynentalnym raz zajął 3. pozycję. Zimą ponownie nie zdobył punktów Pucharu Świata. W cyklu startował na początku sezonu, w dziewięciu próbach czterokrotnie awansując do pierwszej serii, a w najlepszym występie zajmując 34. miejsce. W drugiej części sezonu występował w Pucharze Kontynentalnym, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 14. miejscu w Zakopanem.

Sezon 2012/2013

Lato 2012 Kubacki rozpoczął od miejsc na podium w Pucharze Kontynentalnym. W Letnim Grand Prix 2012 czterokrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce: w Courchevel był 5., w Hinterzarten 6., w pierwszym konkursie w Hakubie ponownie 5., zaś 26 sierpnia 2012 po raz trzeci w karierze zajął miejsce na podium zawodów Letniego Grand Prix, kończąc na 3. pozycji drugi konkurs w Hakubie. Cały cykl ukończył na 8. pozycji.

1 grudnia 2012 po raz pierwszy w karierze zdobył punkty Pucharu Świata, zajmując 22. miejsce w konkursie w Ruce. W kolejnych tygodniach regularnie zajmował miejsca w trzydziestce cyklu, 15 grudnia w Engelbergu sklasyfikowany został na najwyższej w sezonie, 9. pozycji. Od stycznia zaczął osiągać gorsze rezultaty, zdobywając punkty w 8 spośród 17 startów w Pucharze Świata w tej części sezonu. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013. W konkursach indywidualnych zajął 31. miejsce na skoczni normalnej i 20. na skoczni dużej. W zawodach drużynowych zdobył, wraz z Maciejem Kotem, Piotrem Żyłą i Kamilem Stochem, brązowy medal, pierwszy w historii reprezentacji Polski w zawodach drużynowych. Sezon 2012/2013 Pucharu Świata Kubacki ukończył na 36. pozycji ze 142 punktami.

Lata 2013–2015

W Letnim Grand Prix 2013 Kubacki wystartował w 5 konkursach, dwukrotnie zajmując miejsca w pierwszej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej cyklu ze 116 punktami uplasował się na 24. pozycji. W sezonie 2013/2014 Pucharu Świata jego najlepszą pozycją było 17. miejsce, zajęte trzykrotnie w konkursach rozgrywanych w grudniu w Titisee-Neustadt i Engelbergu. Najczęściej w zawodach cyklu zajmował miejsca w czwartej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej sezon ukończył na 49. miejscu z 87 punktami. Został również zgłoszony do startu na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014. Wystąpił tam tylko podczas konkursu indywidualnego na skoczni normalnej, gdzie po skoku na 97,5 metra uplasował na 32. pozycji.

W Letnim Grand Prix 2014 najlepszą lokatą Kubackiego było 12. miejsce w szwajcarskim Einsiedeln. W sezonie zimowym 2014/2015 początkowo startował w Pucharze Świata, jednak w zawodach rozgrywanych od listopada do stycznia tylko czterokrotnie znalazł się w najlepszej trzydziestce konkursu indywidualnego. Najwyżej sklasyfikowany został na 16. miejscu w Zakopanem. Od lutego startował głównie w Pucharze Kontynentalnym, pięciokrotnie w trakcie sezonu zajmując w nim miejsce na podium. W tym czasie Kubacki otrzymał też powołanie na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015. Wystąpił tam jedynie w konkursie indywidualnym na skoczni dużej, w którym zajął 29. miejsce. Puchar Świata 2014/2015 Kubacki ukończył na 53. pozycji w klasyfikacji generalnej z 35 punktami.

Sezon 2015/2016

Przed sezonem 2015/2016 Kubacki został przesunięty z kadry A reprezentacji Polski do kadry B. Na początku sierpnia zwyciężył w dwóch pierwszych konkursach indywidualnych Letniego Grand Prix 2015, rozgrywanych w Wiśle i Hinterzarten. W kolejnych zawodach cyklu jeszcze dwukrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce, a w klasyfikacji generalnej ukończył go na 5. pozycji. W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2015 trzykrotnie stawał na podium, w tym dwa razy na najwyższym jego stopniu. Pozwoliło mu to zająć 2. miejsce w klasyfikacji generalnej.

Od początku sezonu 2015/2016 Pucharu Świata Kubacki startował w tym cyklu, początkowo uzyskując słabe rezultaty. W grudniu dwukrotnie zdobył punkty za miejsca w trzeciej dziesiątce. Po zawodach Turnieju Czterech Skoczni, na których w trzydziestce znalazł się raz, w Innsbrucku, przesunięty został do kadry na Puchar Kontynentalny w Garmisch-Partenkirchen, gdzie w jednym z konkursów zajął 2. miejsce. Powołany został na Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 2016 i zajął na nich 15. pozycję indywidualnie i 5. w drużynie. Pierwsze po mistrzostwach zawody Pucharu Świata, w Zakopanem, ukończył na 16. miejscu. Do końca sezonu wystąpił we wszystkich zawodach cyklu, regularnie zdobywając punkty, w większości za miejsca w trzeciej dziesiątce. Najwyżej w sezonie sklasyfikowany został 23 lutego w Kuopio, na 7. pozycji. Sezon ukończył na 29. miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata ze 182 punktami.

Sezon 2016/2017

Przed sezonem 2016/2017 Kubacki powrócił do kadry A reprezentacji Polski. W sześciu startach w Letnim Grand Prix 2016 trzykrotnie zakończył zawody w pierwszej dziesiątce, w tym raz na podium – 1 października był drugi w Hinzenbach. W klasyfikacji generalnej cykl zakończył na 13. pozycji.

Sezon 2016/2017 Pucharu Świata Kubacki rozpoczął od 16. miejsca w Ruce. W kolejnych tygodniach indywidualnie zajmował miejsca w drugiej dziesiątce, zaś 3 grudnia w Klingenthal był członkiem zespołu, który odniósł pierwsze w historii reprezentacji Polski zwycięstwo w konkursie drużynowym PŚ. W 65. Turnieju Czterech Skoczni zajął 15. miejsce w klasyfikacji generalnej, w poszczególnych konkursach zajmując pozycje pomiędzy szesnastą i dwudziestą. 22 stycznia w Zakopanem zajął 8. miejsce, pierwsze w sezonie w pierwszej dziesiątce PŚ indywidualnie, 28 stycznia w Willingen po raz drugi wygrał w konkursie drużynowym. Na próbie przedolimpijskiej w Pjongczangu był 19. na skoczni dużej i 8. na normalnej.

Został zgłoszony do startu na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017. Indywidualnie, zarówno w konkursie na skoczni normalnej, jak i na skoczni dużej zajął 8. pozycję, natomiast w konkursie drużynowym, wraz z Piotrem Żyłą, Maciejem Kotem i Kamilem Stochem, wywalczył złoty medal, pierwszy w historii reprezentacji Polski w konkursach drużynowych mistrzostw świata. Raw Air 2017 zakończył na 18. pozycji, a w kończących sezon zawodach w Planicy był 23. i 15. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2016/2017 Kubacki znalazł się na 19. miejscu z 345 punktami.

Sezon 2017/2018

W trzech pierwszych konkursach indywidualnych Letniego Grand Prix 2017, rozgrywanych w lipcu w Wiśle i Hinterzarten oraz w sierpniu w Courchevel, zajmował pierwsze miejsca. W kolejnych czterech nie wystartował, a w kończących cykl zawodach w Hinzenbach i Klingenthal odniósł kolejne dwa zwycięstwa, tym samym wygrywając cały cykl. Został drugim zawodnikiem, po Takanobu Okabe (LGP 1994), który zwycięstwo w Letnim Grand Prix odniósł, wygrywając równocześnie we wszystkich konkursach, w których brał udział.

W pierwszych tygodniach sezonu 2017/2018 Pucharu Świata Kubacki zajmował miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce. 30 grudnia 2017 otwierający 66. Turniej Czterech Skoczni konkurs w Oberstdorfie ukończył na 3. pozycji, tym samym po raz pierwszy w karierze stając na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata. Cały turniej ukończył na 6. miejscu. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018. W konkursie indywidualnym zajął 10. miejsce, a w zawodach drużynowych, wraz z Piotrem Żyłą, Stefanem Hulą i Kamilem Stochem, zdobył brązowy medal. 3 lutego 2018 w Willingen po raz drugi stanął na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata, zajmując 3. pozycję.

Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018. Zajął 3. miejsce w kwalifikacjach do konkursu na skoczni normalnej, wygrał też jeden z treningów. W samych zawodach, skacząc w najgorszych warunkach wietrznych w całej stawce, oddał krótką próbę w pierwszej serii, w efekcie kończąc konkurs na 35. miejscu. Na skoczni dużej indywidualnie zajął 10. pozycję. W konkursie drużynowym, wraz z Maciejem Kotem, Hulą i Stochem zdobył brązowy medal, pierwszy dla reprezentacji Polski w konkursach drużynowych igrzysk olimpijskich. W marcowych zawodach Pucharu Świata czterokrotnie zajmował lokaty w pierwszej dziesiątce indywidualnie. Konkurs w Lillehammer 13 marca w ramach Raw Air 2018 ukończył na 2. pozycji, po raz trzeci w sezonie stając na podium cyklu. W klasyfikacji generalnej sezon 2017/2018 Pucharu Świata zakończył na 9. miejscu z 633 punktami.

Sezon 2018/2019

W Letnim Grand Prix 2018 Kubacki wystąpił w 6 konkursach indywidualnych, we wszystkich zajmując miejsca w pierwszej dziesiątce. Raz stanął na podium – był 3. w drugich zawodach w Râșnovie. W klasyfikacji generalnej cykl zakończył na 8. pozycji.

Sezon 2018/2019 Pucharu Świata rozpoczął od 8. miejsca w Wiśle. 1 stycznia 2019 po raz pierwszy w sezonie stanął na podium indywidualnego konkursu cyklu, zajmując 3. miejsce w konkursie 67. Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen. 5 dni później był 2. w Bischofshofen. Cały turniej zakończył na 4. miejscu w klasyfikacji generalnej. 12 stycznia 2019 zajął 2. miejsce w konkursie Pucharu Świata w Val di Fiemme, a dzień później odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w zawodach cyklu, wyprzedzając bezpośrednio Stefana Krafta i Kamila Stocha. Na początku lutego dwukrotnie zajmował miejsca na podium konkursów w lotach narciarskich w Oberstdorfie: pierwszego dnia ukończył zawody na 2., a trzeciego na 3. lokacie.

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019. Na skoczni dużej zajął 12. miejsce indywidualnie i 4. w drużynie. W rozgrywanych 1 marca 2019 zawodach indywidualnych na skoczni normalnej zdobył złoty medal: w odbywającym się w zmiennych warunkach pogodowych konkursie po pierwszej serii zajmował 27. pozycję, ze stratą 19,2 punktu do lidera Ryōyū Kobayashiego. W drugiej serii Kubacki oddał najdłuższy skok zawodów (104,5 m), co pozwoliło mu na odrobienie strat i zwycięstwo w całym konkursie. Dzień później znalazł się w składzie reprezentacji Polski w jej pierwszym występie w konkursie mieszanym na mistrzostwach świata. Wraz z Kingą Rajdą, Kamilą Karpiel oraz Kamilem Stochem zajął 6. miejsce.

W marcowych zawodach Pucharu Świata zajmował głównie lokaty w pierwszej dziesiątce. Najwyżej klasyfikowany był na 6. pozycji. Cały sezon zakończył na 5. miejscu w klasyfikacji generalnej z 988 punktami. Również w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2018/2019 znalazł się na 5. pozycji.

Sezon 2019/2020

W ramach Letniego Grand Prix 2019 zajął 2. miejsca w Wiśle i Zakopanem, zwyciężył w Hinzenbach i zajął 5. lokatę w Klingenthal. Pozwoliło to Kubackiemu na zwycięstwo w klasyfikacji generalnej cyklu.

Sezon 2019/2020 Pucharu Świata rozpoczął od 7. miejsca w Wiśle. Po raz pierwszy stanął na podium konkursu indywidualnego cyklu w rozpoczynających 68. Turniej Czterech Skoczni zawodach w Oberstdorfie, gdzie zajął 3. pozycję. Na 3. miejscu ukończył również konkurs w Garmisch-Partenkirchen, w Innsbrucku był 2., a w Bischofshofen zwyciężył. Tym samym odniósł również triumf w całym turnieju – z notą 1131,6 pkt wyprzedził bezpośrednio Mariusa Lindvika i Karla Geigera. Został trzecim Polakiem w historii (po Adamie Małyszu i Kamilu Stochu), który wygrał TCS.

Pomiędzy 11 stycznia a 1 lutego 2020 w zawodach Pucharu Świata kolejno zajął dwukrotnie trzecie miejsce w Predazzo, dwukrotnie zwyciężył w Titisee-Neustadt, a następnie zajął trzecią pozycję w Zakopanem oraz w pierwszym konkursie w Sapporo. W kolejnym konkursie był 6., tym samym kończąc serię 10 miejsc na podium. W dalszej części sezonu najczęściej kończył zawody w pierwszej dziesiątce, jednak poza czołową trójką. Najwyżej klasyfikowany był na 4. lokacie w Râșnovie. Puchar Świata 2019/2020 zakończył na 4. pozycji w klasyfikacji generalnej z 1169 punktami. Trzeci Ryōyū Kobayashi wyprzedził Kubackiego o 9 punktów.

15 stycznia 2021 otrzymał statuetkę Nordic Ski King (Nordischer Skikönig, Króla Nart) za rok 2020, przyznawaną od 1996 przez Forum Nordicum, międzynarodowe gremium skupiające dziennikarzy zajmujących się sportami zimowymi.

Sezon 2020/2021

Zwyciężył w obu konkursach Letniego Grand Prix 2020, rozgrywanych w Wiśle i tym samym zajął również 1. miejsce w klasyfikacji generalnej. Ze względu na ograniczenie kalendarza LGP, Kubacki nie otrzymał od Międzynarodowej Federacji Narciarskiej nagrody za zwycięstwo w cyklu.

W listopadzie 2020 dwukrotnie zajął 3. lokatę w zawodach Pucharu Świata w Ruce. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020. Indywidualnie zajął 15. miejsce, a w drużynie, wraz z Piotrem Żyłą, Andrzejem Stękałą i Kamilem Stochem, zdobył brązowy medal. W grudniowych zawodach Pucharu Świata najwyżej sklasyfikowany był na 8. miejscu, w Engelbergu. W ramach 69. Turnieju Czterech Skoczni zwyciężył w Garmisch-Partenkirchen i zajął 3. pozycję w Innsbrucku. W dwóch pozostałych konkursach zajął 15. miejsce i cały turniej zakończył na 3. lokacie.

W dalszej części sezonu w Pucharze Świata indywidualnie zajmował najczęściej pozycje w pierwszej dziesiątce, ale poza podium. W lutym 2021 najwyżej w cyklu klasyfikowany był na 4. miejscu, w Râșnovie. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021. Indywidualnie zajął 5. pozycję na skoczni normalnej i 15. na dużej, w drużynie mieszanej był 6., zaś w zespole męskim, startując wraz z Żyłą, Stękałą i Stochem, zdobył brązowy medal. Sezon 2020/2021 Pucharu Świata zakończył na 8. miejscu w klasyfikacji generalnej z 786 punktami.

Sezon 2021/2022

W ramach Letniego Grand Prix 2021 czterokrotnie kończył konkursy w pierwszej dziesiątce, w tym dwa razy na podium – w lipcowych zawodach w Wiśle zajął 3. oraz 1. miejsce. Cykl ukończył na 2. pozycji w klasyfikacji generalnej.

W zawodach Pucharu Świata rozgrywanych między listopadem 2021 a styczniem 2022 Kubacki zdobył punkty w połowie swoich występów, a najwyżej klasyfikowany był na 13. miejscu, w otwierającym sezon konkursie w Niżnym Tagile. W lutym wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022, na których zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej. Na skoczni dużej był 26., a oba konkursy drużynowe – mieszany i męski – ukończył na 6. lokacie.

W kolejnych tygodniach regularnie zdobywał punkty Pucharu Świata, a najwyżej klasyfikowany w cyklu był na 7. miejscu, które zajął dwukrotnie: w lutym 2022 w Lahti i w marcu w Oberstdorfie. Na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2022 wystartował w konkursie drużynowym, w którym zajął 5. pozycję. Sezon 2021/2022 Pucharu Świata ukończył na 27. miejscu w klasyfikacji generalnej z 231 punktami.

Sezon 2022/2023

W czterech startach w Letnim Grand Prix 2022 odniósł trzy zwycięstwa, w zawodach w Wiśle, Hinzenbach i Klingenthal, a raz, w drugim konkursie w Wiśle, zajął 2. miejsce. Pozwoliło to Kubackiemu na czwartą w karierze wygraną w klasyfikacji generalnej cyklu.

5 listopada 2022 zwyciężył w inauguracyjnym konkursie sezonu 2022/2023 Pucharu Świata w Wiśle. Dzień później na tej samej skoczni ponownie był najlepszy. Kubacki został tym samym czwartym Polakiem (po Adamie Małyszu, Krzysztofie Biegunie i Kamilu Stochu), który założył żółty plastron lidera Pucharu Świata. W kolejnych konkursach cyklu był 4. i 6. w Ruce, a w następnych tygodniach kończył zawody na podium, utrzymując pozycję lidera PŚ. W grudniu w Titisee-Neustadt zajął 2. miejsce w pierwszym konkursie i zwyciężył w drugim. Takie same wyniki uzyskał następnie w Engelbergu. Wygrał zawody 71. Turnieju Czterech Skoczni w Innsbrucku, a w Oberstdorfie, Garmisch-Partenkirchen i Bischofshofen zajmował 3. lokaty. Cały turniej ukończył na 2. pozycji.

W styczniu 2023 na podium Pucharu Świata stanął jeszcze w Zakopanem i pierwszym konkursie w Sapporo, w obu przypadkach zajmując 2. miejsce. Drugi konkurs w Sapporo ukończył na 4. pozycji, zamykając tym samym na 10 serię miejsc w czołowej trójce w zawodach cyklu. 28 stycznia, po zajęciu 10. lokaty w Bad Mitterndorf, utracił prowadzenie w Pucharze Świata na rzecz Halvora Egnera Graneruda. W lutym 2023 raz stanął na podium zawodów indywidualnych, zajmując 3. miejsce w Willingen. 11 lutego w parze z Piotrem Żyłą zwyciężył w Lake Placid w pierwszym w historii Pucharu Świata konkursie duetów.

Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023, na których zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym na skoczni dużej. Indywidualnie na skoczni normalnej był 5., a w drużynie męskiej zajął 4. pozycję. W marcu 2023 dwukrotnie stawał na podium zawodów Pucharu Świata rozgrywanych w ramach Raw Air 2023: w drugim konkursie w Oslo zajął 3. lokatę, a w drugim konkursie w Lillehammer zwyciężył.

20 marca 2023 poinformował o zakończeniu sezonu z powodu ciężkiego stanu zdrowia żony, Marty. W tym momencie zajmował 2. pozycję w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Ostatecznie ukończył cykl na 4. miejscu z 1592 punktami.

Sezon 2023/2024

Wystartował w zawodach skoków narciarskich na Igrzyskach Europejskich 2023, zdobywając złoty medal w konkursie indywidualnym na skoczni dużej. Na obiekcie normalnym był 10., a w drużynie mieszanej zajął 5. miejsce.

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2014 Soczi/Krasnaja Polana – 32. miejsce (K-95)
2018 Pjongczang – 35. miejsce (K-98), 10. miejsce (K-125)
2022 Pekin/Zhangjiakou – brązowy medal (K-95), 26. miejsce (K-125)

Drużynowo

2018 Pjongczang – brązowy medal
2022 Pekin/Zhangjiakou – 6. miejsce (drużyna mieszana/K-95), 6. miejsce

Starty D. Kubackiego na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
32. 9 lutego 2014 Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 97,5 m – 118,3 pkt 159,7 pkt Kamil Stoch
35. 10 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 88,0 m – 92,0 pkt 167,3 pkt Andreas Wellinger
10. 17 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 134,5 m 126,0 m 258,0 pkt 27,7 pkt Kamil Stoch
3. 19 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż. 138,5 m 135,5 m 1072,4 pkt (275,0 pkt) 26,1 pkt Norwegia
3. 6 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 indywid. 104,0 m 103,0 m 265,9 pkt 9,1 pkt Ryōyū Kobayashi
6. 7 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 druż. mix. 96,0 m 101,0 m 763,2 pkt (238,2 pkt) 238,3 pkt Słowenia
26. 12 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 indywid. 131,0 m 131,5 m 251,2 pkt 44,9 pkt Marius Lindvik
6. 14 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 druż. 122,0 m 126,0 m 880,1 pkt (203,0 pkt) 62,6 pkt Austria

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2013 Val di Fiemme/Predazzo – 31. miejsce (K-95), 20. miejsce (K-120)
2015 Falun – 29. miejsce (K-120)
2017 Lahti – 8. miejsce (K-90), 8. miejsce (K-116)
2019 Seefeld/Innsbruck – 12. miejsce (K-120), złoty medal (K-99)
2021 Oberstdorf – 5. miejsce (K-95), 15. miejsce (K-120)
2023 Planica – 5. miejsce (K-95), brązowy medal (K-125)

Drużynowo

2013 Val di Fiemme/Predazzo – brązowy medal (K-120)
2017 Lahti – złoty medal (K-116)
2019 Seefeld/Innsbruck – 4. miejsce (K-120), 6. miejsce (drużyna mieszana/K-99)
2021 Oberstdorf – 6. miejsce (drużyna mieszana/K-95), brązowy medal (K-120)
2023 Planica – 4. miejsce (K-125)

Starty D. Kubackiego na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
31. 23 lutego 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 93,5 m – 103,4 pkt 149,0 pkt Anders Bardal
20. 28 lutego 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 126,5 m 126,0 m 265,3 pkt 30,5 pkt Kamil Stoch
3. 2 marca 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 druż. 126,0 m 128,0 m 1121,0 pkt (276,2 pkt) 14,9 pkt Austria
29. 26 lutego 2015 Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 115,5 m 115,5 m 188,7 pkt 80,0 pkt Severin Freund
8. 25 lutego 2017 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 96,5 m 93,5 m 251,5 pkt 19,3 pkt Stefan Kraft
8. 2 marca 2017 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 128,5 m 123,0 m 263,8 pkt 15,5 pkt Stefan Kraft
1. 4 marca 2017 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż. 129,0 m 119,5 m 1104,2 pkt (267,6 pkt) –
12. 23 lutego 2019 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 128,5 m 125,5 m 240,2 pkt 39,2 pkt Markus Eisenbichler
4. 24 lutego 2019 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż. 127,0 m 126,5 m 909,1 pkt (237,6 pkt) 78,4 pkt Niemcy
1. 1 marca 2019 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 93,0 m 104,5 m 218,3 pkt –
6. 2 marca 2019 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. mix. 112,0 m 110,0 m 914,9 pkt (265,4 pkt) 97,3 pkt Niemcy
5. 27 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. 102,0 m 99,0 m 257,1 pkt 11,7 pkt Piotr Żyła
6. 28 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż. mix. 97,0 m 103,0 m 837,6 pkt (259,9 pkt) 163,2 pkt Niemcy
15. 5 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 130,5 m 119,0 m 235,8 pkt 40,7 pkt Stefan Kraft
3. 6 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 druż. 131,0 m 127,5 m 1031,2 pkt (257,3 pkt) 15,4 pkt Niemcy
5. 25 lutego 2023 Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 indywid. 97,0 m 102,0 m 256,9 pkt 4,9 pkt Piotr Żyła
3. 3 marca 2023 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 indywid. 129,0 m 135,0 m 276,2 pkt 11,3 pkt Timi Zajc
4. 4 marca 2023 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 druż. 137,0 m 128,5 m 1129,1 pkt (291,0 pkt) 49,8 pkt Słowenia

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2016 Tauplitz – 15. miejsce
2018 Oberstdorf – 10. miejsce
2020 Planica – 15. miejsce
2024 Tauplitz – 24. miejsce

Drużynowo

2016 Tauplitz – 5. miejsce
2018 Oberstdorf – brązowy medal
2020 Planica – brązowy medal
2022 Vikersund – 5. miejsce
2024 Tauplitz – 8. miejsce

Starty D. Kubackiego na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
15. 15–16 stycznia 2016 Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 208,0 m 200,5 m 206,5 m – 519,1 pkt 121,0 pkt Peter Prevc
5. 17 stycznia 2016 Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż. 166,0 m 190,0 m 1211,9 pkt (266,0 pkt) 255,8 pkt Norwegia
10. 19–20 stycznia 2018 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 207,5 m 208,0 m 215,5 m – 589,8 pkt 62,1 pkt Daniel-André Tande
3. 21 stycznia 2018 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż. 204,5 m 221,5 m 1592,1 pkt (400,5 pkt) 70,1 pkt Norwegia
15. 11–12 grudnia 2020 Planica Letalnica K-200 HS-240 indywid. 219,0 m 215,5 m 211,0 m 196,0 m 754,4 pkt 122,8 pkt Karl Geiger
3. 13 grudnia 2020 Planica Letalnica K-200 HS-240 druż. 211,0 m 209,0 m 1665,5 pkt (393,0 pkt) 62,2 pkt Norwegia
5. 13 marca 2022 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 druż. 213,0 m 212,0 m 1495,8 pkt (373,1 pkt) 215,7 pkt Słowenia
24. 26–27 stycznia 2024 Tauplitz Kulm K-200 HS-235 indywid. 205,5 m 203,0 m 183,5 m – 529,7 pkt 117,7 pkt Stefan Kraft
8. 28 stycznia 2024 Tauplitz Kulm K-200 HS-235 druż. 206,5 m 195,0 m 1279,1 pkt (349,4 pkt) 336,3 pkt Słowenia

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2006 Kranj – 42. miejsce
2009 Szczyrbskie Jezioro – 33. miejsce
2010 Hinterzarten – 31. miejsce

Drużynowo

2006 Kranj – 7. miejsce
2010 Hinterzarten – 5. miejsce

Starty D. Kubackiego na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
42. 2 lutego 2006 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 indywid. 87,0 m – 86,1 pkt 173,5 pkt Gregor Schlierenzauer
7. 4 lutego 2006 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 druż. 86,0 m 76,5 m 772,7 pkt (151,5 pkt) 157,9 pkt Austria
33. 5 lutego 2009 Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 indywid. 87,0 m – 106,0 pkt 147,0 pkt Lukas Müller
31. 28 stycznia 2010 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 indywid. 92,5 m – 107,5 pkt 175,0 pkt Michael Hayböck
5. 30 stycznia 2010 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż. 91,0 m 94,0 m 916,0 pkt (214,0 pkt) 114,5 pkt Austria

Igrzyska europejskie

Indywidualnie

2023 Kraków/Zakopane – 10. miejsce (K-95), złoty medal (K-125)

Drużynowo

2023 Kraków/Zakopane – 5. miejsce (drużyna mieszana)

Starty D. Kubackiego na igrzyskach europejskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
10. 29 czerwca 2023 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 95,5 m 101,0 m 241,8 pkt 28,5 pkt Daniel Tschofenig
5. 29 czerwca 2023 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. miesz. 101,5 m 96,5 m 767,2 pkt (222,8 pkt) 172,1 pkt Austria
1. 1 lipca 2023 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 139,0 m 134,5 m 279,1 pkt –

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2012/2013 36.
2013/2014 49.
2014/2015 53.
2015/2016 29.
2016/2017 19.
2017/2018 9.
2018/2019 5.
2019/2020 4.
2020/2021 8.
2021/2022 27.
2022/2023 4.
2023/2024 28.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 13 stycznia 2019 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-135 129,5 m 131,5 m 271,1 pkt –
2. 6 stycznia 2020 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 143,0 m 140,5 m 300,9 pkt * TCS 2019/2020
3. 18 stycznia 2020 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 140,5 m 141,0 m 290,1 pkt * T-NF 2020
4. 19 stycznia 2020 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 143,0 m 133,5 m 283,3 pkt * T-NF 2020
5. 1 stycznia 2021 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 139,0 m 144,0 m 282,1 pkt * TCS 2020/2021
6. 5 listopada 2022 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,5 m 132,5 m 272,2 pkt –
7. 6 listopada 2022 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 131,0 m 133,5 m 287,0 pkt –
8. 11 grudnia 2022 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 139,5 m 143,0 m 309,7 pkt –
9. 18 grudnia 2022 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 141,5 m 135,5 m 300,4 pkt –
10. 4 stycznia 2023 Innsbruck Bergisel K-120 HS-128 127,0 m 121,5 m 265,2 pkt * TCS 2022/2023
11. 16 marca 2023 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 137,5 m 138,5 m 283,1 pkt * RA 2023

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
2008/2009––––
2009/2010––––
2010/2011––––
2011/2012––––
2012/2013––––
2013/2014––––
2014/2015––––
2015/2016––––
2016/2017––––
2017/2018–123
2018/20191326
2019/202031610
2020/20211–34
2021/2022––––
2022/202364515
2023/2024 - - - -
Suma1191838

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 30 grudnia 2017 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 126,5 m 129,0 m 270,1 pkt 3. 9,6 pkt Kamil Stoch
2. 3 lutego 2018 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 145,0 m 139,5 m 254,8 pkt 3. 6,5 pkt Daniel-André Tande
3. 13 marca 2018 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 139,0 m 140,5 m 278,7 pkt 2. 27,7 pkt Kamil Stoch
4. 1 stycznia 2019 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 133,5 m 133,0 m 256,2 pkt 3. 10,4 pkt Ryōyū Kobayashi
5. 6 stycznia 2019 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 138,0 m 130,0 m 268,3 pkt 2. 13,8 pkt Ryōyū Kobayashi
6. 12 stycznia 2019 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-135 122,0 m 131,5 m 288,5 pkt 2. 26,5 pkt Ryōyū Kobayashi
7. 13 stycznia 2019 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-135 129,5 m 131,5 m 271,1 pkt 1. –
8. 1 lutego 2019 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 221,5 m 218,0 m 424,8 pkt 2. 5,3 pkt Timi Zajc
9. 3 lutego 2019 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 207,0 m 228,5 m 405,4 pkt 3. 7,8 pkt Kamil Stoch
10. 29 grudnia 2019 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 132,0 m 133,0 m 294,7 pkt 3. 10,4 pkt Ryōyū Kobayashi
11. 1 stycznia 2020 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 137,0 m 139,5 m 284,0 pkt 3. 5,8 pkt Marius Lindvik
12. 4 stycznia 2020 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 133,0 m 120,5 m 252,0 pkt 2. 1,3 pkt Marius Lindvik
13. 6 stycznia 2020 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 143,0 m 140,5 m 300,9 pkt 1. –
14. 11 stycznia 2020 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-104 98,5 m 104,0 m 279,9 pkt 3. 14,7 pkt Karl Geiger
15. 12 stycznia 2020 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-104 102,5 m 101,0 m 278,2 pkt 3. 7,0 pkt Karl Geiger
16. 18 stycznia 2020 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 140,5 m 141,0 m 290,1 pkt 1. –
17. 19 stycznia 2020 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 143,0 m 133,5 m 283,3 pkt 1. –
18. 26 stycznia 2020 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 140,0 m 133,0 m 287,8 pkt 3. 7,9 pkt Kamil Stoch
19. 1 lutego 2020 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 136,0 m 126,0 m 229,5 pkt 3. 14,8 pkt Yukiya Satō
20. 28 listopada 2020 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 139,0 m 132,5 m 293,9 pkt 3. 19,5 pkt Markus Eisenbichler
21. 29 listopada 2020 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 132,0 m 139,0 m 265,6 pkt 3. 16,4 pkt Halvor Egner Granerud
22. 1 stycznia 2021 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 139,0 m 144,0 m 282,1 pkt 1. –
23. 3 stycznia 2021 Innsbruck Bergisel K-120 HS-128 126,0 m 127,0 m 248,3 pkt 3. 13,3 pkt Kamil Stoch
24. 5 listopada 2022 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,5 m 132,5 m 272,2 pkt 1. –
25. 6 listopada 2022 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 131,0 m 133,5 m 287,0 pkt 1. –
26. 9 grudnia 2022 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 130,5 m 144,0 m 271,5 pkt 2. 1,3 pkt Anže Lanišek
27. 11 grudnia 2022 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 139,5 m 143,0 m 309,7 pkt 1. –
28. 17 grudnia 2022 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 139,0 m 140,0 m 317,0 pkt 2. 3,3 pkt Anže Lanišek
29. 18 grudnia 2022 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 141,5 m 135,5 m 300,4 pkt 1. –
30. 29 grudnia 2022 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 140,5 m 136,0 m 294,9 pkt 3. 17,5 pkt Halvor Egner Granerud
31. 1 stycznia 2023 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 136,0 m 138,5 m 294,4 pkt 3. 9,3 pkt Halvor Egner Granerud
32. 4 stycznia 2023 Innsbruck Bergisel K-120 HS-128 127,0 m 121,5 m 265,2 pkt 1. –
33. 6 stycznia 2023 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 135,5 m 140,0 m 303,7 pkt 3. 9,7 pkt Halvor Egner Granerud
34. 15 stycznia 2023 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 137,5 m 124,0 m 286,6 pkt 2. 1,1 pkt Halvor Egner Granerud
35. 20 stycznia 2023 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 137,0 m 125,5 m 264,3 pkt 2. 7,2 pkt Ryōyū Kobayashi
36. 4 lutego 2023 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 147,0 m 137,0 m 281,3 pkt 3. 15,3 pkt Halvor Egner Granerud
37. 12 marca 2023 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 127,0 m 130,0 m 257,7 pkt 3. 8,4 pkt Stefan Kraft
38. 16 marca 2023 Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 137,5 m 138,5 m 283,1 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 2007/2008
punkty
- - - - - - - - - - - - - - q q - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2008/2009
punkty
- - - - - - - - - - - - - 49 - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2009/2010
punkty
- - - - - - - - - - - - 37 32 40 43 - - - - - - - 0
Sezon 2010/2011
punkty
q q q 44 q q 32 40 40 48 43 q - - 47 q - - - - - - - - - 0
Sezon 2011/2012
punkty
36 46 q 34 q q q - - - 36 - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2012/2013
punkty
34 45 22 30 17 9 17 26 28 36 42 44 32 23 18 32 28 30 34 31 - 47 24 17 20 35 21 142
Sezon 2013/2014
punkty
22 30 q 31 17 42 17 17 - - 47 35 q 33 28 38 - - 34 22 24 20 26 35 31 35 38 41 87
Sezon 2014/2015
punkty
33 44 38 q 35 23 54 28 q 40 38 22 31 - 16 40 36 35 - - - 31 - - - - - - - 40 - 35
Sezon 2015/2016
punkty
33 56 36 25 21 35 34 - 31 24 46 - 16 25 32 13 23 22 32 27 11 7 30 25 20 27 39 24 23 182
Sezon 2016/2017
punkty
16 14 13 13 12 22 18 16 20 17 18 21 36 8 14 28 17 23 35 19 8 23 37 17 23 15 345
Sezon 2017/2018
punkty
10 8 11 19 11 8 20 3 12 20 9 33 7 3 7 4 26 2 9 16 9 21 633
Sezon 2018/2019
punkty
8 35 12 20 11 13 5 5 3 18 2 2 1 12 15 12 2 22 3 28 5 5 24 8 18 10 7 6 988
Sezon 2019/2020
punkty
7 12 5 17 14 22 47 3 3 2 1 3 3 1 1 3 3 6 15 5 32 8 4 6 11 25 8 1169
Sezon 2020/2021
punkty
11 3 3 - - 9 8 15 1 3 15 7 6 15 23 5 10 6 7 11 6 4 31 16 18 786
Sezon 2021/2022
punkty
13 35 33 44 32 - - 48 42 28 39 21 27 27 - - - 27 14 13 7 15 18 33 18 7 26 9 231
Sezon 2022/2023
punkty
1 1 4 6 2 1 2 1 3 3 1 3 2 2 4 11 10 17 3 17 5 7 - 9 3 19 1 8 - - - - 1592
Sezon 2023/2024
punkty
21 23 33 22 15 28 33 14 27 33 q 19 25 12 23 18 17 29 8 25 39 q - - 42 41 24 14 38 28 32 29 213
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Zwycięstwa w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota
1. 3 grudnia 2016 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 132,5 m 134,5 m 1128,7 pkt (268,3 pkt)
2. 28 stycznia 2017 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 134,0 m 137,5 m 931,5 pkt (220,6 pkt)
3. 27 stycznia 2018 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 128,5 m 133,0 m 1092,0 pkt (260,1 pkt)
4. 17 listopada 2018 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 127,0 m 114,5 m 1026,6 pkt (242,1 pkt)
5. 15 lutego 2019 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 120,5 m 135,0 m 979,4 pkt (228,0 pkt)
6. 23 marca 2019 Planica Letalnica K-200 HS-240 229,5 m 230,0 m 1627,8 pkt (395,2 pkt)
7. 14 grudnia 2019 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 133,5 m 137,0 m 968,7 pkt (254,2 pkt)

Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 3 grudnia 2016 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 132,5 m 134,5 m 1128,7 pkt (268,3 pkt) 1. –
2. 21 stycznia 2017 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 120,0 m 128,0 m 1111,2 pkt (262,9 pkt) 2. 5,1 pkt Niemcy
3. 28 stycznia 2017 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 134,0 m 137,5 m 931,5 pkt (220,6 pkt) 1. –
4. 11 marca 2017 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 119,5 m 127,0 m 986,7 pkt (233,8 pkt) 3. 13,0 pkt Austria
5. 18 marca 2017 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 210,0 m 194,5 m 1538,6 pkt (332,6 pkt) 2. 34,0 pkt Norwegia
6. 25 marca 2017 Planica Letalnica K-200 HS-225 201,0 m 209,0 m 1493,8 pkt (316,0 pkt) 3. 57,8 pkt Norwegia
7. 18 listopada 2017 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 125,5 m 122,5 m 1006,5 pkt (259,8 pkt) 2. 17,3 pkt Norwegia
8. 9 grudnia 2017 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 141,5 m 136,5 m 1082,8 pkt (271,5 pkt) 2. 0,8 pkt Norwegia
9. 27 stycznia 2018 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 128,5 m 133,0 m 1092,0 pkt (260,1 pkt) 1. –
10. 3 marca 2018 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 119,0 m 125,5 m 1113,2 pkt (274,7 pkt) 2. 11,3 pkt Niemcy
11. 10 marca 2018 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 130,0 m 135,0 m 1039,8 pkt (270,5 pkt) 2. 58,9 pkt Norwegia
12. 17 marca 2018 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 200,0 m 202,5 m 1301,7 pkt (306,7 pkt) 2. 265,6 pkt Norwegia
13. 17 listopada 2018 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 127,0 m 114,5 m 1026,6 pkt (242,1 pkt) 1. –
14. 19 stycznia 2019 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 134,0 m 143,5 m 1117,2 pkt (303,8 pkt) 3. 40,3 pkt Niemcy
15. 15 lutego 2019 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 120,5 m 135,0 m 979,4 pkt (228,0 pkt) 1. –
16. 23 marca 2019 Planica Letalnica K-200 HS-240 229,5 m 230,0 m 1627,8 pkt (395,2 pkt) 1. –
17. 23 listopada 2019 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 126,5 m 120,5 m 990,9 pkt (265,6 pkt) 3. 27,3 pkt Austria
18. 14 grudnia 2019 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 133,5 m 137,0 m 968,7 pkt (254,2 pkt) 1. –
19. 21 listopada 2020 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 131,5 m 130,5 m 1061,5 pkt (274,2 pkt) 3. 16,5 pkt Austria
20. 16 stycznia 2021 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 131,0 m 133,5 m 982,3 pkt (252,1 pkt) 2. 8,9 pkt Austria
21. 23 stycznia 2021 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 118,0 m 123,5 m 1018,3 pkt (243,9 pkt) 2. 5,9 pkt Norwegia
22. 14 stycznia 2023 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 136,5 m 127,5 m 1150,5 pkt (306,0 pkt) 2. 1,0 pkt Austria

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon
2011/2012
- 5 - - - -
Sezon
2012/2013
- 11 - 5 - - -
Sezon
2013/2014
4 - 4 7 -
Sezon
2014/2015
9 5 - - -
Sezon
2015/2016
- - - 6 6 -
Sezon
2016/2017
1 2 1 3 2 3
Sezon
2017/2018
2 6 2 1 2 2 2 4
Sezon
2018/2019
1 3 4 1 4 4 1
Sezon
2019/2020
3 1 5 6 4
Sezon
2020/2021
3 2 2 7 6
Sezon
2021/2022
4 5 - 6 7 - 4
Sezon
2022/2023
7 2 - 1 - - -
Sezon
2023/2024
6 6 7 - - 5
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010/2011 43.
2011/2012 63.
2012/2013 31.
2013/2014 55.
2014/2015 36.
2015/2016 35.
2016/2017 15.
2017/2018 6.
2018/2019 4.
2019/2020 1.
2020/2021 3.
2021/2022 22.
2022/2023 2.
2023/2024 30.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017 18.
2018 8.
2019 7.
2020 16.
2022 21.
2023 23.
2024 29.

Willingen Six

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 6.
2019 5.
2020 14.
2021 5.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 16.
2019 7.
2021 17.
2022 15.
2024 27.

Titisee-Neustadt Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2020 2.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2012/2013 42.
2015/2016 25.
2016/2017 18.
2017/2018 16.
2018/2019 5.
2019/2020 12.
2020/2021 19.
2021/2022 11.
2022/2023 22.
2023/2024 39.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2009 68.
2010 5.
2011 46.
2012 8.
2013 24.
2014 43.
2015 5.
2016 13.
2017 1.
2018 8.
2019 1.
2020 1.
2021 2.
2022 1.
2023 5.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 1 sierpnia 2015 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,0 m 133,0 m 274,9 pkt
2. 8 sierpnia 2015 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 103,5 m 100,5 m 266,5 pkt
3. 15 lipca 2017 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,0 m 132,5 m 255,6 pkt
4. 29 lipca 2017 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 105,0 m 104,5 m 283,3 pkt
5. 12 sierpnia 2017 Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 133,5 m 127,0 m 274,2 pkt
6. 1 października 2017 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 88,5 m 94,5 m 251,9 pkt
7. 3 października 2017 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 130,0 m 262,5 pkt
8. 29 września 2019 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 92,0 m 86,0 m 244,4 pkt
9. 22 sierpnia 2020 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 126,5 m 128,0 m 275,6 pkt
10. 23 sierpnia 2020 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 131,5 m 127,0 m 275,9 pkt
11. 18 lipca 2021 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,5 m 128,5 m 264,6 pkt
12. 23 lipca 2022 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 123,5 m 134,5 m 261,3 pkt
13. 25 września 2022 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 94,0 m 93,5 m 265,7 pkt
14. 2 października 2022 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 135,0 m 138,0 m 271,8 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 28 sierpnia 2010 Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 128,0 m 131,0 m 270,0 pkt 2. 1,6 pkt Daiki Itō
2. 29 sierpnia 2010 Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 129,0 m 128,5 m 278,0 pkt 2. 4,3 pkt Kamil Stoch
3. 26 sierpnia 2012 Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 113,0 m 127,0 m 229,4 pkt 3. 15,8 pkt Andreas Wank
4. 1 sierpnia 2015 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,0 m 133,0 m 274,9 pkt 1. –
5. 8 sierpnia 2015 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 103,5 m 100,5 m 266,5 pkt 1. –
6. 1 października 2016 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 91,5 m 91,5 m 247,5 pkt 2. 9,7 pkt Maciej Kot
7. 15 lipca 2017 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,0 m 132,5 m 255,6 pkt 1. –
8. 29 lipca 2017 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 105,0 m 104,5 m 283,3 pkt 1. –
9. 12 sierpnia 2017 Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 133,5 m 127,0 m 274,2 pkt 1. –
10. 1 października 2017 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 88,5 m 94,5 m 251,9 pkt 1. –
11. 3 października 2017 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 130,0 m 262,5 pkt 1. –
12. 23 września 2018 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 98,0 m 98,5 m 261,1 pkt 3. 8,3 pkt Karl Geiger
13. 21 lipca 2019 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,0 m 131,0 m 271,3 pkt 2. 6,6 pkt Timi Zajc
14. 18 sierpnia 2019 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 138,0 m 134,5 m 250,1 pkt 2. 0,7 pkt Kamil Stoch
15. 29 września 2019 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 92,0 m 86,0 m 244,4 pkt 1. –
16. 22 sierpnia 2020 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 126,5 m 128,0 m 275,6 pkt 1. –
17. 23 sierpnia 2020 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 131,5 m 127,0 m 275,9 pkt 1. –
18. 17 lipca 2021 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 122,5 m 127,0 m 257,7 pkt 3. 3,5 pkt Jakub Wolny
19. 18 lipca 2021 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,5 m 128,5 m 264,6 pkt 1. –
20. 23 lipca 2022 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 123,5 m 134,5 m 261,3 pkt 1. –
21. 24 lipca 2022 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 122,5 m 127,0 m 252,4 pkt 2. 4,2 pkt Kamil Stoch
22. 25 września 2022 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 94,0 m 93,5 m 265,7 pkt 1. –
23. 2 października 2022 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 135,0 m 138,0 m 271,8 pkt 1. –
24. 7 października 2023 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 138,5 m 136,5 m 278,7 pkt 2. 3,7 pkt Manuel Fettner

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2009
punkty
- - - - 39 - 22 33 - 9
2010
punkty
6 11 7 5 6 2 2 dq 28 348
2011
punkty
17 32 15 18 34 40 - - - q 45 43
2012
punkty
15 5 6 5 3 - - 19 37 218
2013
punkty
13 26 6 20 - - - - - - 6 116
2014
punkty
17 12 32 - - - - 22 35 45
2015
punkty
1 1 27 5 - - - - - - 8 281
2016
punkty
22 45 15 5 - - - - 2 7 186
2017
punkty
1 1 1 - - - - 1 1 500
2018
punkty
4 10 5 - - - 4 3 10 257
2019
punkty
2 - - 2 - - 1 5 305
2020
punkty
1 1 200
2021
punkty
3 1 - - - - 8 4 242
2022
punkty
1 2 - - 1 1 380
2023
punkty
- - 12 11 - - 7 7 2 198
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Zwycięstwa w konkursach drużynowych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota
1. 7 sierpnia 2010 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż. 102,0 m 103,5 m 1001,7 pkt (252,7 pkt)
2. 2 sierpnia 2013 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 123,5 m 124,5 m 1058,4 pkt (251,4 pkt)
3. 25 lipca 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 125,0 m 124,5 m 1061,5 pkt (251,6 pkt)
4. 31 lipca 2015 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 125,5 m 133,5 m 1042,7 pkt (266,3 pkt)
5. 14 lipca 2017 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 130,0 m 133,5 m 994,7 pkt (263,1 pkt)
6. 21 lipca 2018 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 128,0 m 131,0 m 1073,3 pkt (268,2 pkt)
7. 20 lipca 2019 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 131,5 m 128,5 m 1094,1 pkt (287,8 pkt)

Miejsca na podium w konkursach drużynowych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 7 sierpnia 2010 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż. 102,0 m 103,5 m 1001,7 pkt (252,7 pkt) 1. –
2. 6 sierpnia 2011 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż. 94,0 m 98,0 m 995,8 pkt (234,4 pkt) 2. 25,5 pkt Austria
3. 20 lipca 2012 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 123,5 m – 477,9 pkt (120,9 pkt) 2. 1,2 pkt Słowenia
4. 2 sierpnia 2013 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 123,5 m 124,5 m 1058,4 pkt (251,4 pkt) 1. –
5. 25 lipca 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 125,0 m 124,5 m 1061,5 pkt (251,6 pkt) 1. –
6. 31 lipca 2015 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 125,5 m 133,5 m 1042,7 pkt (266,3 pkt) 1. –
7. 7 sierpnia 2015 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż. 99,0 m 98,5 m 968,7 pkt (249,5 pkt) 2. 64,3 pkt Niemcy
8. 14 lipca 2017 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 130,0 m 133,5 m 994,7 pkt (263,1 pkt) 1. –
9. 21 lipca 2018 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 128,0 m 131,0 m 1073,3 pkt (268,2 pkt) 1. –
10. 20 lipca 2019 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 131,5 m 128,5 m 1094,1 pkt (287,8 pkt) 1. –
11. 17 sierpnia 2019 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 druż. 136,5 m 142,0 m 951,1 pkt (272,8 pkt) 2. 10,8 pkt Japonia

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2010
1
2011
6 2
2012
2 - -
2013
- 1 -
2014
1
2015
1 2
2016
6
2017
1
2018
1 -
2019
1 - 2
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – brak startu

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010 8.

Lotos Poland Tour

Sezon Miejsce
2011 23.

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2006/2007 122.
2008/2009 99.
2009/2010 25.
2010/2011 82.
2011/2012 66.
2014/2015 8.
2015/2016 27.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 31 stycznia 2015 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 125,0 m 124,5 m 260,3 pkt –
2. 7 marca 2015 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 100,5 m 104,0 m 245,3 pkt –

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 11 stycznia 2015 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 125,5 m – 125,0 pkt 3. 1,1 pkt Maciej Kot
2. 31 stycznia 2015 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 125,0 m 124,5 m 260,3 pkt 1. –
3. 1 lutego 2015 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 126,0 m 129,5 m 267,9 pkt 3. 0,4 pkt Atle Pedersen Rønsen
4. 7 marca 2015 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 100,5 m 104,0 m 245,3 pkt 1. –
5. 8 marca 2015 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 103,5 m 102,0 m 248,5 pkt 3. 5,6 pkt Daniel-André Tande
6. 27 grudnia 2015 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 131,0 m 131,0 m 269,5 pkt 2. 14,7 pkt Clemens Aigner
7. 10 stycznia 2016 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 129,5 m 133,5 m 264,9 pkt 2. 0,5 pkt Thomas Hofer

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2021/2022

Sezon 2006/2007
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 26 5
Sezon 2007/2008
punkty
- - - - - - - - - - - - - - 42 53 62 - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2008/2009
punkty
- - - - - - 40 45 - - 25 18 29 - - - - - - 67 59 - - 36 36 - - - - 10 55 - - 47
Sezon 2009/2010
punkty
25 24 41 23 17 12 45 37 9 9 14 - - - - 5 4 25 25 - - 54 - - 26 14 263
Sezon 2010/2011
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 22 45 13 30 - - - - 36 47 - - 25 22 45
Sezon 2011/2012
punkty
- - - - - - - - 51 37 - - - - - 30 38 22 48 43 34 14 14 17 28 30 38 64
Sezon 2014/2015
punkty
- - - - - 10 3 - - - - - 1 3 - - - - - - - - 1 3 5 16 466
Sezon 2015/2016
punkty
- - - - - 2 4 5 2 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 255
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2008 35.
2009 22.
2010 23.
2011 22.
2012 8.
2014 39.
2015 2.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 4 lipca 2015 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 109,5 m 112,5 m 292,9 pkt
2. 5 lipca 2015 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 107,0 m 111,5 m 246,3 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 5 września 2009 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS 140 132,5 m 130,0 m 252,5 pkt 2. 2,1 pkt Kim Hyun-ki
2. 2 lipca 2010 Kranj Bauhenk K-100 HS 109 105,0 m 105,5 m 249,9 pkt 3. 7,8 pkt Andreas Strolz
3. 10 lipca 2010 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS 140 126,5 m 131,5 m 240,9 pkt 3. 18,3 pkt Kamil Stoch
4. 2 lipca 2011 Kranj Bauhenk K-100 HS 109 104,5 m 105,5 m 247,5 pkt 3. 7,8 pkt Robert Kranjec
5. 30 czerwca 2012 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS 115 103,5 m 110,0 m 233,3 pkt 2. 1,3 pkt Mackenzie Boyd-Clowes
6. 1 lipca 2012 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS 115 106,0 m 113,0 m 241,2 pkt 3. 9,0 pkt Lukas Müller
7. 15 lipca 2012 Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS 140 126,0 m 130,5 m 224,0 pkt 3. 11,7 pkt Anders Jacobsen
8. 4 lipca 2015 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 109,5 m 112,5 m 292,9 pkt 1. –
9. 5 lipca 2015 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 107,0 m 111,5 m 246,3 pkt 1. –
10. 3 października 2015 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 129,5 m 137,5 m 274,1 pkt 3. 16,0 pkt Daniel-André Tande

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2022

2007
punkty
- 36 40 - - - - - - 0
2008
punkty
- - - 16 27 14 28 32 27 13 20 75
2009
punkty
- - - - - - - 18 2 11 24 124
2010
punkty
3 11 16 20 3 - - - - - - - - - - 170
2011
punkty
3 9 - - - - 12 24 63 37 118
2012
punkty
2 3 23 dq 8 3 - - - - - - - - 240
2014
punkty
- - 5 6 - - - - - - - - - - 85
2015
punkty
1 1 - - - - - - 5 4 7 9 3 10 446
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2005/2006 142.
2006/2007 23.
2007/2008 15.
2008/2009 4.
2009/2010 33.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 20 grudnia 2008 Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 89,5 m 98,0 m 241,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 22 sierpnia 2008 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 101,0 m 100,0 m 251,5 pkt 3. 10,0 pkt Sebastian Colloredo
2. 23 sierpnia 2008 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 102,5 m 101,5 m 258,5 pkt 3. 8,0 pkt Thomas Thurnbichler
3. 20 grudnia 2008 Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 89,5 m 98,0 m 241,5 pkt 1. –
4. 7 sierpnia 2009 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 101,5 m 100,0 m 251,5 pkt 3. 1,0 pkt Jakub Kot
5. 8 sierpnia 2009 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 101,0 m 103,0 m 258,0 pkt 3. 5,0 pkt Roland Müller

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2021/2022

Sezon 2005/2006
punkty
- - - 33 - - - - - - - 22 - 28 31 - - - - - 14 30
Sezon 2006/2007
punkty
11 - - - - - - - - - 12 16 13 21 17 105
Sezon 2007/2008
punkty
- - 25 13 - - 20 17 - - 10 9 6 14 - - - - 33 9 - - - - - 193
Sezon 2008/2009
punkty
- - 6 12 3 3 - - 1 - - - - - - - - - - - - - 282
Sezon 2009/2010
punkty
- 3 3 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 120
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Mistrzostwa Polski

Zimowe mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskich (indywidualnie)

Stan po zakończeniu sezonu 2022/2023. Opracowano na podstawie.

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
16. 25 lutego 2006 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 109,5 m 111,5 m 187,3 pkt 91,6 pkt Robert Mateja
27. 26 lutego 2006 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 73,5 m 69,0 m 162,5 pkt 87,0 pkt Adam Małysz
16. 26 grudnia 2007 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 116,5 m 116,0 m 209,5 pkt 55,9 pkt Kamil Stoch
18. 18 marca 2008 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 111,5 m 106,5 m 180,0 pkt 93,7 pkt Adam Małysz
12. 20 marca 2008 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 83,5 m 85,5 m 222,5 pkt 37,0 pkt Adam Małysz
14. 14 lutego 2009 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 105,0 m 101,0 m 158,3 pkt 73,1 pkt Kamil Stoch
4. 26 grudnia 2010 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 110,5 m 124,0 m 218,1 pkt 54,5 pkt Adam Małysz
9. 19 lutego 2011 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 93,0 m 93,5 m 223,5 pkt 35,0 pkt Kamil Stoch
7. 26 grudnia 2011 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 119,5 m 114,0 m 227,7 pkt 61,5 pkt Kamil Stoch
3. 25 marca 2012 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 120,5 m 131,5 m 251,1 pkt 34,8 pkt Kamil Stoch
10. 27 marca 2013 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 120,5 m 131,0 m 266,1 pkt 50,7 pkt Maciej Kot
4. 23 grudnia 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 115,0 m 120,0 m 217,0 pkt 38,1 pkt Piotr Żyła
9. 24 marca 2015 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 129,5 m 104,0 m 235,8 pkt 74,3 pkt Kamil Stoch
4. 22 marca 2016 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 133,0 m 127,0 m 263,0 pkt 10,4 pkt Maciej Kot
2. 23 marca 2016 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 139,0 m 137,5 m 954,4 pkt (283,7 pkt) 8,2 pkt AZS Zakopane
2. 26 grudnia 2016 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 124,0 m 138,0 m 270,1 pkt 3,3 pkt Piotr Żyła
4. 26 grudnia 2017 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 108,0 m 124,0 m 219,3 pkt 35,0 pkt Stefan Hula
2. 26 grudnia 2018 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 ind. 136,0 m 119,0 m 299,4 pkt 31,6 pkt Kamil Stoch
2. 22 grudnia 2020 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 126,0 m – 151,7 pkt 4,6 pkt Tomasz Pilch
5. 23 grudnia 2021 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 ind. 133,5 m 132,0 m 290,8 pkt 22,5 pkt Kamil Stoch

Letnie mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskich

Stan w trakcie sezonu letniego 2023. Opracowano na podstawie.

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
21. 15 października 2005 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 106,0 m 105,0 m 166,3 pkt 110,9 pkt Adam Małysz
39. 14 października 2006 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 93,0 m – 58,4 pkt 203,4 pkt Adam Małysz
46. 15 października 2006 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 67,0 m – 72,0 pkt 188,0 pkt Adam Małysz
18. 13 października 2007 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 115,0 m 104,0 m 184,2 pkt 87,7 pkt Adam Małysz
21. 14 października 2007 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 74,5 m 77,0 m 185,0 pkt 68,0 pkt Adam Małysz
4. 28 września 2008 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 130,0 m 119,5 m 790,4 pkt (246,1 pkt) 186,9 pkt TS Wisła Zakopane
7. 10 października 2009 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 85,0 m 82,0 m 221,5 pkt 24,5 pkt Adam Małysz
5. 11 października 2009 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 124,5 m 122,0 m 239,7 pkt 25,0 pkt Adam Małysz
4. 23 lipca 2010 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 97,0 m 95,0 m 233,5 pkt 29,0 pkt Adam Małysz
3. 24 lipca 2010 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 98,5 m 91,5 m 846,5 pkt (227,5 pkt) 120,0 pkt AZS Zakopane
4. 25 lipca 2010 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 124,5 m 124,0 m 244,8 pkt 34,1 pkt Adam Małysz
9. 17 września 2011 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 123,5 m 107,5 m 208,3 pkt 45,1 pkt Kamil Stoch
4. 2 września 2012 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 123,0 m 120,5 m 233,3 pkt 22,5 pkt Maciej Kot
1. 1 września 2013 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 101,0 m 104,5 m 266,5 pkt –
3. 8 września 2013 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 125,5 m 126,5 m 256,6 pkt 11,2 pkt Jan Ziobro
6. 19 lipca 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 125,5 m 125,0 m 246,9 pkt 32,7 pkt Kamil Stoch
2. 20 lipca 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 124,0 m 132,5 m 914,3 pkt (260,2 pkt) 12,2 pkt AZS Zakopane
5. 11 października 2014 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 100,0 m 96,5 m 242,0 pkt 34,0 pkt Piotr Żyła
1. 18 lipca 2015 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 132,5 m 127,0 m 266,6 pkt 12,2 pkt –
1. 9 października 2015 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 101,5 m 107,0 m 268,5 pkt –
2. 10 października 2015 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 103,0 m 104,0 m 950 pkt (268,0 pkt) 10,0 pkt AZS Zakopane
1. 27 października 2018 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 ind. 135,5 m 136,5 m 320,6 pkt –
3. 12 października 2019 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 89,0 m – 462,4 pkt (127,8 pkt) 37,4 pkt AZS Zakopane
4. 12 października 2019 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 96,5 m 98 m 251,4 pkt 15,0 pkt Piotr Żyła
1. 17 października 2020 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 ind. 98,5 m 98,0 m 262,7 pkt –
3. 18 października 2020 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 druż. 103,0 m 104,5 m 893,5 pkt (267,0 pkt) 145,0 pkt WSS Wisła
3. 28 października 2021 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 ind. 100,0 m 104,0 m 268,2 pkt 11,0 pkt Piotr Żyła
2. 29 października 2021 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. 101,0 m 100,5 m 943,5 pkt (254,0 pkt) 47,5 pkt WSS Wisła
1. 18 października 2022 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 ind. 105,5 m 108,5 m 309,3 pkt –
1. 19 października 2022 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. 99,0 m 101,5 m 947,1 pkt (253,3 pkt) – TS Wisła Zakopane
1. 21 października 2023 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 ind. 102,5 m 106,5 m 297,6 pkt –

Rekordy skoczni

Data Miejsce Skocznia Punkt K HS Odległość Uwagi Źr.
6 stycznia 2019 Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze K-125 HS 142 145 m Aktualny rekord oficjalny według przepisów FIS
19 stycznia 2019 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS 140 143,5 m nieaktualny
2 marca 2019 Seefeld in Tirol Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS 109 112 m nieaktualny
1 stycznia 2021 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS 142 144 m Aktualny

Odznaczenia

Życie prywatne

1 maja 2019 poślubił Martę Majcher, którą poznał w czasie studiów na AWF w Katowicach. Para ma dwie córki, Zuzannę (ur. 29 grudnia 2020) i Maję (ur. 6 stycznia 2023).

Deklaruje silne przywiązanie do wiary w Boga. Przed każdym swoim skokiem czyni znak krzyża.

Uwagi

  1. 1 2 3 4 5 6 Skład zespołu: Maciej Kot, Stefan Hula, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  2. 1 2 Skład zespołu: Nicole Konderla, Dawid Kubacki, Kinga Rajda i Kamil Stoch
  3. 1 2 Skład zespołu: Piotr Żyła, Paweł Wąsek, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  4. 1 2 3 4 5 Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Skład zespołu: Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Maciej Kot, Kamil Stoch
  6. 1 2 3 4 5 Skład zespołu: Piotr Żyła, Stefan Hula, Dawid Kubacki i Kamil Stoch
  7. 1 2 Skład zespołu: Kinga Rajda, Dawid Kubacki, Kamila Karpiel, Kamil Stoch
  8. 1 2 Skład zespołu: Anna Twardosz, Piotr Żyła, Kamila Karpiel, Dawid Kubacki
  9. 1 2 Skład zespołu: Piotr Żyła, Andrzej Stękała, Kamil Stoch, Dawid Kubacki
  10. 1 2 Skład zespołu: Kamil Stoch, Piotr Żyła, Aleksander Zniszczoł i Dawid Kubacki
  11. 1 2 Skład zespołu: Kamil Stoch, Klemens Murańka, Dawid Kubacki i Stefan Hula
  12. 1 2 3 Skład zespołu: Piotr Żyła, Andrzej Stękała, Kamil Stoch i Dawid Kubacki
  13. 1 2 Skład zespołu: Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Kamil Stoch, Jakub Wolny
  14. 1 2 Skład zespołu: Aleksander Zniszczoł, Kamil Stoch, Dawid Kubacki i Piotr Żyła
  15. 1 2 3 Seria konkursowa została odwołana.
  16. 1 2 Skład zespołu: Dawid Kubacki, Sebastian Toczek, Dawid Kowal, Łukasz Rutkowski
  17. 1 2 Skład zespołu: Dawid Kubacki, Klemens Murańka, Grzegorz Miętus, Krzysztof Miętus
  18. 1 2 Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
  19. 1 2 Skład zespołu: Anna Twardosz, Dawid Kubacki, Nicole Konderla i Piotr Żyła
  20. 1 2 3 4 5 Skład zespołu: Piotr Żyła, Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Maciej Kot
  21. 1 2 3 4 Skład zespołu: Piotr Żyła, Jakub Wolny, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  22. 1 2 Skład zespołu: Jakub Wolny, Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Piotr Żyła
  23. 1 2 3 4 Skład zespołu: Piotr Żyła, Jakub Wolny, Kamil Stoch, Dawid Kubacki
  24. 1 2 Skład zespołu: Piotr Żyła, Maciej Kot, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  25. ↑ Skład zespołu: Piotr Żyła, Maciej Kot, Kamil Stoch, Dawid Kubacki
  26. ↑ Skład drużyny: Piotr Żyła, Klemens Murańka, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  27. ↑ Skład drużyny: Piotr Żyła, Kamil Stoch, Andrzej Stękała, Dawid Kubacki
  28. ↑ Skład zespołu: Kamil Stoch, Piotr Żyła, Paweł Wąsek, Dawid Kubacki
  29. ↑ Ze względu na rozegranie jedynie dwóch konkursów indywidualnych w ramach LGP 2020 nie została przyznana nagroda dla triumfatora klasyfikacji generalnej.
  30. ↑ Skład zespołu: Maciej Kot, Krzysztof Miętus, Dawid Kubacki, Adam Małysz
  31. ↑ Skład zespołu: Maciej Kot, Krzysztof Biegun, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  32. 1 2 3 Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  33. 1 2 Skład zespołu: Maciej Kot, Dawid Kubacki, Kamil Stoch, Piotr Żyła
  34. 1 2 Skład zespołu: Piotr Żyła, Aleksander Zniszczoł, Kamil Stoch, Dawid Kubacki
  35. ↑ Skład zespołu: Maciej Kot, Krzysztof Miętus, Dawid Kubacki, Adam Małysz
  36. ↑ Skład zespołu: Piotr Żyła, Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Maciej Kot
  37. ↑ Skład zespołu: Maciej Kot, Krzysztof Biegun, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  38. ↑ Dane dotyczące drużynowych konkursów mogą być niepełne.
  39. ↑ Drugi skład TS Wisła Zakopane: Dawid Kubacki, Krystian Długopolski, Tomasz Pochwała, Kamil Skrobot
  40. ↑ TS Wisła Zakopane w składzie: Marcin Bachleda, Dawid Kubacki, Klemens Murańka, Łukasz Rutkowski
  41. ↑ TS Wisła Zakopane w składzie: Andrzej Gąsienica, Dawid Jarząbek, Klemens Murańka, Dawid Kubacki

Przypisy

  1. 1 2 Dominik Formela, Adrian Dworakowski: Dawid KUBACKI (Polska). skijumping.pl, 2019-01-14. [dostęp 2019-02-20].
  2. ↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-27].
  3. 1 2 M.P. z 2019 r. poz. 1006.
  4. ↑ Katarzyna Iskierka: Wywiad z Dawidem Kubackim. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-19].
  5. ↑ Damian Gołąb, Łukasz Barnaś: Zwiadowcy u Dawida Kubackiego: Skoki to nie F1. wspieramyklub.pl, 2013-11-04. [dostęp 2014-01-19].
  6. ↑ Kubacki śmieje się z porównań do Hoellwartha. Wirtualna Polska, 2012-12-20. [dostęp 2014-01-19].
  7. ↑ KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2006. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-20]. (ang.).
  8. ↑ KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2007. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-20]. (ang.).
  9. ↑ KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2009. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-20]. (ang.).
  10. ↑ KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2010. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-20]. (ang.).
  11. 1 2 KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2011. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-20]. (ang.).
  12. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 KUBACKI Dawid - Athlete Information; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-07-22]. (ang.).
  13. ↑ KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2012. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-20]. (ang.).
  14. 1 2 KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2013. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-20]. (ang.).
  15. ↑ Anna Szczepankiewicz: Kamil Stoch: „Musieliśmy mieć medal”. skijumping.pl, 2013-03-02. [dostęp 2017-09-03].
  16. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 KUBACKI Dawid - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-07-22]. (ang.).
  17. 1 2 3 KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2014. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-20]. (ang.).
  18. ↑ KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2015. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-20]. (ang.).
  19. ↑ Adam Bucholz: Znamy składy polskich kadr na sezon 2015/2016!. skijumping.pl, 2015-04-29. [dostęp 2017-09-19].
  20. 1 2 3 KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2016. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-20]. (ang.).
  21. ↑ KUBACKI Dawid - Athlete Information; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-20]. (ang.).
  22. ↑ Tadeusz Mieczyński: Znamy kadry szkoleniowe polskich skoczków na sezon 2016/2017. skijumping.pl, 2016-04-28. [dostęp 2017-09-29].
  23. 1 2 3 4 KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-20]. (ang.).
  24. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Klingenthal: Historyczne zwycięstwo reprezentacji Polski!. skijumping.pl, 2016-12-03. [dostęp 2017-09-29].
  25. ↑ Adam Bucholz: MŚ w Lahti: Polska mistrzem świata! Historyczne złoto Biało-Czerwonych!. skijumping.pl, 2017-03-04. [dostęp 2017-09-29].
  26. 1 2 3 4 5 KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-20]. (ang.).
  27. ↑ Piotr Bąk: Dawid Kubacki: Zesłanie do kadry B pozwoliło mi się znaleźć w tym miejscu, w którym jestem teraz. skijumping.pl, 2017-10-03. [dostęp 2017-10-04].
  28. ↑ Adam Bucholz, Dominik Formela: ZIO w Pjongczangu: Pewny triumf Norwegów, Polacy z historycznym, brązowym medalem!. skijumping.pl, 2018-02-19. [dostęp 2018-05-20].
  29. 1 2 3 4 5 KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-20]. (ang.).
  30. ↑ Adam Bucholz: MŚ w Seefeld: Kubacki złoty, Stoch srebrny! Szalony konkurs na Toni-Seelos-Olympiaschanze z polskim happy endem!. skijumping.pl, 2019-03-01. [dostęp 2019-06-20].
  31. ↑ Adam Bucholz: MŚ w Seefeld: Niemcy obronili tytuł w mikście, Polska szósta!. skijumping.pl, 2019-03-02. [dostęp 2019-06-20].
  32. 1 2 3 KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2020-05-21]. (ang.).
  33. ↑ Adam Bucholz: TCS w Bischofshofen: Dawid Kubacki wygrywa konkurs i cały turniej!. skijumping.pl, 2020-01-06. [dostęp 2020-01-10].
  34. ↑ Adam Bucholz, Dawid Kubacki "Królem Nart 2020". Polak odebrał nagrodę Forum Nordicum [online], skijumping.pl, 15 stycznia 2021 [dostęp 2021-01-16] (pol.).
  35. 1 2 3 KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2021-07-27]. (ang.).
  36. ↑ Adam Bucholz: LGP w Wiśle: Powtórka z soboty - triumf Kubackiego przed Stochem i Żyłą!. skijumping.pl, 2020-08-23. [dostęp 2021-07-27].
  37. 1 2 3 KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2022-06-06]. (ang.).
  38. 1 2 3 4 5 6 7 KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-07-22]. (ang.).
  39. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Wiśle: Dawid Kubacki wygrywa na otwarcie sezonu!. skijumping.pl, 2022-11-05. [dostęp 2023-07-22].
  40. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Sapporo: Zwycięstwo Krafta, Kubacki tuż za podium. skijumping.pl, 2023-01-21. [dostęp 2023-07-22].
  41. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Bad Mitterndorf: Granerud wygrywa i zostaje liderem cyklu, Żyła czwarty. skijumping.pl, 2023-01-28. [dostęp 2023-07-22].
  42. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Lake Placid: Polacy wygrywają historyczny konkurs duetów!. skijumping.pl, 2023-02-11. [dostęp 2023-07-22].
  43. ↑ Adam Bucholz: Koniec sezonu dla Dawida Kubackiego. skijumping.pl, 2023-03-20. [dostęp 2023-07-22].
  44. ↑ Klasyfikacja po konkursie: 19.03.2023, Vikersund HS-240. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2023-07-22].
  45. ↑ KUBACKI Dawid - Athlete Information; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2023-07-22]. (ang.).
  46. ↑ Tadeusz Mieczyński, Dominik Formela, Adam Bucholz: Oficjalnie: Letnie Grand Prix 2020 bez triumfatora klasyfikacji generalnej!. skijumping.pl, 2020-07-31. [dostęp 2020-08-30].
  47. ↑ Marcin Hetnał: Skoki Narciarskie: Lotos Poland Tour – pierwsza edycja za nami. skijumping.pl, 2011-07-27. [dostęp 2011-08-16].
  48. 1 2 Mistrzostwa Polski. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2023-09-19].
  49. ↑ Sepp Bradl-Skistadion, Bischofshofen. skisprungschanzen.com. [dostęp 2019-06-20].
  50. ↑ Wielka Krokiew, Zakopane. skisprungschanzen.com. [dostęp 2019-06-20].
  51. ↑ Casino Arena, Seefeld. skisprungschanzen.com. [dostęp 2019-06-20].
  52. ↑ https://mobile.twitter.com/Skijumpingpl/status/1345025648096587781
  53. ↑ Stoch i Kubacki nagrodzeni w Krakowie. skijumping.pl, 2017-06-17. [dostęp 2018-01-06].
  54. ↑ Uroczyste wręczenie odznaczeń na gali 100-lecia PZN. skijumping.pl, 2019-09-23.
  55. ↑ Ślub Dawida Kubackiego z Martą Majcher. skoki-narciarskie.pl, 2019-05-02. [dostęp 2019-05-19].
  56. ↑ Magda Czarnota, Dawid Kubacki - wzrost, dzieci, social media, ciekawostki. Sprawdź! [online], styl.fm, 17 czerwca 2021 [dostęp 2022-06-07] (pol.).
  57. ↑ Grupa Wirtualna Polska, Dawid Kubacki przed konkursem został ojcem! Kim jest jego żona? [online], o2.pl, 29 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-29] (pol.).
  58. ↑ Artur Bogacki, Dawid Kubacki ma drugie dziecko. Jego żona Marta urodziła córkę Maję [online], Dziennik Polski, 6 stycznia 2023 [dostęp 2023-01-06] (pol.).
  59. ↑ Poważne oskarżenia w kierunku Kubackiego! Poszło o Boga, ostra odpowiedź skoczka [online], sport.se.pl [dostęp 2022-12-14].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.