Mackenzie Boyd-Clowes
Data i miejsce urodzenia

13 lipca 1991
Toronto

Klub

Altius Nordic Ski Club

Wzrost

181 cm

Debiut w PŚ

24 stycznia 2009 w Whistler (42. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

15 stycznia 2011 w Sapporo (28. miejsce)

Rekord życiowy

224,0 m na Letalnicy w Planicy (17 marca 2016)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kanada
Igrzyska olimpijskie
brąz Pekin 2022 druż. miesz.

Mackenzie Boyd-Clowes (ur. 13 lipca 1991 w Toronto) – kanadyjski skoczek narciarski, zawodnik klubu Altius Nordic Ski Club. Brązowy medalista olimpijski z 2022 w drużynie mieszanej. Uczestnik igrzysk olimpijskich (2010, 2014, 2018 i 2022), mistrzostw świata (2009, 2011, 2017, 2019, 2021 i 2023), mistrzostw świata w lotach (2012, 2014, 2016, 2018 i 2020) oraz mistrzostw świata juniorów (2006, 2007 i 2011). Rekordzista Kanady w długości skoku.

Przebieg kariery

W 2005 i 2006 zdobywał brązowe medale mistrzostw Ameryki Północnej juniorów w konkursach drużynowych.

We wrześniu 2005 zadebiutował w cyklu FIS Cup, w zawodach w Predazzo zajmując 50. i 56. miejsce. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2006, które ukończył na 55. pozycji indywidualnie i 11. w drużynie. 5 sierpnia 2006 znalazł się w składzie reprezentacji Kanady na konkurs Letniego Grand Prix w Hinterzarten. Został w nim zdyskwalifikowany, a Kanadyjczycy zajęli ostatnią, 12. lokatę. W październiku 2006 w Einsiedeln Boyd-Clowes zdobył pierwsze punkty FIS Cupu, a 12 grudnia 2006 zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, zajmując 60. miejsce w Rovaniemi. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2007 był 39. indywidualnie.

W marcu 2008 w Whistler zdobył pierwsze punkty Pucharu Kontynentalnego, zajmując 23. miejsce. We wrześniu 2008 zadebiutował w indywidualnych zawodach Letniego Grand Prix, oba konkursy w Hakubie kończąc w czwartej dziesiątce. 24 stycznia 2009 po raz pierwszy wystartował w Pucharze Świata, zajmując 42. pozycję na próbie przedolimpijskiej w Whistler. W dalszej części sezonu 2008/2009 jeszcze dwukrotnie wystąpił w konkursie głównym cyklu. Wystartował na seniorskich Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009, na których na skoczni normalnej odpadł w kwalifikacjach, a na dużej zajął 46. miejsce.

W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2009 trzykrotnie zajmował lokaty w pierwszej dziesiątce. W sezonie zimowym 2009/2010 raz wystąpił w zawodach głównych Pucharu Świata. Wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010. W konkursie drużynowym zajął ostatnie, 12. miejsce, a w obu indywidualnych odpadł w kwalifikacjach.

W lipcu 2010 dwukrotnie stanął na podium zawodów FIS Cupu, konkursy w Szczyrbskim Jeziorze kończąc na 3. i 1. miejscu. 15 stycznia 2011 zdobył pierwsze punkty Pucharu Świata, zawody na skoczni w Sapporo kończąc na 28. pozycji. Dzień później na tej samej skoczni był 29. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2011, na których zajął 35. miejsce indywidualnie, a także na seniorskich Mistrzostwach Świata 2011, gdzie był 39. na skoczni dużej.

W lipcu 2011 dwukrotnie zwyciężył w zawodach FIS Cupu w Gérardmer. 31 lipca zajął 2. miejsce w konkursie Letniego Pucharu Kontynentalnego w Courchevel, po raz pierwszy stając na podium zawodów tej rangi. 12 sierpnia 2011 po zajęciu 13. lokaty na tej samej skoczni zdobył pierwsze punkty Letniego Grand Prix. 20 stycznia 2012 zajął 3. miejsce w Pucharze Kontynentalnym w Sapporo. W sezonie 2011/2012 Pucharu Świata dwukrotnie zdobył punkty, zajmując pozycje w trzeciej dziesiątce. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2012, które ukończył na 36. miejscu.

30 czerwca 2012 zwyciężył w konkursie Letniego Pucharu Kontynentalnego w Stams. W Letnim Grand Prix 2012 najwyżej klasyfikowany był na 19. miejscu, które zajął w sierpniu w Hinterzarten. W sezonie 2012/2013 Pucharu Świata punkty zdobył czterokrotnie, w rozgrywanych na przełomie stycznia i lutego 2013 zawodach na skoczniach mamucich. W najlepszym występie, 3 lutego 2013 w Harrachovie, zajął 19. pozycję. 10 lutego doznał podczas konkursu pokazowego w Willingen kontuzji barku, w wyniku której nie startował do końca sezonu.

Do występów w zawodach międzynarodowych powrócił w czerwcu 2013. W Letnim Grand Prix 2013 najwyżej sklasyfikowany był w sierpniu w Courchevel, na 14. lokacie. 11 stycznia 2014 zajął 9. miejsce w konkursie Pucharu Świata w Tauplitz, osiągając najlepszy w dotychczasowej karierze rezultat w zawodach tej rangi. Poza tym występem w trakcie sezonu 2013/14 cyklu jeszcze czterokrotnie zajmował punktowane pozycje. Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 był 37. na skoczni normalnej, 25. na dużej i 12. w drużynie, a na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2014 zajął 30. pozycję.

Przed sezonem 2014/15 ogłosił roczną przerwę w startach. Treningi wznowił w maju 2015, a występy międzynarodowe w sierpniu tego roku. W sezonie 2015/2016 Pucharu Świata punkty zdobył siedmiokrotnie, a najwyżej sklasyfikowany był 17 marca 2016 w Planicy, na 18. pozycji. W styczniu zajął 27. miejsce na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016.

We wrześniu 2016 zajął 3. miejsce w konkursie Letniego Pucharu Kontynentalnego w Stams, a w październiku zawody Letniego Grand Prix w Klingenthal ukończył na 6. pozycji. W sezonie 2016/2017 Pucharu Świata najlepszym wynikiem Boyda-Clowesa była 12. lokata z grudnia z Klingenthal, a punkty cyklu zdobył łącznie sześć razy. Wystąpił też na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017, gdzie zajął 39. miejsce na skoczni normalnej i 38. na dużej indywidualnie, a także 12. w drużynie mieszanej.

W styczniu 2018 zajął 36. lokatę w Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, a w lutym wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018, awansując do drugiej serii w obu konkursach indywidualnych – na skoczni normalnej był 26., a na dużej 21. W Pucharze Świata w sezonie 2017/2018 punkty zdobył cztery razy, a najlepszy rezultat zanotował w marcu w Oslo w ramach Raw Air 2018, zajmując 15. pozycję.

25 sierpnia 2018 ukończył zawody Letniego Grand Prix w Hakubie na 9. lokacie. W sezonie 2018/2019 Pucharu Świata pięciokrotnie zdobywał punkty. Najwyżej klasyfikowany był na 24. pozycji w konkursie Raw Air 2019 w Vikersund. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 zajął 27. miejsce na skoczni dużej i 32. na normalnej.

We wrześniu 2019 dwukrotnie zajął 3. lokatę w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego w Klingenthal. W sezonie 2019/2020 Pucharu Świata regularnie startował w zawodach cyklu. Punkty zdobył czterokrotnie, a najlepszy wynik (17. pozycję) osiągnął w grudniu 2019, w drugim konkursie w Engelbergu.

W sezonie 2020/2021 Pucharu Świata dziesięciokrotnie zdobywał punkty. Dwa razy ukończył zawody cyklu w najlepszej dziesiątce – 22 listopada 2020 na inauguracji w Wiśle był 9., a 20 grudnia w Engelbergu zajął 6. pozycję. W klasyfikacji generalnej sezon ukończył na 32. miejscu ze 115 punktami. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020, na których zajął 23. lokatę. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021 indywidualnie był 34. na skoczni normalnej i 28. na dużej, a w drużynie mieszanej zajął 10. miejsce.

W sezonie 2021/2022 Pucharu Świata punkty zdobył 5 razy. Najwyżej sklasyfikowany został w otwierającym 70. Turniej Czterech Skoczni konkursie w Oberstdorfie, w którym zajął 25. miejsce. Wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022. Indywidualnie zajął 16. miejsce na skoczni normalnej oraz 33. na dużej, z kolei w zawodach drużyn mieszanych reprezentacja Kanady, w której obok Boyda-Clowesa wystąpili Alexandria Loutitt, Matthew Soukup i Abigail Strate, nieoczekiwanie zdobyła brązowy medal, pierwszy w historii kanadyjskich skoków narciarskich na igrzyskach.

Pięciokrotnie znalazł się w najlepszej trzydziestce podczas sezonu 2022/2023 Pucharu Świata. Najwyżej sklasyfikowany był 12 lutego 2023 w Lake Placid, na 13. miejscu. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023, na których zajął 38. pozycję na skoczni normalnej i 33. na dużej indywidualnie.

W listopadzie 2023 ogłosił zawieszenie kariery.

Swój rekord życiowy w długości lotu 224,0 m ustanowił na treningu przed konkursem indywidualnym na Letalnicy, 17 marca 2016 roku. Wynik ten jest też rekordem Kanady.

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2010 Vancouver/Whistler nie zakwalifikował się (K-95), nie zakwalifikował się (K-125)
2014 Soczi/Krasnaja Polana 37. miejsce (K-95), 25. miejsce (K-125)
2018 Pjongczang 26. miejsce (K-98), 21. miejsce (K-125)
2022 Pekin/Zhangjiakou 16. miejsce (K-95), 33. miejsce (K-125)

Drużynowo

2010 Vancouver/Whistler 12. miejsce
2014 Soczi/Krasnaja Polana 12. miejsce
2022 Pekin/Zhangjiakou brązowy medal (drużyna mieszana/K-95)

Starty M. Boyda-Clowesa na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
NQ 13 lutego 2010 Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-106 indywid. 92,5 m 105,0 pkt Nie zakwalifikował się.
NQ 20 lutego 2010 Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 indywid. 111,0 m 83,8 pkt Nie zakwalifikował się.
12. 22 lutego 2010 Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 druż. 105,0 m 294,6 pkt (72,0 pkt) 813,3 pkt Austria
37. 9 lutego 2014 Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 96,0 m 114,4 pkt 163,6 pkt Kamil Stoch
25. 15 lutego 2014 Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 132,0 m 123,5 m 237,9 pkt 40,8 pkt Kamil Stoch
12. 17 lutego 2014 Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 druż. 123,5 m 399,2 pkt (107,6 pkt) 642,2 pkt Niemcy
26. 10 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 103,5 m 98,5 m 208,1 pkt 51,2 pkt Andreas Wellinger
21. 17 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 127,5 m 126,0 m 235,3 pkt 50,4 pkt Kamil Stoch
16. 6 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 indywid. 100,5 m 100,0 m 252,6 pkt 22,4 pkt Ryōyū Kobayashi
3. 7 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 druż. miesz. 101,5 m 101,5 m 844,6 pkt (253,5 pkt) 156,9 pkt Słowenia
33. 12 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 indywid. 128,5 m 119,2 pkt 176,9 pkt Marius Lindvik

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2009 Liberec nie zakwalifikował się (K-90), 46. miejsce (K-120)
2011 Oslo 39. miejsce (K-120)
2017 Lahti 39. miejsce (K-90), 38. miejsce (K-116)
2019 Seefeld/Innsbruck 27. miejsce (K-120), 32. miejsce (K-99)
2021 Oberstdorf 34. miejsce (K-95), 28. miejsce (K-120)
2023 Planica 38. miejsce (K-95), 33. miejsce (K-125)

Drużynowo

2017 Lahti 12. miejsce (drużyna mieszana/K-90)
2021 Oberstdorf 10. miejsce (drużyna mieszana/K-95)

Starty M. Boyda-Clowesa na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
NQ 21 lutego 2009 Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 74,5 m 76,5 pkt Nie zakwalifikował się.
46. 27 lutego 2009 Liberec Ještěd K-120 HS-134 indywid. 107,5 m 85,5 pkt 55,8 pkt Andreas Küttel
39. 3 marca 2011 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 indywid. 117,5 m 100,2 pkt 177,3 pkt Gregor Schlierenzauer
39. 25 lutego 2017 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 88,0 m 106,0 pkt 164,8 pkt Stefan Kraft
12. 26 lutego 2017 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. miesz. 88,0 m 379,5 pkt (106,6 pkt) 656,0 pkt Niemcy
38. 2 marca 2017 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 108,0 m 94,6 pkt 184,7 pkt Stefan Kraft
27. 23 lutego 2019 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 117,0 m 118,5 m 212,1 pkt 67,3 pkt Markus Eisenbichler
32. 1 marca 2019 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 88,0 m 82,8 pkt 135,5 pkt Dawid Kubacki
34. 27 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. 94,5 m 109,0 pkt 159,8 pkt Piotr Żyła
10. 28 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż. miesz. 91,5 m 298,9 pkt (100,7 pkt) 701,9 pkt Niemcy
28. 5 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 116,0 m 122,0 m 201,3 pkt 75,2 pkt Stefan Kraft
38. 25 lutego 2023 Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 indywid. 92,5 m 112,2 pkt 149,6 pkt Piotr Żyła
33. 3 marca 2023 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 indywid. 119,0 m 109,2 pkt 178,3 pkt Timi Zajc

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2012 Vikersund 36. miejsce
2014 Harrachov 30. miejsce
2016 Tauplitz 27. miejsce
2018 Oberstdorf 36. miejsce
2020 Planica 23. miejsce

Starty M. Boyda-Clowesa na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
36. 25 lutego 2012 Vikersund Vikersund K-195 HS225 indywid. 160,5 m 107,7 pkt 301,0 pkt Robert Kranjec
30. 14–15 marca 2014 Harrachov Čertak K-185 HS205 indywid. 175,5 m 149,0 m 298,5 pkt 92,5 pkt Severin Freund
27. 15–16 stycznia 2016 Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 194,0 m 165,5 m 131,0 m 364,4 pkt 275,7 pkt Peter Prevc
36. 19–20 stycznia 2018 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 147,0 m 102,3 pkt 549,6 pkt Daniel-André Tande
23. 11–12 grudnia 2020 Planica Letalnica K-200 HS-240 indywid. 200,0 m 212,0 m 206,0 m 203,0 m 710,1 pkt 167,1 pkt Karl Geiger

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2006 Kranj 55. miejsce
2007 Tarvisio/ Planica 39. miejsce
2011 Otepää 35. miejsce

Drużynowo

2006 Kranj 11. miejsce

Starty M. Boyd-Clowesa na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
55. 2 lutego 2006 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 indywid. 79,5 m 72,1 pkt 187,5 pkt Gregor Schlierenzauer
11. 4 lutego 2006 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 druż. 90,5 m 346,9 pkt (93,9 pkt) 583,7 pkt Austria
39. 15 marca 2007 Planica Srednija Velikanka K-90 HS-100 indywid. 86,5 m 101,0 pkt 161,0 pkt Roman Koudelka
35. 28 stycznia 2011 Otepää Tehvandi K-90 HS-100 indywid. 84,5 m 100,0 pkt 155,0 pkt Władimir Zografski

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010/2011 71.
2011/2012 68.
2012/2013 55.
2013/2014 55.
2015/2016 44.
2016/2017 41.
2017/2018 47.
2018/2019 51.
2019/2020 50.
2020/2021 32.
2021/2022 63.
2022/2023 48.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

Źródło
Sezon 2008/2009
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 42 49 - 48 - q - - - - - - 0
Sezon 2009/2010
punkty
- q q q q q - - - - - - 45 q - - - - - - - - - 0
Sezon 2010/2011
punkty
- - - - - - - - - - - - - 28 29 - - - - - q - - 48 q - 5
Sezon 2011/2012
punkty
- - - - - - - 42 46 33 37 - - - - 28 43 - - q q - q 29 q - 5
Sezon 2012/2013
punkty
q q q 44 38 - - q q q 47 45 39 - - 24 30 19 24 - - - - - - - - 27
Sezon 2013/2014
punkty
- q q 47 37 36 24 25 26 q 36 q 9 36 16 44 - - - - q q 41 36 37 41 45 q 62
Sezon 2015/2016
punkty
29 37 41 - - 31 47 q 44 q 34 20 - dq 46 46 29 38 22 31 41 33 - - 30 34 18 19 - 50
Sezon 2016/2017
punkty
32 35 12 36 21 38 29 36 31 21 q 43 41 35 - q 39 28 q 34 26 q 41 q 39 - 52
Sezon 2017/2018
punkty
- 41 q q 44 q q 34 43 q 39 q - 28 23 32 15 27 44 - q - 31
Sezon 2018/2019
punkty
37 27 45 31 38 29 28 31 q q 38 38 48 35 - - q q q 39 46 48 46 29 31 24 q - 18
Sezon 2019/2020
punkty
41 34 40 42 48 q 17 39 37 37 42 44 40 30 32 q 29 48 40 34 q - - 35 28 32 q 20
Sezon 2020/2021
punkty
9 34 38 - - 15 6 47 23 29 q 27 35 26 25 30 36 40 35 35 27 - q 44 - 115
Sezon 2021/2022
punkty
30 36 q 37 q 32 33 41 33 25 45 q dq 31 26 39 32 30 32 - - 40 q 29 39 35 37 - 15
Sezon 2022/2023
punkty
- - 32 35 38 28 37 45 - - - - - 28 23 36 q 32 45 42 39 13 - 38 36 30 43 q 34 35 37 - 35
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

Źródło
Sezon
2012/2013
13 - - - - - -
Sezon
2013/2014
- 8 - - -
Sezon
2021/2022
- - - - - 8 -
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011/2012 42.
2012/2013 62.
2013/2014 43.
2015/2016 56.
2016/2017 40.
2017/2018 47.
2018/2019 47.
2019/2020 40.
2020/2021 37.
2021/2022 49.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017 56.
2018 41.
2019 34.
2020 49.
2022 42.
2023 36.

Willingen Six

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 25.
2019 45.
2020 34.
2021 27.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 64.
2019 58.
2021 50.
2022 47.
2023 47.

Titisee-Neustadt Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
2020 30.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2012/2013 34.
2013/2014 16.
2015/2016 22.
2018/2019 40.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011 43.
2012 47.
2013 47.
2016 36.
2018 35.
2019 57.
2022 63.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

Źródło
2006
punkty
q - - - - - - - - - 0
2008
punkty
- - - - - - 40 39 q q 0
2009
punkty
q q 42 q 47 q q 41 q 0
2011
punkty
- - - 45 13 47 16 19 - - q 47
2012
punkty
23 39 19 30 23 36 30 q q 30
2013
punkty
29 - 14 26 25 20 - - - - 23 50
2015
punkty
- - 43 q 38 33 - - - - - 0
2016
punkty
- - - 14 32 15 - - - 6 74
2017
punkty
- - q dq 35 - - 38 q 0
2018
punkty
- - - 42 12 9 - - 35 51
2019
punkty
- - 31 18 33 28 - q 16
2021
punkty
- - - - - - - q 0
2022
punkty
- - 20 - - - 11
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

Źródło
2006
12
2012
- 13 4
2013
4 - 5
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – brak startu

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2009 61.

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2007/2008 134.
2009/2010 113.
2010/2011 47.
2011/2012 46.
2015/2016 49.
2016/2017 63.
2018/2019 54.
2021/2022 74.
2022/2023 73.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 20 stycznia 2012 Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 93,0 m 95,0 m 243,0 pkt 3. 7,0 pkt Andreas Stjernen

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Źródło
Sezon 2006/2007
punkty
60 37 61 70 - - - - 34 37 39 - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2007/2008
punkty
- - 46 60 49 66 58 - - - - - - - 56 64 53 - - - - - dq 23 - - - - 8
Sezon 2008/2009
punkty
- - - - - - 49 31 32 35 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2009/2010
punkty
- - 58 39 - - - - 26 23 40 - - - - - - - - - - - - - - - 13
Sezon 2010/2011
punkty
- - - - - - - - 7 dq 17 - - 11 32 - 13 - - 11 30 - - - - 18 17 - - 146
Sezon 2011/2012
punkty
- - - - - - - - 17 39 3 22 7 - - - - - - - - - - - - - - 119
Sezon 2015/2016
punkty
5 4 5 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 140
Sezon 2016/2017
punkty
- - - - - - - - - - - - - - 11 4 - - - - - - - - - - - - - - 74
Sezon 2018/2019
punkty
21 6 - - - - - - - - - - - 13 9 - - - - - - - - - - - - - 99
Sezon 2021/2022
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - 32 9 - - - - - 29
Sezon 2022/2023
punkty
- - - - - - - - 19 29 16 - - - - - - - - - - - - - - 29
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2009 31.
2011 16.
2012 18.
2013 41.
2016 12.
2017 69.
2018 48.
2019 31.
2020 22.
2021 77.
2022 30.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 30 czerwca 2012 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 110,5 m 104,0 m 234,6 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 31 lipca 2011 Courchevel Tremplin du Praz K-120 HS-132 131,5 m 122,5 m 254,2 pkt 2. 17,3 pkt Andreas Wank
2. 30 czerwca 2012 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 110,5 m 104,0 m 234,6 pkt 1.
3. 17 września 2016 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 112,0 m 108,5 m 248,1 pkt 3. 23,3 pkt Markus Eisenbichler
4. 28 września 2019 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 135,0 m 131,0 m 248,4 pkt 3. 13,4 pkt Domen Prevc
5. 29 września 2019 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 144,5 m 130,5 m 248,0 pkt 3. 12,0 pkt Domen Prevc

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

Źródło
2007
punkty
- - - 56 57 - - - - 0
2008
punkty
- - - - - 46 47 46 36 - - 0
2009
punkty
26 52 10 46 28 - - 9 10 41 51 89
2010
punkty
- - - - - - - 35 40 74 62 - - - - 0
2011
punkty
- - - - 4 2 - - 53 51 130
2012
punkty
1 dq 7 21 - - - - 18 33 - - - - 159
2013
punkty
36 8 38 8 - - - - - - 64
2015
punkty
- - - - - - - - - - - - 33 49 0
2016
punkty
12 4 - - - - - - 3 5 - - 5 7 258
2017
punkty
16 16 - - - 38 42 - - - - - - 30
2018
punkty
- - - - - 12 8 - - - - - - 54
2019
punkty
- - - - - - - - - - - - - - 3 3 120
2020
punkty
20 22 20
2021
punkty
- - - - - - 43 55 - - 54 17 14
2022
punkty
15 13 28 35 - - 20 23 19 70
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2006/2007 89.
2007/2008 86.
2009/2010 188.
2010/2011 12.
2011/2012 12.
2022/2023 92.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 25 lipca 2010 Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 100,5 m 134,0 pkt
2. 28 lipca 2011 Gérardmer Tremplin des Bas-Rupts K-65 HS-72 72,0 m 72,5 m 253,8 pkt
3. 29 lipca 2011 Gérardmer Tremplin des Bas-Rupts K-65 HS-72 72,5 m 73,0 m 255,7 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 24 lipca 2010 Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 96,0 m 90,5 m 240,0 pkt 3. 15,5 pkt Tomáš Zmoray
2. 25 lipca 2010 Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 100,5 m 134,0 pkt 1.
3. 28 lipca 2011 Gérardmer Tremplin des Bas-Rupts K-65 HS-72 72,0 m 72,5 m 253,8 pkt 1.
4. 29 lipca 2011 Gérardmer Tremplin des Bas-Rupts K-65 HS-72 72,5 m 73,0 m 255,7 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

Źródło
Sezon 2005/2006
punkty
50 56 53 58 - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2006/2007
punkty
- - - - - 15 16 - - - - - - - - 31
Sezon 2007/2008
punkty
- - - - - - 23 13 - - - - - - - - - - - - 11 11 - - - 76
Sezon 2009/2010
punkty
15 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 16
Sezon 2010/2011
punkty
4 18 3 1 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 223
Sezon 2011/2012
punkty
- - 1 1 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 200
Sezon 2022/2023
punkty
- - - - - - - - 9 - - - - - - - - - - - 29
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Mackenzie Boyd-Clowes, Trevor Morrice, Eric Mitchell i Stefan Read
  2. 1 2 Skład zespołu: Trevor Morrice, Dusty Korek, Matthew Rowley i Mackenzie Boyd-Clowes
  3. 1 2 Skład zespołu: Alexandria Loutitt, Matthew Soukup, Abigail Strate i Mackenzie Boyd-Clowes
  4. 1 2 Skład zespołu: Natasha Bodnarchuk, Joshua Maurer, Taylor Henrich i Mackenzie Boyd-Clowes
  5. 1 2 Skład zespołu: Abigail Strate, Matthew Soukup, Alexandria Loutitt i Mackenzie Boyd-Clowes
  6. 1 2 3 4 5 6 Seria konkursowa została odwołana.
  7. 1 2 Skład zespołu: Gregory Baxter, Mackenzie Boyd-Clowes, Trevor Morrice i Wesley Savill

Przypisy

  1. 1 2 Mackenzie BOYD-CLOWES - sylwetka. skijumping.pl. [dostęp 2024-03-11].
  2. 1 2 Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2024-03-11].
  3. 2005 North American Junior Championships. skijumpeast.com. [dostęp 2018-05-03]. (ang.).
  4. North Am. Junior Championships HS 134 Team SJ March 10, 2006, Park City, Utah Official Team Jumping Results. nsfparkcity.org. [dostęp 2018-05-03]. (ang.).
  5. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2006. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-04]. (ang.).
  6. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2007. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-04]. (ang.).
  7. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2008. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-04]. (ang.).
  8. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2009. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-05]. (ang.).
  9. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2010. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-05]. (ang.).
  10. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2011. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-05]. (ang.).
  11. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2012. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-05]. (ang.).
  12. 1 2 BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2013. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-07]. (ang.).
  13. Paweł Stawowczyk: Groźna kontuzja Mackenzie Boyd-Clowesa. skokinarciarskie.pl, 2013-02-10. [dostęp 2017-05-14].
  14. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2014. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-07]. (ang.).
  15. Adrian Dworakowski: Mackenzie Boyd-Clowes wraca na skocznię. skijumping.pl, 2015-05-03. [dostęp 2015-05-14].
  16. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2016. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-11]. (ang.).
  17. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-11]. (ang.).
  18. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-14]. (ang.).
  19. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-14]. (ang.).
  20. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-14]. (ang.).
  21. 1 2 BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-14]. (ang.).
  22. 1 2 3 4 5 BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2021-10-17]. (ang.).
  23. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-14]. (ang.).
  24. Piotr Bąk: Historyczne osiągnięcie Kanadyjczyków. "To niczym bycie na haju". skijumping.pl, 2022-02-07. [dostęp 2022-05-09].
  25. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-14]. (ang.).
  26. Adrian Dworakowski: Mackenzie Boyd-Clowes po raz drugi zawiesza karierę. skijumping.pl, 2023-11-09. [dostęp 2023-11-09].
  27. NH INDIVIDUAL – QUALIFICATION ROUND – WHISTLER – FRI 12 FEB 2010. fis-ski.com, 2010-02-12. [dostęp 2012-08-30]. (ang.).
  28. LH INDIVIDUAL – QUALIFICATION ROUND – WHISTLER – FRI 19 FEB 2010. fis-ski.com, 2010-02-19. [dostęp 2012-08-30]. (ang.).
  29. FIS Nordic World Ski Championships 2009 – Liberec / CZE – Ski Jumping – Normal Hill Individual – Results Qualification. fis-ski.com, 2009-02-21. [dostęp 2012-09-13]. (ang.).
  30. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Adam Kwieciński: BOYD-CLOWES Mackenzie 1991.07.13 CAN. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2023-10-04].
  31. BOYD-CLOWES Mackenzie - Athlete Information - Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-04]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.