Piotr Żyła
Data i miejsce urodzenia

16 stycznia 1987
Cieszyn

Klub

WSS Wisła

Wzrost

177 cm

Debiut w PŚ

21 stycznia 2006 w Sapporo (19. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

21 stycznia 2006 w Sapporo (19. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

17 marca 2013 w Oslo (1. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

17 marca 2013 w Oslo

Rekord życiowy

248,0 m na Letalnicy w Planicy (24 marca 2019)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa świata
złoto Lahti 2017 duża druż.
złoto Oberstdorf 2021 normalna
złoto Planica 2023 normalna
brąz Val di Fiemme 2013 duża druż.
brąz Falun 2015 duża druż.
brąz Lahti 2017 duża
brąz Oberstdorf 2021 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
brąz Oberstdorf 2018 drużynowo
brąz Planica 2020 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Rovaniemi 2005 drużynowo
Inne nagrody
Puchar Świata w lotach
3. miejsce
2018/2019
3. miejsce
2019/2020
Turniej Czterech Skoczni
2. miejsce
2016/2017
Letnie Grand Prix
3. miejsce
2018
3. miejsce
2020
Odznaczenia
Strona internetowa

Piotr Paweł Żyła (ur. 16 stycznia 1987 w Cieszynie) – polski skoczek narciarski, zawodnik klubu WSS Wisła, reprezentant Polski, olimpijczyk z Soczi 2014, Pjongczang 2018 oraz z Pekinu 2022.

Zdobywca siedmiu medali mistrzostw świata – dwóch złotych (2021 i 2023) i brązowego (2017) w konkursach indywidualnych oraz złotego (2017) i trzech brązowych (2013, 2015 i 2021) w konkursach drużynowych. Dwukrotny drużynowy brązowy medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich (2018 i 2020). Drużynowy wicemistrz świata juniorów z 2005. Drugi zawodnik 65. Turnieju Czterech Skoczni. Trzeci zawodnik Letniego Grand Prix 2018. W konkursach indywidualnych Pucharu Świata był 22 razy na podium (w tym dwukrotnie na 1. miejscu). Były rekordzista Polski w długości skoku narciarskiego. Wielokrotny medalista mistrzostw Polski, w tym pięciokrotny indywidualny mistrz (dwa tytuły zimą i trzy latem). Swój rekord życiowy (248,0 m) ustanowił 24 marca 2019 na Letalnicy w Planicy.

Przebieg kariery

Lata 2004–2006

Piotr Żyła zaczął skakać w wieku 8 lat.

W zawodach Pucharu Kontynentalnego zadebiutował 26 grudnia 2004 w Sankt Moritz. Pierwsze punkty w tym cyklu zdobył 14 stycznia 2005, zajmując 19. miejsce w Sapporo. Na Mistrzostwa Świata Juniorów 2005 zajął 13. miejsce indywidualnie, ex aequo z Anže Damjanem, a w konkursie drużynowym zdobył, wraz z Pawłem Urbańskim, Wojciechem Toporem i Kamilem Stochem, srebrny medal.

21 stycznia 2006 w Sapporo dostał szansę debiutu w Pucharze Świata. Już w swoim pierwszym starcie zdobył punkty, zajmując 19. miejsce. Dzień później ponownie, po raz ostatni w sezonie 2005/2006, znalazł się w czołowej trzydziestce. 4 lutego zwyciężył w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Villach.

Lata 2006–2010

W sezonie 2006/2007 czterokrotnie zdobywał punkty PŚ. Najwyższym zajętym przez Żyłę miejscem w tym cyklu było dziewiętnaste z Titisee-Neustadt. Wystartował również na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007. W zawodach indywidualnych zajął 35. (skocznia duża) i 42. (skocznia normalna) miejsce, zaś w konkursie drużynowym reprezentacja Polski z Żyłą w składzie była piąta.

We wrześniu 2007 zajął 8. miejsce w zawodach Letniego Grand Prix w Hakubie. W kolejnych latach osiągał słabsze wyniki. W sezonie 2007/2008 nie zdobył punktów Pucharu Świata. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2008, gdzie wraz z reprezentacją Polski w konkursie drużynowym zajął 10. miejsce. W sezonie 2008/2009 dwukrotnie zajął 29. miejsce w Pucharze Świata w Zakopanem. Po słabym początku sezonu 2009/2010 został odsunięty od startów w PŚ. Również w Pucharze Kontynentalnym nie osiągał dobrych wyników, tylko raz awansując do drugiej serii.

Lata 2010–2012

Nie znalazł się w kadrze A polskich skoczków narciarskich w sezonie 2010/2011. Treningi w klubie, prowadzone pod nadzorem Jana Szturca zaowocowały lepszymi wynikami w Pucharze Kontynentalnym. Począwszy od zawodów w Sapporo Żyła rozpoczął regularne starty w Pucharze Świata. 21 stycznia w Zakopanem zajął 21. miejsce, wynik ten powtórzył 13 lutego na skoczni mamuciej w Vikersund. 29 stycznia 2011 roku stanął na najniższym stopniu podium w konkursie drużynowym w Willingen. Wystąpił też na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2011. Na skoczni normalnej zajął 19. miejsce indywidualnie i 4. drużynowo, a na dużej – 21. indywidualnie i 5. drużynowo.

W sezonie 2011/2012 Żyła powrócił do kadry A. W klasyfikacji generalnej rozpoczynających sezon letni zawodów Lotos Poland Tour zajął ostatnie, 57. miejsce. Na zawodach Letniego Grand Prix 2011 w Hakubie dwukrotnie zajął drugą pozycję. Po zajęciu 4. miejsca w Letnim Grand Prix w Klingenthal zapewnił sobie 5. pozycję w klasyfikacji generalnej cyklu.

Przez cały sezon zimowy 2011/2012 startował w zawodach Pucharu Świata, zajmując głównie miejsca w drugiej dziesiątce. 4 grudnia 2011 po raz pierwszy w karierze uplasował się w pierwszej dziesiątce, zajmując 7. miejsce w Lillehammer. Wziął udział w Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2012 na skoczni w Vikersund. Indywidualnie był 33., w drużynie zajął 7. miejsce. 26 lutego 2012 podczas konkursu drużynowego ustanowił rekord życiowy wynoszący 232,5 m. Tym samym pobił rekord Polski w długości lotu, należący uprzednio do Adama Małysza. 11 marca w Oslo powtórzył wynik z początku sezonu, zajmując 7. miejsce w konkursie Pucharu Świata. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 19. pozycji z 267 punktami.

Sezon 2012/2013

W sezonie 2012/2013 Pucharu Świata pierwsze punkty zdobył dopiero w siódmym starcie, zajmując 30. pozycję w Garmisch-Partenkirchen. 9 stycznia 2013 w Wiśle zajął 6. miejsce. Wynik ten powtórzył 26 stycznia w Vikersund i 13 lutego w Klingenthal. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013. W indywidualnych konkursach zajął 23. miejsce na skoczni normalnej i 19. na skoczni dużej. W zawodach drużynowych zdobył, wraz z Maciejem Kotem, Dawidem Kubackim i Kamilem Stochem, brązowy medal.

17 marca 2013 roku ex aequo z Gregorem Schlierenzauerem zwyciężył w zawodach Pucharu Świata w Oslo. Było to jego pierwsze podium w karierze. Został piątym w historii polskim skoczkiem po Stanisławie Bobaku, Piotrze Fijasie, Adamie Małyszu i Kamilu Stochu, który wygrał konkurs Pucharu Świata. Tydzień później w przedostatnim konkursie sezonu zajął trzecie miejsce na Letalnicy w Planicy, a na zakończenie był piąty. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata znalazł się na 15. miejscu z 485 punktami, Puchar Świata w lotach narciarskich 2012/2013 ukończył na 8. pozycji.

Lata 2013–2016

Sezon 2013/2014 Pucharu Świata Żyła rozpoczął od 5. pozycji w Klingenthal, która okazała się być dla niego najlepszą w sezonie. Jeszcze dwukrotnie, w grudniu, zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce, większość konkursów cyklu kończąc w drugiej i trzeciej. W klasyfikacji generalnej sezon ukończył na 20. pozycji z 343 punktami. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014, zajmując 34. pozycję indywidualnie na skoczni dużej, a także 4. w drużynie.

Dwukrotnie stawał na podium Letniego Grand Prix 2014, zajmując 2. miejsce w Wiśle i Einsiedeln. Wystąpił we wszystkich konkursach Pucharu Świata 2014/2015. Indywidualnie siedmiokrotnie kończył je w pierwszej dziesiątce, głównie w drugiej połowie sezonu. Najwyżej znalazł się na 6. miejscu, 14 marca w Oslo. W klasyfikacji generalnej znalazł się na 19. miejscu z 474 punktami. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015 indywidualnie był 33. na skoczni normalnej i 9. na dużej, natomiast w drużynie, wraz z Klemensem Murańką, Janem Ziobrą i Kamilem Stochem, zdobył brązowy medal.

Na przełomie lipca i sierpnia 2015 zwyciężył w konkursie drużynowym oraz zajął 2. miejsce indywidualnie w zawodach rozgrywanych w Wiśle w ramach Letniego Grand Prix 2015. W sezonie 2015/2016 Pucharu Świata osiągał gorsze wyniki niż w poprzednich sezonach. W większości swoich startów nie zdobył punktów, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 12. pozycji. Występował też w Pucharze Kontynentalnym, raz zajmując 3. miejsce.

Sezon 2016/2017

Występy w Pucharze Świata 2016/2017 Żyła rozpoczął od miejsc w drugiej dziesiątce. W rozpoczynającym 65. Turniej Czterech Skoczni konkursie w Oberstdorfie był 7., następnie zajął 6. pozycję w Garmisch-Partenkirchen i 7. w Innsbrucku. Zawody w Bischofshofen ukończył na 3. miejscu – pierwszym na podium PŚ od 2013 – dzięki czemu w całym turnieju znalazł się na 2. pozycji, ustępując jedynie Kamilowi Stochowi. W styczniowych i lutowych zawodach Pucharu Świata zajmował głównie miejsca w pierwszej dziesiątce.

Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017. Na skoczni normalnej zajął 19. miejsce, natomiast na skoczni dużej zdobył brązowy medal indywidualnie, a w drużynie, wraz z Dawidem Kubackim, Maciejem Kotem i Kamilem Stochem, zdobył pierwszy w historii reprezentacji Polski złoty medal. 18 marca podczas konkursów lotów narciarskich na Vikersundbakken dwukrotnie, skokami na odległość 243 oraz 245,5 m poprawiał rekord Polski. W marcowych zawodach Pucharu Świata najwyżej sklasyfikowany był na 7. miejscu. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 11. pozycji z 634 punktami.

Sezon 2017/2018

Dwukrotnie stawał na podium konkursów indywidualnych Letniego Grand Prix 2017: w lipcu był 3. w Hinterzarten, a w październiku zajął 2. miejsce w Hinzenbach. W sezonie 2017/2018 Pucharu Świata regularnie zdobywał punkty. W najlepszym występie zajął 3. miejsce w konkursie w Willingen 4 lutego 2018. Poza tym jeszcze czterokrotnie, w zawodach rozgrywanych w listopadzie i grudniu 2017, zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej cyklu zajął 16. miejsce z 403 punktami.

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018. Indywidualnie zajął 17. pozycję, a w konkursie drużynowym, startując wraz z Stefanem Hulą, Dawidem Kubackim i Kamilem Stochem, zdobył brązowy medal. Znalazł się w składzie reprezentacji Polski na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2018, ale ostatecznie nie wystąpił w żadnym z konkursów.

Sezon 2018/2019

W Letnim Grand Prix 2018 trzykrotnie zajmował miejsca na podium zawodów indywidualnych: w lipcu był 2. w Wiśle, w sierpniu zwyciężył w Einsiedeln, a we wrześniu zajął 2. pozycję w Râșnovie. W klasyfikacji generalnej cykl zakończył na 3. lokacie.

W listopadowych i grudniowych zawodach sezonu 2018/2019 Pucharu Świata regularnie zajmował miejsca na podium. Był 3. w pierwszym konkursie w Ruce, 2. i 3. w Niżnym Tagile, a także dwukrotnie 2. w Engelbergu. W kolejnych tygodniach zajmował głównie lokaty w pierwszej i drugiej dziesiątce. Na przełomie stycznia i lutego 2019 w Sapporo i Oberstdorfie cztery razy z rzędu zajął 4. miejsce. 17 lutego 2019 zajął 3. pozycję w drugim z konkursów Willingen Five 2019. Cały turniej zakończył na 2. miejscu.

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019. Indywidualnie zajął 19. miejsce na skoczni dużej oraz 33. na normalnej, zaś konkurs drużynowy ukończył na 4. pozycji. W marcowych konkursach Pucharu Świata raz stanął na podium, zajmując 3. lokatę w pierwszym konkursie w Planicy. Cały sezon ukończył na 4. miejscu w klasyfikacji generalnej ze 1131 punktami. Zajął też 3. pozycję w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2018/2019.

Sezon 2019/2020

W ramach Letniego Grand Prix 2019 był 5. i 6. w konkursach rozgrywanych w Polsce, a także zajął 3. miejsce w zawodach w Hinzenbach i Klingenthal.

W pierwszym indywidualnym konkursie sezonu 2019/2020 Pucharu Świata, 24 listopada 2019 w Wiśle upadł po skoku w pierwszej serii i zajął 35. miejsce w zawodach. W wyniku upadku nie odniósł poważnych obrażeń. W dalszej części sezonu wielokrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce zawodów cyklu. W grudniu najwyżej klasyfikowany był na 5. miejscu, w konkursie w Oberstdorfie w ramach 68. Turnieju Czterech Skoczni. Z kolei w styczniu 2020 w najlepszym występie, w drugim konkursie w Predazzo zajął 4. pozycję.

15 lutego 2020 na mamuciej skoczni w Bad Mitterndorf odniósł drugie w karierze indywidualne zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata. Dzień później zajął 9. miejsce. W marcu najwyżej sklasyfikowany był na 6. lokacie w zawodach w Lahti. W klasyfikacji generalnej ukończył sezon na 11. miejscu z 617 punktami. Z kolei w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2019/2020 znalazł się na 3. pozycji.

Sezon 2020/2021

Zajął 3. miejsce w obu konkursach Letniego Grand Prix 2020 rozgrywanych w Wiśle. Na tej samej pozycji znalazł się w klasyfikacji generalnej cyklu.

W większości konkursów sezonu 2020/2021 Pucharu Świata zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce. W listopadzie 2020 raz stanął na podium zawodów indywidualnych tego cyklu, zajmując 2. pozycję w Ruce. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020. Indywidualnie był 7., a w zawodach drużynowych, w których wystąpił wraz z Andrzejem Stękałą, Kamilem Stochem i Dawidem Kubackim, zdobył brązowy medal. W grudniowych konkursach Pucharu Świata najwyżej klasyfikowany był na 3. miejscu, w zawodach w Engelbergu. W styczniu 2021 trzykrotnie stawał na podium cyklu: był 3. w Garmisch-Partenkirchen i Titisee-Neustadt oraz 2. w Willingen. W lutym najwyżej klasyfikowany był na 4. miejscu, w zawodach w Klingenthal.

Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021. W zawodach indywidualnych na skoczni normalnej zdobył złoty medal, o 3,6 punktu wyprzedzając drugiego Karla Geigera, zaś na skoczni dużej zajął 4. miejsce. W drużynie mieszanej był 6., zaś w zespole męskim, wraz ze Stękałą, Stochem i Kubackim, zdobył brązowy medal. W marcowych konkursach Pucharu Świata w Planicy najwyżej sklasyfikowany był na 7. pozycji. Sezon zakończył na 7. miejscu w klasyfikacji generalnej cyklu z 825 punktami.

Sezon 2021/2022

W sezonie 2021/2022 Pucharu Świata najczęściej zajmował pozycje w drugiej dziesiątce. Pomiędzy listopadem 2021 a styczniem 2022 najwyżej w cyklu klasyfikowany był na 7. pozycji, w zawodach w Bischofshofen. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022, gdzie indywidualnie był 21. na skoczni normalnej i 18. na dużej, a w drużynie męskiej zajął 6. miejsce.

W lutym 2022 po powrocie do startów w Pucharze Świata zajął 3. miejsce w konkursie cyklu rozgrywanym w Lahti. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2022, na których zajął 15. lokatę indywidualnie i 5. w drużynie. W marcowych zawodach Pucharu Świata raz stanął na podium – w drugim konkursie w Oberstdorfie zajął 2. pozycję. Sezon ukończył na 14. miejscu w klasyfikacji generalnej cyklu z 480 punktami.

Sezon 2022/2023

Większość występów w zawodach indywidualnych Pucharu Świata 2022/2023 ukończył w pierwszej dziesiątce. Po raz pierwszy w sezonie na podium stanął 26 listopada 2022 w Ruce, zajmując 3. miejsce. W grudniu powtórzył ten wynik w pierwszym konkursie w Engelbergu, a na otwarcie 71. Turnieju Czterech Skoczni zajął 2. pozycję w Oberstdorfie. Pozostałe zawody turnieju kończył kolejno na 6., 10. i 10. lokacie i w jego klasyfikacji generalnej znalazł się na 4. miejscu. W rozgrywanych w styczniu i lutym 2023 konkursach Pucharu Świata najwyżej klasyfikowany był na 4. pozycji.

Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023. W konkursie indywidualnym na skoczni normalnej po pierwszej serii zajmował 13. miejsce, a w drugiej oddał skok na 105 metrów, ustanawiając nowy rekord Sredniej skakalnicy. Pozwoliło to Żyle na obronę tytułu mistrzowskiego; zawody ukończył o 2,6 punktu przed drugim Andreasem Wellingerem. W konkursie indywidualnym na skoczni dużej zajął 9. lokatę, w drużynie mieszanej był 8., a w zespole męskim zajął 4. pozycję. W marcowych zawodach Pucharu Świata najwyżej klasyfikowany był na 10. miejscu, a 1 kwietnia 2023 w Planicy zajął 3. pozycję. Sezon ukończył na 6. miejscu w klasyfikacji generalnej z 984 punktami.

Życie prywatne

W 2003 ukończył naukę w Zespole Szkół Mistrzostwa Sportowego w Szczyrku, natomiast w 2006 został absolwentem SMS w Zakopanem. Był studentem w dwóch instytutach zamiejscowych Wyższej Szkoły Edukacji w Sporcie na kierunku Wychowanie Fizyczne, specjalność trenersko-menadżerska. Początkowo studiował w Wiśle, ale po przeniesieniu filii uczelni do Bielska-Białej to właśnie tam dokończył studia licencjackie i obronił w 2017 swoją pracę dyplomową pt. Pewność siebie na przykładzie reprezentantów Polski kadry narodowej „A” w skokach narciarskich.

W 2006 ożenił się z Justyną Lazar, kuzynką Adama Małysza. Mają dwoje dzieci: Jakuba (ur. 2007) i Karolinę (ur. 2012). 18 września 2018 odbyła się ich pierwsza sprawa rozwodowa. W listopadzie 2018 para otrzymała rozwód za porozumieniem stron.

Piotr Żyła deklaruje przynależność do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. Ma siostrę Dorotę, która uprawiała skoki narciarskie i snowboard.

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2014 Soczi/Krasnaja Polana – 34. miejsce (K-125)
2022 Pekin/Zhangjiakou – 21. miejsce (K-95), 18. miejsce (K-125)

Drużynowo

2014 Soczi/Krasnaja Polana – 4. miejsce
2022 Pekin/Zhangjiakou – 6. miejsce

Starty P. Żyły na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
34. 15 lutego 2014 Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 118,0 m – 108,7 pkt 170,0 pkt Kamil Stoch
4. 17 lutego 2014 Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 druż. 121,0 m 132,0 m 1011,8 pkt (233,5 pkt) 29,3 pkt Niemcy
21. 6 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 indywid. 95,0 m 99,0 m 245,5 pkt 29,5 pkt Ryōyū Kobayashi
18. 12 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 indywid. 133,0 m 132,5 m 255,5 pkt 40,6 pkt Marius Lindvik
6. 14 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 druż. 118,0 m 125,5 m 880,1 pkt (215,9 pkt) 62,6 pkt Austria

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2007 Sapporo – 35. miejsce (K-120), 42. miejsce (K-90)
2011 Oslo – 19. miejsce (K-95), 21. miejsce (K-120)
2013 Val di Fiemme/Predazzo – 23. miejsce (K-95), 19. miejsce (K-120)
2015 Falun – 33. miejsce (K-90), 9. miejsce (K-120)
2017 Lahti – 19. miejsce (K-90), brązowy medal (K-116)
2019 Seefeld/Innsbruck – 19. miejsce (K-120), 33. miejsce (K-99)
2021 Oberstdorf – złoty medal (K-95), 4. miejsce (K-120)
2023 Planica – złoty medal (K-95), 9. miejsce (K-125)

Drużynowo

2007 Sapporo – 5. miejsce
2011 Oslo – 4. miejsce (K-95), 5. miejsce (K-120)
2013 Val di Fiemme/Predazzo – brązowy medal (K-120)
2015 Falun – brązowy medal (K-120)
2017 Lahti – złoty medal (K-116)
2019 Seefeld/Innsbruck – 4. miejsce (K-120)
2021 Oberstdorf – 6. miejsce (drużyna mieszana/K-95), brązowy medal (K-120)
2023 Planica – 8. miejsce (drużyna mieszana/K-95), 4. miejsce (K-125)

Starty P. Żyły na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
35. 24 lutego 2007 Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 indywid. 103,0 m – 76,9 pkt 189,2 pkt Simon Ammann
5. 25 lutego 2007 Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 druż. 115,0 m 111,5 m 857,2 pkt (194,7 pkt) 143,0 pkt Austria
42. 3 marca 2007 Sapporo Miyanomori K-90 HS-98 indywid. 86,5 m – 104,0 pkt 173,0 pkt Adam Małysz
19. 26 lutego 2011 Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 indywid. 93,5 m 96,0 m 224,0 pkt 45,2 pkt Thomas Morgenstern
4. 27 lutego 2011 Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 druż. 98,0 m 101,0 m 953,0 pkt (235,6 pkt) 72,5 pkt Austria
21. 3 marca 2011 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 indywid. 121,0 m 124,5 m 232,9 pkt 43,6 pkt Gregor Schlierenzauer
5. 5 marca 2011 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 druż. 127 m – 435,6 pkt (118,0 pkt) 64,4 pkt Austria
23. 23 lutego 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 95,5 m 95,0 m 220,1 pkt 32,5 pkt Anders Bardal
19. 28 lutego 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 124,0 m 126,5 m 268,1 pkt 27,7 pkt Kamil Stoch
3. 2 marca 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 druż. 122,0 m 126,0 m 1121,0 pkt (270,6 pkt) 14,9 pkt Austria
33. 21 lutego 2015 Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 89,5 m – 101,1 pkt 151,6 pkt Rune Velta
9. 26 lutego 2015 Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 123,0 m 121,5 m 229,8 pkt 38,9 pkt Severin Freund
3. 28 lutego 2015 Falun Lugnet K-120 HS-134 druż. 123,0 m 123,0 m 848,1 pkt (216,2 pkt) 24,5 pkt Norwegia
19. 25 lutego 2017 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 91,5 m 94,0 m 240,2 pkt 30,6 pkt Stefan Kraft
3. 2 marca 2017 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 127,5 m 131,0 m 276,7 pkt 2,6 pkt Stefan Kraft
1. 4 marca 2017 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż. 130,5 m 123,0 m 1104,2 pkt (271,7 pkt) –
19. 23 lutego 2019 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 128,5 m 121,0 m 228,7 pkt 50,7 pkt Markus Eisenbichler
4. 24 lutego 2019 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż. 121,5 m 119,5 m 909,1 pkt (227,4 pkt) 78,4 pkt Niemcy
33. 1 marca 2019 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 90,5 m – 82,1 pkt 136,2 pkt Dawid Kubacki
1. 27 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. 105,0 m 102,5 m 268,8 pkt –
6. 28 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż. mix. 100,0 m 93,0 m 837,6 pkt (236,8 pkt) 163,2 pkt Niemcy
4. 5 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 130,5 m 137,0 m 264,4 pkt 12,1 pkt Stefan Kraft
3. 6 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 druż. 139,0 m 139,0 m 1031,2 pkt (285,7 pkt) 15,4 pkt Niemcy
1. 25 lutego 2023 Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 indywid. 97,5 m 105,0 m 261,8 pkt –
8. 26 lutego 2023 Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż. mix. 101,0 m 99,5 m 846,0 pkt (257,4 pkt) 171,2 pkt Niemcy
9. 3 marca 2023 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 indywid. 128,5 m 133,5 m 266,0 pkt 21,5 pkt Timi Zajc
4. 4 marca 2023 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 druż. 131,5 m 133,0 m 1129,1 pkt (279,7 pkt) 49,8 pkt Słowenia

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2008 Oberstdorf – nie zakwalifikował się
2012 Vikersund – 33. miejsce
2018 Oberstdorf – 17. miejsce
2020 Planica – 7. miejsce
2022 Vikersund – 15. miejsce
2024 Tauplitz – 6. miejsce

Drużynowo

2008 Oberstdorf – 10. miejsce
2012 Vikersund – 7. miejsce
2018 Oberstdorf – brązowy medal
2020 Planica – brązowy medal
2022 Vikersund – 5. miejsce
2024 Tauplitz – 8. miejsce

Starty P. Żyły na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
NQ 21 lutego 2008 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 indywid. 165,0 m – 145,0 pkt Nie zakwalifikował się.
10. 24 lutego 2008 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 druż. 168,0 m – 573,8 pkt (150,1 pkt) 979,5 pkt Austria
33. 24–25 lutego 2012 Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 indywid. 168,0 m – – – 133,8 pkt 274,9 pkt Robert Kranjec
7. 26 lutego 2012 Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 druż. 223,5 m 232,5 m 1444,5 pkt (424,7 pkt) 203,9 pkt Austria
17. 19–20 stycznia 2018 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 190,0 m 183,5 m 198,5 m – 525,8 pkt 126,1 pkt Daniel-André Tande
3. 21 stycznia 2018 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż. 212,5 m 204,0 m 1592,1 pkt (382,0 pkt) 70,1 pkt Norwegia
7. 11–12 grudnia 2020 Planica Letalnica K-200 HS-240 indywid. 221,5 m 224,5 m 227,0 m 224,5 m 828,6 pkt 48,6 pkt Karl Geiger
3. 13 grudnia 2020 Planica Letalnica K-200 HS-240 druż. 226,0 m 234,0 m 1665,5 pkt (431,6 pkt) 62,2 pkt Norwegia
15. 11–12 marca 2022 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 indywid. 215,0 m 187,0 m 225,0 m 209,5 m 725,7 pkt 128,5 pkt Marius Lindvik
5. 13 marca 2022 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 druż. 210,5 m 201,5 m 1495,8 pkt (374,6 pkt) 215,7 pkt Słowenia
6. 26–27 stycznia 2024 Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 218,0 m 220,5 m 225,0 m – 626,4 pkt 21,0 pkt Stefan Kraft
8. 28 stycznia 2024 Tauplitz Kulm K-200 HS-235 druż. 212,5 m 177,5 m 1279,1 pkt (335,4 pkt) 336,3 pkt Słowenia

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2005 Rovaniemi – 13. miejsce

Drużynowo

2005 Rovaniemi – srebrny medal

Starty P. Żyły na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2. 23 marca 2005 Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 druż. 94,0 m 95,0 m 978,0 pkt (247,5 pkt) 4,0 pkt Słowenia
13. 25 marca 2005 Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 indywid. 89,5 m 88,0 m 223,5 pkt 28,5 pkt Joonas Ikonen

Igrzyska europejskie

Indywidualnie

2023 Kraków/Zakopane – 7. miejsce (K-95), 7. miejsce (K-125)

Drużynowo

2023 Kraków/Zakopane – 5. miejsce (drużyna mieszana)

Starty P. Żyły na igrzyskach europejskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 29 czerwca 2023 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 95,5 m 106,5 m 249,5 pkt 20,8 pkt Daniel Tschofenig
5. 29 czerwca 2023 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. miesz. 105,5 m 102,0 m 767,2 pkt (240,3 pkt) 172,1 pkt Austria
7. 1 lipca 2023 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 136,5 m 130,0 m 262,2 pkt 16,9 pkt Dawid Kubacki

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2005/2006 51.
2006/2007 55.
2008/2009 81.
2010/2011 54.
2011/2012 19.
2012/2013 15.
2013/2014 20.
2014/2015 19.
2015/2016 35.
2016/2017 11.
2017/2018 16.
2018/2019 4.
2019/2020 11.
2020/2021 7.
2021/2022 14.
2022/2023 6.
2023/2024 25.

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
2005/2006––––
2006/2007––––
2007/2008––––
2008/2009––––
2009/2010––––
2010/2011––––
2011/2012––––
2012/20131–12
2013/2014––––
2014/2015––––
2015/2016––––
2016/2017––11
2017/2018––11
2018/2019–347
2019/20201––1
2020/2021–235
2021/2022–112
2022/2023–134
2023/2024––––
Suma271423

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Uwagi
1. 17 marca 2013 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 135,5 m 133,5 m 270,1 pkt *ex aequo z G. Schlierenzauerem
2. 15 lutego 2020 Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-235 225,5 m 219,5 m 418,5 pkt * Loty 2019/2020

Zwycięstwa w konkursach PŚ – noty sędziów

Lp Data Miejscowość Skocznia K HS Skok Nota A Nota B Nota C Nota D Nota E Nota (skok) Nota (styl) Nota łączna Nota końcowa
1. 17 marca 2013 Oslo Holmenkollbakken K120 HS134 135,5 m 19,0 19,0 19,0 20,0 19,0 87,9 pkt 57,0 pkt 137,1 pkt 270,1 pkt
133,5 m 19,0 19,0 18,5 19,5 19,0 84,3 pkt 57,0 pkt 133,0 pkt
2. 15 lutego 2020 Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K200 HS235 225,5 m 19,0 19,0 19,0 19,5 19,5 150,6 pkt 57,5 pkt 205,0 pkt 418,5 pkt
219,5 m 19,0 19,0 19,0 19,5 19,5 143,4 pkt 57,5 pkt 213,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 17 marca 2013 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 135,5 m 133,5 m 270,1 pkt 1. –
2. 22 marca 2013 Planica Letalnica K-185 HS-215 212,5 m 216,5 m 402,5 pkt 3. 9,7 pkt Gregor Schlierenzauer
3. 6 stycznia 2017 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 131,0 m 137,0 m 275,8 pkt 3. 13,4 pkt Kamil Stoch
4. 4 lutego 2018 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 142,0 m 138,5 m 245,1 pkt 3. 26,3 pkt Johann André Forfang
5. 24 listopada 2018 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 136,0 m – 135,0 pkt 3. 7,0 pkt Ryōyū Kobayashi
6. 1 grudnia 2018 Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 133,0 m 131,0 m 264,2 pkt 2. 0,2 pkt Johann André Forfang
7. 2 grudnia 2018 Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 126,0 m 133,0 m 258,9 pkt 3. 14,2 pkt Ryōyū Kobayashi
8. 15 grudnia 2018 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 134,0 m 136,0 m 298,9 pkt 2. 4,7 pkt Karl Geiger
9. 16 grudnia 2018 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 137,5 m 135,0 m 285,1 pkt 2. 9,3 pkt Ryōyū Kobayashi
10. 17 lutego 2019 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 142,0 m 137,5 m 250,0 pkt 3. 24,4 pkt Ryōyū Kobayashi
11. 22 marca 2019 Planica Letalnica K-200 HS-240 242,0 m 234,0 m 437,3 pkt 3. 7,7 pkt Markus Eisenbichler
12. 15 lutego 2020 Tauplitz/Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-235 225,5 m 219,5 m 418,5 pkt 1. –
13. 28 listopada 2020 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 136,0 m 137,0 m 294,1 pkt 2. 19,3 pkt Markus Eisenbichler
14. 20 grudnia 2020 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 132,5 m 127,5 m 296,2 pkt 3. 9,2 pkt Halvor Egner Granerud
15. 1 stycznia 2021 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 129,5 m 137,0 m 260,4 pkt 3. 21,7 pkt Dawid Kubacki
16. 9 stycznia 2021 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 143,0 m 139,5 m 270,8 pkt 3. 10,8 pkt Kamil Stoch
17. 31 stycznia 2021 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 137,0 m – 135,0 pkt 2. 19,3 pkt Halvor Egner Granerud
18. 25 lutego 2022 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 120,5 m 129,5 m 268,0 pkt 3. 15,1 pkt Stefan Kraft
19. 20 marca 2022 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 218,5 m 221,0 m 401,1 pkt 2. 6,8 pkt Timi Zajc
20. 26 listopada 2022 Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 143,0 m 142,0 m 300,7 pkt 3. 12,1 pkt Anže Lanišek
21. 17 grudnia 2022 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 141,0 m 139,0 m 312,3 pkt 3. 8,0 pkt Anže Lanišek
22. 29 grudnia 2022 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 132,5 m 137,0 m 299,0 pkt 2. 13,4 pkt Halvor Egner Granerud
23. 1 kwietnia 2023 Planica Letalnica K-200 HS-240 234,0 m – 233,3 pkt 3. 7,2 pkt Stefan Kraft

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 2005/2006
punkty
- - - - - - - - - - - 19 20 47 q - - - - - q - 23
Sezon 2006/2007
punkty
32 - q - - - - - - - q - - 42 19 20 - 27 q 24 33 q - 34
Sezon 2007/2008
punkty
44 - - - - 47 q - - - - - - - q q 38 45 - - - 49 49 q 45 39 - 0
Sezon 2008/2009
punkty
- - - - - 44 q 34 41 46 36 - - 29 29 q - 38 - - - - - - - - - 4
Sezon 2009/2010
punkty
q q 42 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2010/2011
punkty
- - - - - - - - - - - - - 31 26 21 32 31 31 46 27 31 21 28 26 - 37
Sezon 2011/2012
punkty
19 11 7 19 25 16 42 36 28 q 43 17 22 16 18 13 30 44 42 26 28 10 44 7 24 21 267
Sezon 2012/2013
punkty
36 43 48 - - 36 37 31 30 22 30 6 18 26 22 6 10 22 13 6 - 12 15 9 1 3 5 485
Sezon 2013/2014
punkty
5 23 26 6 12 15 6 11 24 q - 21 15 24 12 19 - - 22 32 37 q q 24 12 32 20 13 343
Sezon 2014/2015
punkty
14 17 24 33 15 10 46 24 15 26 17 13 33 8 29 27 16 11 23 14 9 18 12 15 18 10 20 6 8 41 10 474
Sezon 2015/2016
punkty
39 33 40 19 17 45 42 48 - - - - 40 - - - 18 34 12 35 46 16 48 39 18 40 42 q - 89
Sezon 2016/2017
punkty
17 11 20 16 30 20 9 7 6 7 3 7 11 6 10 9 8 10 12 27 18 9 23 23 7 11 634
Sezon 2017/2018
punkty
7 11 10 16 19 10 7 25 25 14 23 17 28 13 3 16 19 14 12 12 q 27 403
Sezon 2018/2019
punkty
6 3 5 2 3 2 2 6 11 42 13 7 10 19 11 4 4 4 4 10 4 3 26 33 11 9 3 4 1131
Sezon 2019/2020
punkty
35 13 24 35 9 8 33 5 15 12 27 7 4 9 8 8 8 21 35 1 9 9 21 37 6 23 26 617
Sezon 2020/2021
punkty
5 2 23 - - 5 3 21 3 4 7 3 16 q 11 9 2 4 17 8 33 5 10 7 13 825
Sezon 2021/2022
punkty
32 16 23 27 25 17 14 q 15 38 11 18 13 7 17 - - dq 41 3 14 8 22 18 5 2 18 12 480
Sezon 2022/2023
punkty
5 8 3 5 6 4 3 5 2 6 10 10 39 14 9 8 4 6 4 7 19 25 - 29 24 27 14 10 15 20 3 14 984
Sezon 2023/2024
punkty
31 21 24 25 11 22 22 34 28 22 14 29 14 29 48 q 21 4 45 dq 26 21 37 37 12 19 40 29 25 26 23 5 292
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Zwycięstwa w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota
1. 3 grudnia 2016 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 134,0 m 134,0 m 1128,7 pkt (268,7 pkt)
2. 28 stycznia 2017 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 134,0 m 138,0 m 931,5 pkt (238,4 pkt)
3. 17 listopada 2018 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 126,0 m 130,5 m 1026,6 pkt (263,5 pkt)
4. 15 lutego 2019 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 146,0 m 129,0 m 979,4 pkt (247,7 pkt)
5. 23 marca 2019 Planica Letalnica K-200 HS-240 226,5 m 242,5 m 1627,8 pkt (416,3 pkt)
6. 14 grudnia 2019 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 145,0 m 127,5 m 968,7 pkt (249,6 pkt)

Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Skok 3 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 29 stycznia 2011 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 125,5 m 132,0 m – 1015,7 pkt (231,3 pkt) 3. 56,1 pkt Austria
2. 12 marca 2011 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 118,0 m 119,5 m – 1028,3 pkt (241,6 pkt) 3. 57,7 pkt Austria
3. 11 stycznia 2013 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 129,0 m 128,5 m – 954,4 pkt (248,8 pkt) 2. 9,1 pkt Słowenia
4. 9 marca 2013 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 115,5 m 124,0 m – 1036,2 pkt (247,4 pkt) 3. 43,3 pkt Niemcy
5. 22 marca 2014 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 141,0 m 126,0 m – 1007,6 pkt (247,0 pkt) 2. 38,0 pkt Austria
6. 3 grudnia 2016 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 134,0 m 134,0 m – 1128,7 pkt (268,7 pkt) 1. –
7. 21 stycznia 2017 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 133,5 m 137,5 m – 1111,2 pkt (286,5 pkt) 2. 5,1 pkt Niemcy
8. 28 stycznia 2017 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 134,0 m 138,0 m – 931,5 pkt (238,4 pkt) 1. –
9. 11 marca 2017 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 132,0 m 132,5 m – 986,7 pkt (263,3 pkt) 3. 13,0 pkt Austria
10. 18 marca 2017 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 245,5 m 192,0 m – 1538,6 pkt (360,1 pkt) 2. 34,0 pkt Norwegia
11. 25 marca 2017 Planica Letalnica K-200 HS-225 220,0 m 233,5 m – 1493,8 pkt (380,0 pkt) 3. 57,8 pkt Norwegia
12. 18 listopada 2017 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 121,0 m 116,0 m – 1006,5 pkt (236,1 pkt) 2. 17,3 pkt Norwegia
13. 9 grudnia 2017 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 133,5 m 134,5 m – 1082,8 pkt (252,9 pkt) 2. 0,8 pkt Norwegia
14. 17 marca 2018 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 225,0 m 166,5 m – 1301,7 pkt (315,3 pkt) 2. 265,6 pkt Norwegia
15. 17 listopada 2018 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 126,0 m 130,5 m – 1026,6 pkt (263,5 pkt) 1. –
16. 19 stycznia 2019 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 126,5 m 130,0 m – 1117,2 pkt (261,8 pkt) 3. 40,3 pkt Niemcy
17. 15 lutego 2019 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 146,0 m 129,0 m – 979,4 pkt (247,7 pkt) 1. –
18. 23 marca 2019 Planica Letalnica K-200 HS-240 226,5 m 242,5 m – 1627,8 pkt (416,3 pkt) 1. –
19. 23 listopada 2019 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 131,0 m 117,0 m – 990,9 pkt (255,0 pkt) 3. 27,3 pkt Austria
20. 14 grudnia 2019 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 145,0 m 127,5 m – 968,7 pkt (249,6 pkt) 1. –
21. 21 listopada 2020 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,0 m 127,5 m – 1061,5 pkt (270,1 pkt) 3. 16,5 pkt Austria
22. 16 stycznia 2021 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 136,0 m 137,0 m – 982,3 pkt (260,4 pkt) 2. 8,9 pkt Austria
23. 23 stycznia 2021 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 123,0 m 126,0 m – 1018,3 pkt (253,5 pkt) 2. 5,9 pkt Norwegia
24. 14 stycznia 2023 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 134,0 m 134,0 m – 1150,5 pkt (290,1 pkt) 2. 1,0 pkt Austria
25. 25 marca 2023 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 119,0 m 132,0 m – 1022,3 pkt (262,1 pkt) 3. 35,0 pkt Austria

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon
2006/2007
- 7
Sezon
2007/2008
11 - -
Sezon
2009/2010
5 - - -
Sezon
2010/2011
- 3 6 3 4
Sezon
2011/2012
7 5 7 6 - 5
Sezon
2012/2013
- 11 2 5 - 3 4
Sezon
2013/2014
4 - - - 2
Sezon
2014/2015
9 5 11 4 4
Sezon
2015/2016
- - - - 6 -
Sezon
2016/2017
1 2 1 3 2 3
Sezon
2017/2018
2 6 2 - - - 2 4
Sezon
2018/2019
1 3 4 1 4 4 1
Sezon
2019/2020
3 1 5 6 4
Sezon
2020/2021
3 2 2 - 6
Sezon
2021/2022
4 5 6 6 7 7 4
Sezon
2022/2023
7 2 - 1 - 3 4
Sezon
2023/2024
6 - - 5 4 5
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2008/2009 40.
2011/2012 39.
2012/2013 23.
2013/2014 34.
2014/2015 19.
2015/2016 64.
2016/2017 2.
2017/2018 15.
2018/2019 19.
2019/2020 14.
2020/2021 5.
2021/2022 15.
2022/2023 4.
2023/2024 17.

Turniej Nordycki (Skandynawski)

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2007 30.
2008 49.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017 14.
2018 18.
2019 17.
2020 17.
2022 16.
2023 16.
2024 26.

Willingen Six

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 9.
2019 2.
2020 32.
2021 4.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 26.
2019 4.
2021 11.
2022 14.
2023 7.
2024 8.

Titisee-Neustadt Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2020 8.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010/2011 38.
2011/2012 23.
2012/2013 8.
2013/2014 19.
2014/2015 11.
2015/2016 23.
2016/2017 10.
2017/2018 22.
2018/2019 3.
2019/2020 3.
2020/2021 10.
2021/2022 6.
2022/2023 7.
2023/2024 20.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2007 35.
2011 5.
2012 26.
2013 44.
2014 5.
2015 9.
2016 44.
2017 8.
2018 3.
2019 8.
2020 3.
2021 27.
2022 17.
2023 4.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 4 sierpnia 2018 Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 115,0 m 112,5 m 267,3 pkt
2. 6 sierpnia 2023 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 105,0 m – 143,7 pkt

Zwycięstwa w konkursach LGP – noty sędziów

Lp Data Miejscowość Skocznia K HS Skok Nota A Nota B Nota C Nota D Nota E Nota (skok) Nota (styl) Nota łączna Nota końcowa
1. 4 sierpnia 2018 Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 115,0 m AUT
19,0		 POL
19,0		 SUI
19,0		 ROU
19,0		 FRA
19,0		 78,0 pkt 57,0 pkt 136,8 pkt 267,3 pkt
112,5 m AUT
19,0		 POL
19,0		 SUI
18,5		 ROU
18,5		 FRA
18,5		 73,5 pkt 56,0 pkt 130,5 pkt
2. 6 sierpnia 2023 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 105,0 m AUT
19,0		 POL
18,5		 KAZ
19,0		 GER
19,0		 SVK
19,0		 80,0 pkt 57,0 pkt 143,7 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 26 sierpnia 2011 Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 127,5 m 131 m 262,2 pkt 2. 15,5 pkt Tom Hilde
2. 27 sierpnia 2011 Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 132,5 m 128 m 262,3 pkt 2. 1,7 pkt Tom Hilde
3. 26 lipca 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 124,0 m 131,5 m 398,5 pkt 2. 16,7 pkt Peter Prevc
4. 9 sierpnia 2014 Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 113,5 m 115,5 m 406,5 pkt 2. 6,0 pkt Gregor Schlierenzauer
5. 1 sierpnia 2015 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 126,5 m 134,0 m 270,0 pkt 2. 4,9 pkt Dawid Kubacki
6. 29 lipca 2017 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 102,5 m 103,5 m 269,8 pkt 3. 13,5 pkt Dawid Kubacki
7. 1 października 2017 Hinzenbach Energie AG-SkisprungArena K-95 HS-108 87,0 m 92,5 m 246,3 pkt 2. 5,6 pkt Dawid Kubacki
8. 22 lipca 2018 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,5 m 126,5 m 272,3 pkt 2. 8,3 pkt Kamil Stoch
9. 4 sierpnia 2018 Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 115,0 m 112,5 m 267,3 pkt 1. –
10. 22 września 2018 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 95,5 m 97,0 m 261,0 pkt 2. 8,9 pkt Karl Geiger
11. 29 września 2019 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 88,5 m 84,5 m 238,6 pkt 3. 5,8 pkt Dawid Kubacki
12. 5 października 2019 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 135,0 m – 135,6 pkt 3. 2,0 pkt Anže Lanišek
13. 22 sierpnia 2020 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 121,5 m 131,0 m 262,5 pkt 3. 13,1 pkt Dawid Kubacki
14. 23 sierpnia 2020 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 125,0 m 129,0 m 263,6 pkt 3. 12,3 pkt Dawid Kubacki
15. 5 sierpnia 2023 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 97,0 m 103,0 m 252,9 pkt 3. 4,4 pkt Władimir Zografski
16. 6 sierpnia 2023 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 105,0 m – 143,7 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2005
punkty
- 48 39 47 - q - - 0
2006
punkty
44 40 - - 42 35 - - - - 0
2007
punkty
32 35 37 45 44 - 8 11 43 38 56
2008
punkty
- - - - 47 - - - 46 47 0
2010
punkty
- - - 49 - - - - - 0
2011
punkty
46 - - 13 24 20 2 2 5 26 4 298
2012
punkty
16 15 7 - - 29 20 38 27 84
2013
punkty
34 16 11 17 - - - - - - 43 53
2014
punkty
2 2 27 - - - - 13 6 224
2015
punkty
2 12 11 15 - - 7 7 - - 14 232
2016
punkty
16 43 26 17 - - - - 15 26 55
2017
punkty
13 3 6 - - - - 2 37 200
2018
punkty
2 4 1 - - - 2 4 12 382
2019
punkty
5 - - 6 - - 3 3 205
2020
punkty
3 3 120
2021
punkty
13 24 - - - - 7 20 74
2022
punkty
6 10 - - 21 39 76
2023
punkty
- - 3 1 - - 10 13 17 220
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca na podium w konkursach drużynowych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 6 sierpnia 2011 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż. 103,0 m 100,0 m 995,8 pkt (252,1 pkt) 2. 25,5 pkt Austria
2. 20 lipca 2012 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 120,5 m – 477,9 pkt (113,0 pkt) 2. 1,2 pkt Słowenia
3. 25 lipca 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 128,5 m 131,5 m 1061,5 pkt (268,1 pkt) 1. –
4. 31 lipca 2015 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 126,0 m 131,0 m 1042,7 pkt (257,5 pkt) 1. –
5. 7 sierpnia 2015 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż. 95,0 m 99,5 m 968,7 pkt (239,4 pkt) 2. 64,3 pkt Niemcy
6. 14 lipca 2017 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 117,0 m 127,0 m 994,7 pkt (234,2 pkt) 1. –
7. 21 lipca 2018 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 136,0 m 130,5 m 1073,3 pkt (282,4 pkt) 1. –
8. 20 lipca 2019 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 128,0 m 130,0 m 1094,1 pkt (272,1 pkt) 1. –
9. 17 sierpnia 2019 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 druż. 122,0 m 129,0 m 951,1 pkt (216,7 pkt) 2. 10,8 pkt Japonia

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2006
5
2007
7
2011
- 2
2012
2 - -
2014
1
2015
1 2
2017
1
2018
1 -
2019
1 - 2
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – brak startu

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2006 61.
2007 41.

Lotos Poland Tour

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011 57.

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2004/2005 92.
2005/2006 21.
2006/2007 91.
2007/2008 39.
2008/2009 58.
2009/2010 119.
2010/2011 59.
2015/2016 47.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 4 lutego 2006 Villach Alpenarena K-90 HS-98 96,5 m 99,0 m 264,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 4 lutego 2006 Villach Alpenarena K-90 HS-98 96,5 m 99,0 m 264,0 pkt 1. –
2. 31 stycznia 2016 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 139,0 m – 136,5 pkt 3. 2,3 pkt Markus Eisenbichler

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2021/2022

Sezon 2004/2005
punkty
- - - - - - 53 63 38 49 64 64 19 33 28 - - 43 46 12 31 52 38 - - - - - - 28 40
Sezon 2005/2006
punkty
- - 10 35 18 24 11 33 26 27 28 - - - - 1 8 16 15 4 14 - 32 30 31 30 315
Sezon 2006/2007
punkty
- 12 31 - - - 25 22 - - - - - - - - - - - - - - - - 27
Sezon 2007/2008
punkty
- - 13 20 8 - - - - - - 5 9 13 - - - - - - - - - - - - - - 157
Sezon 2008/2009
punkty
22 14 19 7 - - - - - - - - - - - - - - - 53 50 - - 30 36 43 - 37 39 - - 22 20 96
Sezon 2009/2010
punkty
- - - - 40 22 - - 36 49 38 34 34 44 - - - - - 57 57 - - - - - 9
Sezon 2010/2011
punkty
19 20 29 20 17 9 48 21 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 89
Sezon 2015/2016
punkty
- - - - - - - - - - - - - - 29 3 4 4 - - - - - - - - - 162
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2006 47.
2008 17.
2009 99.
2010 80.
2011 5.
2014 17.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 24 września 2011 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 135,0 m 142,5 m 280,0 pkt
2. 25 września 2011 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 130,0 m 132,0 m 248,6 pkt
3. 2 sierpnia 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,0 m 128,0 m 249,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 24 września 2011 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 135,0 m 142,5 m 280,0 pkt 1. –
2. 25 września 2011 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 130,0 m 132,0 m 248,6 pkt 1. –
3. 1 sierpnia 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 125,0 m 127,0 m 269,3 pkt 2. 8,7 pkt Cene Prevc
4. 2 sierpnia 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,0 m 128,0 m 249,5 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2022

2006
punkty
- - - - - - 12 31 22
2008
punkty
- - - 23 10 5 6 21 56 - - 129
2009
punkty
37 43 50 29 41 48 dq - - - - 2
2010
punkty
- - - - - - - - - - - - - 19 20 23
2011
punkty
- - - - 8 6 - - 1 1 272
2014
punkty
- - 2 1 - - - - - - - - - - 180
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2005/2006 28.
2007/2008 22.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 17 lutego 2008 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 104,5 m ― 135,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 16 lutego 2008 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 101,5 m 97,5 m 244,5 pkt 3. 10,0 pkt Łukasz Rutkowski
2. 17 lutego 2008 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 104,5 m ― 135,5 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2021/2022

Sezon 2005/2006
punkty
- - - - 5 6 - - - - - - - - - - - - - - - 85
Sezon 2007/2008
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - 3 1 - - - - - 160
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Mistrzostwa Polski

Zimowe mistrzostwa Polski

Stan w trakcie sezonu 2022/2023. Opracowano na podstawie.

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
27. 27 marca 2002 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 60,0 m 63,0 m 117,5 pkt 116,5 pkt Adam Małysz
46. 26 grudnia 2003 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 92,5 m – 53,5 pkt 219,1 pkt Adam Małysz
6. 28 stycznia 2004 Karpacz Orlinek K-85 HS-94 druż. 86,0 m 87,5 m 770,5 pkt (197 pkt) 113,5 pkt AZS Katowice
21. 29 stycznia 2004 Karpacz Orlinek K-85 HS-94 ind. 79,0 m 78,5 m 200,0 pkt 62,0 pkt Adam Małysz
28. 31 stycznia 2004 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 99,5 m 100,0 m 146,6 pkt 131,6 pkt Adam Małysz
18. 26 stycznia 2005 Szczyrk Skalite K-85 HS-93 ind. 73,5 m – 86,5 pkt 42,5 pkt Adam Małysz
9. 8 lutego 2005 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 106,0 m – 183,0 pkt 78,0 pkt Adam Małysz
5. 25 lutego 2006 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 121,5 m 122,5 m 234,7 pkt 44,2 pkt Robert Mateja
11. 26 lutego 2006 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 84,0 m 79,0 m 211,0 pkt 38,5 pkt Adam Małysz
1. 16 lutego 2007 Szczyrk Skalite K-85 HS-93 druż. 90,0 m – 420,0 pkt (125,0 pkt) – KS Wisła
3. 17 lutego 2007 Szczyrk Skalite K-85 HS-93 ind. 83,0 m 72,5 m 193,5 pkt 41,5 pkt Adam Małysz
8. 26 grudnia 2007 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 122,0 m 122,0 m 233,7 pkt 21,7 pkt Kamil Stoch
10. 18 marca 2008 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 120,0 m 118,0 m 220,9 pkt 52,8 pkt Adam Małysz
2. 19 marca 2008 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 druż. 82,5 m 86,5 m 908,0 pkt (225,5 pkt) 35,0 pkt TS Wisła Zakopane
5. 20 marca 2008 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 85,0 m 85,0 m 228,0 pkt 31,5 pkt Adam Małysz
3. 14 lutego 2009 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 112,5 m 120,5 m 211,9 pkt 19,5 pkt Kamil Stoch
1. 26 marca 2009 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 99,0 m 100,0 m 973,5 pkt (246,5 pkt) – KS Wisła
11. 26 grudnia 2009 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 85,0 m 96,5 m 207,0 pkt 49,0 pkt Adam Małysz
2. 18 lutego 2011 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 105,0 m 103,0 m 960,0 pkt (264,0 pkt) 19,3 pkt TS Wisła Zakopane
11. 19 lutego 2011 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 97,5 m 93,5 m 228,5 pkt 30,0 pkt Kamil Stoch
2. 26 grudnia 2011 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 130,0 m 129,0 m 283,2 pkt 6,0 pkt Kamil Stoch
3. 24 marca 2012 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 druż. 127,0 m 127,5 m 868,9 pkt (255,6 pkt) 190,6 pkt AZS Zakopane
4. 25 marca 2012 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 125,0 m 124,0 m 244,2 pkt 41,7 pkt Kamil Stoch
2. 26 marca 2013 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 123,5 m 134,0 m 926,2 pkt (262,5 pkt) 61,3 pkt AZS Zakopane
3. 27 marca 2013 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 128,5 m 132,0 m 313,6 pkt 3,2 pkt Maciej Kot
1. 23 grudnia 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 125,5 m 131,5 m 255,1 pkt –
3. 24 marca 2015 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 121,5 m 141,5 m 267,3 pkt 42,8 pkt Kamil Stoch
2. 25 marca 2015 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 druż. 129,0 m 121,0 m 921,5 pkt (247,5 pkt) 52,1 pkt AZS Zakopane
6. 22 marca 2016 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 130,0 m 124,0 m 255,7 pkt 17,7 pkt Maciej Kot
3. 23 marca 2016 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 123,0 m 137,0 m 936,1 pkt (244,5 pkt) 36,5 pkt AZS Zakopane
1. 26 grudnia 2016 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 127,5 m 135,5 m 273,4 pkt –
2. 26 grudnia 2017 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 119,0 m 120,0 m 231,9 pkt 22,4 pkt Stefan Hula
6. 26 grudnia 2018 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 ind. 117,0 m 127,5 m 275,5 pkt 55,5 pkt Kamil Stoch
16. 22 grudnia 2020 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 105,0 m – 105,9 pkt 50,4 pkt Tomasz Pilch
2. 23 grudnia 2021 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 ind. 130,5 m 141,0 m 308,2 pkt 5,1 pkt Kamil Stoch
2. 22 grudnia 2022 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 127,0 m 123,5 m 299,7 pkt 0,5 pkt Kamil Stoch

Letnie mistrzostwa Polski

Stan w trakcie sezonu letniego 2023. Opracowano na podstawie.

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
33. 29 września 2002 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 68,5 m – 78,0 pkt 166,0 pkt Marcin Bachleda
21. 21 września 2003 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 73,0 m 75,5 m 179,5 pkt 68,0 pkt Adam Małysz
28. 9 października 2004 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 104,5 m 99,0 m 150,3 pkt 127,7 pkt Adam Małysz
10. 10 października 2004 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 74,5 m 83,0 m 198,5 pkt 55,5 pkt Adam Małysz
14. 15 października 2005 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 114,5 m 113,5 m 201,4 pkt 75,8 pkt Adam Małysz
6. 16 października 2005 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 82,5 m 88,5 m 231,0 pkt 27,0 pkt Adam Małysz
17. 14 października 2006 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 114,5 m 106,5 m 184,8 pkt 77,0 pkt Adam Małysz
6. 15 października 2006 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 84,0 m 84,0 m 224,5 pkt 35,5 pkt Adam Małysz
6. 13 października 2007 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 112,5 m 125,5 m 222,9 pkt 49,0 pkt Adam Małysz
10. 14 października 2007 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 83,5 m 79,0 m 211,5 pkt 41,5 pkt Adam Małysz
2. 28 września 2008 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 129,5 m 120,0 m 911,8 pkt (248,1 pkt) 65,5 pkt TS Wisła Zakopane
5. 10 października 2009 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 ind. 82,5 m 85,0 m 227,0 pkt 22,5 pkt Adam Małysz
21. 11 października 2009 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 111,0 m 106,0 m 179,6 pkt 85,1 pkt Adam Małysz
7. 23 lipca 2010 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 94,5 m 95,0 m 225,5 pkt 37,0 pkt Adam Małysz
2. 24 lipca 2010 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 97,5 m 90,5 m 887,5 pkt (222,5 pkt) 79,0 pkt AZS Zakopane
11. 25 lipca 2010 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 115,0 m 114,5 m 206,1 pkt 72,0 pkt Adam Małysz
3. 17 września 2011 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 126,5 m 118,5 m 238,5 pkt 14,9 pkt Kamil Stoch
8. 2 września 2012 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 121,5 m 119,5 m 228,3 pkt 27,4 pkt Maciej Kot
6. 1 września 2013 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 94,5 m 104,5 m 258,0 pkt 8,5 pkt Dawid Kubacki
6. 8 września 2013 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 ind. 128,0 m 123,0 m 249,3 pkt 14,5 pkt Jan Ziobro
2. 19 lipca 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 129,0 m 126,0 m 256,5 pkt 23,1 pkt Kamil Stoch
4. 20 lipca 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 140,0 m 120,0 m 843,8 pkt (240,0 pkt) 82,7 pkt AZS Zakopane
1. 11 października 2014 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 106,0 m 105,0 m 276,0 pkt –
5. 18 lipca 2015 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 127,0 m 123,5 m 248,9 pkt 17,7 pkt Dawid Kubacki
6. 9 października 2015 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 ind. 99,0 m 101,5 m 252,0 pkt 16,5 pkt Dawid Kubacki
3. 10 października 2015 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 100,0 m 97,0 m 944,0 pkt (245,0 pkt) 16,0 pkt AZS Zakopane
7. 8 października 2016 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 ind. 120,0 m 120,5 m 235,6 pkt 56,8 pkt Maciej Kot
2. 9 października 2016 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 127,0 m 124,5 m 946,4 pkt (251,2 pkt) 26,4 pkt AZS Zakopane
2. 27 października 2018 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 ind. 133,5 m 136,5 m 314,1 pkt 6,5 pkt Dawid Kubacki
6. 12 października 2019 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 druż. 90,5 m – 400,3 pkt (125,2 pkt) 99,5 pkt AZS Zakopane
1. 12 października 2019 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 ind. 100,0 m 111,0 m 266,4 pkt –
9. 17 października 2020 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 ind. 85,0 m 98,5 m 231,7 pkt 31,0 pkt Dawid Kubacki
1. 18 października 2020 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 druż. 105,0 m 106,0 m 1038,5 pkt (276,0 pkt) – WSS Wisła
1. 28 października 2021 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 ind. 103,5 m 106,0 m 279,2 pkt –
1. 29 października 2021 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. 98,5 m 97,0 m 991,0 pkt (239,0 pkt) – WSS Wisła
2. 18 października 2022 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 ind. 99,5 m 99,5 m 295,2 pkt 14,1 pkt Dawid Kubacki
2. 19 października 2022 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. 98,0 m 101,0 m 924,9 pkt (238,0 pkt) 22,2 pkt TS Wisła Zakopane
2. 21 października 2023 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 ind. 103,0 m 100,5 m 287,7 pkt 9,9 pkt Dawid Kubacki

Rekordy skoczni

Data Miejsce Skocznia Punkt K HS Rekord Uwagi Źr.
17 lutego 2008 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 104 m FIS Cup
22 marca 2014 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 141 m PŚ

Rekordy życiowe na skoczniach mamucich (chronologicznie)

Lp. Data Miejscowość Skocznia Odległość Uwagi Źr.
1. 16 marca 2006 Planica Letalnica 133 m Puchar Świata, trening
2. 16 marca 2006 Planica Letalnica 170,5 m Puchar Świata, trening
3. 17 marca 2006 Planica Letalnica 175 m Puchar Świata, trening
4. 17 marca 2006 Planica Letalnica 178,5 m Puchar Świata, kwalifikacje
5. 22 marca 2007 Planica Letalnica 194 m Puchar Świata, trening
6. 22 marca 2007 Planica Letalnica 202,5 m Puchar Świata, trening
7. 19 marca 2011 Planica Letalnica 210 m Puchar Świata, konkurs drużynowy
8. 19 lutego 2012 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera 217 m Puchar Świata, konkurs drużynowy, skok nieustany
9. 26 lutego 2012 Vikersund Vikersundbakken 213,5 m MŚ, seria próbna
10. 26 lutego 2012 Vikersund Vikersundbakken 223,5 m MŚ, konkurs drużynowy
11. 26 lutego 2012 Vikersund Vikersundbakken 232,5 m MŚ, konkurs drużynowy, rekord Polski
12. 18 marca 2017 Vikersund Vikersundbakken 243 m Puchar Świata, seria próbna
13. 18 marca 2017 Vikersund Vikersundbakken 245,5 m Puchar Świata, konkurs drużynowy
14. 24 marca 2019 Planica Letalnica 248 m Puchar Świata, konkurs indywidualny

Ciekawostki

Piotr Żyła odniósł w Oslo swoje pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata dokładnie 17 lat po tym, kiedy Adam Małysz wygrał tam swój pierwszy konkurs w tym cyklu..

Odznaczenia

Postanowieniem prezydenta RP Andrzeja Dudy z 29 sierpnia 2019 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne osiągnięcia sportowe, za zasługi w działalności na rzecz propagowania i krzewienia kultury fizycznej.

21 września 2019, podczas gali z okazji 100-lecia PZN, otrzymał przyznany przez Polski Komitet Olimpijski złoty medal „Za zasługi dla polskiego ruchu olimpijskiego”.

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Jan Ziobro, Kamil Stoch
  2. 1 2 Skład zespołu: Piotr Żyła, Paweł Wąsek, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  3. 1 2 Skład zespołu: Kamil Stoch, Piotr Żyła, Robert Mateja, Adam Małysz
  4. 1 2 3 4 5 6 Skład zespołu: Kamil Stoch, Piotr Żyła, Stefan Hula, Adam Małysz
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  6. 1 2 Skład zespołu: Piotr Żyła, Klemens Murańka, Jan Ziobro, Kamil Stoch
  7. 1 2 3 4 5 6 7 Skład zespołu: Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Maciej Kot, Kamil Stoch
  8. 1 2 3 4 5 Skład zespołu: Piotr Żyła, Stefan Hula, Dawid Kubacki i Kamil Stoch
  9. 1 2 Skład zespołu: Anna Twardosz, Piotr Żyła, Kamila Karpiel, Dawid Kubacki
  10. 1 2 Skład zespołu: Piotr Żyła, Andrzej Stękała, Kamil Stoch, Dawid Kubacki
  11. 1 2 Skład zespołu: Kinga Rajda, Kamil Stoch, Nicole Konderla, Piotr Żyła
  12. 1 2 Skład zespołu: Kamil Stoch, Piotr Żyła, Aleksander Zniszczoł i Dawid Kubacki
  13. 1 2 3 4 5 6 Seria została odwołana.
  14. 1 2 Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Krzysztof Miętus i Kamil Stoch
  15. 1 2 3 Skład zespołu: Piotr Żyła, Andrzej Stękała, Kamil Stoch i Dawid Kubacki
  16. 1 2 Skład zespołu: Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Kamil Stoch i Jakub Wolny
  17. 1 2 Skład zespołu: Aleksander Zniszczoł, Kamil Stoch, Dawid Kubacki i Piotr Żyła
  18. 1 2 Skład zespołu: Paweł Urbański, Wojciech Topór, Piotr Żyła, Kamil Stoch
  19. 1 2 Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
  20. 1 2 Skład zespołu: Anna Twardosz, Dawid Kubacki, Nicole Konderla i Piotr Żyła
  21. 1 2 3 4 Skład zespołu: Piotr Żyła, Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Maciej Kot
  22. 1 2 3 4 Skład zespołu: Piotr Żyła, Jakub Wolny, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  23. 1 2 Skład zespołu: Jakub Wolny, Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Piotr Żyła
  24. 1 2 3 Skok podparty
  25. 1 2 3 4 Skład zespołu: Piotr Żyła, Jakub Wolny, Kamil Stoch i Dawid Kubacki
  26. ↑ Skład drużyny: Tomasz Byrt, Piotr Żyła, Kamil Stoch, Adam Małysz
  27. ↑ Skład zespołu: Piotr Żyła, Maciej Kot, Krzysztof Miętus, Kamil Stoch.
  28. ↑ Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Krzysztof Miętus, Kamil Stoch.
  29. ↑ Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Klemens Murańka, Kamil Stoch.
  30. 1 2 Skład zespołu: Piotr Żyła, Maciej Kot, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  31. ↑ Skład zespołu: Piotr Żyła, Maciej Kot, Kamil Stoch, Dawid Kubacki
  32. ↑ Skład drużyny: Piotr Żyła, Klemens Murańka, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  33. ↑ Skład drużyny: Piotr Żyła, Kamil Stoch, Andrzej Stękała, Dawid Kubacki
  34. ↑ Skład zespołu: Kamil Stoch, Piotr Żyła, Paweł Wąsek, Dawid Kubacki
  35. ↑ Skład zespołu: Piotr Żyła, Paweł Wąsek, Aleksander Zniszczoł, Kamil Stoch
  36. ↑ Ze względu na rozegranie jedynie dwóch konkursów indywidualnych w ramach LGP 2020 nie została przyznana nagroda dla triumfatora klasyfikacji generalnej.
  37. ↑ Ex aequo z Kamilem Stochem
  38. ↑ W trakcie LGP, podczas konkursów w Wiśle, Einsiedeln i Courchevel, na łączną notę składał się również skok z kwalifikacji. Żyła uzyskał w nich 126,0 m i notę 134,5 pkt. Kolejność startowa w nowym formacie zawodów. skijumping.pl. [dostęp 2014-08-15].
  39. ↑ W trakcie LGP, podczas konkursów w Wiśle, Einsiedeln i Courchevel, na łączną notę składał się również skok z kwalifikacji. Żyła uzyskał w nich 113,0 m i notę 135,5 pkt. Kolejność startowa w nowym formacie zawodów. skijumping.pl. [dostęp 2014-08-15].
  40. ↑ Seria konkursowa została odwołana.
  41. ↑ Skład zespołu: Maciej Kot, Dawid Kubacki, Kamil Stoch i Piotr Żyła
  42. ↑ Skład zespołu: Piotr Żyła, Aleksander Zniszczoł, Kamil Stoch i Dawid Kubacki
  43. ↑ Dane dotyczące drużynowych konkursów mogą być niepełne.

Przypisy

  1. 1 2 M.P. z 2019 r. poz. 1006.
  2. ↑ Wisla (POL) Men's HS134 Extended start list. fis-ski.com. [dostęp 2020-11-21]. (ang.).
  3. ↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2017-06-15].
  4. 1 2 3 4 5 Andrzej Mysiak: Sobota w Vikersund: Dwa rekordy świata, trzy rekordy krajów, czternastu skoczków z życiówkami. skokinarciarskie.pl, 2017-03-19. [dostęp 2017-06-15].
  5. ↑ ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2005. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  6. 1 2 FIS Nordic Junior World Ski Championships 2005. Rovaniemi (FIS). Ski Jumping Individual HS 100. Official Results. Międzynarodowa Federacja Narciarska, 2005-03-25. [dostęp 2022-01-02]. (ang.).
  7. 1 2 FIS Nordic Junior World Ski Championships 2005. Rovaniemi (FIS). Ski Jumping Team HS100. Official Results. Międzynarodowa Federacja Narciarska, 2005-03-23. [dostęp 2022-01-02]. (ang.).
  8. ↑ ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2006. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  9. ↑ ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2007. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  10. ↑ ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2008. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  11. ↑ ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2009. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  12. ↑ ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2010. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  13. ↑ Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: Znamy składy kadr polskich skoczków na nowy sezon. skijumping.pl, 2010-05-13. [dostęp 2010-07-27].
  14. ↑ ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2011. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  15. ↑ Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: Znamy kadry polskich skoczków na sezon 2011/2012. skijumping.pl, 2011-05-11. [dostęp 2011-08-18].
  16. 1 2 Marcin Hetnał: Lotos Poland Tour - pierwsza edycja za nami. Skijumping.pl, 2011-07-27. [dostęp 2011-09-17]. (pol.).
  17. ↑ Andrzej Mysiak: LGP Hakuba: Hilde wygrywa, Żyła drugi!. Skokinarciarskie.pl, 2011-08-26. [dostęp 2011-09-18]. (pol.).
  18. ↑ Andrzej Mysiak: LGP Hakuba: Kolejny triumf Hilde, Żyła znów drugi!. Skokinarciarskie.pl, 2011-08-27. [dostęp 2011-09-18]. (pol.).
  19. ↑ FIS Grand Prix Ski Jumping - 2011 - Grand Prix Standing. fis-ski.com, 2011-10-03. [dostęp 2021-04-25]. (ang.).
  20. ↑ Paweł Guzik: PŚ w Lillehammer: Kofler ponownie zwycięża, Żyła na 7. miejscu!. Skijumping.pl, 2011-12-04. [dostęp 2011-12-04]. (pol.).
  21. 1 2 3 Andrzej Mysiak: Skoki Narciarskie - MŚ Vikersund: Triumf Austriaków, rekord Polski Piotra Żyły!. skokinarciarskie.pl, 2012-02-26. [dostęp 2012-02-28].
  22. ↑ ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2012. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  23. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 ZYLA Piotr - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-08-21]. (ang.).
  24. 1 2 ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2013. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  25. ↑ Paweł Guzik: Skoki Narciarskie: PŚ w Oslo: Żyła i Schlierenzauer wygrywają!. skijumping.pl, 2013-03-17. [dostęp 2013-03-17].
  26. ↑ Marcin Hetnał: Okiem Samozwańczego Autorytetu: „Turniej, którego nie było”. skijumping.pl, 2013-03-18. [dostęp 2013-03-24].
  27. 1 2 ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2014. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  28. 1 2 ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2015. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  29. ↑ ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2016. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  30. 1 2 3 4 ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  31. ↑ Adam Bucholz, Marcin Hetnał: TCS w Bischofshofen: Kamil Stoch nokautuje i wygrywa TCS! Piotr Żyła trzeci w konkursie i drugi w turnieju!. skijumping.pl, 2017-01-06. [dostęp 2021-04-25].
  32. ↑ Adam Bucholz: MŚ w Lahti: Polska mistrzem świata! Historyczne złoto Biało-Czerwonych!. skijumping.pl, 2017-03-04. [dostęp 2021-04-25].
  33. 1 2 ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  34. ↑ PyeongChang (KOR) – Olympic Winter Games. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  35. 1 2 3 ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2019-06-22]. (ang.).
  36. 1 2 ZYLA Piotr - Athlete Information; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2021-08-12]. (ang.).
  37. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Willingen: R. Kobayashi wygrywa konkurs i Willingen Five, Żyła trzeci!. skijumping.pl, 2019-02-17. [dostęp 2019-06-22].
  38. 1 2 3 ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2020-07-19]. (ang.).
  39. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Wiśle: Tande wygrywa loteryjne zawody, Stoch trzeci, upadek Żyły. skijumping.pl, 2019-11-24. [dostęp 2020-07-19].
  40. ↑ Piotr Bąk: Groźny upadek Piotra Żyły! Lekarz kadry o stanie zdrowia zawodnika. skijumping.pl, 2019-11-24. [dostęp 2020-07-19].
  41. 1 2 3 ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2021-08-12]. (ang.).
  42. 1 2 ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2022-05-17]. (ang.).
  43. 1 2 3 ZYLA Piotr - Athlete Information; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-08-21]. (ang.).
  44. ↑ Adam Bucholz: MŚ w Planicy: Piotr Żyła obronił tytuł mistrza świata!. skijumping.pl, 2023-02-25. [dostęp 2023-08-21].
  45. ↑ Szkoła Mistrzostwa Sportowego - Szczyrk. mediopress.pl. [dostęp 2016-09-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-06)].
  46. ↑ O Zespole Szkół Mistrzostwa Sportowego w Zakopanem. podhale-sport.pl, 2015-11-19. [dostęp 2016-09-17].
  47. ↑ Jacek Sroka, Piotr Żyła obronił licencjat, tak jak Robert Lewandowski. Skomentował w swoim stylu [online], Dziennik Zachodni, 5 grudnia 2017 [dostęp 2021-01-30] (pol.).
  48. ↑ Skoki Narciarskie - Piotr Żyła na ślubnym kobiercu. skokinarciarskie.pl, 2006-09-23. [dostęp 2012-09-16].
  49. ↑ Justyna Żyła po pierwszej rozprawie rozwodowej. Nie pójdzie tak łatwo. gwiazdy.wp.pl. [dostęp 2018-09-19]. (pol.).
  50. ↑ Wirtualna Polska Media, Piotr Żyła już po rozwodzie z Justyną. Oddał jej dom - WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 26 listopada 2018 [dostęp 2019-03-02] (pol.).
  51. ↑ Piotr Żyła nie jest katolikiem. Prawda na temat jego wyznania została ujawniona, nigdy o tym nie mówił [online], ZeStadionu [dostęp 2021-01-30] [zarchiwizowane z adresu 2021-02-03] (pol.).
  52. ↑ FIS Ski-Flying World Championships 2008 - Oberstdorf (GER) – Flying Hill Individual - Results Qualification. fis-ski.com, 2008-02-21. [dostęp 2015-11-15]. (ang.).
  53. ↑ Tadeusz Mieczyński, Dominik Formela, Adam Bucholz: Oficjalnie: Letnie Grand Prix 2020 bez triumfatora klasyfikacji generalnej!. skijumping.pl, 2020-07-31. [dostęp 2020-08-30].
  54. 1 2 Mistrzostwa Polski. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2021-04-25].
  55. ↑ Skoki Narciarskie: MP w Wiśle: Stoch wygrywa z nowym rekordem skoczni!. skijumping.pl, 26 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-26]. (pol.).
  56. ↑ Skoki Narciarskie: MP w Zakopanem: Kamil Stoch złotym medalistą Mistrzostw Polski!. skijumping.pl, 25 marca 2012. [dostęp 2012-03-25]. (pol.).
  57. ↑ Skalite, Szczyrk. skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-07-24]. (niem.).
  58. ↑ PŚ w Planicy: Austria prowadzi w ostatnim konkursie. Rekordowy skok Piotra Żyły. eurosport.onet.pl, 2014-03-22. [dostęp 2014-03-22].
  59. ↑ Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - Trening Planica: Martin Koch 219,5 metra, Adam 213,5. skokinarciarskie.pl, 2006-03-16. [dostęp 2012-02-28].
  60. ↑ Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - Planica: Romoeren najdalej w II treningu. skokinarciarskie.pl, 2006-03-16. [dostęp 2012-02-28].
  61. ↑ Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - Planica: Koch przed Romoerenem w treningu. skokinarciarskie.pl, 2006-03-17. [dostęp 2012-02-28].
  62. ↑ Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - Kwalifikacje PŚ: Dwóch Polaków w konkursie. skokinarciarskie.pl, 2006-03-17. [dostęp 2012-02-28].
  63. ↑ Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - Planica: 17 skoków 200 metrowych w 1 treningu. skokinarciarskie.pl, 2007-03-22. [dostęp 2012-02-28].
  64. ↑ Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie - Planica 2 trening: Polacy biją rekordy życiowe. skokinarciarskie.pl, 2007-03-22. [dostęp 2012-02-28].
  65. ↑ Paweł Stawowczyk, Andrzej Mysiak: Skoki Narciarskie - PŚ Planica: Austria wygrywa, Polska znów za Słowenią. skokinarciarskie.pl, 2011-03-19. [dostęp 2012-02-28].
  66. ↑ Andrzej Mysiak: Skoki Narciarskie - PŚ Oberstdorf: Druga seria odwołana, triumf Słoweńców. skokinarciarskie.pl, 2012-02-19. [dostęp 2012-02-28].
  67. ↑ Andrzej Mysiak: Skoki Narciarskie - MŚ Vikersund: Kranjec wygrywa serię próbną, Polacy bardzo słabo.... skokinarciarskie.pl, 2012-02-26. [dostęp 2012-02-28].
  68. ↑ Michał Chmielewski: Skoki narciarskie. 17 marca w Oslo wygrali Adam Małysz i Piotr Żyła.. TVP, 2021-03-17. [dostęp 2022-05-25].
  69. ↑ Uroczyste wręczenie odznaczeń na gali 100-lecia PZN. skijumping.pl, 2019-09-23.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.