Jani Soininen
Data i miejsce urodzenia

12 listopada 1972
Jyväskylä

Klub

Jyväskylän Hiihtoseura

Debiut w PŚ

29 lutego 1992, Lahti
(42. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

5 grudnia 1992, Falun
(10. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

1 stycznia 1995, Ga-Pa
(3. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

13 stycznia 1996, Engelberg

Rekord życiowy

203,5 m na Velikance w Planicy (22 marca 1997)

Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Złoto
1998
Nagano		Skocznia K-90
indywidualnie
Srebro
1998
Nagano		Skocznia K-120
indywidualnie
Mistrzostwa świata
Złoto
1995
Thunder Bay		Skocznia K-120
drużynowo
Złoto
1997
Trondheim		Skocznia K-120
drużynowo
Srebro
2001
Lahti		Skocznia K-116
drużynowo

Jani Markus Soininen (ur. 12 listopada 1972 w Jyväskylä) − fiński skoczek narciarski, mistrz i wicemistrz olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera

Jani Soininen zadebiutował w zawodach Pucharu Świata 29 lutego 1992 w fińskim Lahti, gdzie zajął 42. miejsce. W sezonie 1991/1992 wystartował jeszcze tylko raz, 1 marca w tej samej miejscowości zajął 22. miejsce. Jako że w tych startach nie wywalczył punktów Pucharu Świata (do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za miejsca w konkursach Pucharu Świata) to nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej.

W swoim pierwszym starcie sezonu 1992/1993, 5 grudnia 1992 roku w szwedzkim Falun zdobył swoje pierwsze punkty, plasując się na 10. pozycji. W pozostałej części sezonu punktował już jednak tylko raz – 6 marca 1993 roku w Lahti zajął 11. miejsce. Ostatecznie zajął więc 39. miejsce w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 11 punktów. Pod koniec lutego 1993 roku Soininen wystartował na mistrzostwach świata w Falun. Wziął udział tylko w konkursie indywidualnym na normalnym obiekcie, gdzie zajął 50. miejsce.

Lepiej prezentował się w sezonie 1993/1994, kiedy to zajął 14. miejsce w klasyfikacji generalnej. W większości startów zdobywał punkty, często także plasował się w czołowej dziesiątce, jednak na podium nie stanął. Jego najlepszym wynikiem w konkursach PŚ tego sezonu było piąte miejsce w konkursie w szwajcarskim Engelbergu 19 grudnia 1993 roku. Najważniejszym wydarzeniem 1994 roku były igrzyska olimpijskie w Lillehammer, gdzie Jani indywidualnie zajął szóste miejsce na normalnej skoczni oraz piąte na dużej. Wystąpił także w konkursie drużynowym, w którym razem z kolegami z reprezentacji zajął piąte miejsce. Niecały miesiąc po igrzyskach Fin był dziewiąty na mistrzostwach świata w lotach w Planicy.

Sezon 1994/1995 przyniósł mu pierwsze podium w karierze. Wywalczył je 1 stycznia 1995 roku, podczas konkursu w niemieckim Garmisch-Partenkirchen, ulegając tylko swemu rodakowi Janne Ahonenowi oraz Austriakowi Andreasowi Goldbergerowi. W pozostałych konkursach 43. edycji Turnieju Czterech Skoczni zajmował kolejno: 13. miejsce w Oberstdorfie, 14. miejsce w Innsbrucku oraz dziesiąte w Bischofshofen, co dało mu ostatecznie szóste miejsce w klasyfikacji końcowej. Łącznie w tym sezonie czterokrotnie stanął na podium – raz był drugi, a trzy razy trzeci. W marcu 1995 roku wziął udział w mistrzostwach świata w Thunder Bay, gdzie wspólnie z Ari-Pekką Nikkolą, Janne Ahonenem i Miką Laitinenem zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. W indywidualnych występach osiągnął słabsze rezultaty niż na igrzyskach w 1994 roku, zajmując 18. miejsce na normalnym obiekcie oraz 20. miejsce na dużym.

Swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo odniósł 13 stycznia 1996 roku w Engelbergu, bezpośrednio wyprzedzając Japończyka Jin’yę Nishikatę i Goldbergera. W sezonie 1995/1996 na podium stanął jeszcze raz 3 marca 1996 roku w Lahti, gdzie zajął trzecie miejsce, za Masahiko Haradą z Japonii oraz Słoweńcem Primožem Peterką. W klasyfikacji końcowej 44. Turnieju Czterech Skoczni zajął dziewiątą pozycję po tym, jak był ósmy w Oberstdorfie, dziewiętnasty w Garmisch-Partenkirchen, siódmy w Innsbrucku oraz szesnasty w Bischofshofen. Występy te dały mu 11. miejsce w klasyfikacji generalnej. W lutym 1996 roku wziął udział w mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz zajmując 17. miejsce.

W lecie 1996 roku zajął czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej trzeciej edycji Letniego Grand Prix w skokach. Rywalizację w sezonie 1996/1997 zaczął od zajęcia piątego miejsca w norweskim Lillehammer 30 listopada 1996 roku. W 45. edycji Turnieju Czterech Skoczni ponownie był dziewiąty, zajmując w poszczególnych konkursach kolejno dziewiąte, szóste, piętnaste i znowu szóste miejsce. Po początkowych trudnościach lepsze wyniki uzyskiwał w drugiej części sezonu, kiedy to między innymi trzykrotnie zajmował trzecie miejsce. W jednym z tych konkursów, 22 marca 1997 roku w słoweńskiej Planicy ustanowił swój rekord życiowy skacząc 203,5 m. Miesiąc wcześniej, podczas mistrzostw świata w Trondheim Finowie w tym samym składzie, w którym startowali na MŚ w Thunder Bay obronili tytuł drużynowych mistrzów świata. Indywidualnie Jani zajął siódme miejsce na dużej skoczni, a na normalnej był jedenasty. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął dziewiąte miejsce.

Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 1997/1998, kiedy pięciokrotnie stawał na podium zawodów Pucharu Świata. Już w pierwszym konkursie cyklu, 29 listopada 1997 roku zajął drugie miejsce, wyprzedził go tylko Niemiec Dieter Thoma. Następnego dnia Soininen okazał się już najlepszy, wygrał także kolejny konkurs – 6 grudnia 1997 roku we włoskim Predazzo. Po tym jak zajął 19. miejsce w Oberstdorfie, piąte w Ga-Pa, szóste w Innsbrucku oraz siódme w Bischofshofen uplasował się na piątym miejscu klasyfikacji końcowej 46. Turnieju Czterech Skoczni. Dało mu to ponownie siódme miejsce w Pucharze Świata. Pod koniec stycznia 1998 roku zajął 12. miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie. Najważniejszą imprezą sezonu były jednak igrzyska olimpijskie w Nagano, które okazały się być najlepszym momentem jego kariery. Po pierwszej serii konkursu indywidualnego na normalnej skoczni Jani zajmował drugie miejsce za Haradą, do którego tracił 2,5 punktu. Dobry skok w drugiej serii i słaby skok Japończyka spowodowały, że to Soininen został mistrzem olimpijskim. Drugie miejsce zajął kolejny reprezentant gospodarzy, Kazuyoshi Funaki, a brązowy medal wywalczył Andreas Widhölzl z Austrii. Przewaga Soininena nad Funakim wyniosła zaledwie 1 punkt. W konkursie indywidualnym na dużym obiekcie Fin po pierwszej serii zajmował trzecie miejsce po skoku na 129,5 m. Prowadził Widhölzl, drugi był Takanobu Okabe, a Funaki zajmował czwartą lokatę tracąc do Soininena tylko 0,8 punktu. Druga seria skoków wszystko zmieniła. Jani uzyskał 126,5 m i został wyprzedzony przez Funakiego, który osiągnął 132,5 m. Najdłuższy skok – 136,0 m oddał Harada i awansował na trzecie miejsce, spychając Widhölzla, który uzyskał tylko 120,5 m poza podium. Tym samym Soininen wywalczył swój drugi, tym razem srebrny medal olimpijski. Jego medale były jedynymi zdobytymi przez Finlandię w skokach na tych igrzyskach, bowiem w konkursie drużynowym reprezentacja Finlandii zajęła piąte miejsce.

Sezon 1998/1999 był jednym z najsłabszych w jego karierze. Ani razu nie stanął na podium, tylko raz znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów, w wyniku czego zajął dopiero 35. miejsce w klasyfikacji generalnej. Na mistrzostwach świata w Ramsau w lutym 1999 roku indywidualnie zajął miejsca na przełomie trzeciej i czwartej dziesiątki. W konkursie drużynowym Finowie ponownie nie zdobyli medalu zajmując ostatecznie czwarte miejsce. Soininen poprawił się w sezonie 1999/2000, kiedy ponownie był siódmy w klasyfikacji generalnej. Trzykrotnie stawał na podium, przy czym 26 stycznia 2000 roku w japońskiej Hakubie zwyciężył, wyprzedzając Widhölzla i swego rodaka Ville Kantee. Na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund w lutym 2000 roku zajął 15. miejsce.

Dobre starty w sezonie 2000/2001, szczególnie w drugiej jego części, pozwoliły mu wystąpić na mistrzostwach świata w Lahti. Pojawił się tam tylko na dużej skoczni, indywidualnie był dziesiąty, a w konkursie drużynowym wraz z Risto Jussilainenem, Ville Kantee i Janne Ahonenem wywalczył srebrny medal. Był to ostatni sukces w jego karierze. Ostatni raz na podium zawodów Pucharu Świata stanął na miesiąc przed mistrzostwami – 28 stycznia 2001 roku w Sapporo, plasując się za Adamem Małyszem i Risto Jussilainenem. Ostatni oficjalny występ zaliczył 18 marca 2001 roku podczas lotów w Planicy, gdzie zajął 34. miejsce. Wraz z końcem sezonu definitywnie zakończył zawodniczą karierę. Łącznie w ciągu swej kariery 18 razy stawał na podium, w tym cztery razy zwyciężył, sześć razy był drugi oraz osiem razy trzeci.

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
6. 25 lutego 1994 Lillehammer Skocznia normalna indywidualnie 268,5 pkt 13,5 pkt Espen Bredesen
5. 20 lutego 1994 Lillehammer Skocznia duża indywidualnie 231,1 pkt 43,4 pkt Jens Weißflog
5. 22 lutego 1994 Lillehammer Skocznia duża drużynowo 889,5 pkt 80,6 pkt  Niemcy
1. 11 lutego 1998 Nagano Skocznia normalna indywidualnie 234,4 pkt – –
2. 15 lutego 1998 Nagano Skocznia duża indywidualnie 260,8 pkt 11,5 pkt Kazuyoshi Funaki
5. 16 lutego 1998 Nagano Skocznia duża drużynowo 833,9 pkt 99,1 pkt  Japonia

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
50. 27 lutego 1993 Falun Skocznia normalna indywidualnie 157,6 pkt 80,2 pkt Masahiko Harada
18. 12 marca 1995 Thunder Bay Skocznia normalna indywidualnie 201,5 pkt 64,5 pkt Takanobu Okabe
1. 16 marca 1995 Thunder Bay Skocznia duża drużynowo 889,0 pkt – –
20. 18 marca 1995 Thunder Bay Skocznia duża indywidualnie 165,9 pkt 106,7 pkt Tommy Ingebrigtsen
11. 22 lutego 1997 Trondheim Skocznia normalna indywidualnie 250,5 pkt 13,0 pkt Janne Ahonen
1. 27 lutego 1997 Trondheim Skocznia duża drużynowo 955,3 pkt – –
7. 1 marca 1997 Trondheim Skocznia duża indywidualnie 233,1 pkt 19,0 pkt Masahiko Harada
33. 21 lutego 1999 Ramsau Skocznia duża indywidualnie 76,9 pkt 186,5 pkt Martin Schmitt
4. 23 lutego 1999 Ramsau Skocznia duża drużynowo 855,7 pkt 133,2 pkt  Niemcy
29. 26 lutego 1999 Ramsau Skocznia normalna indywidualnie 208,5 pkt 46,5 pkt Kazuyoshi Funaki
10. 19 lutego 2001 Lahti Skocznia duża indywidualnie 222,4 pkt 53,9 pkt Martin Schmitt
2. 21 lutego 2001 Lahti Skocznia duża drużynowo 900,2 pkt 39,6 pkt  Niemcy

Mistrzostwa świata w lotach

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
9. 20 marca 1994 Planica Loty indywidualnie 239,4 pkt 111,9 pkt Jaroslav Sakala
17. 11 lutego 1996 Tauplitz Loty indywidualnie 631,6 pkt 106,5 pkt Andreas Goldberger
12. 25 stycznia 1998 Oberstdorf Loty indywidualnie 678,9 pkt 97,5 pkt Kazuyoshi Funaki
15. 13 lutego 2000 Vikersund Loty indywidualnie 407,7 pkt 129,1 pkt Sven Hannawald

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1992/1993 39.
1993/1994 14.
1994/1995 7.
1995/1996 11.
1996/1997 9.
1997/1998 7.
1998/1999 35.
1999/2000 7.
2000/2001 10.

Miejsca na podium chronologicznie

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 1 stycznia 1995 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 231,8 pkt 3. 15,8 pkt Janne Ahonen
2. 14 stycznia 1995 Engelberg Gross-Titlis-Schanze 210,4 pkt 3. 8,8 pkt Roberto Cecon
3. 28 stycznia 1995 Lahti Salpausselkä 230,5 pkt 3. 4,0 pkt Andreas Goldberger
4. 5 lutego 1995 Falun Lugnet 222,5 pkt 2. 1,5 pkt Espen Bredesen
5. 13 stycznia 1996 Engelberg Gross-Titlis-Schanze 228,7 pkt 1. – –
6. 3 marca 1996 Lahti Salpausselkä 234,1 pkt 3. 32,5 pkt Masahiko Harada
7. 12 stycznia 1997 Engelberg Gross-Titlis-Schanze 238,3 pkt 3. 14,6 pkt Primož Peterka
8. 9 marca 1997 Lahti Salpausselkä 117,0 pkt 3. 0,9 pkt Andreas Widhölzl
9. 22 marca 1997 Planica Velikanka 374,6 pkt 3. 21,3 pkt Takanobu Okabe
10. 29 listopada 1997 Lillehammer Lysgårdsbakken 244,9 pkt 2. 3,0 pkt Dieter Thoma
11. 30 listopada 1997 Lillehammer Lysgårdsbakken 248,0 pkt 1. – –
12. 6 grudnia 1997 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 246,0 pkt 1. – –
13. 5 lutego 1998 Sapporo Ōkurayama 264,0 pkt 2. 19,8 pkt Andreas Widhölzl
14. 8 marca 1998 Lahti Salpausselkä 257,6 pkt 2. 7,1 pkt Primož Peterka
15. 5 grudnia 1999 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 239,3 pkt 2. 3,0 pkt Andreas Widhölzl
16. 23 stycznia 2000 Sapporo Ōkurayama 270,3 pkt 2. 6,9 pkt Martin Schmitt
17. 26 stycznia 2000 Hakuba Skocznia Olimpijska 251,1 pkt 1. – –
18. 28 stycznia 2001 Sapporo Ōkurayama 253,3 pkt 3. 30,0 pkt Adam Małysz

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

Źródło
Sezon 1991/1992
punkty
- - - - - - - - - - - - - 42 22 - - - - - - 0
Sezon 1992/1993
punkty
10 28 26 28 24 54 44 22 43 33 - - 11 34 - - - 11
Legenda (do sezonu 1992/1993)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Sezon 1993/1994
punkty
49 17 46 33 5 18 17 47 14 24 - - 14 10 10 8 9 9 10 297
Sezon 1994/1995
punkty
4 12 13 3 14 10 9 3 4 21 16 3 36 13 4 2 7 - - - 45 606
Sezon 1995/1996
punkty
10 13 19 27 10 14 9 23 8 19 7 16 1 16 - - 10 20 12 23 11 16 9 10 3 6 22 24 630
Sezon 1996/1997
punkty
5 20 9 38 25 37 9 6 15 6 4 3 6 31 15 8 13 11 8 3 21 10 34 3 20 657
Sezon 1997/1998
punkty
2 1 1 7 7 10 12 19 5 6 7 11 40 6 16 9 2 32 28 10 23 2 37 29 7 5 9 950
Sezon 1998/1999
punkty
40 18 27 40 25 46 11 31 23 24 q 28 - - 45 19 - - 35 39 4 34 27 28 20 q q 25 44 151
Sezon 1999/2000
punkty
44 55 4 2 9 8 9 8 13 16 10 7 43 5 2 1 7 20 25 41 34 16 30 5 11 12 734
Sezon 2000/2001
punkty
11 38 15 13 39 6 9 12 13 13 15 6 3 15 12 11 21 32 - 16 34 394
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
1992/1993 38.
1993/1994 18.
1994/1995 6.
1995/1996 9.
1996/1997 9.
1997/1998 5.
1998/1999 25.
1999/2000 10.
2000/2001 14.

Turniej Nordycki

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
1997 12.
1998 16.
1999 35.
2000 12.
2001 33.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1993/1994 9.
1995/1996 11.
1996/1997 8.
1997/1998 20.
1998/1999 37.
1999/2000 20.
2000/2001 14.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1994 22.
1995 21.
1996 4.
1997 14.
1998 31.
1999 27.
2000 18.

Miejsca na podium chronologicznie

  1. Stams – 1 września 1996 (3. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

Źródło
1994
punkty
11 40 10 500,0
1995
punkty
11 37 31 18 726,5
1996
punkty
13 4 4 5 3 225
1997
punkty
- q 7 5 16 96
1998
punkty
34 19 q 16 - - 27
1999
punkty
27 10 24 - - 37
2000
punkty
17 6 18 7 - - - - 103
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1993/1994 118.
1994/1995 44.
1996/1997 93.
1997/1998 201.

Miejsca w pierwszej dziesiątce konkursów Pucharu Kontynentalnego

  1. Lillehammer – 5 grudnia 1993 (7. miejsce)
  2. Jyväskylä – 15 grudnia 1994 (1. miejsce)
  3. Lahti – 17 grudnia 1994 (5. miejsce)
  4. Lahti – 18 grudnia 1994 (4. miejsce)
  5. Rovaniemi – 6 kwietnia 1997 (1. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Źródło
Sezon 1992/1993
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - 18 - - 0
Sezon 1993/1994
punkty
15 7 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 52
Sezon 1994/1995
punkty
- - 1 5 4 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 195
Sezon 1996/1997
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 1 100
Sezon 1997/1998
punkty
- - - - - - - - 13 25 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 26
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. ↑ Skład zespołu: Raimo Ylipulli, Janne Ahonen, Janne Väätäinen, Jani Soininen
  2. 1 2 3 Skład zespołu: Ari-Pekka Nikkola, Mika Laitinen, Janne Ahonen, Jani Soininen
  3. ↑ Skład zespołu: Ville Kantee, Jani Soininen, Janne Ahonen, Mika Laitinen
  4. ↑ Skład zespołu: Risto Jussilainen, Jani Soininen, Ville Kantee, Janne Ahonen

Przypisy

  1. ↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2018-03-21].
  2. ↑ 200m0405. skisprungschanzen.com. [dostęp 2018-03-21].
  3. 1 2 3 4 SOININEN Jani - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-12-30]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 Adam Kwieciński: SOININEN Jani. [dostęp 2023-12-30].
  5. ↑ Turniej Czterech Skoczni 1993/1994. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2023-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-28)]. (ang.).
  6. ↑ 1997 Scandinavia Nordic Tournament. skijump-db.net. [dostęp 2023-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-08-20)]. (jap.).
  7. ↑ 1998 Scandinavia Nordic Tournament. skijump-db.net. [dostęp 2023-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-09-05)]. (jap.).
  8. ↑ 1999 Scandinavia Nordic Tournament. skijump-db.net. [dostęp 2023-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-08-20)]. (jap.).
  9. ↑ 2000 Scandinavia Nordic Tournament. skijump-db.net. [dostęp 2023-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-08-28)]. (ang.).
  10. ↑ 2001 Scandinavia Nordic Tournament. skijump-db.net. [dostęp 2023-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-08-30)]. (ang.).
  11. ↑ SOININEN Jani - Athlete Information; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-12-30]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.