Daniel Huber
Data i miejsce urodzenia

2 stycznia 1993
Salzburg

Klub

SC Seekirchen

Debiut w PŚ indywidualnie

31 stycznia 2016 w Sapporo (35. miejsce)

Debiut w PŚ drużynowo

18 listopada 2017 w Wiśle (2. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

4 stycznia 2017 w Innsbrucku (30. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

15 grudnia 2018 w Engelbergu (3. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

6 stycznia 2022 w Bischofshofen

Rekord życiowy

247,5 m na Vikersundbakken w Vikersund (17 marca 2024)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
złoto Pekin 2022 duża druż.
Mistrzostwa świata
srebro Seefeld 2019 duża druż.
srebro Oberstdorf 2021 duża druż.
Uniwersjada
brąz Trydent 2013 normalna druż.
Inne nagrody
Puchar Świata w lotach
Mała kryształowa kula
2023/2024
Raw Air
3. miejsce
2024
Planica 7
1. miejsce
2024
Strona internetowa

Daniel Christian Huber (ur. 2 stycznia 1993 w Salzburgu) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Seekirchen. Drużynowy złoty medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2022. Dwukrotny srebrny medalista drużynowy mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym z 2019 i 2021. Zdobywca Pucharu Świata w lotach narciarskich w sezonie 2023/2024. Zwycięzca Planica 7 (2024). Drużynowy brązowy medalista Zimowej Uniwersjady 2013. Medalista mistrzostw kraju.

Starszy brat Stefana Hubera, również skoczka narciarskiego.

Przebieg kariery

Do 2017

W 2009 zadebiutował w zawodach FIS Cup. Pierwsze punkty zdobył w sierpniu w Predazzo, zajmując 20. miejsce. Kilkukrotnie był klasyfikowany w najlepszej dziesiątce, po raz pierwszy 5 lutego 2011 w Kranju, gdzie był piąty. Po tych zawodach zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, w którym pierwsze punkty zdobył również w Kranju, 19 lutego, zajmując 8. pozycję.

Wziął udział w zawodach skoków narciarskich na Zimowej Uniwersjadzie 2013. 18 grudnia 2013 zdobył, wraz z Davidem Unterbergerem i Clemensem Aignerem, brązowy medal w konkursie drużynowym. W pozostałych konkursach zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. 15 i 16 lutego 2014 dwukrotnie stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego w Brotterode.

31 stycznia 2016 w Sapporo zadebiutował w konkursie Pucharu Świata, zajmując 35. miejsce. W sezonie 2015/2016 trzykrotnie stawał na podium zawodów FIS Cup i raz Pucharu Kontynentalnego. Pierwszy punkt Pucharu Świata zdobył 4 stycznia 2017, zajmując 30. miejsce na skoczni w Innsbrucku. Sześciokrotnie stawał na podium konkursów Pucharu Kontynentalnego 2016/2017.

Sezon 2017/2018

W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2017 trzykrotnie zajmował miejsca na podium. W otwierającym Puchar Świata 2017/2018 konkursie w Wiśle zajął 6. miejsce. W trakcie sezonu regularnie zdobywał punkty cyklu, poza tym występem jeszcze raz (w lutym w Willingen) zajmując miejsce w pierwszej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej zakończył cykl na 28. pozycji ze 117 punktami. Startował również w Pucharze Kontynentalnym 2017/2018, w konkursach w Sapporo trzy razy zajmując miejsce na podium.

Sezon 2018/2019

Trzykrotnie stawał na podium w ramach Letniego Grand Prix 2018. W sierpniu zajął 2. miejsce w Courchevel i 3. w Hakubie, a we wrześniu zwyciężył w Hinzenbach. W klasyfikacji generalnej cyklu zajął 5. miejsce.

15 grudnia 2018 w Engelbergu zajął 3. pozycję w konkursie Pucharu Świata, po raz pierwszy w karierze stając na podium indywidualnych zawodów cyklu. Poza tym występem w sezonie 2018/2019 Pucharu Świata najwyżej klasyfikowany był na 6. miejscu, w styczniu 2019 w Zakopanem. W cyklu zajmował najczęściej miejsca w drugiej dziesiątce. Sezon zakończył na 16. lokacie w klasyfikacji generalnej z 413 punktami. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019. Indywidualnie był 11. na skoczni dużej i 21. na normalnej, a w drużynie męskiej, wraz z Philippem Aschenwaldem, Michaelem Hayböckiem i Stefanem Kraftem, zdobył srebrny medal.

Sezon 2019/2020

W sezonie 2019/2020 Pucharu Świata indywidualnie najwyżej klasyfikowany był na 5. miejscu, które zajął dwukrotnie: 30 listopada 2019 w Ruce i 22 grudnia w Engelbergu. Regularnie zdobywał punkty, zawody najczęściej kończył w drugiej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej sezon zakończył na 18. pozycji z 417 punktami.

Sezon 2020/2021

Sezon 2020/2021 Pucharu Świata rozpoczął od 3. miejsca w Wiśle. W następnym występie po raz kolejny stanął na podium, zajmując 2. pozycję w pierwszym konkursie w Niżnym Tagile. Przed kolejnymi zawodami został wycofany ze startów ze względu na zakażenie SARS-CoV-2. Z jego powodu nie wystąpił również na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020.

Po powrocie do Pucharu Świata zajmował miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce, nie stanął już jednak na podium indywidualnie. Najwyżej sklasyfikowany był na 4. pozycji, w styczniu 2021 w Zakopanem. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021. Indywidualnie zajął 19. miejsce na skoczni normalnej i 8. na dużej, zaś w drużynie męskiej, wraz z Philippem Aschenwaldem, Janem Hörlem i Stefanem Kraftem, zdobył srebrny medal. Sezon Pucharu Świata ukończył na 12. lokacie z 561 punktami.

Sezon 2021/2022

W sezonie 2021/2022 Pucharu Świata siedmiokrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce zawodów indywidualnych. Raz stanął na podium – 6 stycznia 2022 w konkursie w Bischofshofen rozgrywanym w ramach 70. Turnieju Czterech Skoczni odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w zawodach cyklu. Poza tym występem najwyżej klasyfikowany był na 6. lokacie. Sezon zakończył na 11. pozycji w klasyfikacji generalnej z 556 punktami. W lutym wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022. Indywidualnie zajął 13. miejsce na skoczni normalnej oraz 20. na dużej, a w drużynie męskiej, wraz z Stefanem Kraftem, Janem Hörlem i Manuelem Fettnerem, zdobył złoty medal. Wystąpił też na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2022, na których był 38. indywidualnie.

Sezon 2022/2023

W konkursie Letniego Grand Prix w Râșnovie zajmował 3. pozycję po pierwszej serii, ale nie wystartował w drugiej z powodu bólu kolana. Kontuzję początkowo leczono zachowawczo, ale po inaugurujących sezon 2022/2023 Pucharu Świata zawodach w Wiśle, w których Huber zajął 37. miejsce, został wycofany ze startów. W listopadzie 2022 poddał się zabiegowi prawego kolana z powodu uszkodzenia chrząstki. Do cyklu powrócił w lutym 2023 w Willingen, gdzie również nie zdobył punktów. Po zawodach tych zakończył sezon, a w marcu 2023 poddał się zabiegowi biodra.

Sezon 2023/2024

Do startów w zawodach międzynarodowych powrócił 2 grudnia 2023 w Lillehammer, gdzie zajął 22. miejsce w konkursie Pucharu Świata. W kolejnych tygodniach w zawodach najwyższej rangi zajmował głównie lokaty w trzeciej dziesiątce i w styczniu 2024 trafił do Pucharu Kontynentalnego. W siedmiu występach w edycji 2023/2024 tego cyklu sześciokrotnie stanął na podium: raz zajął 1., dwukrotnie 2. i trzykrotnie 3. miejsce.

W lutym powrócił do Pucharu Świata i do końca sezonu najczęściej zajmował w nim pozycje w pierwszej dziesiątce. Zwyciężył w otwierających Raw Air 2024 kwalifikacjach w Oslo. Prowadzenie w turnieju utrzymał po pierwszym konkursie, w którym zajął 6. miejsce. W drugim nie awansował do drugiej serii, kończąc go na 39. pozycji, a w klasyfikacji Raw Air spadł na 21. lokatę. Kolejne konkursy turnieju kończył w pierwszej dziesiątce. 17 marca 2024 zajął 2. miejsce w pierwszym konkursie na Vikersundbakken, a w drugim odniósł zwycięstwo. Pozwoliło to Huberowi na ukończenie Raw Air na 3. pozycji w klasyfikacji generalnej. 22 marca w pierwszym konkursie w Planicy zajął 2. miejsce, a 24 marca na zakończenie sezonu zwyciężył. Wygrał dzięki temu turniej Planica 7, a także zdobył Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2023/2024. Puchar Świata w skokach narciarskich 2023/2024 ukończył na 15. pozycji w klasyfikacji generalnej z 647 punktami.

Mistrzostwa Austrii

Zdobywał medale mistrzostw Austrii. Indywidualnie w 2018 zwyciężył na dużej skoczni i zajął 2. miejsce na normalnej, a w 2021 zdobył złoty medal na obu obiektach. W drużynie, reprezentując kraj związkowy Salzburg, zdobył srebrny medal w 2016.

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2022 Pekin/Zhangjiakou – 13. miejsce (K-95), 20. miejsce (K-125)

Drużynowo

2022 Pekin/Zhangjiakou – złoty medal

Starty D. Hubera na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
13. 6 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 indywid. 96,0 m 101,5 m 253,6 pkt 21,4 pkt Ryōyū Kobayashi
20. 12 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 indywid. 133,0 m 132,5 m 255,1 pkt 41,0 pkt Marius Lindvik
1. 14 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 druż. 130,5 m 129,0 m 942,7 pkt (231,2 pkt) –

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2019 Seefeld/Innsbruck – 11. miejsce (K-120), 21. miejsce (K-99)
2021 Oberstdorf – 19. miejsce (K-95), 8. miejsce (K-120)

Drużynowo

2019 Seefeld/Innsbruck – srebrny medal (K-120)
2021 Oberstdorf – srebrny medal (K-120)

Starty D. Hubera na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
11. 23 lutego 2019 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 126,0 m 125,5 m 242,0 pkt 37,4 pkt Markus Eisenbichler
2. 24 lutego 2019 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż. 126,5 m 126,5 m 930,9 pkt (240,0 pkt) 56,6 pkt Niemcy
21. 1 marca 2019 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 97,0 m 94,0 m 197,0 pkt 21,3 pkt Dawid Kubacki
19. 27 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. 99,5 m 94,5 m 239,4 pkt 29,4 pkt Piotr Żyła
8. 5 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 133,5 m 123,5 m 255,3 pkt 21,2 pkt Stefan Kraft
2. 6 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 druż. 129,0 m 130,5 m 1035,5 pkt (242,6 pkt) 11,1 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

Indywidualnie

2022 Vikersund – 38. miejsce

Starty D. Hubera na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
38. 11–12 marca 2022 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 indywid. 141,0 m – – – 102,1 pkt 752,1 pkt Marius Lindvik

Uniwersjada

Indywidualnie

2013 Trydent/Predazzo – 11. miejsce (K-95), 13. miejsce (K-120)

Drużynowo

2013 Trydent/Predazzo – 11. miejsce (drużyna mieszana), brązowy medal

Starty D. Hubera na uniwersjadzie – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
11. 14 grudnia 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 98,5 m 95,5 m 246,5 pkt 23,8 pkt Sami Niemi
11. 17 grudnia 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. mix. 98,0 m 94,5 m 419,9 pkt (247,1 pkt) 88,2 pkt Rosja I
3. 18 grudnia 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. 97,5 m 99,0 m 721,9 pkt (246,7 pkt) 33,6 pkt Polska
13. 20 grudnia 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 120,0 m 125,0 m 243,5 pkt 35,1 pkt Krzysztof Biegun

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2016/2017 71.
2017/2018 28.
2018/2019 16.
2019/2020 18.
2020/2021 12.
2021/2022 11.
2023/2024 15.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 6 stycznia 2022 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 136,5 m 137,0 m 286,8 pkt * TCS 2021/2022
2. 17 marca 2024 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 244,0 m ‧ 240,5 m ‧ 231,0 m 689,2 pkt * Loty 2023/2024, RA 2024
3. 24 marca 2024 Planica Letalnica K-200 HS-240 247,0 m 242,5 m 487,7 pkt * P7 2024, Loty 2023/2024

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
2015/2016––––
2016/2017––––
2017/2018––––
2018/2019––11
2019/2020––––
2020/2021–112
2021/20221––1
2022/2023––––
2023/202422–4
Suma3328

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 15 grudnia 2018 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 135,0 m 138,5 m 295,5 pkt 3. 6,5 pkt Karl Geiger
2. 22 listopada 2020 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 138,5 m 125,5 m 255,7 pkt 3. 11,9 pkt Markus Eisenbichler
3. 5 grudnia 2020 Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 131,0 m 133,0 m 255,7 pkt 2. 14,3 pkt Halvor Egner Granerud
4. 6 stycznia 2022 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 136,5 m 137,0 m 286,8 pkt 1. –
5. 17 marca 2024 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 247,5 m – 248,2 pkt 2. 7,8 pkt Stefan Kraft
6. 17 marca 2024 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 244,0 m ‧ 240,5 m ‧ 231,0 m 689,2 pkt 1. –
7. 22 marca 2024 Planica Letalnica K-200 HS-240 232,0 m 224,0 m 448,5 pkt 2. 3,6 pkt Peter Prevc
8. 24 marca 2024 Planica Letalnica K-200 HS-240 247,0 m 242,5 m 487,7 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 2014/2015
punkty
- - - - - - - - - - - q q - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2015/2016
punkty
- - - - - - - - - - - - - q 35 - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2016/2017
punkty
- - - - - - - - - 30 - q 44 37 33 - - - - - - - - - q - 1
Sezon 2017/2018
punkty
6 q 29 45 28 18 29 dq 48 40 47 q - 9 24 - 24 q 29 - 25 25 117
Sezon 2018/2019
punkty
18 14 46 24 28 3 q 10 15 14 11 24 31 6 8 18 9 37 23 - 21 12 15 19 39 17 16 21 413
Sezon 2019/2020
punkty
19 5 19 19 45 7 5 q 6 25 15 15 18 19 16 19 13 14 dq 22 15 13 19 25 20 18 31 417
Sezon 2020/2021
punkty
3 - - 2 - 12 13 13 14 17 10 16 10 4 17 15 7 38 27 dq 10 - 6 9 5 561
Sezon 2021/2022
punkty
17 11 16 17 22 29 16 22 8 8 16 13 1 6 6 20 15 9 19 46 18 14 21 9 30 14 25 19 556
Sezon 2022/2023
punkty
37 - - - - - - - - - - - - - - - - - q 47 - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2023/2024
punkty
- - 22 21 32 25 28 q - - - 30 - - 19 45 5 21 33 35 9 6 - - 6 39 8 4 2 1 2 1 647
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon
2017/2018
2 4 - - - - - 6
Sezon
2018/2019
3 2 - 6 - 3 5
Sezon
2019/2020
1 - 6 - 6
Sezon
2020/2021
1 1 4 - 3
Sezon
2021/2022
1 1 4 3 - - -
Sezon
2023/2024
- - - - - 1
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2016/2017 61.
2017/2018 49.
2018/2019 9.
2019/2020 26.
2020/2021 10.
2021/2022 9.
2023/2024 54.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 48.
2019 22.
2020 24.
2022 10.
2024 3.

Willingen Six

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
2018 16.
2019 12.
2020 50.
2021 16.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
2018 16.
2019 16.
2021 6.
2022 26.
2024 1.

Titisee-Neustadt Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
2020 19.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017/2018 36.
2018/2019 19.
2019/2020 18.
2020/2021 6.
2021/2022 22.
2023/2024 1.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014 80.
2018 5.
2019 67.
2020 16.
2021 68.
2022 85.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 30 września 2018 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 88,0 m 89,0 m 245,7 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 11 sierpnia 2018 Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-135 128,5 m 133,5 m 254,3 pkt 2. 5,6 pkt Jewgienij Klimow
2. 25 sierpnia 2018 Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 128,0 m 133,0 m 269,8 pkt 3. 18,1 pkt Ryōyū Kobayashi
3. 30 września 2018 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 88,0 m 89,0 m 245,7 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan po zakończeniu LGP 2022

2014
punkty
- - - 30 33 - - - - 1
2016
punkty
- - - - - - - - 48 - 0
2017
punkty
37 - - - - - - - - 0
2018
punkty
33 18 19 2 6 3 - - 1 305
2019
punkty
33 30 29 - - - - - 3
2020
punkty
34 8 32
2021
punkty
- - 35 - - - 17 34 14
2022
punkty
- - - 30 - - 1
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

stan po zakończeniu LGP 2022

2017
5
2019
6 4 -
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – brak startu

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010/2011 67.
2011/2012 126.
2012/2013 144.
2013/2014 18.
2014/2015 69.
2015/2016 42.
2016/2017 4.
2017/2018 10.
2023/2024 14.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 28 grudnia 2016 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 139,0 m 133,5 m 280,3 pkt
2. 24 stycznia 2018 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 128,5 m 139,5 m 246,0 pkt
3. 27 stycznia 2024 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 144,0 m 143,0 m 286,7 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 15 lutego 2014 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 118,5 m 111,5 m 261,5 pkt 3. 1,6 pkt Manuel Fettner
2. 16 lutego 2014 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 109,5 m 110,5 m 252,0 pkt 3. 8,0 pkt Karl Geiger
3. 27 lutego 2016 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 115,5 m – 113,1 pkt 2. 0,5 pkt Bartłomiej Kłusek
4. 10 grudnia 2016 Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 111,5 m 120,0 m 283,7 pkt 3. 8,8 pkt Cene Prevc
5. 28 grudnia 2016 Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 139,0 m 133,5 m 280,3 pkt 1. –
6. 7 stycznia 2017 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 132,5 m 136,0 m 264,8 pkt 2. 19,1 pkt Johann André Forfang
7. 12 lutego 2017 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 110,0 m 119,0 m 236,5 pkt 3. 2,8 pkt Felix Hoffmann
8. 5 marca 2017 Rena Renabakkene K-124 HS-139 146,0 m 138,5 m 276,1 pkt 2. 7,3 pkt Clemens Aigner
9. 5 marca 2017 Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-106 103,5 m 101,5 m 258,5 pkt 3. 5,7 pkt Clemens Aigner
10. 23 stycznia 2018 Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 97,0 m 92,0 m 206,7 pkt 3. 9,0 pkt Robert Kranjec
11. 24 stycznia 2018 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 128,5 m 139,5 m 246,0 pkt 1. –
12. 25 stycznia 2018 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 130,0 m 135,0 m 230,6 pkt 3. 6,1 pkt Robert Kranjec
13. 14 stycznia 2024 Innsbruck Bergisel K-120 HS-128 129,5 m 127,5 m 263,1 pkt 3. 7,1 pkt Robin Pedersen
14. 20 stycznia 2024 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 128,0 m 124,0 m 246,0 pkt 2. 3,8 pkt Francisco Mörth
15. 21 stycznia 2024 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 138,5 m 134,5 m 264,3 pkt 3. 12,0 pkt Robin Pedersen
16. 21 stycznia 2024 Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 130,0 m 135,5 m 254,3 pkt 3. 6,0 pkt Felix Hoffmann
17. 27 stycznia 2024 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 144,0 m 143,0 m 286,7 pkt 1. –
18. 28 stycznia 2024 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 147,5 m 134,5 m 239,8 pkt 2. 3,7 pkt Benjamin Østvold

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 2010/2011
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 39 49 - - - - 8 11 16 29 - - - - 73
Sezon 2011/2012
punkty
- - - - - - - - - - - - - 67 59 - - - 41 29 50 53 41 - - - - 2
Sezon 2012/2013
punkty
29 38 - - - - - - - 57 67 - - - - - - - - - - - - - - - - - 2
Sezon 2013/2014
punkty
- - - - - - 15 16 - - - - 36 11 17 3 3 15 8 18 7 25 18 19 317
Sezon 2014/2015
punkty
35 18 24 24 26 - - 33 32 15 38 50 - - 24 41 31 - - - - - - - - - 55
Sezon 2015/2016
punkty
- - - - - - - - - - - 15 4 16 - - 45 55 - - 37 24 2 42 36 41 21 178
Sezon 2016/2017
punkty
13 3 4 20 22 16 1 2 20 - - - - - - - - - 9 3 4 11 33 22 8 2 4 8 5 3 827
Sezon 2017/2018
punkty
- - - - - - - - 5 - - - 3 1 3 - - 12 14 4 4 10 13 8 5 - - - 528
Sezon 2023/2024
punkty
- - - - - - - - 16 3 2 3 3 1 2 - - - - - - - - - - - - 455
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011 18.
2014 71.
2016 23.
2017 5.
2018 30.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 10 września 2017 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 115,0 m 113,5 m 259,7 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 25 września 2016 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,0 m 124,0 m 258,8 pkt 2. 14,8 pkt Markus Eisenbichler
2. 9 września 2017 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 115,0 m 112,5 m 255,0 pkt 2. 8,0 pkt Stefan Kraft
3. 10 września 2017 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 115,0 m 113,5 m 259,7 pkt 1. –
4. 24 września 2017 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 99,5 m 93,5 m 243,5 pkt 3. 12,4 pkt Pius Paschke
5. 9 września 2018 Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 112,5 m 117,0 m 276,5 pkt 3. 1,9 pkt Killian Peier

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2022

2011
punkty
7 22 15 7 19 16 58 47 - - 124
2012
punkty
dq 41 - - - - - - - - - - - - 0
2014
punkty
- - 21 15 - - - - 49 43 27 38 40 31 30
2016
punkty
40 35 12 38 38 21 - - - - 10 2 - - 138
2017
punkty
47 24 - - - 2 1 16 4 4 3 20 15 389
2018
punkty
- - - - - 6 3 - - - - - - 100
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2009/2010 129.
2010/2011 83.
2011/2012 99.
2012/2013 110.
2013/2014 39.
2014/2015 54.
2015/2016 9.
2016/2017 27.
2017/2018 88.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 17 stycznia 2016 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 136,0 m 134,0 m 270,0 pkt
2. 12 lutego 2016 Eau Claire Silver Mine K-85 HS-95 89,0 m 94,5 m 252,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 22 lutego 2015 Hinterzarten Rothaus-Schanze K-95 HS-108 106,0 m 102,5 m 268,0 pkt 3. 9,0 pkt Jewgienij Klimow
2. 17 stycznia 2016 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 136,0 m 134,0 m 270,0 pkt 1. –
3. 12 lutego 2016 Eau Claire Silver Mine K-85 HS-95 89,0 m 94,5 m 252,5 pkt 1. –
4. 13 lutego 2016 Eau Claire Silver Mine K-85 HS-95 88,0 m 91,5 m 239,5 pkt 3. 13,0 pkt Stefan Huber
5. 18 sierpnia 2016 Kuopio Puijo K-120 HS-127 126,0 m 117,5 m 221,6 pkt 2. 18,8 pkt Jan Ziobro

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2008/2009
punkty
- - - - - - - - - - - - - - 34 - - - - - - - 0
Sezon 2009/2010
punkty
dq 49 20 26 42 - - - - - - - - - - - - 19 19 46 - - - - - - 40
Sezon 2010/2011
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - 5 9 - - - - - - 74
Sezon 2011/2012
punkty
12 9 - - - - - - - - - - - - 40 22 - - - - - - - 60
Sezon 2012/2013
punkty
- - - - - - - - - - - - - 23 21 - - 21 15 - - 44
Sezon 2013/2014
punkty
21 25 - - - - 16 15 - - - - - - 4 6 - - - - - - - - 137
Sezon 2014/2015
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 6 3 100
Sezon 2015/2016
punkty
- - - - - - - - - - 8 28 7 1 - - - - 1 3 - - - - 331
Sezon 2016/2017
punkty
- - 8 13 2 6 - - - - - - - - - - - - - - 172
Sezon 2017/2018
punkty
- - - - - - 7 - - - - - - - - - - - - - - 36
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Stefan Kraft, Daniel Huber, Jan Hörl, Manuel Fettner
  2. 1 2 Skład zespołu: Philipp Aschenwald, Michael Hayböck, Daniel Huber, Stefan Kraft
  3. 1 2 Skład zespołu: Philipp Aschenwald, Jan Hörl, Daniel Huber, Stefan Kraft
  4. 1 2 Skład zespołu: Katharina Keil i Daniel Huber
  5. 1 2 Skład zespołu: Daniel Huber, David Unterberger i Clemens Aigner

Przypisy

  1. ↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2017-03-23]. (pol.).
  2. 1 2 Daniel Huber Skispringer. huberdaniel.com. [dostęp 2017-11-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-01)]. (niem.).
  3. ↑ HUBER Daniel - Athlete Information; FIS Cup. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13]. (ang.).
  4. ↑ HUBER Daniel - Athlete Information; Continental Cup. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13]. (ang.).
  5. ↑ Adrian Dworakowski: Uniwersjada 2013: Polacy najlepsi w konkursie drużynowym. skijumping.pl, 2013-12-18. [dostęp 2019-06-07].
  6. ↑ HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2014. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13]. (ang.).
  7. ↑ HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2016. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13]. (ang.).
  8. ↑ HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13]. (ang.).
  9. 1 2 HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13]. (ang.).
  10. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 HUBER Daniel - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-20]. (ang.).
  11. 1 2 3 HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13]. (ang.).
  12. 1 2 HUBER Daniel - Athlete Information; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-05-14]. (ang.).
  13. ↑ HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2020-04-17]. (ang.).
  14. 1 2 HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2021-05-12]. (ang.).
  15. ↑ Dominik Formela: Sandro Pertile i czterech austriackich skoczków zakażonych koronawirusem!. skijumping.pl, 2020-12-06. [dostęp 2021-05-12].
  16. ↑ Adam Bucholz: Stefan Kraft wystartuje w MŚ w lotach w Planicy. skijumping.pl, 2020-12-09. [dostęp 2021-05-12].
  17. 1 2 HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2023-05-15]. (ang.).
  18. ↑ Dominik Formela: Daniel Huber dmucha na zimne. Po Rumunii czas na badania. skijumping.pl, 2022-09-19. [dostęp 2023-05-15].
  19. 1 2 HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-05-15]. (ang.).
  20. ↑ Dominik Formela: Daniel Huber przeszedł operację. W tym roku nie wróci do rywalizacji. skijumping.pl, 2022-11-08. [dostęp 2023-05-15].
  21. ↑ Dominik Formela: Kolejna operacja Daniela Hubera. skijumping.pl, 2023-03-22. [dostęp 2023-05-15].
  22. 1 2 HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-20]. (ang.).
  23. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Planicy: Huber nokautuje rywali i sięga po Małą Kryształową Kulę, Zniszczoł trzeci!. skijumping.pl, 2024-03-24. [dostęp 2024-04-20].
  24. ↑ Dominik Formela: Pinkelnig i D. Huber mistrzami Austrii na dużej skoczni. skijumping.pl, 2018-10-11. [dostęp 2018-11-14].
  25. ↑ Dominik Formela: Pinkelnig i Hayboeck mistrzami Austrii na skoczni normalnej. skijumping.pl, 2018-10-14. [dostęp 2018-11-14].
  26. ↑ Dominik Formela: Iraschko-Stolz i D. Huber najlepsi na początek mistrzostw Austrii. skijumping.pl, 2021-10-16. [dostęp 2022-04-09].
  27. ↑ Dominik Formela: D. Huber i Pinkelnig górą na Bergisel. skijumping.pl, 2021-10-17. [dostęp 2022-04-09].
  28. ↑ Österreichische Meisterschaften 2016 SPRUNGLAUF HERREN - TEAM. ewoxx.com, 2016-10-14. [dostęp 2018-04-11]. (niem.).
  29. 1 2 Konkurs trzyseryjny.
  30. ↑ Season 2017/2018 - WILLINGEN 5 STANDINGS. fis-ski.com, 2018-02-04. [dostęp 2023-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-25)]. (ang.).
  31. ↑ Season 2018/2019 - WILLINGEN 5 STANDINGS. fis-ski.com, 2019-02-17. [dostęp 2023-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-30)]. (ang.).
  32. ↑ Season 2019/2020 - WILLINGEN 5 STANDINGS. fis-ski.com, 2020-02-08. [dostęp 2023-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-25)]. (ang.).
  33. ↑ Season 2020/2021 - WILLINGEN 6. fis-ski.com, 2021-01-31. [dostęp 2023-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-05-20)]. (ang.).
  34. ↑ Season 2017/2018 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2018-03-25. [dostęp 2023-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-26)]. (ang.).
  35. ↑ Season 2018/2019 - PLANICA Seven. fis-ski.com, 2019-03-24. [dostęp 2023-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-30)]. (ang.).
  36. ↑ Season 2020/2021 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2021-03-28. [dostęp 2023-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-22)]. (ang.).
  37. ↑ Season 2021/2022 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2022-03-27. [dostęp 2023-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-28)]. (ang.).
  38. ↑ Season 2023/2024 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2024-03-24. [dostęp 2024-03-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-03-24)]. (ang.).
  39. ↑ Season 2019/2020 - Titisee - Neustadt 5. fis-ski.com, 2020-01-19. [dostęp 2023-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-04)]. (ang.).
  40. 1 2 3 HUBER Daniel 1993.01.02 AUT. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2023-05-14].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.