David Siegel
Data urodzenia

28 sierpnia 1996

Klub

SV Baiersbronn

Wzrost

182 cm

Debiut w PŚ

1 stycznia 2016 w Garmisch-Partenkirchen (16. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

1 stycznia 2016 w Garmisch-Partenkirchen (16. miejsce)

Rekord życiowy

201,0 m na Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie (18 marca 2022)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Râșnov 2016 indywidualnie
złoto Râșnov 2016 drużynowo
brąz Râșnov 2016 druż. miesz.
Inne nagrody
Puchar Kontynentalny
3. miejsce
2017/2018

David Siegel (ur. 28 sierpnia 1996) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu SV Baiersbronn. Trzykrotny medalista Mistrzostw Świata Juniorów 2016 – złoty indywidualnie i drużynowo oraz brązowy w konkursie drużyn mieszanych.

Jego młodszy brat Jonathan również uprawiał skoki narciarskie.

Przebieg kariery

W zawodach rangi FIS Cup zadebiutował w lutym 2012 w Baiersbronn. Obydwa rozegrane konkursy ukończył na miejscach tuż za podium, plasując się odpowiednio na 4. i 6. pozycji.

W sezonach 2012/2013 oraz 2013/2014 występował głównie w zawodach Alpen Cupu, gdzie najlepszym jego występem była lokata na 2. stopniu podium podczas zawodów w Chaux-Neuve tuż za Paulem Winterem.

W sezonie letnim 2014 po raz pierwszy wziął udział w zawodach Pucharu Kontynentalnego. W swoim pierwszym starcie na skoczniu Puijo w Kuopio zdobył pierwsze punkty do klasyfikacji generalnej cyklu po zajęciu 19. miejsca. W sezonie 2014/2015 dziewięciokrotnie uczestniczył w konkursach Pucharu Kontynentalnego, z czego najlepszym jego wynikiem było 17. miejsce podczas zawodów w Planicy.

26 września 2014 ustanowił rekord skoczni Zelfen w austriackim Tschagguns. Siegel uzyskał odległość 102,5 m, która została tego samego dnia poprawiona przez Petricka Hammanna i Dominika Mayländera.

We wrześniu 2015 po raz pierwszy zajął miejsce wśród trzech najlepszych w zawodach cyklu FIS Cup. Miało to miejsce w Râșnovie, gdzie zajął 3. miejsce przegrywając z Jure Šinkovecem i Timem Fuchsem. W grudniu 2015 w Rovaniemi odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w zawodach Pucharu Kontynentalnego. 1 stycznia 2016 zadebiutował w Pucharze Świata, startując w konkursie Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen. Występ ten zakończył zdobyciem punktów, zajmując 16. pozycję. 23 lutego 2016 zwyciężył w indywidualnym konkursie skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2016, wyprzedzając Domena Prevca i Ryōyū Kobayashiego. Dzień później zdobył złoty medal w drużynowym konkursie mężczyzn oraz brązowy w drużynowym konkursie mieszanym.

W maju 2023 roku poinformował o zakończeniu kariery sportowej.

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2016 Râșnov złoty medal

Drużynowo

2016 Râșnov złoty medal, brązowy medal (drużyna mieszana)

Starty D. Siegela na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
1. 23 lutego 2016 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 95,0 m 96,5 m 249,0 pkt
3. 24 lutego 2016 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż. miesz. 96,0 m 105,5 m 865,7 pkt (245,5 pkt) 17,1 pkt Słowenia
1. 24 lutego 2016 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż. 97,0 m 89,5 m 866,7 pkt (230,5 pkt)

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2015/2016 49.
2016/2017 61.
2017/2018 59.
2018/2019 34.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

Źródło
Sezon 2015/2016
punkty
- - - - - - - q 16 - - - 37 31 17 35 - - - - - - - - - 23 - - - 37
Sezon 2016/2017
punkty
19 q 32 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 12
Sezon 2017/2018
punkty
23 q q q - - - 38 28 - - - - q 45 - - 32 50 q - - 11
Sezon 2018/2019
punkty
13 49 22 43 29 44 25 17 17 28 48 14 5 - - - - - - - - - - - - - - - 131
Sezon 2020/2021
punkty
- - - - - dq 34 38 45 - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2021/2022
punkty
- - - - - - - - - - q - - - - q 38 - - - - - - - q - - - 0
Sezon 2022/2023
punkty
- - - - - - - - - q - - - - - - - - 49 - - - - - - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

Sezon
2018/2019
- 1 - - - - -
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2015/2016 50.
2017/2018 41.
2018/2019 22.
2020/2021 52.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 56.

Willingen Six

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 55.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2016 33.
2017 85.
2018 54.
2020 32.
2021 85.
2022 65.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

Źródło
2016
punkty
- 18 5 13 - - - - 33 q 78
2017
punkty
- - - - - - - - 28 3
2018
punkty
- 13 33 - - - - - - 20
2020
punkty
27 29 6
2021
punkty
- - - - - - - 28 3
2022
punkty
- - 26 26 - 31 10
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

2022
8 5 -
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – brak startu

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014/2015 85.
2015/2016 5.
2017/2018 3.
2020/2021 40.
2021/2022 14.
2022/2023 21.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 20 grudnia 2015 Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 95,5 m 97,0 m 248,3 pkt
2. 9 stycznia 2016 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 137,5 m 136,5 m 282,4 pkt
3. 5 marca 2016 Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 118,0 m 119,0 m 275,4 pkt
4. 7 stycznia 2018 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 140,0 m 135,0 m 277,0 pkt
5. 11 stycznia 2018 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 143,0 m 131,0 m 264,2 pkt
6. 20 stycznia 2018 Erzurum Kiremitliktepe K-125 HS-140 138,0 m 144,0 m 268,6 pkt
7. 18 lutego 2018 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 112,5 m 114,0 m 269,9 pkt
8. 4 grudnia 2021 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 131,0 m 129,5 m 251,1 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 20 grudnia 2015 Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 95,5 m 97,0 m 248,3 pkt 1.
2. 9 stycznia 2016 Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 137,5 m 136,5 m 282,4 pkt 1.
3. 17 stycznia 2016 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 134,5 m 136,5 m 214,2 pkt 2. 3,3 pkt Florian Altenburger
4. 17 stycznia 2016 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 133,5 m 110,4 pkt 2. 7,2 pkt Thomas Hofer
5. 5 marca 2016 Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 118,0 m 119,0 m 275,4 pkt 1.
6. 7 stycznia 2018 Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 140,0 m 135,0 m 277,0 pkt 1.
7. 11 stycznia 2018 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 143,0 m 131,0 m 264,2 pkt 1.
8. 20 stycznia 2018 Erzurum Kiremitliktepe K-125 HS-140 138,0 m 144,0 m 268,6 pkt 1.
9. 18 lutego 2018 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 104,5 m 114,5 m 245,9 pkt 2. 1,0 pkt Nejc Dežman
10. 18 lutego 2018 Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 112,5 m 114,0 m 269,9 pkt 1.
11. 3 marca 2018 Rena Renabakkene K-124 HS-139 127,5 m 137,0 m 257,2 pkt 3. 9,1 pkt Andreas Wank
12. 4 grudnia 2021 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 131,0 m 129,5 m 251,1 pkt 1.
13. 5 grudnia 2021 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 128,5 m 134,5 m 219,1 pkt 2. 8,0 pkt Ulrich Wohlgenannt

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Źródło
Sezon 2014/2015
punkty
- - - - - - - - - - 17 33 33 30 31 - - 21 29 21 29 - - - - - 39
Sezon 2015/2016
punkty
10 29 18 8 1 - - 1 10 2 2 - - - - - - - - - - - - 37 1 - - 559
Sezon 2016/2017
punkty
- - - - - 52 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2017/2018
punkty
- - 15 31 - - 11 1 6 1 1 6 6 5 5 - - 11 5 2 1 6 9 3 6 - - - 968
Sezon 2020/2021
punkty
- - - - - 39 33 38 27 dq 16 33 17 32 12 25 29 16 14 96
Sezon 2021/2022
punkty
1 2 31 18 17 42 15 10 - - - - 32 21 27 24 4 27 42 16 5 16 14 25 24 16 445
Sezon 2022/2023
punkty
22 12 20 6 23 6 21 35 14 8 14 12 17 23 23 8 14 25 26 22 31 38 38 - - 330
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014 90.
2015 60.
2017 40.
2018 5.
2021 5.
2022 48.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 17 lipca 2021 Kuopio Puijo K-120 HS-127 118,0 m 122,0 m 188,9 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 16 września 2018 Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 104,5 m 103,5 m 255,2 pkt 2. 8,1 pkt Philipp Aschenwald
2. 29 września 2018 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 131,5 m 133,0 m 274,8 pkt 3. 3,9 pkt Dmitrij Wasiljew
3. 17 lipca 2021 Kuopio Puijo K-120 HS-127 118,0 m 122,0 m 188,9 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

Źródło
2014
punkty
- - - - 19 40 - - - - - - - - 12
2015
punkty
- - 37 14 - - 29 18 - - - - 36 27 37
2017
punkty
- - - - - - - - - 20 10 40 11 61
2018
punkty
8 10 - - - 10 9 4 2 14 5 3 8 398
2021
punkty
1 6 17 12 6 12 31 44 20 31 7 15 301
2022
punkty
31 22 - - 36 22 - - - 18
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011/2012 67.
2014/2015 79.
2015/2016 24.
2020/2021 17.
2021/2022 61.
2022/2023 57.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 26 września 2015 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 96,5 m 94,5 m 251,0 pkt 3. 17,0 pkt Jure Šinkovec
2. 20 stycznia 2021 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 102,0 m 92,0 m 247,2 pkt 3. 7,9 pkt Philipp Raimund

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

Źródło
Sezon 2011/2012
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - 4 6 - - 90
Sezon 2012/2013
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - 71 - 0
Sezon 2014/2015
punkty
- - 26 - 11 6 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 69
Sezon 2015/2016
punkty
dq 5 - - - - 14 7 3 4 - - - - - - - - - - - - - - 209
Sezon 2020/2021
punkty
- - - - - - 8 3 - - - - 9 6 161
Sezon 2021/2022
punkty
- - 7 9 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 65
Sezon 2022/2023
punkty
- - - - - - - - 7 10 - - - - - - - - - 37 62
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Jonathan Siegel, Adrian Sell, Tim Fuchs i David Siegel
  2. 1 2 Skład zespołu: Katharina Althaus, Tim Fuchs, Anna Rupprecht i David Siegel

Przypisy

  1. 1 2 Skispringen: David und Jonathan Siegel kämpfen um einen Startplatz im Team. tagblatt.de, 2015-11-26. [dostęp 2015-12-22]. (niem.).
  2. Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2023-06-03].
  3. Zelfen, Tschagguns. skisprungschanzen.com. [dostęp 2015-12-22]. (niem.).
  4. SIEGEL David - Athlete Information; Season 2016. fis-ski.com. [dostęp 2016-02-25]. (ang.).
  5. Dominik Formela: Mistrz świata juniorów z 2016 roku kończy karierę. skijumping.pl, 2023-05-30. [dostęp 2023-05-30].
  6. 1 2 3 SIEGEL David - Athlete Information - World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-01]. (ang.).
  7. 1 2 3 4 5 6 7 Adam Kwieciński: SIEGEL David 1996.08.28 GER. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2023-06-03].
  8. Season 2017/2018 - WILLINGEN 5 STANDINGS. fis-ski.com, 2018-02-04. [dostęp 2023-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-25)]. (ang.).
  9. SIEGEL David - Athlete Information - Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-01]. (ang.).
  10. 1 2 SIEGEL David - Athlete Information - Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-01]. (ang.).
  11. SIEGEL David - Athlete Information - FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-01]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.