Grand Prix Monako – wyścig zaliczany do mistrzostw świata Formuły 1, jedna z najstarszych i najbardziej prestiżowa impreza tego typu.

Historia

Pierwszą edycję zorganizował w 1929 roku Antony Noghes, producent papierosów i mieszkaniec Monte Carlo. Pomysł popierał ówczesny władca Książę Louis II, który stworzył organizację "Automobile Club de Monaco", której Noghes był pierwszym prezydentem. Inauguracyjny wyścig wygrał William Grover-Williams ("Williams"), który jeździł w samochodzie Bugatti. Charakterystyczny, zielony kolor nadwozia stał się w przyszłości rozpoznawalnym znakiem Brytyjczyków w sportach samochodowych.

Tor Circuit de Monaco tworzą obecnie ulice Monte Carlo i La Condamine. Trasa zawiera wiele wzniesień, ciasnych zakrętów i wąskich odcinków co powoduje, że jest to w chwili obecnej najbardziej wymagający tor w Formule 1. Kierowcy zmieniają biegi średnio co dwie sekundy, czyli 40 razy w ciągu okrążenia i około 3100 razy podczas całego dystansu. Z wielu względów tor wydaje się nie pasować do wyścigów z powodu ciasnych ulic, które praktycznie uniemożliwiają wyprzedanie. Jednakże, już wielokrotnie dochodziło tu do zażartych pojedynków. Poza tym wyścig jest najbardziej prestiżowym ze wszystkich obecnych i jego przyszłość w kalendarzu F1 jest raczej pewna.

Grand Prix Monako było jednym z tych, które zostały zorganizowane w inaugurującym Formułę 1 sezonie 1950. W sezonie 1952 wyścig odbył się, ale nie był zaliczany do Mistrzostw Świata. Od sezonu 1955 wyścig odbywa się każdego roku jako eliminacja Mistrzostw Świata Formuły 1.

Organizatorem wyścigu jest Automobile Club de Monaco, który organizuje także Rajd Monte Carlo i Puchar Monako w Kartingu.

Tor w Monako jest uważany za jeden z najbardziej niebezpiecznych obiektów F1. Mimo to zginął na nim tylko jeden kierowca F1. Najtragiczniejszy wypadek miał miejsce w 1967 roku, kiedy to bolid Ferrari za kierownicą którego jechał Lorenzo Bandini stanął w płomieniach. Uwięziony w środku kierowca nie miał szans na przeżycie mimo szybko podjętej akcji gaśniczej. Spłonął w palącej się w temperaturze 700 stopni benzynie.

W sezonie 2020 z powodu panującej pandemii COVID-19 wyścig został przeniesiony, a następnie odwołany. W sezonie 2021 wyścig powrócił do kalendarza.

Zwycięzcy Grand Prix Monako

Liczba zwycięstw (kierowcy):

• 6 – Ayrton Senna
• 5 – Graham Hill, Michael Schumacher
• 4 – Alain Prost
• 3 – Lewis Hamilton, Stirling Moss, Nico Rosberg, Jackie Stewart
• 2 – Fernando Alonso, David Coulthard, Juan Manuel Fangio, Niki Lauda, Jody Scheckter, Maurice Trintignant, Sebastian Vettel, Mark Webber, Max Verstappen
• 1 – Jean-Pierre Beltoise, Jack Brabham, Jenson Button, Mika Häkkinen, Bruce McLaren, Juan Pablo Montoya, Olivier Panis, Riccardo Patrese, Ronnie Peterson, Kimi Räikkönen, Carlos Reutemann, Daniel Ricciardo, Jochen Rindt, Jarno Trulli, Gilles Villeneuve, Denny Hulme, Keke Rosberg, Sergio Pérez

Liczba zwycięstw (producenci podwozi):

• 15 – McLaren
• 9 – Ferrari
• 7 – Lotus, Red Bull
• 5 – BRM, Mercedes
• 3 – Cooper, Tyrrell, Williams
• 2 – Benetton, Brabham, Maserati, Renault
• 1 – Alfa Romeo, Brawn, Ligier, Wolf

Liczba zwycięstw (producenci silników):

• 13 – Cosworth
• 12 – Mercedes
• 9 – Ferrari
• 7 – Honda
• 6 – Renault
• 5 – BRM, Climax
• 3 – TAG
• 2 – Maserati
• 1 – Alfa Romeo, BMW, Mugen-Honda, RBPT, Repco, TAG Heuer, Honda RBPT

Zwycięzcy Grand Prix Monako poza Formułą 1

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Oficjalna Grand Prix Monako. formula1monaco.com. [dostęp 2011-05-29]. (ang. • fr.).