Jack Brabham w 1966 roku | |||
| Inauguracja | |||
|---|---|---|---|
| Zakończenie | |||
| Liczba wyścigów |
9 | ||
| Mistrzowie | |||
| Kierowcy | |||
| Konstruktorzy | |||
| |||
Sezon 1966 Formuły 1 był 17. sezonem organizowanych przez FIA wyścigów. Rozpoczął się 22 maja 1966, i zakończył 23 października po dziewięciu wyścigach.
Film Grand Prix jest fikcyjną wersją rozgrywanych w 1966 roku wyścigów, zawiera on zarówno reżyserowane sceny jak i zdjęcia z prawdziwych wyścigów.
Podsumowanie sezonu
Sezon ten był pierwszym w którym maksymalna dopuszczona pojemność silnika wynosiła 3 litry (dwa razy więcej niż w latach poprzednich). Ferrari wydawało się być tak dobrze przygotowane jak w 1961 roku, ale John Surtees postanowił przejść do Coopera po sporze w Le Mans. Jack Brabham wywalczył trzecie w karierze mistrzostwo, tym razem bolidem własnej konstrukcji. BRM i Lotus przez większość sezonu używali 2-u litrowych silników. Silnik H16 zrobiony przez BRM nie spełniał oczekiwań, chociaż Jim Clark wygrał Grand Prix USA w swoim Lotusie napędzanym właśnie tym silnikiem. Według przepisów wprowadzonych w 1966 roku zawodnik który nie przejechał 90% trasy wyścigu nie otrzymywał punktów nawet jeżeli został sklasyfikowany w pierwszej szóstce.
Przegląd sezonu
1966 Klasyfikacja końcowa konstruktorów
| Miejsce | Konstruktor | Punktów |
|---|---|---|
| 1 | Brabham-Repco | 42 (49) |
| 2 | Ferrari | 31 (32) |
| 3 | Cooper-Maserati | 30 (35) |
| 4 | BRM | 22 |
| 5 | Lotus-BRM | 13 |
| 6 | Lotus-Climax | 8 |
| 7 | Eagle-Climax | 4 |
| 8 | Honda | 3 |
| 9 | McLaren-Ford | 2 |
| 10 | Brabham-Climax | 1 |
| 11 | McLaren-Serenissima | 1 |
| 12 | Brabham-BRM | 1 |
| 13 | Eagle-Weslake | 0 |
| 14 | Shannon-Climax | 0 |
| 15 | Cooper-Ferrari | 0 |
1966 Klasyfikacja końcowa kierowców
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Miejsce | Kierowca | Kraj | Punktów | Zwycięstw | Podium | PP |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Jack Brabham | Australia | 42 (45) | 4 | 5 | 3 |
| 2 | John Surtees | UK | 28 | 2 | 4 | 2 |
| 3 | Jochen Rindt | Austria | 22 (24) | 3 | ||
| 4 | Denny Hulme | Nowa Zelandia | 18 | 4 | ||
| 5 | Graham Hill | UK | 17 | 3 | ||
| 6 | Jim Clark | UK | 16 | 1 | 2 | 2 |
| 7 | Jackie Stewart | UK | 14 | 1 | 1 | |
| 8 | Mike Parkes | UK | 12 | 2 | 1 | |
| 9 | Lorenzo Bandini | Włochy | 12 | 2 | 1 | |
| 10 | Ludovico Scarfiotti | Włochy | 9 | 1 | 1 | |
| 11 | Richie Ginther | USA | 5 | |||
| 12 | Dan Gurney | USA | 4 | |||
| 13 | Mike Spence | UK | 4 | |||
| 14 | Bob Bondurant | USA | 3 | |||
| 15 | Jo Siffert | Szwajcaria | 3 | |||
| 16 | Bruce McLaren | Nowa Zelandia | 3 | |||
| 17 | Peter Arundell | UK | 1 | |||
| 18 | Jo Bonnier | Szwecja | 1 | |||
| 19 | Bob Anderson | UK | 1 | |||
| 20 | John Taylor | UK | 1 | |||
| 21 | Chris Irwin | UK | ||||
| 22 | Ronnie Bucknum | USA | ||||
| 23 | Chris Amon | Nowa Zelandia | ||||
| 24 | Guy Ligier | Francja | ||||
| 25 | Geki | Włochy | ||||
| 26 | Chris Lawrence | UK | ||||
| – | Giancarlo Baghetti | Włochy | ||||
| – | Pedro Rodríguez | Meksyk | ||||
| – | Innes Ireland | UK | ||||
| – | Trevor Taylor | UK | ||||
| – | Moisés Solana | Meksyk | ||||
| – | Phil Hill | USA |
Wyniki wyścigów nie zaliczonych do mistrzostw
| Nazwa Wyścigu | Tor | Data | Zwycięzca | Konstruktor |
|---|---|---|---|---|
| Grand Prix RPA | Prince George | 1 stycznia | Mike Spence | Lotus-Climax |
| Grand Prix Syrakuz | Syrakuzy | 1 kwietnia | John Surtees | Ferrari |
| BRDC International Trophy | Silverstone | 14 maja | Jack Brabham | Brabham-Repco |
| International Gold Cup | Oulton Park | 17 września | Jack Brabham | Brabham-Repco |