Formuła 1 Sezon 1967

Sezon 1967 Mistrzostw Świata Formuły 1
Inauguracja	2 stycznia
Zakończenie	22 października
Liczba wyścigów	11
	Mistrzowie
Kierowcy	Denny Hulme
Konstruktorzy	Brabham
Poprzedni sezon	Następny sezon

Sezon 1967 Formuły 1 był 18. sezonem organizowanych przez FIA wyścigów. Rozpoczął się 2 stycznia 1967 i zakończył 22 października po jedenastu wyścigach.

Podsumowanie sezonu

Podczas Grand Prix Holandii Lotus ujawnił nowy silnika Forda Cosworth DFV, który okazał się jednym z najbardziej utytułowanych silników w historii motoryzacji – 155 zwycięstw w Grand Prix, Le Mans i Indianapolis. Chociaż Jim Clark wygrał cztery wyścigi, tytuł mistrzowski zdobył Denny Hulme.

Przegląd sezonu

Rnd	Wyścig	Data	Miejsce	Zwycięzca	Konstruktor
1	Grand Prix RPA	2 stycznia	Kyalami	Pedro Rodríguez	Cooper-Maserati
2	Grand Prix Monako	7 maja	Monako	Denny Hulme	Brabham-Repco
3	Grand Prix Holandii	4 czerwca	Zandvoort	Jim Clark	Lotus-Ford
4	Grand Prix Belgii	18 czerwca	Spa-Francorchamps	Dan Gurney	Eagle-Weslake
5	Grand Prix Francji	2 lipca	Le Mans	Jack Brabham	Brabham-Repco
6	Grand Prix Wielkiej Brytanii	15 lipca	Silverstone	Jim Clark	Lotus-Ford
7	Grand Prix Niemiec	6 sierpnia	Nürburgring	Denny Hulme	Brabham-Repco
8	Grand Prix Kanady	27 sierpnia	Mosport Park	Jack Brabham	Brabham-Repco
9	Grand Prix Włoch	10 września	Monza	John Surtees	Honda
10	Grand Prix USA	1 października	Watkins Glen	Jim Clark	Lotus-Ford
11	Grand Prix Meksyku	22 października	Hermanos Rodríguez	Jim Clark	Lotus-Ford

1967 Klasyfikacja końcowa konstruktorów

Miejsce	Konstruktor	Punktów
1	Brabham-Repco	63 (67)
2	Lotus-Ford	44
3	Cooper-Maserati	28
4	Honda	20
5	Ferrari	20
6	BRM	17
7	Eagle-Weslake	13
8	Lotus-BRM	6
9	Cooper-Climax	6
10	McLaren-BRM	3
11	Brabham-Climax	2
12	Eagle-Climax	0
13	Lotus-Climax	0
14	Matra-Ford	0
15	Cooper-ATS	0
16	LDS-Climax	0

1967 Klasyfikacja końcowa kierowców

Pos.	Kierowca	RPA	MON	HOL	BEL	FRA	GBR	GER	KAN	ITA	USA	MEX	Pts.
1	Denny Hulme	4	1	3	NS	2	2	1	2	NS	3	3	51
2	Jack Brabham	6	NS	2	NS	1	4	2	1	2	5	2	46 (48)
3	Jim Clark	NS	NS	1	6	NS	1	NS	NS	3	1	1	41
4	John Surtees	3	NS	NS	NS		6	4		1	NS	4	20
5	Chris Amon		3	4	3	NS	3	3	6	7	NS	9	20
6	Pedro Rodríguez	1	5	NS	9	6	5	8				6	15
7	Graham Hill	NS	2	NS	NS	NS	NS	NS	4	NS	2	NS	15
8	Dan Gurney	NS	NS	NS	1	NS	NS	NS	3	NS	NS	NS	13
9	Jackie Stewart	NS	NS	NS	2	3	NS	NS	NS	NS	NS	NS	10
10	Mike Spence	NS	6	8	5	NS	NS	NS	5	5	NS	5	9
11	John Love	2											6
12	Jo Siffert	NS	NS	10	7	4	NS	NS	NW	NS	4	12	6
13	Jochen Rindt	NS	NS	NS	4	NS	NS	NS	NS	4	NS		6
14	Bruce McLaren		4	NS		NS	NS	NS	7	NS	NS	NS	3
15	Jo Bonnier	NS			NS		NS	5	8	NS	6	10	3
16	Chris Irwin			7	NS	5	7	7	NS	NS	NS	NS	2
17	Bob Anderson	5	DK	9	8	NS	NS						2
18	Mike Parkes			5	NS								2
19	Guy Ligier				10	NC	10	6		NS	NS	11	1
20	Ludovico Scarfiotti			6	NC					NS			1
21	Jacky Ickx									6	NS		1
22	Jean-Pierre Beltoise		DK								7	7	0
23	David Hobbs						8		9				0
24	Jonathan Williams											8	0
25	Alan Rees						9						0
26	Richard Attwood								10				0
27	Mike Fisher								11			NS	0
–	Dave Charlton	NC											0
–	Luki Botha	NC											0
–	Al Pease								NC				0
–	Piers Courage	NS	NS				NW						0
–	Moisés Solana										NS	NS	0
–	Sam Tingle	NS											0
–	Lorenzo Bandini		NS										0
–	Johnny Servoz-Gavin		NS										0
–	Silvio Moser						NS						0
–	Giancarlo Baghetti									NS			0
–	Tom Jones								DK				0
–	Eppie Wietzes								DSQ				0
–	Richie Ginther		DK										0
Poz.	Kierowca	RPA	MON	HOL	BEL	FRA	GBR	GER	KAN	ITA	USA	MEX	Pts.

Legenda oznaczeń w tabelach wyników Wyświetl szablon na nowej stronie
Oznaczenie	Wyjaśnienie
Złoty	Zwycięzca lub mistrzostwo
Srebrny	2. miejsce lub wicemistrzostwo
Brązowy	3. miejsce lub II wicemistrzostwo
Zielony	Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy zdobył co najmniej jeden punkt na przestrzeni sezonu, poza trzema powyższymi opcjami)
Niebieski	Ukończył, nie punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy nie zdobył co najmniej jednego punktu na przestrzeni sezonu)
Czerwony	Nie zakwalifikował się (NZ)
Czerwony	Nie prekwalifikował się (NPK)
Różowy	Nie ukończył (NU)
Różowy	Niesklasyfikowany (NS) (w klasyfikacji generalnej, gdy nie został sklasyfikowany w żadnym wyścigu sezonu)
Czarny	Zdyskwalifikowany (DK)
Czarny	Wykluczony (WYK/EX)
Biały	Nie wystartował (NW)
	Kontuzjowany (K/INJ)
	Wyścig odwołany (OD/C)
Bez koloru	Został wycofany (WYC/WD)
	Nie przybył (NP/DNA)
	Nie brał udziału w treningach (NT/DNP)
	Nie został zgłoszony (–)
Pogrubienie	Start z pole position
Kursywa	Najszybsze okrążenie wyścigu
†	Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu.
*	Sezon w trakcie
^1/2/3	Punktowana pozycja w sprincie kwalifikacyjnym
Lista systemów punktacji Formuły 1

Miejsce	Kierowca	Kraj	Punktów	Zwycięstw	Podium	PP
1	Denny Hulme	Nowa Zelandia	51	2	8
2	Jack Brabham	Australia	46 (48)	2	6	2
3	Jim Clark	Wielka Brytania	41	4	5	6
4	John Surtees	Wielka Brytania	20	1	2
5	Chris Amon	Nowa Zelandia	20		4
6	Pedro Rodríguez	Meksyk	15	1	1
7	Graham Hill	Wielka Brytania	15		2	3
8	Dan Gurney	USA	13	1	2
9	Jackie Stewart	Wielka Brytania	10		2
10	Mike Spence	Wielka Brytania	9
11	John Love	Rodezja	6		1
12	Jo Siffert	Szwajcaria	6
13	Jochen Rindt	Austria	6
14	Bruce McLaren	Nowa Zelandia	3
15	Jo Bonnier	Szwecja	3
16	Chris Irwin	Wielka Brytania	2
17	Bob Anderson	Wielka Brytania	2
18	Mike Parkes	Wielka Brytania	2
19	Guy Ligier	Francja	1
20	Ludovico Scarfiotti	Włochy	1
21	Jacky Ickx	Belgia	1
22	Jean-Pierre Beltoise	Francja
23	David Hobbs	Wielka Brytania
24	Jonathan Williams	Wielka Brytania
25	Alan Rees	Wielka Brytania
26	Richard Attwood	Wielka Brytania
27	Mike Fisher	USA
–	Dave Charlton	RPA
–	Luki Botha	RPA
–	Al Pease	Kanada
–	Piers Courage	Wielka Brytania
–	Moisés Solana	Meksyk
–	Sam Tingle	Rodezja
–	Lorenzo Bandini	Włochy
–	Johnny Servoz-Gavin	Francja
–	Silvio Moser	Szwajcaria
–	Giancarlo Baghetti	Włochy
–	Eppie Wietzes	Kanada
–	Richie Ginther	USA

Wyniki wyścigów nie zaliczonych do mistrzostw

Nazwa Wyścigu	Tor	Data	Zwycięzca	Konstruktor
II Wyścig Mistrzów	Brands Hatch	12 marca	Dan Gurney	Eagle-Weslake
I Spring Cup	Oulton Park	15 kwietnia	Jack Brabham	Brabham-Repco
XIX BRDC International Trophy	Silverstone	29 kwietnia	Mike Parkes	Ferrari
XVI Grand Prix Syrakuz	Syrakuzy	21 maja	Mike Parkes Ludovico Scarfiotti	Ferrari
XIV Oulton Park Gold Cup	Oulton Park	16 września	Jack Brabham	Brabham-Repco
XV Grand Prix Hiszpanii	Jarama	12 listopada	Jim Clark	Lotus-Ford

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.