Linia kolejowa nr 349
Święta Katarzyna – Wrocław Kuźniki
Dane podstawowe
Zarządca

PKP PLK

Numer linii

349

Długość

21,130 km

Rozstaw szyn

1435 mm

Sieć trakcyjna

3000 V DC

Prędkość maksymalna

60 km/h


Wiadukt przy ul. Hallera we Wrocławiu w ciągu Towarowej Obwodnicy Wrocławia
Wiadukty obwodnicy kolejowej

Linia kolejowa nr 349 (pot. Towarowa Obwodnica Wrocławia) – jedno- i dwutorowa, zelektryfikowana, pierwszorzędna linia kolejowa znaczenia państwowego o długości ponad 21 km łącząca stację Święta Katarzyna ze stacją Wrocław Kuźniki. Linia stanowi kolej obwodową Wrocławia przeznaczoną dla kolejowego transportu towarowego.

Przebieg

Towarowa Obwodnica Wrocławia łączy stację rozrządową Wrocław Brochów ze stacją rozrządową Wrocław Gądów. Omija centrum miasta od południa i zachodu. Linia w całości poprowadzona została na nasypie. W ciągu linii wybudowano liczne wiadukty. Część z tych obiektów została przebudowana w okresie powojennym.

Historia

Budowa Towarowej Obwodnicy Wrocławia rozpoczęła się w 1891 roku. Linię uruchomiono w 1896 roku. Jej długość wynosiła 12,4 km. Linia w całości była dwutorowa. Oprócz głównego połączenia Brochów – Gądów budowa obejmowała także stację zdawczo–odbiorczą Portu Popowice.

Z nadwyżek gruntu przeznaczonego pod budowę nasypu obwodnicy kolejowej usypano kilka sztucznych wzniesień, np. Mała Sobótka, Wzgórze Bendera czy Skórnik. Są one położone wzdłuż linii kolejowej.

W 1927 roku obwodnicę uzupełniono o łącznicę długości 6 km łączącą Muchobór z Muchoborem Wielkim (obecnie linia kolejowa nr 751 i inne). Linię rozbudowano także o kolejne, bezkolizyjne łącznice obwodnicy z linią kolejową w kierunku Legnicy. Zwiększono także liczbę torów na odcinku Brochów – Stadion (przy ul. Oporowskiej). Po zakończeniu drugiej wojny światowej, w 1945 roku tory 3 i 4 rozebrano. Dopiero w latach 80. XX wieku rozpoczęto ich odbudowę, lecz w latach 90. XX wieku prace te przerwano.

Powstanie Towarowej Obwodnicy Wrocławia umożliwiło w latach 1900–1905 przebudowę linii prowadzącej przez centrum miasta do dworca Wrocław Główny, polegającą na wybudowaniu estakady kolejowej i wiaduktów, dzięki czemu zlikwidowano jednopoziomowe skrzyżowania linii kolejowej z ulicami. Całość prac, zarówno obwodnicy kolejowej jak i estakady, realizowana była w ramach kompleksowego programu porządkowania wrocławskiego węzła kolejowego i likwidacji torów biegnących w ulicach oraz kolizyjnych skrzyżowań jednopoziomowych.

Ruch pociągów

Linia jest wykorzystywana wyłącznie w transporcie towarowym.

Przypisy

  1. 1 2 Id-12 (D29) Wykaz linii. plk-sa.pl, 2023-09-08. [dostęp 2023-09-18]. (pol.).
  2. ↑ Wykaz maksymalnych prędkości. plk-sa.pl, 2022-12-11. [dostęp 2023-09-18]. (pol.).
  3. 1 2 3 Encyklopedia Wrocławia, Obwodnica kolejowa Wrocławia, s. 601
  4. 1 2 Encyklopedia Wrocławia, Estakada kolejowa, s. 184
  5. ↑ Encyklopedia Wrocławia, Mosty, s. 559–560

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.