Linia nr 110
Gorlice Zagórzany – Gorlice
Dane podstawowe
Zarządca

PKP PLK

Numer linii

110

Tabela SRJP

131

Długość

4,238 km

Rozstaw szyn

1435 mm

Sieć trakcyjna

3 kV DC

Prędkość maksymalna

50 (Vk = 60) km/h


Pociąg turystyczny na przystanku Gorlice Glinik (2018)
Historia
Rok otwarcia

8 kwietnia 1885

Rok elektryfikacji

1 grudnia 1988

Linia kolejowa nr 110 – jednotorowa, zelektryfikowana linia kolejowa znaczenia miejscowego, łącząca stacje Gorlice Zagórzany i Gorlice.

Linia w całości znajduje się na terenie miasta Gorlice. Stanowi kolejowe połączenie z Fabryką Maszyn Górniczych Glinik, Rafinerią Nafty Glimar i z centrum Gorlic.

Charakterystyka techniczna

Linia w całości jest klasy C3, maksymalny nacisk osi wynosi 221 kN dla lokomotyw oraz 196 kN dla wagonów, a maksymalny nacisk liniowy wynosi 71 kN (na metr bieżący toru). Linia wyposażona jest w sieć trakcyjną typu C120-2C, która jest dostosowana do maksymalnej prędkości 110 km/h, obciążalność prądowa wynosi 1725 A, a minimalna odległość między odbierakami prądu wynosi 20 m. Linia zaopatrzona jest w elektromagnesy samoczynnego hamowania pociągów. Linia podlega pod obszar konstrukcyjny ekspozytury Centrum Zarządzania Linii Kolejowych Kraków, a także pod Zakład Linii Kolejowych Nowy Sącz. Prędkość maksymalna poruszania się pociągów na linii wynosi 50 km/h, a jej prędkość konstrukcyjna wynosi 60 km/h. Obowiązują następujące maksymalne prędkości:

Wykaz maksymalnych prędkości (km/h)
kilometraż Tor nieparzysty (kierunek: Gorlice)
od do Pociągi pasażerskie Autobusy szynowe i EZT Pociągi towarowe
0,128 3,600 50
3,600 4,366 30

Na linii zostały wprowadzone ograniczenia jej użytkowania - posterunek Gorlice jest czynny w godzinach 8:00 – 20:00.

Galeria

Przypisy

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.