Grand Prix Niemiec 1989
Großer Mobil 1 Preis von Deutschland
9. wyścig z 16 w sezonie
477. Grand Prix Formuły 1

Hockenheimring
Data

30 lipca 1989

Trasa
Liczba okrążeń

45

Długość okrążenia

6,797 km

Dystans

305,865 km

Uczestnicy
Zgłoszenia

39 kierowców

Zakwalifikowało się

26 kierowców

Ukończyło wyścig

12 kierowców

Wyniki
Pole position

Ayrton Senna
(1:42,300, McLaren)

Zwycięzca

Ayrton Senna
(1:21:43,302, McLaren)

Najszybsze
okrążenie

Ayrton Senna
(1:45,884, McLaren)

9. Grand Prix w sezonie 1989
Poprzednie

Grand Prix Wielkiej Brytanii

Następne

Grand Prix Węgier

Grand Prix Niemiec
1988 1989 1990

Grand Prix Niemiec 1989 (oryg. Großer Mobil 1 Preis von Deutschland) – dziewiąta runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1989, która odbyła się 30 lipca 1989, po raz 13. na torze Hockenheimring.

51. Grand Prix Niemiec, 37. zaliczane do Mistrzostw Świata Formuły 1.

Klasyfikacja

Poz. Nr. Kierowca Konstruktor Okrążeń Czas/powód NU Poz. start. Punktów
1 1 Ayrton Senna McLaren-Honda 45 1:21:43.302 1 9
2 2 Alain Prost McLaren-Honda 45 + 18.151 2 6
3 27 Nigel Mansell Ferrari 45 + 1:23.254 3 4
4 6 Riccardo Patrese Williams-Renault 44 + 1 okrążenie 5 3
5 11 Nelson Piquet Lotus-Judd 44 + 1 okrążenie 8 2
6 9 Derek Warwick Arrows-Ford 44 + 1 okrążenie 17 1
7 22 Andrea de Cesaris Dallara-Ford 44 + 1 okrążenie 21  
8 7 Martin Brundle Brabham-Judd 44 + 1 okrążenie 12  
9 23 Pierluigi Martini Minardi-Ford 44 + 1 okrążenie 13  
10 4 Jean Alesi Tyrrell-Ford 43 + 2 okrążenia 10  
11 25 René Arnoux Ligier-Ford 42 + 3 okrążenia 23  
12 10 Eddie Cheever Arrows-Ford 40 Prob. z paliwem 25  
NU 8 Stefano Modena Brabham-Judd 37 Silnik 16  
NU 12 Satoru Nakajima Lotus-Judd 36 Wypadł z toru 18  
NU 16 Ivan Capelli March-Judd 21 Elektronika 22  
NU 15 Maurício Gugelmin March-Judd 28 Skrz. biegów 14  
NU 20 Emanuele Pirro Benetton-Ford 26 Wypadł z toru 9  
NU 30 Philippe Alliot Larrousse-Lamborghini 20 Wyciek oleju 15  
NU 3 Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 16 Silnik 19  
NU 28 Gerhard Berger Ferrari 13 Wypadł z toru 4  
NU 36 Stefan Johansson Onyx-Ford 8 Przegrzanie 24  
NU 19 Alessandro Nannini Benetton-Ford 6 Elektronika 7  
NU 5 Thierry Boutsen Williams-Renault 4 Kolizja 6  
NU 21 Alex Caffi Dallara-Ford 2 Silnik 20  
NU 29 Michele Alboreto Larrousse-Lamborghini 1 Elektronika 26  
NU 26 Olivier Grouillard Ligier-Ford 0 Skrz. biegów 11  
NZ 24 Luis Perez-Sala Minardi-Ford    
NZ 37 Bertrand Gachot Onyx-Ford    
NZ 38 Christian Danner Rial-Ford    
DK 39 Volker Weidler Rial-Ford    
NZ 41 Yannick Dalmas AGS-Ford    
NZ 17 Nicola Larini Osella-Ford    
NZ 40 Gabriele Tarquini AGS-Ford    
NZ 18 Piercarlo Ghinzani Osella-Ford    
NZ 31 Roberto Moreno Coloni-Ford    
NZ 32 Pierre-Henri Raphanel Coloni-Ford    
NZ 33 Gregor Foitek Euro Brun-Judd    
NZ 35 Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha    
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.