mentula (język łaciński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wulg. anat. penis, kutas^[1], chuj^[2]

(1.2) wulg. pogard. kutas, chuj (o osobie)^[2]

odmiana:

(1.1-2) mentula, mentulae (deklinacja I)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	mentula	mentulae
dopełniacz	mentulae	mentulārum
celownik	mentulae	mentulīs
biernik	mentulam	mentulās
ablatyw	mentulā	mentulīs
wołacz	mentula	mentulae

przykłady:

(1.1) Futuitur cunnus pilossus multo melius [qu]am glaber: e[ad]em continet vaporem et eadem v[err]it mentulam.^[3][4] → Owłosioną cipkę pieprzy się znacznie lepiej niż gładką – zatrzymuje ciepło i jednocześnie smyra kutasa.

(1.1) Illa salax nimium nec paucis nota puellis stare Lino desit mentula. Lingua cave.^[5] → Ten niegdyś nader jurny i znany licznym dziewczętom kutas przestał Linusowi stawać. Strzeż się, języku!

(1.1) Obscenis, peream, Priape, si non uti me pudet improbisque verbis. Sed cum tu posito deus pudore ostendas mihi coleos patentes, cum cunno mihi mentula est vocanda.^[6] → Niech przepadnę, Priapie, jeśli nie wstyd mi używać obscenicznych i nieprzyzwoitych słów. Ale kiedy ty, bóg pozbawiony wstydu, pokazujesz mi odsłonięte jajca, muszę nazwać po imieniu i pizdę, i chuja.

(1.1) ‘Aut futue, aut pugnemus’ ait. Quid, quod mihi vita carior est ipsa mentula? Signa canant!^[7] → Albo mnie przeleć, albo walczmy – mówi. A co, jeśli mój kutas jest mi droższy niż samo życie? Niech zatrąbi sygnał do walki!

(1.1) Fulmina sub Iove sunt, Neptuni fuscina telum, (…) Herculis armata est invicta dextera clava: at me terribilem mentula tenta facit.^[8] → Jowisz włada piorunami, orężem Neptuna jest trójząb, niezwyciężona prawa ręka Herkulesa uzbrojona jest w maczugę, a mnie przerażającym czyni nabrzmiały kutas.

(1.1) Mentula, festorum cultrix operosa dierum, quondam deliciae divitiaeque meae, quo te deiectam lacrimarum gurgite plangam, quae de tot meritis carmina digna feram?^[9] → Kuśko, dni świątecznych niestrudzona czcicielko, niegdyś uciecho moja i skarbie, jakimż to strumieniem łez opłaczę cię opadłą? Jakąż to pieśnią twe liczne zasługi opieję?^[2]

(1.1) Non vis in solio prius lavari quemquam, Cotile: causa quae, nisi haec est, undis ne fovearis irrumatis? Primus te licet abluas: necesse est ante hic mentula, quam caput, lavetur. ^[10] → Nie chcesz, by ktokolwiek w wannie przed tobą się umył, Kotylu. Jakiż inny powód tego, jeśli nie ten, że nie chcesz w wyruchanej kąpać się wodzie? A niechbyś i nawet pierwszy się umył, ale i tak wchodząc do wanny najpierw w niej chuja, a dopiero potem głowę umoczysz.^[2]

(1.1) Iam nisi per somnum non arrigis et tibi, Mevi, Incipit in medios meiere verpa pedes, Truditur et digitis pannucea mentula lassis nec levat extinctum sollicitata caput. Quid miseros frustra cunnos culosque lacessis? summa petas: illic mentula vivit anus.^[11] → Już ci nie staje, Mewiuszu, no chyba że we śnie. I fiut zaczyna ci sikać po stopach. Zwiędły kutas pobudzany waleniem wycieńczonymi palcami nie podnosi swej uschłej główki. Po co na darmo uderzasz do biednych cipek i tyłków? Sięgnij wyżej. To tam użyje życia stara pyta.

(1.2) Mentula conatur Pipleium scandere montem: Musae furcillis praecipitem eiciunt.^[12] → Kutas próbuje na szczyty pimplejskiej drapać się góry: na szczęście, z pomocą motyki, Apolla zrzucają go córy.^[13]

składnia:

kolokacje:

(1.1) lingere mentulam → obciągać (komuś)^[2]

synonimy:

(1.1) penis, verpa

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. mentulatus

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

• Tego typu obsceniczne słowa występowały często w graffiti i epigramach, ale prawie wcale nie były spotykane w innych gatunkach literackich^[14]. Wyraz mentula używany był przez Marcjalisa, Katullusa i autora Priapeów – twórców, którzy deklarowali dosadność języka w swoich utworach^[2].
• Cyceron w jednym z listów (Epistulae ad Familiares 9.22.3) wspomina, że nie wypada tworzyć formy zdrobniałej od słowa menta ‘mięta’ w taki sam sposób, jak od słowa ruta tworzy się zdrobniałą formę rutula. Słowo mentula uważał za bardzo nieprzyzwoite i nie zdecydował się wymienić go wprost^[15].
• W ramach dążenia do nieużywania nieprzyzwoitych słów niektóre fragmenty dzieł pomijano w tłumaczeniach, modyfikowano je, by zmienić znaczenie lub stosowano eufemizmy. Eufemizmy występujące w wielu słownikach pod tego rodzaju hasłami powodują, że brakuje informacji o wydźwięku tych wyrazów i sposobie ich użycia^[16].

źródła: