trójząb (język polski)
trójzęby (1.2)
♆
trójząb (1.3)
- wymowa:
- IPA: [ˈtrujzɔ̃mp], AS: [trui ̯zõmp], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.• asynch. ą
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) hist. wojsk. ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem; zob. też trójząb w Wikipedii
- (1.2) rodzaj harpuna lub oszczepu do polowania na ryby zakończonego potrójnym ostrzem
- (1.3) symbol w kształcie trójzębu (1.1)
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trójząb trójzęby dopełniacz trójzębu trójzębów celownik trójzębowi trójzębom biernik trójząb trójzęby narzędnik trójzębem trójzębami miejscownik trójzębie trójzębach wołacz trójzębie trójzęby - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) harpun
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Trójząb m
- zdrobn. trójząbek m
- przym. trójzębny, trzyzębowy, trzyzębny, trójząbkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. trój- + ząb
- uwagi:
- por. ♆ • runka
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) trident
- asturyjski: (1.1) traenta ż
- bułgarski: (1.1) тризъбец m
- esperanto: (1.1) tridento
- hiszpański: (1.1) tridente m; (1.2) tridente m; (1.3) tridente m
- łaciński: (1.1) fuscina ż
- niemiecki: (1.1) Dreizack m
- nowogrecki: (1.1) τρίαινα ż; (1.2) τρίαινα ż; (1.3) τρίαινα ż
- rosyjski: (1.1) трезубец m
- szwedzki: (1.1) treudd w
- ukraiński: (1.1) тризуб m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.