conor (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) próbować, usiłować[1]
- odmiana:
- (1.1) cōnor, cōnārī, cōnātus sum (koniugacja I, verbum deponens)
- przykłady:
- (1.1) Caesari cum id nuntiatum esset, eos per provinciam nostram iter facere conari (…) ad Genavam pervenit[2]. → Gdy oznajmiono Cezarowi, że oni (Helweci) próbują przejść przez naszą prowincję (…) przybył do Genewy.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Józef Korpanty, Słownik łacińsko-polski. A-H, tom 1, Warszawa 2001, s. 407, ISBN 83-7195-221-X
- ↑ Gajusz Juliusz Cezar, Commentarii de bello Gallico I, 7
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.