woda (język polski)

woda (1.1)
woda (1.2)
wymowa:
​, IPA: [ˈvɔda], AS: [voda]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H₂O; zob. też woda w Wikipedii
(1.2) często w liczbie mnogiej, ogólnie duże zbiorowiska wody (1.1), np. morze, jezioro
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Na pustyni woda cenniejsza jest od złota.
(1.1) Ciało ludzkie w ponad 70% składa się z wody.
(1.2) Wody Polski są magnesem przyciągającym turystów.
składnia:
kolokacje:
(1.1) czysta / brudna / stęchła woda • pić wodę • napełniać coś wodą • kropla wody
(1.2) powierzchnia wody • lustro wody • wody terytorialne • wody gruntowe / podziemne / powierzchniowe
synonimy:
(1.1) tlenek wodoru, monotlenek diwodoru, H₂O
(1.2) akwen, zbiornik wodny
antonimy:
(1.1) ogień
hiperonimy:
(1.1) ciecz
(1.2) żywioł
hiponimy:
(1.1) źródło, bełt, deszczówka, fala, kąpiel, kranówka, lód, mgła, mydliny, oligocenka, opady, popłuczyny, rosa, solanka, woda mineralna, wrzątek, zupa[1]
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zwodorowanie n, wodorowanie n, wodorodek mrz, wodoród mrz, wodorod mrz, wodorek mrz, wodor mrz, wodoczyn mrz, wod mrz, wodór mrz, wódzia ż, wody nmos, wodniczka ż, wodnik m, wodnica ż, wodniak m, wodzianka ż, Wodnik m, wódka ż, bezwodzie n, owodnia ż, małowodzie n, wielowodzie n, wodowanie n, zwodowanie n, uwadnianie n, uwodnienie n, nawadnianie n, nawodnienie n, uwadnianie n, uwodnienie n, odwadnianie n, odwodnienie n, wodnicha ż, wodniczka ż, wodniczek m, wodność ż, wodnistość ż, bezwodność ż, bezwodnik m
czas. zwodorować, wodorować, rozwadniać, wodować ndk., zwodować dk., uwadniać ndk., uwodnić dk., nawadniać ndk., nawodnić dk., uwadniać ndk., uwodnić dk., odwadniać ndk., odwodnić dk.
przym. wodny, wodnisty, wodnikowy, wodniacki, bezwodny, owodniowy, wódczany, wodorodowy, wodorodny, wodorowy
przysł. wodniście
tem. słow. wodo-
związki frazeologiczne:
zob. przysłowia o wodzie
bieżąca woda • burza w szklance wody • cicha woda • ciężka woda • czuć się jak ryba w wodzie • dziesiąta woda po kisielu • gdy w styczniu woda huczy, to na wiosnę mróz dokuczy • godzić ogień z wodą / pogodzić ogień z wodą • lać wodę • lustro wody • łowić ryby w mętnej wodzie • na wodzie pisany • nabrać wody w usta • o chlebie i wodzie • pisać palcem na wodzie • pisany patykiem po wodzie • przepaść jak kamień w wodę • robić wodę z mózgu • utopić w łyżce wody • warzyć wodę • w gorącej wodzie kąpany • Wielka Woda • woda kolońska • woda królewska • woda na młyn • woda ognista • woda utleniona • woda szara
etymologia:
prasł. *voda < praindoeur. *wodr[2]
por. białor. вада, bośn. voda, bułg. вода, chorw. voda, czes. voda, dłuż. wóda, głuż. woda, kasz. wòda, mac. вода, poł. vådă, ros. вода, scs. вода, słc. voda, słń. voda, ukr. вода́
por. ang. water, duń. vand, franc. onde, goc. 𐍅𐌰𐍄𐍉 (wato), gr. ὕδωρ (hýdōr), n.gr. ύδωρ, hiszp. onda, litew. vanduo, łac. unda, niem. Wasser, szw. vatten, wł. onda
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. ↑ Hasło „voda” w: Hrvatski jezični portal.

woda (język górnołużycki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) woda
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *voda < praindoeur. *wodr
zob. polskie znaczenie
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.