wodnica (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) mar. żegl. krzywa wyznaczona na kadłubie przez poziom spokojnej wody, przy określonym stopniu załadowania jednostki pływającej; zob. też wodnica w Wikipedii
- (1.2) mit. słowiański demon zamieszkujący zbiorniki wodne, uznawana za partnerkę topielca; również zwłoki utopionej kobiety
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wodnica wodnice dopełniacz wodnicy wodnic celownik wodnicy wodnicom biernik wodnicę wodnice narzędnik wodnicą wodnicami miejscownik wodnicy wodnicach wołacz wodnico wodnice - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wodnica ładunkowa • wodnica bezładunkowa • wodnica konstrukcyjna
- synonimy:
- (1.1) linia wodna
- (1.2) topielica
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Wodnik mzw/mos, wodnistość ż, wodnik
- czas. wodować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) por. nadwodzie • podwodzie
- tłumaczenia:
- (1.2) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: wodnik
- angielski: (1.1) waterline
- esperanto: (1.1) akvolinio
- niemiecki: (1.1) Wasserlinie ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.