słowiański (język polski)

wymowa:
IPA: [swɔˈvʲjä̃j̃sʲci], AS: [su̯ovʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• rozs. artyk.• i → j 
​
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) jęz. związany z językami Słowian
(1.2) związany ze Słowianami, słowiańszczyzną
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Polski i czeski to języki słowiańskie.
(1.2) Szczególne znaczenie miały plemiona słowiańskie, które osiedliły się nad Morzem Egejskim i szybko przejęły kontrolę nad całym tym akwenem; sformowały one całą flotę małych łodzi – jedno-drzew, która mało co nie spowodowała zdobycia Konstantynopola.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) prasłowiański • starosłowiański • staro-cerkiewno-słowiański
(1.2) słowiańska dusza • szach. obrona słowiańska • pansłowiański • ziemie słowiańskie
synonimy:
antonimy:
(1.2) niesłowiański
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) wschodniosłowiański, zachodniosłowiański, południowosłowiański
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. słowianizm mrz, Słowianin m, Słowianka ż, słowiańszczyzna ż, Słowiańszczyzna ż, słowiańskość ż
przym. późnosłowiański, wczesnosłowiański
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) przym. od pol. Słowianin
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Leszek Moczulski, Narodziny Międzymorza: Ukształtowanie ojczyzn, powstanie państw oraz układy geopolityczne wschodniej części Europy w późnej starożytności i we wczesnym średniowieczu, str. 328.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.