ciecz (język polski)
ciecz (1.1)
- wymowa:
- , IPA: [ʨ̑ɛʧ̑], AS: [ćeč], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) fiz. substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ciecz ciecze dopełniacz cieczy cieczy celownik cieczy cieczom biernik ciecz ciecze narzędnik cieczą cieczami miejscownik cieczy cieczach wołacz cieczy[1] ciecze - przykłady:
- (1.1) Ciecz w tym zbiorniku to benzyna.
- (1.1) Temperaturę, w której ciecz zmienia się w gaz, nazywamy temperaturą wrzenia.
- (1.1) Lejka można używać między innymi wtedy, gdy trzeba przelać ciecz z jednego pojemnika do drugiego.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ciecz łzowa
- synonimy:
- (1.1) płyn
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. cieczka ż, naciek mrz, nadciekłość
- przym. ciekły
- czas. cieknąć
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. ciec[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- zobacz listę tłumaczeń w haśle: płyn
- źródła:
- ↑ Wołacz w: koalar, Formy potencjalne.
- ↑
Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.