drugi (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [ˈdruɟi], AS: [druǵi], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
przymiotnik odliczebnikowy[1]
- (1.1) zajmujący ostatnie miejsce w dwuelementowym zbiorze o określonej kolejności elementów
- (1.2) przest. inny
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik drugi druga drugie drudzy drugie dopełniacz drugiego drugiej drugiego drugich celownik drugiemu drugiej drugiemu drugim biernik drugiego drugi drugą drugie drugich drugie narzędnik drugim drugą drugim drugimi miejscownik drugim drugiej drugim drugich wołacz drugi druga drugie drudzy drugie nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Za zajęcie drugiego miejsca przyznawany jest srebrny medal.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) drugie imię / nazwisko
- synonimy:
- (1.1) 2., przest. wtóry
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. podwajanie n, drugie n, druga ż
- tem. słow. drugo-
- licz. porz. drugie
- przysł. podwójnie
- związki frazeologiczne:
- druga strona medalu • drugie dno • nadstawić drugi policzek • po drugie • schodzić na drugi plan • słuchać jednym uchem, a drugim wypuszczać • z drugiej ręki • na drugiej • co drugiemu dasz, tego sam nie masz
- etymologia:
- uwagi:
- W klasycznej terminologii wyraz ten jest uznawany za liczebnik porządkowy[2], za traktowaniem go jako przymiotnik przemawia m.in. fakt, że odmienia się przez przypadki, liczby i rodzaje.
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: inny
- albański: (1.1) i dytë
- angielski: (1.1) second
- arabski: (1.1) ثَانٍ (ṯānin)
- baskijski: (1.1) bigarren
- bułgarski: (1.1) вто̀ри
- chiński standardowy: (1.1) 第二 (dì'èr)
- chorwacki: (1.1) drȕgī
- czeczeński: (1.1) шолгӏа (šolgˀa)
- czeski: (1.1) druhý
- dolnołużycki: (1.1) drugi
- duński: (1.1) anden, andet
- esperanto: (1.1) dua
- estoński: (1.1) teine
- fiński: (1.1) toinen
- francuski: (1.1) second, deuxième
- górnołużycki: (1.1) druhi
- hawajski: (1.1) lua
- hebrajski: (1.1) שֵׁנִי m, שְׁנִיָּה ż
- hiszpański: (1.1) segundo
- islandzki: (1.1) annar
- japoński: (1.1) 第二 (daini), 二番目 (nibanme)
- jidysz: (1.1) צווייט
- jugorusiński: (1.1) други
- karpatorusiński: (1.1) дру́гый
- kaszubski: (1.1) drëdżi
- kataloński: (1.1) segon, secundari
- khmerski: (1.1) ទីពីរ (tii pii)
- kirgiski: (1.1) экинчи (ekinci)
- koreański: (1.1) 둘째 (duljjae)
- litewski: (1.1) añtras
- łaciński: (1.1) secundus
- łatgalski: (1.1) ūtris
- łotewski: (1.1) otrais
- macedoński: (1.1) втор
- niderlandzki: (1.1) tweede
- niemiecki: (1.1) zweiter
- norweski (bokmål): (1.1) annen
- nowogrecki: (1.1) δεύτερος (défteros)
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1)
, 
, 
, 
, 
- portugalski: (1.1) segundo m, segunda ż
- rosyjski: (1.1) второ́й
- rumuński: (1.1) doilea m/n, doua ż
- ruski: (1.1) другїй, вторый
- serbski: (1.1) дру̏гӣ
- slovio: (1.1) dvaju / двайу
- słowacki: (1.1) druhý
- staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) въторъ / ⰲⱏⱅⱁⱃⱏ (vŭtorŭ)
- staroczeski: (1.1) druhý
- staroruski: (1.1) въторъ (vŭtorŭ), rzad. другъ (drugŭ)
- starosłowacki: (1.1) druhý
- szwedzki: (1.1) andra
- tajski: (1.1) ที่สอง (têe sŏng)
- turecki: (1.1) ikinci
- tybetański: (1.1) གཉིས་པ (gnyis pa)
- ukraiński: (1.1) дру́гий
- uzbecki: (1.1) ikkinchi
- wietnamski: (1.1) thứ hai
- włoski: (1.1) secondo
- żmudzki: (1.1) ontros
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑
Hasło „liczebnik porządkowy” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
drugi (język chorwacki)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
liczebnik porządkowy
- (1.1) drugi
przymiotnik
- (2.1) inny
- odmiana:
- (2.1) m drȕgī, ż drȕgā, n drȕgo
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
drugi (język dolnołużycki)
- wymowa:
- znaczenia:
liczebnik porządkowy
- (1.1) drugi
przymiotnik
- (2.1) inny
- odmiana:
- przykłady:
- (2.1) Někotare mysle až jo to jadna rěc, druge až stej to rozdźělnej samostatnej rěcy. → Niektórzy myślą, że jest to jeden język, inni, że są to oddzielne, samodzielne języki. (Wikipedia)
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- licz. gł. dwa
- związki frazeologiczne:
- (1.1) samodrugi
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Dolnołużycki - Liczebniki; (2.1) także w użyciu rzeczownikowym
- źródła:
drugi (język słoweński)
- wymowa:
- znaczenia:
liczebnik porządkowy
- (1.1) drugi
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.