ostatni (język polski)

ostatni (1.1) wagon

ostatni (1.2) owoc

wymowa:

​, IPA: [ɔˈstatʲɲi], AS: [ostatʹńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) znajdujący się na końcu listy, kolejności

(1.2) taki, który pozostał, gdy innych już nie ma

(1.3) najgorszy według zalet, wartości

(1.4) mający miejsce niedawno, jako pierwszy z przeszłych

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) ktoś ostatni (1.1-2)

(2.2) człowiek najbardziej niemoralny

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	ostatni		ostatnia	ostatnie	ostatni	ostatnie
dopełniacz	ostatniego		ostatniej	ostatniego	ostatnich
celownik	ostatniemu		ostatniej	ostatniemu	ostatnim
biernik	ostatniego	ostatni	ostatnią	ostatnie	ostatnich	ostatnie
narzędnik	ostatnim		ostatnią	ostatnim	ostatnimi
miejscownik	ostatnim		ostatniej	ostatnim	ostatnich
wołacz	ostatni		ostatnia	ostatnie	ostatni	ostatnie
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Dotarłem do mety jako ostatni.

(1.1) Skład biało-czerwonych zdecydowanie odbiegał od optymalnego, natomiast rywale do Chicago przyjechali w najmocniejszym zestawieniu, z kadrą naszpikowaną medalistami ostatnich mistrzostw świata i igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro^[1].

(1.4) Ostatnia z tych podróży trwała ponad rok i dzięki temu miałem niejedną sposobność, by z bliska przyjrzeć się politycznej rzeczywistości Zachodu^[2].

(1.4) Kościejny szedł drogą i nie czuł zmęczenia, chociaż ostatniej nocy nie zaznał snu ani odpoczynku^[3].

składnia:

kolokacje:

(1.2) ostatni dzwonek • ostatnia instancja • ostatni Mohikanin • ostatnie słowo oskarżonego

synonimy:

(1.1) końcowy; gw. (Górny Śląsk) pośledni

antonimy:

(1.1) pierwszy, początkowy

hiperonimy:

(1.4) poprzedni, miniony, przeszły

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. ostatek mrz, ostatki lm nmos, ostateczność ż, ostatnia ż

przym. najostatniejszy, ostateczny, przedostatni

przysł. ostatnio, ostatecznie

związki frazeologiczne:

do ostatniej kropli krwi • do ostatniej koszuli • na ostatnich nogach • ostatnia deska ratunku • ostatnia droga • ostatnia posługa • ostatnia wieczerza • ostatnie namaszczenie • ostatnie słowo • ostatni gasi światło • ostatni Mohikanin • święta Jadwiga ostatnie jabłka dźwiga • wymyślać od ostatnich • lepiej być pierwszym w mieścinie jak ostatnim w Rzymie

etymologia:

prasł. *o(b)statьnъ

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) last
• arabski: (1.1) آخر, أخير
• baskijski: (1.1) azken
• białoruski: (1.1) апошні (apošnì)
• chiński standardowy: (1.1) 后 (hòu), 最后 (zuìhòu); (1.2) 最后 (zuìhòu); (1.4) 上次 (shàngcì)
• chorwacki: (1.1) zadnji
• czeski: (1.1) poslední; (1.2) ostatní
• dolnołużycki: (1.1) slědny
• duński: (1.1) sidste
• esperanto: (1.1) lasta; (1.2) lasta; (1.3) lasta; (1.4) lasta
• fiński: (1.1) viimeinen
• francuski: (1.1) dernier
• hiszpański: (1.1) último
• interlingua: (1.1) ultime
• kaszubski: (1.1) slédny; (1.2) slédny
• kazachski: (1.1) ақырғы (aqırğı)
• łaciński: (1.1) ultimus
• niderlandzki: (1.1) laatst
• niemiecki: (1.1) letzte
• nowogrecki: (1.1) τελευταίος (teleftaíos)
• portugalski: (1.1) último
• rosyjski: (1.1) последний (poslednij)
• sanskryt: (1.1) अन्त (anta)
• szwedzki: (1.1) sista
• ukraiński: (1.1) останній (ostannìj)
• węgierski: (1.1) utolsó
• włoski: (1.1) ultimo
• wolof: (1.1) mujj

źródła: