początkowy (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɨ], AS: [počõntkovy], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą • akc. pob. ​

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) stanowiący początek czegoś, występujący lub odbywający się na początku czegoś

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	początkowy		początkowa	początkowe	początkowi	początkowe
dopełniacz	początkowego		początkowej	początkowego	początkowych
celownik	początkowemu		początkowej	początkowemu	początkowym
biernik	początkowego	początkowy	początkową	początkowe	początkowych	początkowe
narzędnik	początkowym		początkową	początkowym	początkowymi
miejscownik	początkowym		początkowej	początkowym	początkowych
wołacz	początkowy		początkowa	początkowe	początkowi	początkowe

przykłady:

(1.1) Pomimo początkowych niepowodzeń, odnieśliśmy sukces.

składnia:

kolokacje:

(1.1) początkowe sukcesy / niepowodzenia • początkowe litery / strony / rozdziały • początkowy przystanek • początkowa scena

synonimy:

(1.1) inicjalny, pierwszy

antonimy:

(1.1) końcowy

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. początek m, początkujący mos, poczęcie n, początkowość ż

przysł. początkowo

czas. począć

przym. początkujący

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) initial, early
• bułgarski: (1.1) първоначален
• chorwacki: (1.1) početni
• czeski: (1.1) počáteční
• esperanto: (1.1) komenca
• francuski: (1.1) initial
• hiszpański: (1.1) inicial
• jidysz: (1.1) ערשטער (erszter)
• kaszubski: (1.1) pòczątkòwi
• kataloński: (1.1) inicial
• niderlandzki: (1.1) aanvankelijk
• niemiecki: (1.1) anfänglich
• nowogrecki: (1.1) αρχικός
• portugalski: (1.1) inicial
• rosyjski: (1.1) начальный
• serbski: (1.1) иницијални
• ukraiński: (1.1) початковий
• węgierski: (1.1) kezdeti
• włoski: (1.1) incipiente, iniziale, primordiale

źródła: