żywioł (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈʒɨvʲjɔw], AS: yvʹi ̯ou̯], zjawiska fonetyczne: zmięk.i  j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) filoz. jeden z elementów tworzących świat materialny: ogień, woda, ziemia, powietrze[1]
(1.2) siła przyrody i jej przejawy, w szczególności te gwałtowne i potężne
(1.3) książk. siła, którą nie kieruje świadomość[1]
(1.4) książk. krąg zainteresowań, zamiłowań[1]
(1.5) książk. grupa ludzi tworzących określoną społeczność, zbiorowisko
(1.6) książk. element, składnik
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Arystoteles dodał do podstawowych czterech żywiołów wody, ognia, ziemi i powietrza dodatkowo jeszcze eter.
(1.6) Do reportażu wdzierał się epicki żywioł.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. żywiołowy
przysł. żywiołowo
rzecz. żywiołowość
związki frazeologiczne:
być w swoim żywiole
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) element
  • cerkiewnosłowiański: (1.1) стїхіа ż
  • esperanto: (1.1) elemento; (1.2) elemento
  • rumuński: (1.2) stihie[2]
  • ukraiński: (1.1) стихія; (1.2) стихія; (1.3) стихія
źródła:
  1. 1 2 3 Hasło „żywioł” w: SJP.pl.
  2. Tomasz Klimkowski, Dziedzictwo greckie w języku rumuńskim i arumuńskim, „Balcanica Posnaniensia. Acta et studia”, XIX, Poznań 2012, Wydawnictwo Instytutu Historii UAM, s. 21.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.