dour (język angielski)
- wymowa:
- bryt. IPA: /ˈdʊə/ lub /ˈdaʊə/
- amer. IPA: /ˈdʊɹ/ lub /ˈdaʊɚ/
- homofony: doer • dower
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) srogi, nieprzyjazny, oschły
- (1.2) posępny, ponury
- odmiana:
- (1.1-2) dour; st. wyższy dourer; st. najwyższy dourest
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. dourly
- rzecz. dourness
- przysł. dourly
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) prawdopodobnie od łac. dūrus[1]
- uwagi:
- źródła:
dour (język bretoński)
rzeczownik, rodzaj męski
dour (język szkocki)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) ponury[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Kasia Michalska, A Scots-Polish Lexicon (Leksykon szkocko-polski), Steve Savage Publishers Ltd, Londyn 2014, ISBN 9781904246428, s. 50.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.