uciecha (język polski)
- wymowa:
- IPA: [uˈʨ̑ɛxa], AS: [ućeχa], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. coś, z czego ktoś się cieszy
- (1.2) pot. uczucie zadowolenia wywołane czymś radosnym, śmiesznym
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik uciecha uciechy dopełniacz uciechy uciech celownik uciesze uciechom biernik uciechę uciechy narzędnik uciechą uciechami miejscownik uciesze uciechach wołacz uciecho uciechy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) radocha, ubaw, heca, zabawa
- (1.2) radość, zadowolenie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ucieszność ż, ucieszenie n
- czas. ucieszyć (się)
- przym. ucieszny
- związki frazeologiczne:
- dom uciech cielesnych • krótka uciecha, żal długi • uciech sto • na świętego Wojciecha kończy się krów uciecha • zielone Boże Narodzenie, a Wielkanoc biała, w polu uciecha mała • w łowach uciecha, u stołu znajomość, w cieple sen • na Wojciecha – duża uciecha
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pleasure; (1.2) delight, joy
- hiszpański: (1.2) gozo m, placer m
- jidysz: (1.1) הנאה ż (hanoe); (1.2) יובל m (jubl), הנאה ż (hanoe)
- niemiecki: (1.1) Annehmlichkeit ż, Genuss m; (1.2) Freude ż, Spaß m, Vergnügen ż, Belustigung ż
- szkocki gaelicki: (1.1) àbhacas m
- ukraiński: (1.1) втіха ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.