fiut (język polski)

wymowa:
IPA: [fʲjut], AS: [fʹi ̯ut], zjawiska fonetyczne: zmięk.i  j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) posp. członek męski

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(2.1) posp. pogard. mężczyzna, facet

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(3.1) reg. syrop z buraków cukrowych; zob. też fiut (syrop) w Wikipedii

wykrzyknik

(4.1) przest. …stosowany do wyrażenia sytuacji, gdy coś szybko przeminęło, skończyło się[1] lub ktoś uciekł, zniknął[2]
odmiana:
(1.1)
(2.1)
(3.1)
(4.1) nieodm.
przykłady:
(4.1) Cudowny, wymyślony świat, w którym żyłam przez kilka dni, rozwiewał się niczym dym, fiut, przepadło, nie ma już nic[4].
(4.1) Tutaj pracowałem u ogrodnika i co dzień rano chodziłem z kwiatami na targ. Ale teraz już fiut – trzepnął palcamiskończyło się z wysługiwaniem szkopom[5]
(4.1) — Zbyszko (chwyta za kapelusz): Żmija! — Juliasiewiczowa: Byłam pewna. Kapelusz w rękę i fiut! Najlepszy punkt wyjścia[6].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wulg. chuj, kutas, neutr. członek, penis
(3.1) cukrop
(4.1) fiu, myk
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fiucik mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
(4.1) wyraz dźwiękonaśladowczy[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „fiut” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „fiut” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „fiut” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Ewa Nowacka, Może nie, może tak, 1976.
  5. Stanisław Dygat, Jezioro Bodeńskie, 1946.
  6. Gabriela Zapolska, Moralność pani Dulskiej, 1907.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.