prick (język angielski)
pricks (1.1)
- wymowa:
- IPA: /pɹɪk/, SAMPA: /prIk/
- wymowa australijska
- znaczenia:
rzeczownik policzalny
czasownik przechodni
- (2.1) kłuć, ukłuć
- (2.2) pikować (rośliny)
- (2.3) popędzić (konia)
- odmiana:
- (1.1-4) lp prick; lm pricks
- (2.1-3) prick, pricked, pricked, pricks, pricking
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) thorn
- (1.2) cock, babymaker
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. pricky, prickly
- rzecz. prickle
- czas. prickle
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
prick (język szwedzki)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) kropka
przysłówek
- (2.1) dokładnie, punktualnie (na miejscu)
- odmiana:
- (1.1) prick, pricken, pricka, prickarna
- (2.1) nieodm.
- przykłady:
- (2.1) Vi träffas prick klockan sju → Spotkajmy się o 7 godzinie.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.