-ż (język polski)

wymowa:
IPA: [ʒ] lub [ʃ], AS: [ž] lub [š]
​
znaczenia:

przyrostek

(1.1) partykuła, wzmacniająca konstrukcje z czasownikami w trybie rozkazującym lub w zdaniach pytających
odmiana:
(1.1) nieodm.; zobacz też: uwagi
przykłady:
(1.1) Czyż można na to pozwolić?
(1.1) Zzujże ciżmy, gdy do izby wchodzisz, kmiocie!
(1.1) Zróbże wreszcie swoją pracę domową!
(1.1) Niechże on mi tu pomoże!
(1.1) I czemuż mi dopiero teraz to mówicie?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Po samogłoskach partykuła przyjmuje formę -ż (np. czemuż), natomiast po spółgłoskach formę -że (np. spójrzże)[1].
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „-że, -ż” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.