kmiot (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) zgrub. od: kmiotek
- (1.2) pot. obraź. rolnik
- (1.3) pot. obraź. osoba prostacka, nieobyta
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kmiot kmioci / kmiotowie dopełniacz kmiota kmiotów celownik kmiotowi kmiotom biernik kmiota kmiotów narzędnik kmiotem kmiotami miejscownik kmiocie kmiotach wołacz kmiocie kmioci / kmiotowie depr. M. i W. lm: (te) kmioty[1] - przykłady:
- (1.3) Ile razy trzeba temu kmiotowi powtarzać?
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kmieć mos, kmiotek mos, kmiotka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. kmiotek < pol. kmieć[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zgrubień zobacz listę tłumaczeń w haśle: kmiotek
- źródła:
- ↑
Hasło „kmiot” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online. - ↑ Hasło „kmiot” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.