powtarzać (język polski)

wymowa:
IPA: [pɔˈftaʒaʨ̑], AS: [poftažać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. powtórzyć)

(1.1) mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił
(1.2) dziać się, zdarzać się po raz kolejny
(1.3) ponownie przyswajać jakiś materiał, wiedzę; uczyć się do sprawdzianu, testu, egzaminu
(1.4) mówić to samo, co przed chwilą się usłyszało

czasownik zwrotny powtarzać się

(2.1) mówić lub robić po raz kolejny to samo
odmiana:
(1.1-3) koniugacja I
(2.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Możesz powtórzyć? Nie zrozumiałam co powiedziałeś.
(1.1) Ile razy mam ci powtarzać, żebyś mył ręce przed jedzeniem?
(1.4) Kochanie, po prostu powtarzaj po mnie: "Moja żona jest wspaniała!"
składnia:
kolokacje:
(1.1) powtarzać klasę • powtarzać rok • powtarzać semestr • powtarzać czynność • powtarzać coś do znudzenia
(1.3) powtarzać polski / historię
synonimy:
(1.1) repetować, ponawiać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. powtórzenie n, powtarzanie n, powtórka ż, powtarzalność ż
czas. powtórzyć dk.
przym. powtarzalny, powtórzeniowy
związki frazeologiczne:
(1.1) nie trzeba komuś powtarzać czegoś dwa razy • powtarzać jak mantrę • powtarzać jak katarynka • powtarzać jak papuga • powtarzać jak zacięta płyta • powtarzać jak nakręcony • powtarzać jak pacierz • powtarzać jak za panią matką pacierz
(1.2) historia lubi się powtarzać
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.