Władimir Zografski
Владимир Зографски
Pełne imię i nazwisko

Władimir Emiłow Zografski

Data i miejsce urodzenia

14 lipca 1993
Samokow

Klub

SK Samokow

Wzrost

163 cm

Debiut w PŚ

14 grudnia 2008 w Pragelato (43. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

17 grudnia 2010 w Engelbergu (28. miejsce)

Rekord życiowy

214,0 m na Letalnicy w Planicy (24 marca 2019)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Bułgaria
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Otepää 2011 indywidualnie
Uniwersjada
złoto Szczyrbskie Jezioro 2015 normalna
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
srebro Szczyrk 2009 indywidualnie
Inne nagrody
Letnie Grand Prix
1. miejsce
2023

Władimir Emiłow Zografski (bułg. Владимир Емилов Зографски; ur. 14 lipca 1993 w Samokowie) – bułgarski skoczek narciarski. Mistrz świata juniorów w skokach narciarskich z 2011, złoty medalista uniwersjady z 2015 i srebrny medalista olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy z 2009. Zwycięzca Letniego Grand Prix 2023.

24 marca 2019 podczas konkursu na Letalnicy w Planicy ustanowił swój rekord życiowy wynoszący 214 m. Jest to równocześnie rekord Bułgarii.

Przebieg kariery

Lata 2005–2010

Do oficjalnych zawodów międzynarodowych po raz pierwszy zgłoszony został jako jedenastolatek. W styczniu 2005 miał wystąpić w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Lauschy, lecz ostatecznie nie wystartował w żadnym z konkursów. W lutym 2007 zadebiutował w FIS Cup, zajmując 30. miejsce w Zakopanem. Wystąpił też na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2007. Zajął na nich 62. miejsce w zawodach indywidualnych.

W sezonie 2007/2008 zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym. Pierwszymi zawodami, w których został sklasyfikowany, był konkurs Letniego Pucharu Kontynentalnego w Oberstdorfie, w którym był 73. Wcześniej dwukrotnie nie wystartował mimo zgłoszenia do zawodów, a także dwukrotnie był dyskwalifikowany. W całym sezonie Zografski nie zdobył punktów Pucharu Kontynentalnego – najwyższym miejscem, jakie zajął, było 35. z Hinterzarten. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2008, zajmując 54. miejsce indywidualnie i 13. w drużynie.

We wrześniu 2008 w Villach Zografski zdobył pierwsze punkty Pucharu Kontynentalnego, co dało mu prawo do startu w Pucharze Świata. Zadebiutował w nim 14 grudnia 2008 w Pragelato, zajmując 43. miejsce. Wystąpił na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2009. Podczas pierwszej serii konkursu indywidualnego w skokach narciarskich skoczył 106,5 metra, ustanawiając rekord skoczni Skalite w Szczyrku. Jego wynik w czasie tych samych zawodów o 0,5 metra poprawił Peter Prevc. Zografski zdobył srebrny medal, przegrywając jedynie z Prevcem. W tym samym roku zadebiutował na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym. Wziął udział w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej, w którym zajął 43. pozycję. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2009 był 58..

W sezonie 2009/2010 dwukrotnie wziął udział w zawodach Pucharu Świata. W grudniu 2009 zajął 49. miejsce w Engelbergu, a w lutym 2010 był 46. w Willingen. Zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce Pucharu Kontynentalnego: dwukrotnie był 9. w Bischofshofen. Na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2010 zajął 7. miejsce indywidualnie.

Lata 2010–2013

Latem 2010 dwukrotnie stanął na drugim stopniu podium w konkursach Pucharu Kontynentalnego w Ałmaty. Zdobył również punkty Letniego Grand Prix w Klingenthal. 17 grudnia 2010 w Engelbergu zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata, zajmując 28. miejsce. W całym sezonie czterokrotnie, w zawodach rozgrywanych na przełomie grudnia i stycznia, zajmował miejsca w najlepszej trzydziestce. Najwyżej sklasyfikowany był 29 grudnia 2010 w Obertdorfie (na 16. miejscu). 28 stycznia 2011 w Otepää zwyciężył w konkursie Mistrzostwach Świata Juniorów 2011. Wyprzedził w nim Stefana Krafta i Kaarela Nurmsalu. Wystartował też w obu konkursach indywidualnych na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2011. Na skoczni normalnej zajął 34., a na skoczni dużej – 37. miejsce.

Kilkukrotnie zajął miejsca w czołowej dziesiątce Letniego Grand Prix 2011. Najlepszym z nich było 4., zajęte w Ałmaty. 3 grudnia 2011 w Lillehammer po raz pierwszy w karierze znalazł się wśród 10 najlepszych zawodników Pucharu Świata, zajmując 8. pozycję. Poza tymi zawodami w sezonie 2011/2012 jeszcze pięciokrotnie zdobył punkty PŚ, przy czym najwyższym miejscem była 20. lokata z Oslo. Dwukrotnie był dyskwalifikowany za niezgodny z regulaminem kombinezon.

W Letnim Grand Prix 2012 najwyżej klasyfikowany ponownie był na 4. pozycji, w tym przypadku w Sapporo. Punkty zdobywał również w większości pozostałych występów w cyklu. W sezonie 2012/2013 Pucharu Świata regularnie zajmował miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. Najlepszy pojedynczy występ Zografskiego miał miejsce 15 grudnia 2012 w Engelbergu, gdy zajął 10. pozycję. W klasyfikacji generalnej sezon zakończył na 33. lokacie ze 183 punktami. Wystąpił również na Mistrzostwach Świata 2013, zajmując 40. miejsce na skoczni normalnej i 31. na dużej.

Lata 2013–2018

W kilku kolejnych sezonach Zografski osiągał gorsze wyniki sportowe. W sezonie 2013/2014 ani razu nie zdobył punktów Pucharu Świata. Mimo licznych prób tylko czterokrotnie przeszedł kwalifikacje. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014. Na skoczni normalnej nie awansował do konkursu głównego, a na dużej zajął 47. pozycję.

W sezonie 2014/2015 dwukrotnie znalazł się w najlepszej trzydziestce zawodów Pucharu Świata, najwyżej na 24. pozycji. Na Mistrzostwach Świata 2015 był 30. na skoczni normalnej i 47. na dużej. Zdobył również złoty medal w konkursie indywidualnym Zimowej Uniwersjady 2015.

W sezonie 2015/2016 w Pucharze Świata punkty zdobył raz, a w sezonie 2016/2017 – wcale. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017 zajął 42. miejsce na skoczni normalnej, a na dużej został zdyskwalifikowany w kwalifikacjach.

W Pucharze Świata 2017/2018 punkty zdobywał dwukrotnie, zajmując miejsca w trzeciej dziesiątce. Był również 8. w konkursie Pucharu Kontynentalnego w Engelbergu w grudniu 2017. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018, zajmując 14. miejsce na skoczni normalnej i 35. na skoczni dużej.

Po 2018

W ramach Letniego Grand Prix 2018 zajął 5. miejsce we wrześniowych zawodach w Râșnovie. W drugim konkursie Pucharu Świata 2018/2019, 24 listopada 2018 w Ruce, zajął 6. pozycję, najwyższą w sezonie. Na początku grudnia w Niżnym Tagile dwukrotnie zajmował 15. miejsce. W grudniowych i styczniowych zawodach cyklu regularnie zdobywał punkty, od lutego zaczął osiągać słabsze wyniki. Ostatecznie sezon zakończył na 33. lokacie w klasyfikacji generalnej ze 134 punktami. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019. Zajął 30. miejsce na skoczni dużej i 37. na normalnej.

W sezonie 2019/2020 Pucharu Świata siedmiokrotnie zdobył punkty. Najwyżej klasyfikowany był na 16. miejscu, w lutym 2020 w Willingen. W sezonie 2020/2021 Pucharu Świata punkty zdobywał czterokrotnie, w najlepszym występie, w lutym 2021 w Râșnovie, zajmując 21. pozycję. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021 zajął 43. miejsce na skoczni normalnej i 37. na dużej.

W ramach Letniego Grand Prix 2021 zajął 3. miejsce w konkursie w Szczuczyńsku rozgrywanym 5 września 2021. Łącznie trzykrotnie ukończył zawody cyklu w najlepszej dziesiątce. W sezonie 2021/2022 Pucharu Świata punkty zdobył 3 razy, a najwyżej klasyfikowany był na 12. pozycji, którą zajął w konkursie 70. Turnieju Czterech Skoczni w Bischofshofen. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022, gdzie zajął 22. miejsce na skoczni normalnej i 38. na dużej. Wystartował również na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2022, na których zajął 34. lokatę indywidualnie.

Dwa konkursy Letniego Grand Prix 2022 ukończył w pierwszej dziesiątce, w tym jeden na podium – 17 września 2022 w Râșnovie zajął 3. pozycję. W Pucharze Świata 2022/2023 dziesięciokrotnie zdobywał punkty, głównie w początkowej części sezonu. Najwyżej sklasyfikowany był na 19. miejscu, które zajmował w grudniu 2022 w Titisee-Neustadt oraz w lutym 2023 w Râșnovie. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023 zajął 32. lokatę na skoczni normalnej oraz 35. na dużej.

Życie prywatne

Jest synem Emiła Zografskiego, byłego skoczka narciarskiego i dwukrotnego olimpijczyka (Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1988 i 1992). Ojciec Zografskiego pełni funkcję trenera reprezentacji Bułgarii. Zografski urodził się w Samokowie. Zna języki: bułgarski, angielski, niemiecki oraz polski.

Skoki narciarskie uprawiał również jego młodszy brat, Martin.

W maju 2019 wziął ślub z Polką Agnieszką Skowron.

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2014 Soczi/Krasnaja Polana – nie zakwalifikował się (K-95), 47. miejsce (K-125)
2018 Pjongczang – 14. miejsce (K-98), 35. miejsce (K-125)
2022 Pekin/Zhangjiakou – 22. miejsce (K-95), 38. miejsce (K-125)

Starty W. Zografskiego na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
NQ 9 lutego 2014 Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 89,0 m 97,8 pkt Nie zakwalifikował się.
47. 15 lutego 2014 Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 110,0 m – 89,3 pkt 189,4 pkt Kamil Stoch
14. 10 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 101,5 m 108,5 m 226,5 pkt 32,8 pkt Andreas Wellinger
35. 17 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 119,5 m – 105,9 pkt 179,8 pkt Kamil Stoch
22. 6 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 indywid. 99,0 m 97,0 m 245,3 pkt 29,7 pkt Ryōyū Kobayashi
38. 12 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 indywid. 125,0 m – 112,5 pkt 183,6 pkt Marius Lindvik

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2009 Liberec – 43. miejsce (K-90), nie wystartował w kwalifikacjach (K-120)
2011 Oslo – 34. miejsce (K-95), 37. miejsce (K-120)
2013 Val di Fiemme/Predazzo – 40. miejsce (K-95), 31. miejsce (K-120)
2015 Falun – 30. miejsce (K-90), 47. miejsce (K-120)
2017 Lahti – 42. miejsce (K-90), dyskwalifikacja w kwalifikacjach (K-116)
2019 Seefeld/Innsbruck – 30. miejsce (K-120), 37. miejsce (K-99)
2021 Oberstdorf – 43. miejsce (K-95), 37. miejsce (K-120)
2023 Planica – 32. miejsce (K-95), 35. miejsce (K-125)

Starty W. Zografskiego na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
43. 21 lutego 2009 Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 87,0 m – 105,0 pkt 177,0 pkt Wolfgang Loitzl
NQ 27 lutego 2009 Liberec Ještěd K-120 HS-134 indywid. DNS Nie zakwalifikował się.
34. 26 lutego 2011 Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 indywid. 90,5 m – 99,7 pkt 169,5 pkt Thomas Morgenstern
37. 3 marca 2011 Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 indywid. 113,5 m – 102,6 pkt 174,9 pkt Gregor Schlierenzauer
40. 23 lutego 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 90,0 m – 94,6 pkt 158,0 pkt Anders Bardal
31. 28 lutego 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 120,5 m – 121,4 pkt 174,4 pkt Kamil Stoch
30. 21 lutego 2015 Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 87,5 m 84,0 m 199,3 pkt 53,4 pkt Rune Velta
47. 26 lutego 2015 Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 103,5 m – 66,2 pkt 202,5 pkt Severin Freund
42. 25 lutego 2017 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 88,0 m – 105,2 pkt 165,6 pkt Stefan Kraft
NQ 2 marca 2017 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. DSQ Nie zakwalifikował się.
30. 23 lutego 2019 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 117,0 m DSQ 106,1 pkt 173,3 pkt Markus Eisenbichler
37. 1 marca 2019 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 87,0 m – 80,1 pkt 138,2 pkt Dawid Kubacki
43. 27 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. 92,5 m – 103,7 pkt 165,1 pkt Piotr Żyła
37. 5 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 109,5 m – 82,7 pkt 193,8 pkt Stefan Kraft
32. 25 lutego 2023 Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 indywid. 99,5 m – 115,6 pkt 146,2 pkt Piotr Żyła
35. 3 marca 2023 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 indywid. 119,0 m – 107,3 pkt 180,2 pkt Timi Zajc

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2022 Vikersund – 34. miejsce
2024 Tauplitz – 40. miejsce

Starty W. Zografskiego na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
34. 11–12 marca 2022 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 indywid. 172,0 m – – – 134,0 pkt 720,2 pkt Marius Lindvik
40. 26–27 stycznia 2024 Tauplitz Kulm K-200 HS-235 indywid. 159,0 m – – – 117,4 pkt 530,0 pkt Stefan Kraft

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2007 Tarvisio/ Planica – 62. miejsce
2008 Zakopane – 54. miejsce
2009 Szczyrbskie Jezioro – 58. miejsce
2010 Hinterzarten – 7. miejsce
2011 Otepää – złoty medal

Drużynowo

2008 Zakopane – 13. miejsce

Starty W. Zografskiego na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
62. 15 marca 2007 Planica Srednija velikanka K-90 HS-100 indywid. 65,0 m – 56,5 pkt 211,5 pkt Roman Koudelka
54. 27 lutego 2008 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 indywid. 81,0 m – 82,5 pkt 169,5 pkt Andreas Wank
13. 29 lutego 2008 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 druż. 83,0 m – 350,5 pkt (108,5 pkt) 620,5 pkt Niemcy
58. 5 lutego 2009 Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 indywid. 79,5 m – 88,5 pkt 164,5 pkt Lukas Müller
7. 28 stycznia 2010 Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 indywid. 104,0 m 99,0 m 253,5 pkt 29,0 pkt Michael Hayböck
1. 28 stycznia 2011 Otepää Tehvandi K-90 HS-100 indywid. 98,0 m 95,0 m 255,0 pkt –

Igrzyska europejskie

Indywidualnie

2023 Kraków/Zakopane – 15. miejsce (K-95), 35. miejsce (K-125)

Starty W. Zografskiego na igrzyskach europejskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
15. 29 czerwca 2023 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 98,0 m 101,0 m 235,5 pkt 34,8 pkt Daniel Tschofenig
35. 1 lipca 2023 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 120,5 m – 106,1 pkt 173,0 pkt Dawid Kubacki

Uniwersjada

Indywidualnie

2015 Szczyrbskie Jezioro – złoty medal

Starty W. Zografskiego na uniwersjadzie – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
1. 27 stycznia 2015 Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 indywid. 95,0 m 94,0 m 248,8 pkt –

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy

Indywidualnie

2009 Szczyrk – srebrny medal

Starty W. Zografskiego na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2. 17 lutego 2009 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 106,5 m 102,0 m 268,0 pkt 1,5 pkt Peter Prevc

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010/2011 53.
2011/2012 45.
2012/2013 33.
2014/2015 70.
2015/2016 67.
2017/2018 52.
2018/2019 33.
2019/2020 41.
2020/2021 56.
2021/2022 50.
2022/2023 39.
2023/2024 37.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 2008/2009
punkty
q - - q 43 q q q - - - - - - - - - - - 55 - - - - - - - 0
Sezon 2009/2010
punkty
- q q q 49 q q q - - - - q q - - - q 46 - - - - 0
Sezon 2010/2011
punkty
dq 48 - - 28 47 23 16 19 dq 35 - - - - - - - - 31 - - - 49 - - 38
Sezon 2011/2012
punkty
dq 8 45 50 dq 29 43 22 41 q - - - q 26 49 37 39 29 50 - - q 20 - - 61
Sezon 2012/2013
punkty
40 19 29 15 29 10 41 42 17 16 22 29 19 42 11 - - - - 27 12 q 23 q 47 16 - 183
Sezon 2013/2014
punkty
q q 50 q q - - - - - - - - - 37 q - - q 45 q q 50 q q q q q 0
Sezon 2014/2015
punkty
- - - 27 32 - - q 51 q 45 48 q - 32 41 - - 41 45 49 44 35 dq 24 51 45 43 31 39 - 11
Sezon 2015/2016
punkty
q 25 q - - q 44 q 46 42 47 - q q q - - - - q q 48 - - q q - - - 6
Sezon 2016/2017
punkty
q - q q q q 50 45 q q 49 q q q - - - q 47 q q - - - - - 0
Sezon 2017/2018
punkty
q - 39 36 q 43 37 q 42 q q 26 34 - - 31 32 38 21 32 q - 15
Sezon 2018/2019
punkty
47 6 48 15 15 19 26 23 25 27 28 28 27 31 - - q 39 q 18 - - 34 q q q q 27 134
Sezon 2019/2020
punkty
32 44 30 q 44 44 27 48 q q q 33 42 36 22 25 - - 16 32 27 22 36 38 39 31 46 48
Sezon 2020/2021
punkty
46 37 - - - - - 29 31 46 44 30 40 q - 25 44 34 31 44 44 21 q 46 - 19
Sezon 2021/2022
punkty
38 25 45 40 q 46 43 35 q 49 33 36 12 24 44 - - - - 37 35 q 43 45 q 40 q - 35
Sezon 2022/2023
punkty
45 21 26 30 30 19 41 29 21 49 23 q 38 39 29 38 - - 42 q 46 31 19 q 32 36 34 - - - - - 63
Sezon 2023/2024
punkty
30 17 14 18 35 43 23 45 40 q 33 - dq 34 21 34 46 36 43 22 - - 31 18 40 24 38 49 - - - - 93
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010/2011 37.
2011/2012 44.
2012/2013 22.
2014/2015 54.
2015/2016 46.
2016/2017 52.
2017/2018 60.
2018/2019 18.
2019/2020 61.
2020/2021 40.
2021/2022 36.
2022/2023 36.
2023/2024 51.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 39.
2019 59.
2020 43.
2022 46.
2023 54.
2024 47.

Willingen Six

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2020 17.
2021 28.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018 60.
2019 35.
2021 51.
2022 51.

Titisee-Neustadt Five

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2020 31.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2012/2013 32.
2017/2018 44.
2019/2020 32.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010 33.
2011 12.
2012 13.
2013 87.
2015 68.
2018 22.
2020 29.
2021 16.
2022 11.
2023 1.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 30 lipca 2023 Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-132 132,5 m 130,5 m 262,6 pkt
2. 5 sierpnia 2023 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 97,5 m 106,5 m 257,3 pkt
3. 24 września 2023 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 96,0 m 97,5 m 252,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 5 września 2021 Szczuczyńsk Burabaj K-90 HS-99 94,0 m 89,5 m 245,9 pkt 3. 12,7 pkt Halvor Egner Granerud
2. 17 września 2022 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 100,0 m 91,0 m 250,2 pkt 3. 3,2 pkt Ren Nikaidō
3. 29 lipca 2023 Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-132 132,0 m 118,0 m 230,2 pkt 2. 8,1 pkt Gregor Deschwanden
4. 30 lipca 2023 Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-132 132,5 m 130,5 m 262,6 pkt 1. –
5. 5 sierpnia 2023 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 97,5 m 106,5 m 257,3 pkt 1. –
6. 6 sierpnia 2023 Szczyrk Skalite K-95 HS-104 101,5 m – 137,4 pkt 2. 6,3 pkt Piotr Żyła
7. 24 września 2023 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 96,0 m 97,5 m 252,0 pkt 1. –
8. 1 października 2023 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 89,0 m 87,0 m 244,7 pkt 2. 1,9 pkt Gregor Deschwanden

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2008
punkty
- - - - - - - - q q 0
2009
punkty
q q q q - - 44 47 37 0
2010
punkty
17 5 - - - - - - 29 61
2011
punkty
37 5 5 16 10 48 - - 4 dq 11 205
2012
punkty
35 23 22 11 4 19 16 15 42 134
2013
punkty
30 q dq 41 - - - - 36 32 - 1
2014
punkty
- - - 47 41 - - - q 0
2015
punkty
q q 47 q - - - - - - 16 15
2016
punkty
- - - q - - - - 43 q 0
2017
punkty
- 47 q - - 42 46 32 q 0
2018
punkty
- 34 16 40 - - 5 14 21 88
2019
punkty
- 45 34 44 - - 40 dq 0
2020
punkty
41 22 9
2021
punkty
24 28 - 3 7 - 10 - 132
2022
punkty
27 25 - 3 6 41 110
2023
punkty
2 1 1 2 6 1 q 2 11 604
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Narodów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010 20.

Lotos Poland Tour

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011 19.

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2008/2009 169.
2009/2010 57.
2014/2015 96.
2015/2016 97.
2020/2021 64.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2021/2022

Sezon 2007/2008
punkty
54 56 - - - 72 dq dq 56 54 49 - - - 59 59 59 38 35 - 41 39 - - - - - - 0
Sezon 2008/2009
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 30 48 - - - - - - - - - - - - - - - - 1
Sezon 2009/2010
punkty
- - - - - - - - - - - - 9 9 - - - 39 15 12 dq - - - - - 96
Sezon 2014/2015
punkty
31 14 26 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 23
Sezon 2015/2016
punkty
38 21 25 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 16
Sezon 2017/2018
punkty
- - - - 8 15 - - 16 17 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 77
Sezon 2020/2021
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 20 16 - - 26
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  dq  – dyskwalifikacja

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2008 77.
2009 63.
2010 5.
2011 13.
2012 66.
2015 84.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 25 września 2010 Ałmaty Gornyj Gigant K-125 HS-140 133,5 m 134,0 m 262,5 pkt 2. 10,8 pkt Kamil Stoch
2. 26 września 2010 Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-105 98,0 m 101,0 m 244,5 pkt 2. 12,5 pkt Kamil Stoch
3. 2 lipca 2011 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 109,0 m 103,0 m 250,6 pkt 2. 4,7 pkt Robert Kranjec
4. 3 lipca 2011 Kranj Bauhenk K-100 HS-109 107,0 m 105,0 m 251,6 pkt 3. 8,0 pkt Jure Šinkovec

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2022

2007
punkty
- - - dq 73 - - 61 dq 0
2008
punkty
44 33 48 - - 56 23 24 35 - - 15
2009
punkty
17 23 29 64 43 - - - - - - 24
2010
punkty
10 dq 13 33 18 4 14 7 34 53 49 2 2 - - 323
2011
punkty
2 3 - - - - - - - - 140
2012
punkty
14 21 25 dq - - - - - - - - - - 34
2014
punkty
- - - - - - - - - - dq 50 - - 0
2015
punkty
- - - - - - - - 17 43 - - - - 14
2016
punkty
- - - - - - - - dq dq - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  dq  – dyskwalifikacja

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2006/2007 221.
2007/2008 259.
2008/2009 56.
2014/2015 20.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 27 września 2014 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 97,0 m 94,0 m 253,0 pkt
2. 28 września 2014 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 97,5 m 98,0 m 262,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 27 września 2014 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 97,0 m 94,0 m 253,0 pkt 1. –
2. 28 września 2014 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 97,5 m 98,0 m 262,0 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2021/2022

Sezon 2006/2007
punkty
- - - - - - - - - - 30 43 - - - 1
Sezon 2007/2008
punkty
- - - - - - - - - - 24 51 - - - - - - - - - - - - - 142
Sezon 2008/2009
punkty
9 4 - - - - - - - - - - - 35 21 - - - - - - - 176
Sezon 2014/2015
punkty
- - - - - - - - - - - - 1 1 - - - - - - - - - - - - 200
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. ↑ Seria konkursowa została odwołana.
  2. 1 2 Skład zespołu: Petyr Fyrtunow, Wasił Iwanow, Władimir Zografski i Bogomił Pawłow
  3. ↑ Gospodarzem Igrzyskach Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
  4. ↑ Ex aequo z Jakubem Jandą
  5. ↑ Ex aequo z Grzegorzem Miętusem

Przypisy

  1. ↑ Extended Start List Qualification. berkutschi.com, 2020-11-20. [dostęp 2021-01-02]. (ang.).
  2. ↑ Samokov Самоков. skisprungschanzen.com. [dostęp 2011-11-28]. (ang.).
  3. ↑ Andrzej Mysiak: Niedziela w Planicy: Pięć rekordów życiowych, najdalszy skok sezonu. skokinarciarskie.pl, 2019-03-24. [dostęp 2019-05-19].
  4. ↑ ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2005. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-19]. (ang.).
  5. ↑ ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2007. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-19]. (ang.).
  6. ↑ ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2008. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-19]. (ang.).
  7. 1 2 ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2009. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-19]. (ang.).
  8. ↑ Rekord skoczni Skalite trzykrotnie pobity. swiatsportu.pl, 2009-02-18. [dostęp 2011-11-28]. (pol.).
  9. ↑ Results: Szczyrk 2009 (Ski Jumping). eurolympic.org. [dostęp 2011-11-28]. (ang.).
  10. ↑ ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2010. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-19]. (ang.).
  11. 1 2 ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2011. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-19]. (ang.).
  12. ↑ Paweł Stawowczyk: Bułgar Zografski mistrzem świata juniorów!. skokinarciarskie.pl, 2011-01-28. [dostęp 2011-11-28]. (pol.).
  13. ↑ ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2012. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-19]. (ang.).
  14. 1 2 ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2013. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-19]. (ang.).
  15. 1 2 ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-19]. (ang.).
  16. ↑ ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2014. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-19]. (ang.).
  17. ↑ ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2015. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-19]. (ang.).
  18. ↑ ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2016. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-19]. (ang.).
  19. ↑ ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-19]. (ang.).
  20. ↑ ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-19]. (ang.).
  21. 1 2 ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-19]. (ang.).
  22. ↑ ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2020-05-22]. (ang.).
  23. ↑ ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2021-10-15]. (ang.).
  24. ↑ ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-30]. (ang.).
  25. ↑ ZOGRAFSKI Vladimir – Athlete Information; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-07-20]. (ang.).
  26. ↑ Adrian Dworakowski: Władimir Zografski nagrodzony. skijumping.pl, 2011-04-22. [dostęp 2011-11-28]. (pol.).
  27. ↑ Ski team. xtdev.com. [dostęp 2018-06-24]. (ang.).
  28. ↑ Vladimir Zografski (Bułgaria). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-11-28]. (pol.).
  29. ↑ Vladimir Zografski National competitor – Ski Jumping. xtdev.com. [dostęp 2011-11-28]. (ang.).
  30. ↑ Władimir Zografski na podium w Rasnovie. "Za dużo chciałem". skijumping.pl. [dostęp 2022-09-18].
  31. ↑ Vladimir ZOGRAFSKI. olympics.com. [dostęp 2022-01-27]. (ang.).
  32. ↑ Bułgarski skoczek narciarski wziął ślub w... Polsce. sport.onet.pl, 2019-05-22. [dostęp 2019-05-25].
  33. ↑ NH INDIVIDUAL – QUALIFICATION ROUND – KRASNAYA POLYANA – SAT 08 FEB 2014. data.fis-ski.com, 2014-02-08. [dostęp 2014-02-08]. (ang.).
  34. ↑ Wyniki na oficjalnej stronie FIS. fis-ski.com, 2009-02-27. [dostęp 2023-01-26]. (ang.).
  35. ↑ Wyniki na oficjalnej stronie FIS. 2017-03-01. [dostęp 2017-03-01]. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.