Gregor Deschwanden
Data i miejsce urodzenia

27 lutego 1991
Horw

Klub

SC Horw

Wzrost

185 cm

Reprezentacja

 Szwajcaria

Debiut w PŚ indywidualnie

4 grudnia 2011 w Lillehammer (47. miejsce)

Debiut w PŚ drużynowo

7 lutego 2010 w Willingen (13. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

1 grudnia 2012 w Ruce (30. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

10 grudnia 2023 w Klingenthal (2. miejsce)

Rekord życiowy

235,5 m na Kulm w Bad Mitterndorf (27 stycznia 2024)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Igrzyska europejskie
brąz Zakopane 2023 normalna
Inne nagrody
Letnie Grand Prix
2. miejsce
2023

Gregor Deschwanden (ur. 27 lutego 1991 w Horw) – szwajcarski skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Horw. Indywidualny brązowy medalista Igrzysk Europejskich 2023 ze skoczni normalnej, drugi zawodnik klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix 2023, medalista mistrzostw kraju.

Przebieg kariery

W swoim pierwszym starcie w cyklu FIS Cup, 7 października 2006 w Einsiedeln, został zdyskwalifikowany, a dzień później zajął 32. miejsce. 6 października 2007 w Einsiedeln zdobył pierwsze punkty FIS Cupu dzięki zajęciu 29. pozycji, a w grudniu 2007 zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, zawody w Engelbergu kończąc na 43. lokacie. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2008, zajmując 38. miejsce indywidualnie i 10. w drużynie.

7 lutego 2010 w Willingen zadebiutował w drużynowym konkursie Pucharu Świata, który reprezentacja Szwajcarii ukończyła na 13. pozycji. 9 stycznia 2011 zawody Pucharu Kontynentalnego w Sapporo ukończył na 28. pozycji, zdobywając tym samym pierwsze punkty tego cyklu. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2011 był 38. indywidualnie i 6. w drużynie. 12 marca 2011 zawody Pucharu Kontynentalnego w Wiśle ukończył na 5. miejscu. 4 grudnia 2011 w Lillehammer zadebiutował w indywidualnych zawodach Pucharu Świata. W sezonie 2011/2012 cyklu jeszcze trzykrotnie wystąpił w konkursie głównym, a najwyżej sklasyfikowany był na 32. lokacie, w styczniu w Sapporo.

19 sierpnia 2012 zdobył pierwsze punkty Letniego Grand Prix, konkurs w Hinterzarten kończąc na 24. pozycji. W LGP 2012 najwyżej sklasyfikowany był na 12. miejscu, we wrześniowych zawodach w Ałmaty. 1 grudnia 2012 w Ruce po raz pierwszy awansował do drugiej serii zawodów Pucharu Świata, w której ostatecznie zamknął stawkę, zajmując 30. lokatę. W dalszej części sezonu 2012/2013 jeszcze siedem razy zdobywał punkty cyklu, a najwyżej sklasyfikowany był 20 stycznia 2013 w Sapporo, na 16. pozycji. Osiem dni wcześniej na tej samej skoczni zwyciężył w zawodach Pucharu Kontynentalnego, po raz pierwszy stając na podium zawodów tej rangi. Na przełomie lutego i marca wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013, na których był 41. na skoczni normalnej i 43. na dużej indywidualnie, a w drużynie męskiej zajął 10. miejsce.

W Letnim Grand Prix 2013 najwyżej sklasyfikowany był na 11. pozycji, którą zajął w sierpniu w Wiśle i we wrześniu w Ałmaty. 24 listopada 2013 w otwierających sezon 2013/2014 Pucharu Świata zawodach w Klingenthal zajął 10. miejsce. W kolejnych miesiącach zdobywał punkty w większości startów w cyklu, a wynik z Klingenthal powtórzył jeszcze w lutym 2014 w Lahti. W klasyfikacji generalnej zakończył sezon na 32. lokacie ze 173 punktami. W lutym wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014, na których zajął 25. miejsce na skoczni normalnej i 14. na dużej indywidualnie. Wystartował też na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2014, na których zajął 23. pozycję.

Trzy konkursy Letniego Grand Prix 2014 kończył w najlepszej dziesiątce, a najwyżej sklasyfikowany był na 7. miejscu, we wrześniu w Ałmaty. W listopadzie i grudniu 2014 nie zdobywał punktów Pucharu Świata. Po raz pierwszy w sezonie udało mu się to 1 stycznia 2015 w konkursie 63. Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen i od tego czasu regularnie kończył zawody cyklu w trzydziestce. W lutym wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015. Indywidualnie był 14. na skoczni normalnej i 17. na dużej, a w drużynie męskiej zajął 10. pozycję. 10 marca w Lahti zajął najwyższe w sezonie 2014/2015 Pucharu Świata, 8. miejsce. Cały cykl ukończył na 27. lokacie w klasyfikacji generalnej ze 189 punktami.

13 grudnia 2015 zajął w zawodach Pucharu Świata w Niżnym Tagile najwyższe w dotychczasowej karierze, 7. miejsce, ale w całym sezonie 2015/2016 cyklu punkty zdobył jeszcze tylko trzykrotnie. Na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016 zajął 30. pozycję indywidualnie.

16 lipca 2016 zajął 6. lokatę w konkursie Letniego Grand Prix w Courchevel. W sezonie zimowym 2016/2017 punkty Pucharu Świata zdobył raz – był 23. w lutym 2017 w Sapporo. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017 indywidualnie zajął 33. miejsce na skoczni normalnej i 35. na dużej, był też 10. w drużynie męskiej.

W Letnim Grand Prix 2017 najwyżej sklasyfikowany był na 7. pozycji, we wrześniowych zawodach w Czajkowskim. 2 grudnia 2017 po raz drugi zajął 7. lokatę w konkursie Pucharu Świata w Niżnym Tagile. Poza tym występem w sezonie 2017/2018 cyklu punkty zdobył jeszcze pięciokrotnie, za każdym razem za miejsca w trzeciej dziesiątce. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, które ukończył na 34. pozycji indywidualnie i 8. w drużynie. Wystartował też na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 w Pjongczangu, gdzie był 29. na obiekcie normalnym i 36. na dużym indywidualnie.

W sezonie 2018/2019 Pucharu Świata punkty zdobył dwa razy, a najwyżej klasyfikowany był na 28. miejscu, w grudniu 2018 w Niżnym Tagile. W sezonie 2019/2020 cyklu w trzydziestce znalazł się trzykrotnie, a w najlepszym występie, w grudniu 2019 w Engelbergu, zajął 20. lokatę.

Konkursy Letniego Grand Prix 2020 w Wiśle ukończył na 7. i 9. miejscu. W sezonie zimowym 2020/2021 regularnie zdobywał punkty Pucharu Świata, najczęściej zajmując pozycje w trzeciej dziesiątce. Najwyżej sklasyfikowany był na 9. lokacie, którą zajął 6 grudnia 2020 w Niżnym Tagile. W kolejnych dniach miał wystąpić na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020, ale po wykryciu zakażenia SARS-CoV-2 u trenera kadry szwajcarskiej Ronny’ego Hornschuha nie został dopuszczony do startu w kwalifikacjach. Wziął natomiast udział w Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021, na których zajął 24. miejsce na skoczni normalnej i 20. na dużej indywidualnie, a także 7. pozycję w drużynie męskiej. Sezon 2020/2021 Pucharu Świata ukończył na 26. miejscu w klasyfikacji generalnej z 206 punktami.

Podczas Letniego Grand Prix 2021 trzykrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce, a sierpniowy konkurs cyklu w Courchevel ukończył na 2. pozycji, po raz pierwszy w karierze stając na podium zawodów pucharowych najwyższej rangi. W sezonie 2021/2022 Pucharu Świata regularnie zdobywał punkty, najczęściej zajmując lokaty w trzeciej dziesiątce. Najwyżej w sezonie sklasyfikowany był w lutym 2022 w Lahti, na 9. miejscu. W klasyfikacji generalnej cykl ukończył na 26. pozycji z 243 punktami. Wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022, na których zajął 17. lokatę na skoczni normalnej i 22. na dużej indywidualnie, a w drużynie był 8. Wystąpił też na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2022, na których zajął 24. miejsce indywidualnie.

W sierpniu 2022 ponownie zajął 2. miejsce w zawodach Letniego Grand Prix w Courchevel. W dziewięciu zawodach Pucharu Świata 2022/2023 rozgrywanych w listopadzie i grudniu 2022 punkty zdobył dwukrotnie. Od stycznia zaczął uzyskiwać lepsze wyniki – w dalszej części sezonu regularnie zajmował w cyklu lokaty w najlepszej trzydziestce, najczęściej w drugiej dziesiątce. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023. Indywidualnie był 19. na skoczni normalnej i 24. na dużej, w zespole mieszanym zajął 7. miejsce, a konkurs drużyn męskich ukończył na 6. pozycji. 1 kwietnia 2023 zajął najwyższe w sezonie, 7. miejsce w konkursie Pucharu Świata. Cały cykl ukończył po raz trzeci z rzędu na 26. lokacie w klasyfikacji generalnej, tym razem zdobywając 270 punktów.

W zawodach Igrzysk Europejskich 2023 w Zakopanem zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej. Na dużym obiekcie zajął 11. pozycję, a w drużynie mieszanej był 6. W dziewięciu konkursach Letniego Grand Prix 2023 pięciokrotnie stawał na podium: w lipcu w Courchevel zwyciężył i zajął 2. miejsce, we wrześniu powtórzył te wyniki w Râșnovie, a 1 października wygrał zawody w Hinzenbach. Cały cykl ukończył na 2. lokacie w klasyfikacji generalnej z 582 punktami, o 22 za zwycięzcą, Władimirem Zografskim. 10 grudnia 2023 po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów Pucharu Świata, zajmując 2. miejsce w konkursie w Klingenthal. W drugiej serii tych zawodów osiągnął odległość 146,5 m, wyrównując rekord Vogtland Areny.

Jest wielokrotnym medalistą mistrzostw Szwajcarii w rywalizacji indywidualnej – zdobył złoty medal w 2020, 2021, 2022 i 2023, srebrny w 2011, 2012, 2013, 2014 i 2017 oraz brązowy w 2015, 2016 i 2019. Zdobywał również medale w konkursach drużynowych – złoty w 2023, srebrny w 2022 oraz brązowy w 2008, 2010, 2011, 2012 i 2017.

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2014 Soczi/Krasnaja Polana – 25. miejsce (K-95), 14. miejsce (K-125)
2018 Pjongczang – 29. miejsce (K-98), 36. miejsce (K-125)
2022 Pekin/Zhangjiakou – 17. miejsce (K-95), 22. miejsce (K-125)

Drużynowo

2022 Pekin/Zhangjiakou – 8. miejsce

Starty G. Deschwandena na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
25. 9 lutego 2014 Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 100,5 m 96,5 m 239,3 pkt 38,7 pkt Kamil Stoch
14. 15 lutego 2014 Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 134,5 m 123,0 m 247,4 pkt 31,3 pkt Kamil Stoch
29. 10 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 99,5 m 91,5 m 185,3 pkt 74,0 pkt Andreas Wellinger
36. 17 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 123,0 m – 105,8 pkt 179,9 pkt Kamil Stoch
17. 6 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 indywid. 99,5 m 99,0 m 250,8 pkt 24,2 pkt Ryōyū Kobayashi
22. 12 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 indywid. 132,0 m 131,5 m 254,2 pkt 41,9 pkt Marius Lindvik
8. 14 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 druż. 122,0 m 123,5 m 791,5 pkt (214,2 pkt) 151,2 pkt Austria

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2013 Val di Fiemme/Predazzo – 41. miejsce (K-95), 43. miejsce (K-120)
2015 Falun – 14. miejsce (K-90), 17. miejsce (K-120)
2017 Lahti – 33. miejsce (K-90), 35. miejsce (K-116)
2021 Oberstdorf – 24. miejsce (K-95), 20. miejsce (K-120)
2023 Planica – 19. miejsce (K-95), 24. miejsce (K-125)

Drużynowo

2013 Val di Fiemme/Predazzo – 10. miejsce (K-120)
2015 Falun – 10. miejsce (K-120)
2017 Lahti – 10. miejsce (K-116)
2021 Oberstdorf – 7. miejsce (K-120)
2023 Planica – 7. miejsce (drużyna mieszana/K-95), 6. miejsce (K-125)

Starty G. Deschwandena na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
41. 23 lutego 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 88,0 m – 94,1 pkt 158,5 pkt Anders Bardal
43. 28 lutego 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 112,5 m – 103,8 pkt 192,0 pkt Kamil Stoch
10. 2 marca 2013 Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 druż. 118,0 m – 469,1 pkt (119,2 pkt) 666,8 pkt Austria
14. 21 lutego 2015 Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 88,5 m 94,0 m 223,0 pkt 29,7 pkt Rune Velta
17. 26 lutego 2015 Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 122,5 m 121,5 m 214,1 pkt 54,6 pkt Severin Freund
10. 28 lutego 2015 Falun Lugnet K-120 HS-134 druż. 111,5 m – 314,2 pkt (82,6 pkt) 558,4 pkt Norwegia
33. 25 lutego 2017 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 88,0 m – 108,6 pkt 162,2 pkt Stefan Kraft
35. 2 marca 2017 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 112,5 m – 102,3 pkt 177,0 pkt Stefan Kraft
10. 4 marca 2017 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż. 114,5 m – 453,0 pkt (105,5 pkt) 651,2 pkt Polska
24. 27 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. 97,5 m 94,0 m 232,4 pkt 36,4 pkt Piotr Żyła
20. 5 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 124,0 m 126,0 m 228,9 pkt 47,6 pkt Stefan Kraft
7. 6 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 druż. 129,0 m 122,5 m 856,6 pkt (234,2 pkt) 190,0 pkt Niemcy
19. 25 lutego 2023 Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 indywid. 97,5 m 93,5 m 235,7 pkt 25,8 pkt Piotr Żyła
7. 26 lutego 2023 Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż. mix. 97,0 m 96,5 m 879,2 pkt (241,9 pkt) 138,0 pkt Niemcy
24. 3 marca 2023 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 indywid. 126,0 m 124,5 m 240,6 pkt 46,9 pkt Timi Zajc
6. 4 marca 2023 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 druż. 128,5 m 129,5 m 1012,2 pkt (257,2 pkt) 166,7 pkt Słowenia

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2014 Harrachov – 23. miejsce
2016 Tauplitz – 30. miejsce
2018 Oberstdorf – 34. miejsce
2020 Planica – nie wystartował w kwalifikacjach
2022 Vikersund – 24. miejsce
2024 Tauplitz – 17. miejsce

Drużynowo

2018 Oberstdorf – 6. miejsce
2024 Tauplitz – 6. miejsce

Starty G. Deschwandena na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
23. 14–15 marca 2014 Harrachov Čertak K-185 HS-205 indywid. 170,0 m 173,0 m – – 319,3 pkt 71,7 pkt Severin Freund
30. 15–16 stycznia 2016 Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 173,5 m 149,0 m 132,0 m – 319,8 pkt 320,3 pkt Peter Prevc
34. 19–20 stycznia 2018 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 150,5 m – – – 111,8 pkt 540,1 pkt Daniel-André Tande
6. 21 stycznia 2018 Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż. 183,0 m 190,5 m 1350,6 pkt (327,3 pkt) 311,6 pkt Norwegia
NQ 11–12 grudnia 2020 Planica Letalnica K-200 HS-240 indywid. DNS — Nie zakwalifikował się.
24. 11–12 marca 2022 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 indywid. 185,5 m 201,0 m 200,0 m 199,5 m 659,7 pkt 194,5 pkt Marius Lindvik
17. 26–27 stycznia 2024 Tauplitz Kulm K-200 HS-235 indywid. 192,5 m 200,5 m 235,5 m – 560,4 pkt 87,0 pkt Stefan Kraft
6. 28 stycznia 2024 Tauplitz Kulm K-200 HS-235 druż. 215,0 m 200,0 m 1389,3 pkt (371,8 pkt) 226,1 pkt Słowenia

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2008 Zakopane – 38. miejsce
2011 Otepää – 38. miejsce

Drużynowo

2008 Zakopane – 10.miejsce
2011 Otepää – 6. miejsce

Starty G. Deschwandena na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
38. 27 lutego 2008 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 indywid. 78,5 m – 96,0 pkt 155,5 pkt Andreas Wank
10. 29 lutego 2008 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 druż. 81,5 m – 423,5 pkt (104,0 pkt) 547,5 pkt Niemcy
38. 28 stycznia 2011 Otepää Tehvandi K-90 HS-100 indywid. 83,5 m – 97,5 pkt 157,5 pkt Władimir Zografski
6. 30 stycznia 2011 Otepää Tehvandi K-90 HS-100 druż. 85,5 m 88,0 m 838,0 pkt (210,5 pkt) 82,5 pkt Austria

Igrzyska europejskie

Indywidualnie

2023 Kraków/Zakopane – brązowy medal (K-95), 11. miejsce (K-125)

Drużynowo

2023 Kraków/Zakopane – 6. miejsce (drużyna mieszana)

Starty G. Deschwandena na igrzyskach europejskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
3. 29 czerwca 2023 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 107,0 m 101,5 m 258,0 pkt 12,3 pkt Daniel Tschofenig
6. 29 czerwca 2023 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. miesz. 106,5 m 101,0 m 765,7 pkt (238,7 pkt) 173,6 pkt Austria
11. 1 lipca 2023 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 131,0 m 126,0 m 244,0 pkt 35,1 pkt Dawid Kubacki

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2012/2013 44.
2013/2014 32.
2014/2015 27.
2015/2016 39.
2016/2017 64.
2017/2018 38.
2018/2019 67.
2019/2020 51.
2020/2021 26.
2021/2022 26.
2022/2023 26.
2023/2024 18.

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
2011/2012––––
2012/2013––––
2013/2014––––
2014/2015––––
2015/2016––––
2016/2017––––
2017/2018––––
2018/2019––––
2019/2020––––
2021/2022––––
2022/2023––––
2023/2024–112
Suma0112

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 10 grudnia 2023 Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 138,0 m 146,5 m 293,6 pkt 2. 4,3 pkt Karl Geiger
2. 4 lutego 2024 Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 145,0 m 152,0 m 231,8 pkt 3. 5,8 pkt Andreas Wellinger

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 2011/2012
punkty
- q 47 q q q q - - - - - - - - 32 q - - 44 q - 34 q q - 0
Sezon 2012/2013
punkty
41 44 30 41 46 44 q 25 34 q 48 - - 19 16 26 24 32 40 - - 37 26 37 48 24 - 58
Sezon 2013/2014
punkty
10 35 31 40 26 21 18 27 35 34 19 32 29 26 - - 43 17 32 17 19 10 40 14 20 30 48 37 173
Sezon 2014/2015
punkty
q 39 43 q 46 - - 42 31 - 28 33 19 25 18 38 13 28 14 19 33 20 20 28 30 8 25 11 21 q 27 189
Sezon 2015/2016
punkty
36 55 39 16 7 30 39 37 49 q 49 22 50 36 42 - - - - - - - 44 40 42 36 47 q - 61
Sezon 2016/2017
punkty
43 q q 49 51 40 35 - q - - - - - - - - 38 23 q 38 38 q q q - 8
Sezon 2017/2018
punkty
q 35 7 28 27 38 36 22 30 38 q q 37 41 30 35 31 46 45 q q - 54
Sezon 2018/2019
punkty
45 30 35 28 q 47 46 - - - - - - q - - - - - - - - - - - - - - 4
Sezon 2019/2020
punkty
45 - 33 38 49 36 20 q 43 41 47 40 37 - - 32 36 30 47 39 34 25 33 41 44 40 - 18
Sezon 2020/2021
punkty
14 26 20 17 9 27 25 27 19 10 36 32 31 36 26 19 28 35 25 24 20 10 33 34 24 206
Sezon 2021/2022
punkty
- - 21 19 36 35 28 26 20 10 25 29 25 32 14 15 11 10 16 9 27 33 29 12 - - 38 25 243
Sezon 2022/2023
punkty
42 48 36 31 28 41 36 25 37 21 37 30 20 10 15 20 15 21 20 33 43 15 - 18 20 16 29 13 11 37 7 19 270
Sezon 2023/2024
punkty
14 15 11 q 7 2 8 6 15 34 24 24 28 25 24 3 9 14 41 29 33 34 22 11 25 22 13 7 21 10 30 21 552
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan na 2 marca 2024

Sezon
2009/2010
- - 13 -
Sezon
2011/2012
- 9 9 - - -
Sezon
2012/2013
8 9 - 10 - - -
Sezon
2013/2014
9 10 - - 8
Sezon
2014/2015
7 - 9 - -
Sezon
2015/2016
7 8 7 9 - -
Sezon
2016/2017
8 - - 8 8 10
Sezon
2017/2018
7 7 8 7 7 7 8 8
Sezon
2018/2019
5 7 - - - - -
Sezon
2019/2020
7 7 8 7 7
Sezon
2020/2021
8 8 7 - 9
Sezon
2021/2022
8 - - - - - 8
Sezon
2022/2023
- - - 8 - 6 6
Sezon
2023/2024
- 7 8 10 9
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2012/2013 41.
2013/2014 36.
2014/2015 34.
2015/2016 47.
2017/2018 30.
2019/2020 48.
2020/2021 20.
2021/2022 14.
2022/2023 28.
2023/2024 23.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017 37.
2018 38.
2020 54.
2022 24.
2023 12.
2024 8.

Willingen Six

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
2018 35.
2020 49.
2021 17.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
2018 46.
2021 21.
2022 21.
2023 13.
2024 23.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2012/2013 40.
2013/2014 31.
2014/2015 32.
2020/2021 35.
2021/2022 40.
2022/2023 12.
2023/2024 24.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2012 32.
2013 28.
2014 15.
2015 27.
2016 28.
2017 33.
2018 28.
2020 7.
2021 11.
2022 8.
2023 2.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 29 lipca 2023 Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-132 130,5 m 115,5 m 238,3 pkt
2. 23 września 2023 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 93,0 m 92,0 m 243,7 pkt
3. 1 października 2023 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 88,0 m 91,0 m 246,6 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 7 sierpnia 2021 Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-135 128,0 m 131,5 m 232,4 pkt 2. 1,8 pkt Stefan Kraft
2. 7 sierpnia 2022 Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-135 134,0 m 127,0 m 254,0 pkt 2. 12,1 pkt Manuel Fettner
3. 29 lipca 2023 Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-132 130,5 m 115,5 m 238,3 pkt 1. –
4. 30 lipca 2023 Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-132 123,0 m 126,0 m 246,2 pkt 2. 16,4 pkt Władimir Zografski
5. 23 września 2023 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 93,0 m 92,0 m 243,7 pkt 1. –
6. 24 września 2023 Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 95,5 m 102,0 m 251,1 pkt 2. 0,9 pkt Władimir Zografski
7. 1 października 2023 Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 88,0 m 91,0 m 246,6 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2011
punkty
- - - - - q - - - 39 q 0
2012
punkty
- 33 24 13 18 12 33 24 29 71
2013
punkty
46 11 25 18 24 15 22 32 11 22 36 108
2014
punkty
19 10 q 21 8 7 11 - 13 160
2015
punkty
25 33 19 11 27 20 13 16 16 30 28 111
2016
punkty
6 26 34 26 13 17 - - - q 84
2017
punkty
30 40 17 33 25 7 19 - - 69
2018
punkty
24 25 14 25 22 22 - - 17 69
2019
punkty
- 39 - - - - - - 0
2020
punkty
7 9 65
2021
punkty
9 14 2 - - - 19 10 165
2022
punkty
- - 2 7 14 19 146
2023
punkty
1 2 14 7 1 2 8 1 7 582
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2012
- 8 10
2013
8 6 -
2014
8
2015
9 8
2016
8
2017
8
2018
7 -
2022
5 4 8
2023
7
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

 -  – brak startu

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2010/2011 71.
2011/2012 62.
2012/2013 37.
2013/2014 31.
2014/2015 60.
2015/2016 103.
2016/2017 77.
2018/2019 69.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 12 stycznia 2013 Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 135,5 m 131,5 m 275,1 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 12 stycznia 2013 Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 135,5 m 131,5 m 275,1 pkt 1. –
2. 16 stycznia 2014 Sapporo Miyanomori K-90 HS-98 99,0 m 87,5 m 231,5 pkt 2. 3,5 pkt Nejc Dežman

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2007/2008
punkty
- - - - - - - 43 58 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2008/2009
punkty
56 60 60 54 - - 58 60 - - - - - 49 63 - - 36 46 - - - - 40 31 - - - - - - - - 0
Sezon 2009/2010
punkty
- - - - - - 37 48 - - - - 55 37 - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2010/2011
punkty
57 52 53 34 - - 51 31 33 43 28 - - - - - - 54 44 - - 14 33 - - - - 30 5 67
Sezon 2011/2012
punkty
52 44 - - - - 39 43 15 26 14 41 16 - - - - - - - - 17 31 23 32 - - 76
Sezon 2012/2013
punkty
- - 23 23 - - 4 1 45 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 166
Sezon 2013/2014
punkty
- - - - - - - - 2 13 6 8 - - - - - - - - - - - - 172
Sezon 2014/2015
punkty
22 15 10 15 20 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 78
Sezon 2015/2016
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - 19 29 - - - - - - - 14
Sezon 2016/2017
punkty
- - - - - 17 20 - - 23 19 - - - 25 30 - - - - - - - - - - - - - - 52
Sezon 2018/2019
punkty
- - - - 41 28 17 24 21 25 - - - 26 22 30 24 35 34 34 45 38 - - - - - - 62
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2011 70.
2012 24.
2018 36.
2019 32.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2022

2008
punkty
- - - - - - - 66 70 - - 0
2009
punkty
- - - 67 67 - - - - - - 0
2010
punkty
68 52 53 - - - - - - - - - - - - 0
2011
punkty
- - 52 45 - - 14 37 36 47 18
2012
punkty
21 dq - - 5 17 - - 6 9 - - - - 138
2016
punkty
39 45 - - - - - - - - - - 35 39 0
2017
punkty
- - - - - - - - - - - 36 32 0
2018
punkty
- - - - - 13 17 - - 11 10 - - 84
2019
punkty
- - - - 50 28 10 7 - - 11 20 - - 43 21 110
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2007/2008 279.
2008/2009 131.
2009/2010 84.
2010/2011 105.
2011/2012 111.
2016/2017 78.
2017/2018 67.
2018/2019 31.
2019/2020 58.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 8 lipca 2018 Villach Alpenarena K-90 HS-98 95,5 m 96,0 m 250,5 pkt 2. 4,5 pkt Luca Egloff

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2006/2007
punkty
- - - - - dq 32 - - - - - - - - 0
Sezon 2007/2008
punkty
- - - - - - 29 57 - - - - - - - - - - - - - - - - - 2
Sezon 2008/2009
punkty
- - 26 15 - - 24 24 - - - - - - - - - - - - - - 35
Sezon 2009/2010
punkty
19 - - - - - - - - 44 34 - - - - - - - - 50 - - - - 10 9 67
Sezon 2010/2011
punkty
- - - - - - - - 13 10 - - - - - - - - - - 23 26 - - 59
Sezon 2011/2012
punkty
- - 27 18 - - 15 15 - - - - - - - - - - - - - - - 49
Sezon 2016/2017
punkty
- - - - - - - - - - - - - - 6 21 - - - - 50
Sezon 2017/2018
punkty
- - - - 8 8 - - - - - - - - - - - - - - - 64
Sezon 2018/2019
punkty
4 2 - - - - - - - - - - - - - - - - 130
Sezon 2019/2020
punkty
8 4 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 82
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Dominik Peter, Gregor Deschwanden, Simon Ammann, Killian Peier
  2. 1 2 Skład zespołu: Simon Ammann, Killian Peier, Marco Grigoli i Gregor Deschwanden
  3. 1 2 Skład zespołu: Killian Peier, Gregor Deschwanden, Gabriel Karlen, Simon Ammann
  4. 1 2 Skład zespołu: Gregor Deschwanden, Andreas Schuler, Killian Peier, Simon Ammann
  5. 1 2 Skład zespołu: Dominik Peter, Andreas Schuler, Simon Ammann, Gregor Deschwanden
  6. 1 2 Skład zespołu: Emely Torazza, Simon Ammann, Sina Arnet, Gregor Deschwanden
  7. 1 2 Skład zespołu: Gregor Deschwanden, Killian Peier, Remo Imhof i Simon Ammann
  8. 1 2 Skład zespołu: Andreas Schuler, Killian Peier, Gregor Deschwanden i Simon Ammann
  9. 1 2 Skład zespołu: Sandro Hauswirth, Simon Ammann, Remo Imhof i Gregor Deschwanden
  10. 1 2 3 4 5 Seria konkursowa została odwołana.
  11. 1 2 Skład zespołu: Rémi Français, Gregor Deschwanden, Pascal Egloff i Adrian Schuler
  12. 1 2 Skład zespołu: Gregor Deschwanden, Adrian Schuler, Pascal Egloff i Marco Grigoli
  13. 1 2 Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
  14. 1 2 Skład zespołu: Emely Torazza, Killian Peier, Sina Arnet i Gregor Deschwanden

Przypisy

  1. ↑ Athleten-Steckbrief Deschwanden Gregor [online], Swiss-ski.ch [dostęp 2015-03-11] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-02] (niem.).
  2. ↑ Wisla (POL) Men's HS134 Extended start list [online], fis-ski.com [dostęp 2020-11-21] (ang.).
  3. 1 2 3 4 DESCHWANDEN Gregor 1991.02.27 SUI [online], wyniki-skoki.hostingasp.pl [dostęp 2023-11-23].
  4. ↑ DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2008 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-11-23] (ang.).
  5. ↑ DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2010 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-11-23] (ang.).
  6. ↑ DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2011 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-11-23] (ang.).
  7. ↑ DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2012 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-11-23] (ang.).
  8. ↑ DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2013 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-11-23] (ang.).
  9. 1 2 DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2014 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-11-24] (ang.).
  10. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; World Cup Standings [online], fis-ski.com [dostęp 2023-12-07] (ang.).
  11. ↑ DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2015 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-11-24] (ang.).
  12. ↑ DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2016 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-11-24] (ang.).
  13. ↑ DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2017 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-11-24] (ang.).
  14. ↑ DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2018 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-11-28] (ang.).
  15. ↑ DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2019 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-11-28] (ang.).
  16. ↑ DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2020 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-11-28] (ang.).
  17. 1 2 DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2021 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-12-05] (ang.).
  18. ↑ Piotr Bąk, Trener Szwajcarów zakażony koronawirusem [online], skijumping.pl, 10 grudnia 2020 [dostęp 2023-12-05].
  19. 1 2 DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2022 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-12-07] (ang.).
  20. ↑ DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2023 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-12-07] (ang.).
  21. ↑ DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Season 2024 [online], fis-ski.com [dostęp 2023-12-07] (ang.).
  22. 1 2 DESCHWANDEN Gregor - Athlete Information; Grand Prix Standings [online], fis-ski.com [dostęp 2023-12-07] (ang.).
  23. ↑ Bartosz Leja, PŚ Klingenthal: Geiger z dubletem zwycięstw, Deschwanden z pierwszym podium w karierze! [online], skokipolska.pl, 10 grudnia 2023 [dostęp 2023-12-12].
  24. ↑ Adam Bucholz, Deschwanden mistrzem Szwajcarii, upadek Peiera [online], skijumping.pl, 24 października 2020 [dostęp 2022-10-24].
  25. ↑ Dominik Formela i Adam Bucholz, Deschwanden i Torazza najlepsi w Szwajcarii [online], skijumping.pl, 16 października 2021 [dostęp 2022-10-24].
  26. 1 2 Adam Bucholz, Mistrzostwa Szwajcarii w Kanderstegu: Zwycięstwa Arnet i Deschwandena, nieudany powrót Ammanna [online], skijumping.pl, 23 października 2022 [dostęp 2022-10-24].
  27. 1 2 Adam Bucholz, Mistrzostwa Szwajcarii w Kanderstegu: Arnet i Deschwanden ze złotymi medalami [online], skijumping.pl, 22 października 2023 [dostęp 2023-12-07].
  28. ↑ Adrian Dworakowski, Mistrzostwa Szwajcarii: Ammann deklasuje rywali [online], skijumping.pl, 9 października 2011 [dostęp 2022-10-24].
  29. 1 2 Simon Ammann Mistrzem Szwajcarii [online], berkutschi.com, 7 października 2012 [dostęp 2022-10-24].
  30. ↑ Anna Szczepankiewicz, Mistrzostwa Szwajcarii: Bigna Windmueller oraz Simon Ammann triumfują [online], skijumping.pl, 6 października 2013 [dostęp 2022-10-24].
  31. ↑ Katarzyna Lipska, Simon Ammann zwycięża w Mistrzostwach Szwajcarii [online], skijumping.pl, 19 października 2014 [dostęp 2022-10-24].
  32. ↑ Dominik Formela, Peier obronił tytuł [online], skijumping.pl, 15 października 2017 [dostęp 2022-10-24].
  33. ↑ Adrian Dworakowski, Mistrzostwa Szwajcarii: Ammann wciąż bezkonkurencyjny na krajowym podwórku [online], skijumping.pl, 18 października 2015 [dostęp 2022-10-24].
  34. ↑ Dominik Formela, Peier i Windmueller mistrzami Szwajcarii, Ammann bez medalu! [online], skijumping.pl, 23 października 2016 [dostęp 2022-10-24].
  35. ↑ Dominik Formela, Peier mistrzem Szwajcarii [online], skijumping.pl, 12 października 2019 [dostęp 2022-10-24].
  36. ↑ Paweł Guzik, Andreas Kuettel Mistrzem Szwajcarii [online], skijumping.pl, 24 sierpnia 2008 [dostęp 2022-10-24].
  37. ↑ Andreas Kuettel Mistrzem Szwajcarii [online], berkutschi.com, 10 października 2010 [dostęp 2022-10-24].
  38. ↑ Schweizermeisterschaften Einsiedeln, 9. Oktober 2011 [online], swiss-ski.ch, 9 października 2011 [dostęp 2023-11-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-14] (niem.).
  39. ↑ Dominik Formela, Za nami półmetek Mistrzostw Szwajcarii [online], skijumping.pl, 14 października 2017 [dostęp 2022-10-24].
  40. ↑ Wyniki na oficjalnej stronie FIS. 2020-12-10. [dostęp 2020-12-10]. (ang.).
  41. ↑ Season 2017/2018 - WILLINGEN 5 STANDINGS [online], fis-ski.com, 4 lutego 2018 [dostęp 2023-04-18] [zarchiwizowane z adresu 2022-01-25] (ang.).
  42. ↑ Season 2019/2020 - WILLINGEN 5 STANDINGS [online], fis-ski.com, 8 lutego 2020 [dostęp 2023-04-18] [zarchiwizowane z adresu 2022-01-25] (ang.).
  43. ↑ Season 2020/2021 - WILLINGEN 6 [online], fis-ski.com, 31 stycznia 2021 [dostęp 2023-04-18] [zarchiwizowane z adresu 2022-05-20] (ang.).
  44. ↑ Season 2017/2018 - PLANICA 7 STANDINGS [online], fis-ski.com, 25 marca 2018 [dostęp 2023-04-18] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-26] (ang.).
  45. ↑ Season 2020/2021 - PLANICA 7 STANDINGS [online], fis-ski.com, 28 marca 2021 [dostęp 2023-04-18] [zarchiwizowane z adresu 2022-10-22] (ang.).
  46. ↑ Season 2021/2022 - PLANICA 7 STANDINGS [online], fis-ski.com, 27 marca 2022 [dostęp 2023-04-18] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-28] (ang.).
  47. ↑ Season 2022/2023 - PLANICA 7 STANDINGS [online], fis-ski.com, 2 kwietnia 2023 [dostęp 2023-04-18] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-02] (ang.).
  48. ↑ Season 2023/2024 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2024-03-24. [dostęp 2024-03-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-03-24)]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.