Grand Prix Kanady – wyścig zaliczany do Mistrzostw Świata Formuły 1, organizowany w sezonach 1967–1974, 1976–1986, 1988–2008, 2010–2019 oraz ponownie od sezonu 2022.

Historia

Pierwsze Grand Prix Kanady odbywały się na przemian na torach Mosport Park w Bowmanville w prowincji Ontario i Mont Tremblant-St Jovite w Saint-Jovite w prowincji Quebec. W sezonie 1978 Grand Prix przeniosło się na stałe do Montrealu.

Pierwszym zwycięzcą Grand Prix w Montrealu był pochodzący z prowincji Quebec, Gilles Villeneuve, który zmarł w sezonie 1982 w wypadku podczas ostatniego okrążenia kwalifikacji do Grand Prix Belgii. Kilka tygodni po jego śmierci, tor w Montrealu został nazwany jego imieniem.

W sezonie 1997 Grand Prix zostało przerwane po ciężkim wypadku Oliviera Panisa. Francuski kierowca wpadł w poślizg i złamał obie nogi. Został zmuszony do pauzowania przez dziewięć wyścigów i wielu uważa, że był to punkt zwrotny w karierze zwycięzcy Grand Prix Monako z sezonu 1996.

W 1999 r., ostatni zakręt toru stał się sławny dzięki eliminowaniu Mistrzów Świata. Damon Hill, Michael Schumacher i Jacques Villeneuve zakończyli swoją jazdę na tej samej ścianie. W tym samym miejscu z wyścigu odpadł Ricardo Zonta.

Z powodu ograniczeń związanych z reklamowaniem wyrobów tytoniowych i ograniczoną do 17 liczbą wyścigów w danym sezonie, Grand Prix zostało usunięte z wstępnej wersji kalendarza na sezon 2004. Jednak rząd Kanady zdołał zdobyć odpowiednie środki na rekompensatę dla zespołów i FIA rozszerzyła kalendarz do 18 Grand Prix.

W sezonie 2007 podczas wyścigu doszło do wypadku z udziałem Roberta Kubicy. Wypadł z toru na prawe pobocze podczas 27. okrążenia na zakończeniu długiego łuku pomiędzy zakrętem numer 10 a nawrotem Pit Hairpin (numer 11) i roztrzaskał swój bolid o betonową barierę przy prędkości około 230 km/h. Po odbiciu koziołkując przeleciał na drugą stronę toru i po raz kolejny uderzył w bandę. Według badań FIA w trakcie wypadku Kubica przeżył przeciążenie średnie równe 28g przy wartości szczytowej bliskiej 75g. Pierwsze doniesienia prasowe informowały, że po wstępnych badaniach stwierdzono, że Kubica ma złamaną nogę, ale jego życie nie jest zagrożone. Później jednak okazało się, że Kubica wyszedł z wypadku bez żadnych poważniejszych obrażeń (Kubica miał jedynie lekkie wstrząśnienie mózgu i skręconą kostkę) i już w poniedziałek 11 czerwca został wypisany ze szpitala. Zwycięzcą Grand Prix został wtedy Lewis Hamilton, dla którego było to pierwsze zwycięstwo w Formule 1 w karierze.

8 czerwca 2008 podczas GP Kanady Robert Kubica odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w Formule 1 (była to również pierwsza wygrana zespołu BMW Sauber). Na drugim miejscu wyścig ukończył jego partner z zespołu Nick Heidfeld. Na najniższym stopniu podium stanął Szkot David Coulthard z zespołu Red Bull Racing.

7 października 2008 zdecydowano o nierozgrywaniu eliminacji w sezonie 2009.

27 listopada 2009 GP Kanady potwierdzone zostało jako jeden z wyścigów sezonu 2010 Formuły 1.

12 czerwca 2011 w Kanadzie odbył się najdłuższy wyścig w historii Formuły 1. Łącznie z dwugodzinną przerwą spowodowaną ulewnym deszczem, wyścig trwał 4 godziny 4 minuty i 39 sekund. Zwycięzcą został Jenson Button z zespołu McLaren.

9 czerwca 2013 podczas wyścigu doszło do tragedii. Porządkowy pomagał usunąć z toru rozbity bolid Estebana Gutierreza. Nieszczęśliwie, gdy schylał się po krótkofalówkę, wpadł wprost pod koła dźwigu, który przenosił uszkodzony bolid. Kierowca dźwigu nie miał możliwości zobaczyć swojego kolegi – oceniono wstępnie. Zmarły porządkowy doznał licznych obrażeń. Mimo szybkiego przetransportowania go helikopterem do szpitala Sacre-Coeur, nie zdołano uratować mu życia.

Tory

• Mosport International Raceway (1967, 1969, 1971–1974, 1976–1977)
• Circuit Mont-Tremblant (1968, 1970)
• Circuit Ile Notre Dame (1978–1981)
• Circuit Gilles Villeneuve (tor Circuit Ile Notre Dame pod nową nazwą, 1982–1986, 1988–2008, od 2010)

Zwycięzcy Grand Prix Kanady

Liczba zwycięstw (kierowcy):

• 7 – Lewis Hamilton, Michael Schumacher
• 3 – Nelson Piquet
• 2 – Jacky Ickx, Alan Jones, Ayrton Senna, Jackie Stewart, Max Verstappen, Sebastian Vettel
• 1 – Fernando Alonso, Michele Alboreto, Jean Alesi, René Arnoux, Gerhard Berger, Thierry Boutsen, Jack Brabham, Jenson Button, Emerson Fittipaldi, Damon Hill, Denny Hulme, James Hunt, Mika Häkkinen, Robert Kubica, Jacques Laffite, Nigel Mansell, Alain Prost, Kimi Räikkönen, Peter Revson, Daniel Ricciardo, Ralf Schumacher, Jody Scheckter, Gilles Villeneuve

Liczba zwycięstw (producenci samochodów):

• 13 – McLaren
• 12 – Ferrari
• 7 – Williams
• 4 – Brabham, Mercedes, Red Bull Racing
• 2 – Benetton, Tyrrell
• 1 – BMW, Ligier, Renault, Wolf

Liczba zwycięstw (producenci silników):

• 12 – Ferrari, Ford
• 10 – Mercedes
• 6 – Renault
• 4 – Honda, BMW
• 1 – Matra, RBPT, RBPT-Honda, Repco

Przypisy