Sezon 1995
Rajdowych mistrzostw świata
Liczba rajdów

8

Pierwsza runda

Rajd Monte Carlo

Ostatnia runda

Rajd Wielkiej Brytanii

Mistrzowie
Kierowcy

Colin McRae

Konstruktorzy

Subaru

Poprzedni sezonNastępny sezon

Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1995 były 23 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 8 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1995 został brytyjski kierowca Colin McRae startujący samochodem Subaru Impreza 555 przed kolegą z zespołu Hiszpanem Carlosem Sainzem. Tytuł konstruktorów wygrało Subaru.

Zespół Toyoty został złapany na używaniu nielegalnych ograniczników turbo na Rajdzie Hiszpanii i na rok został wykluczony z rajdów przez FIA. Prezydent FIA Max Mosley nazwał nielegalne turbo ograniczniki "najbardziej wyrafinowanym urządzeniem, jakie kiedykolwiek widziałem w ciągu 30 lat sportów motorowych." Toyota i ich kierowcy, Juha Kankkunen, Didier Auriol i Armin Schwarz, byli również pozbawieni wszystkich punktów w mistrzostwach. Kankkunen walczył o tytuł mistrza świata kierowców. Mosley stwierdził, że "nic nie wskazuje na to, że kierowcy byli świadomi tego, co się dzieje".

Kalendarz

W sezonie 1995 kalendarz mistrzostw świata składał się z ośmiu rajdów, było to o dwa mniej niż w rok wcześniej, zabrakło rajdów Safari, Grecji, Argentyny, Finlandii i San Remo, a doszły rajdy Szwecji, Australii i Hiszpanii. To drugi sezon obowiązywania kalendarza rotacyjnego.

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca Wyniki
1 22–26 stycznia 63. Rajd Monte Carlo Carlos Sainz Wyniki
2 10–12 lutego 44. Rajd Szwecji Kenneth Eriksson Wyniki
3 8-10 marca 29. Rajd Portugalii Carlos Sainz Wyniki
4 3–5 maja 39. Rajd Francji Didier Auriol Wyniki
5 27–30 lipca 25. Rajd Nowej Zelandii Colin McRae Wyniki
6 15–18 września 8. Rajd Australii Kenneth Eriksson Wyniki
7 23–25 października 31. Rajd Hiszpanii Carlos Sainz Wyniki
8 19–22 listopada 51. Rajd Wielkiej Brytanii Colin McRae Wyniki

Zespoły i kierowcy

Zespół Producent Samochód Opony Numer Kierowcy Rundy
Toyota Castrol Team Toyota Celica GT-Four ST205
Celica Turbo 4WD
M 1 Didier Auriol 1–7
2 Juha Kankkunen 1–7
3 Armin Schwarz 1–7
14 Thomas Rådström 2
Yoshio Fujimoto 5–6
15 Tomas Jansson 2
16 Neal Bates 6
555 Subaru World Rally Team Subaru Impreza 555 P 4 Colin McRae wszystkie
5 Carlos Sainz wszystkie
6 Piero Liatti 1, 4, 7
Mats Jonsson 2
Richard Burns 3, 8
Peter Bourne 5–6
14 Richard Burns 5
R.A.S. Ford Ford Escort RS Cosworth M 7 François Delecour wszystkie
8 Bruno Thiry wszystkie
9 Stig Blomqvist 2
Alex Fiorio 3
Patrick Bernardini 4
Neil Allport 5
Malcolm Wilson 8
Team Mitsubishi Ralliart Mitsubishi Lancer Evo II
Lancer Evo III
M 10 Kenneth Eriksson 2, 5–6, 8
Isolde Holderied 3–4
11 Tommi Mäkinen 1–2, 4–8
Jorge Recalde 3
12 Andrea Aghini 1, 4, 7
Kenneth Bäcklund 2
Rui Madeira 3, 8
Ed Ordynski 5–6
14 Rui Madeira 1, 4–7
15 Jorge Recalde 4–6
26 Isolde Holderied 1, 5–8
Société Diac Renault Clio Maxi M 17 Jean Ragnotti 1, 4
18 José Carlos Macedo 3
19 Alain Oreille 8
21 Philippe Bugalski 1, 4
25 Robbie Head 8
30 Pedro Azeredo 3

Wyniki

Klasyfikacja kierowców

Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1995 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie i punktowane one były według zasady:

Pozycja 10º
Punkty 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1

Do końcowego wyniku liczone było siedem najlepszych startów.

Klasyfikacja zespołów

W sezonie 1995 system punktacji producentów składał się z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywały dwa najwyżej sklasyfikowane samochody danej marki według klucza:

Pozycja 10º 11º 12º 13º 14º 15º
Punkty 25 20 17 14 12 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Dodatkowe punkty były przyznawane dla dwóch najwyżej sklasyfikowanych samochodów danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do dziesiątego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej piętnastce w klasyfikacji generalnej, według klucza:

Pozycja 10º
Punkty 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Była to znacząca zmiana w porównaniu do ubiegłego sezonu gdzie premiowanych było tylko pierwszych dziesięć miejsc i osiem w grupie. Ponadto punktowane były dwa najwyżej sklasyfikowane samochody danego zespołu (zmiana w porównaniu z poprzednimi latami, gdzie punktowany był tylko jeden najlepszy samochód zespołu). Do klasyfikacji końcowej sezonu liczyły się do wszystkie rundy. Aby zespół zdobył tytuł mistrza świata musiał wziąć udział w co najmniej ośmiu rajdach.

Miejsce Zespół Nr samochodu MCO
SWE
PRT
FRA
NZL
AUS
ESP
GBR
 Pkt 
1 555 Subaru World Rally Team 4 NU NU 3 5 1 2 2 1 350
5 1 NU 1 4 NU 1 2
6 8 NU 7 6 7 NU 3 3
2 Team Mitsubishi Ralliart 10 1 11 19 5 1 NU 307
11 4 2 10 8 NU 4 NU NU
12 6 9 3 11 8 5 7
14 11
X Toyota Castrol Team 1 NU 5 5 1 2 NU EX 260
2 3 4 2 10 3 3 NU
3 NU 4 NU 4 5 NU
14 3 NU
3 R.A.S. Ford 7 2 NU NU 2 6 NU 4 NU 223
8 5 6 6 NU NU 6 NU 5
9 7 8 7 8 NU
Miejsce Zespół Nr samochodu MCO
SWE
PRT
FRA
NZL
AUS
ESP
GBR
 Pkt 

Puchar kierowców samochodów produkcyjnych (Grupa N)

Do końcowej klasyfikacji brano pod uwagę siedem najlepszych startów, aby zawodnik mógł być sklasyfikowany co najmniej jeden ze startów musiał odbyć się poza Europą.

Msc. Kierowca  Punkty 
1 Rui Madeira 69
2 Jorge Recalde 40
3 Isolde Holderied 32
4 Masao Kamioka 22
5 Ed Ordynski 22

Klasyfikacja końcowa producentów w Dwulitrowym Rajdowym Pucharze Świata

Msc. Producent Punkty
1 Peugeot 257
2 Renault 227
3 Skoda 174
4 Suzuki 75
5 Toyota 63
6 Renault Argentyna 45
7 Daewoo 35
7 Honda 35

Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. Toyota team pick up a one-year ban | The Independent [online], www.independent.co.uk [dostęp 2017-11-20] (ang.).
  2. 1 2 3 Home > Seasons > Season 1995 > Championship standings. www.juwra.com. [dostęp 2020-05-07]. (ang.).
  3. Home > Seasons > Season 1995 > Rule changes. www.juwra.com. [dostęp 2020-05-07]. (ang.).
  4. 1995 FIA 2-Litre World Rally Championship for Manufacturers Final classification. www.rallybase.nl. [dostęp 2021-01-09]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.