| Liczba rajdów |
12 |
|---|---|
| Pierwsza runda | |
| Ostatnia runda | |
| Mistrzowie | |
| Kierowcy | |
| Konstruktorzy | |
| Poprzedni sezon • Następny sezon | |
Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1990 były 18. sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 12 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1990 został hiszpański kierowca Carlos Sainz startujący samochodem Toyota Celica GT-Four ST165, wyprzedził on Didiera Auriola i Juha Kankkunena. Tytuł konstruktorów wygrała Lancia przed Toyotą i Mitsubishi.
Kalendarz
W sezonie 1990 kalendarz mistrzostw świata składał się z dwunastu rajdów, w porównaniu do ubiegłego sezonu zabrakło w nim Rajdu Szwecji.
| Runda | Data | Nazwa rajdu | Zwycięzca | Wyniki |
|---|---|---|---|---|
| 1 | 19–25 stycznia | 58. Rajd Monte Carlo | Didier Auriol | Wyniki |
| 2 | 6–10 marca | 24. Rajd Portugalii | Miki Biasion | Wyniki |
| 3 | 11–16 kwietnia | 38. Rajd Safari | Björn Waldegård | Wyniki |
| 4 | 6–9 maja | 34. Rajd Francji | Didier Auriol | Wyniki |
| 5 | 3–6 czerwca | 37. Rajd Grecji | Carlos Sainz | Wyniki |
| 6 | 30 czerwca – 3 lipca | 20. Rajd Nowej Zelandii | Carlos Sainz | Wyniki |
| 7 | 24–28 lipca | 10. Rajd Argentyny | Miki Biasion | Wyniki |
| 8 | 23–26 sierpnia | 40. Rajd Finlandii | Carlos Sainz | Wyniki |
| 9 | 20–23 września | 3. Rajd Australii | Juha Kankkunen | Wyniki |
| 10 | 14–18 października | 32. Rajd San Remo | Didier Auriol | Wyniki |
| 11 | 28 października – 1 listopada | 22. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej | Patrick Tauziac | Wyniki |
| 12 | 25–28 listopada | 46. Rajd Wielkiej Brytanii | Carlos Sainz | Wyniki |
Zespoły i kierowcy
| Zespół | Producent | Samochód | Opony | Kierowca | Rundy |
|---|---|---|---|---|---|
| Martini Lancia | Lancia | Delta Integrale 16V | M | Miki Biasion | 1–3, 5, 7, 10, 12 |
| Juha Kankkunen | 1–3, 5, 7–10, 12 | ||||
| Didier Auriol | 1–2, 4–5, 7–10 | ||||
| Bruno Saby | 1, 4, 12 | ||||
| Alex Fiorio | 3, 9 | ||||
| Yves Loubet | 4 | ||||
| Paola de Martini | 7 | ||||
| Toyota Team Europe | Toyota | Celica GT-Four ST165 | P | Carlos Sainz | 1–10, 12 |
| Mikael Ericsson | 1, 3, 5, 8–10 | ||||
| Armin Schwarz | 1–2, 4, 10, 12 | ||||
| Björn Waldegård | 3 | ||||
| Jorge Recalde | 7 | ||||
| David Llewellin | 12 | ||||
| Mats Jonsson | 12 | ||||
| Mazda Rally Team Europe | Mazda | 323 4WD 323 GT-X |
M | Timo Salonen | 1–2, 8, 12 |
| Hannu Mikkola | 1–2, 8, 12 | ||||
| Grégoire de Mévius | 2, 9–10 | ||||
| Ingvar Carlsson | 6, 9 | ||||
| Rod Millen | 6, 9 | ||||
| Mikael Sundström | 8, 12 | ||||
| Minna Sillankorva | 8 | ||||
| Mitsubishi Ralliart Europe | Mitsubishi | Galant VR-4 | M | Kenneth Eriksson | 1–2, 5, 8–9, 12 |
| Ari Vatanen | 1–2, 5, 8, 12 | ||||
| Kenjiro Shinozuka | 3, 11 | ||||
| Ross Dunkerton | 6, 9 | ||||
| Patrick Tauziac | 11 | ||||
| Jolly Club | Lancia | Delta 16V | M | Dario Cerrato | 1–2, 10 |
| Alex Fiorio | 5, 8, 10 | ||||
| Didier Auriol | 12 | ||||
| Robert Droogmans | 12 | ||||
| Société Diac | Renault | 5 GT Turbo | M | Alain Oreille | 1–2, 4–7, 9–11 |
| Jean Ragnotti | 4 | ||||
| Sylvain Polo | 4 | ||||
| Claude Balesi | 4 | ||||
| Audi Sport | Audi | 90 Quattro | M | Paola de Martini | 1–2, 4–5, 8–10 |
| Rudi Stohl | 3, 5, 7, 11 | ||||
| GM Euro Sport | Vauxhall Opel |
Astra Kadett 16V |
M | Louise Aitken-Walker | 1–2, 4, 6, 9, 12 |
| David Metcalfe | 12 | ||||
| Chris Birkbeck | 12 | ||||
| Subaru Technica International | Subaru | Legacy RS | M | Markku Alén | 3, 5, 8, 10, 12 |
| Mike Kirkland | 3, 6 | ||||
| Peter Bourne | 3, 6, 9 | ||||
| Ian Duncan | 3, 5 | ||||
| Jim Heather-Hayes | 3 | ||||
| Patrick Njiru | 3 | ||||
| François Chatriot | 10 | ||||
| Derek Warwick | 12 | ||||
| Nissan Motorsports International | Nissan | 200SX | D | Vic Preston | 3 |
| Jayant Shah | 3 | ||||
| Pavlos Moschoutis | 5 | ||||
| Bastos Motul BMW | BMW | M3 | P | François Chatriot | 4 |
| Volkswagen Motorsport | Volkswagen | Golf Rallye G60 | P | Erwin Weber | 5–6, 9 |
| Ford Motor Company | Ford | Sierra RS Cosworth 4x4 | P | Pentti Airikkala | 8, 10, 12 |
| Malcolm Wilson | 8, 10, 12 | ||||
| Gianfranco Cunico | 8, 10 | ||||
| Gwyndaf Evans | 8, 10, 12 | ||||
| Alex Fiorio | 12 | ||||
Wyniki
Klasyfikacja kierowców
Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1990 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie i punktowane one były według zasady:
| Pozycja | 1º | 2º | 3º | 4º | 5º | 6º | 7º | 8º | 9º | 10º |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Punkty | 20 | 15 | 12 | 10 | 8 | 6 | 4 | 3 | 2 | 1 |
Do końcowego wyniku liczone było osiem najlepszych startów, aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą. Wyniki rajdów nie liczone w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach.
|
Klasyfikacja zespołowa
W sezonie 1990 system punktacji producentów składał się z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywał najwyżej sklasyfikowany samochód danej marki według klucza:
| Pozycja | 1º | 2º | 3º | 4º | 5º | 6º | 7º | 8º | 9º | 10º |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Punkty | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |
Dodatkowe punkty były przyznawane dla najwyżej sklasyfikowanego samochodu danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do ósmego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji generalnej, według klucza:
| Pozycja | 1º | 2º | 3º | 4º | 5º | 6º | 7º | 8º |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Punkty | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |
Do klasyfikacji końcowej sezonu było branych siedem najlepszych występów. Aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą i należało wystartować w co najmniej ośmiu rajdach. Wyniki rajdów nie brane pod uwagę w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach. Rajdy Nowej Zelandii i Wybrzeża Kości Słoniowej nie były brane pod uwagę w klasyfikacji zespołowej.
| Miejsce | Zespół | MCO |
PRT |
KEN |
FRA |
GRE |
ARG |
FIN |
AUS |
ITA |
GBR |
Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Lancia | 1 | 1 | 2 | 1 | (2) | 1 | (5) | 1 | 1 | (3) | 137 |
| 2 | Toyota | 2 | 1 | 2 | 1 | 2 | 1 | (2) | (3) | 1 | 131 | |
| 3 | Mitsubishi | 5 | 2 | 7 | 2 | 56 | ||||||
| 4 | Subaru | 6 | 8 | 4 | 4 | 43 | ||||||
| 5 | Mazda | 8 | 6 | 6 | 5 | 30 | ||||||
| 6 | Renault | 7 | 6 | 24 | ||||||||
| 7 | Audi | 7 | 9 | 4 | 9 | 24 | ||||||
| 8 | Ford | 8 | 9 | 6 | 22 | |||||||
| 9 | BMW | 3 | 14 | |||||||||
| 10 | Volkswagen | 5 | 10 | |||||||||
| 11 | Citroën | 6 | 8 | |||||||||
| 12 | Renault Argentina | 7 | 8 | |||||||||
| 13 | Fiat Argentina | 8 | 6 | |||||||||
| 14 | Daihatsu | 9 | 3 | |||||||||
| 15 | Peugeot | 9 | 2 | |||||||||
| 16 | Nissan | 10 | 2 | |||||||||
| Miejsce | Zespół | MCO |
PRT |
KEN |
FRA |
GRE |
ARG |
FIN |
AUS |
ITA |
GBR |
Pkt |
Puchar kierowców samochodów produkcyjnych (Grupa N)
Do końcowej klasyfikacji brano pod uwagę siedem najlepszych startów, aby zawodnik mógł być sklasyfikowany co najmniej jeden ze startów musiał odbyć się poza Europą.
| Miejsce | Kierowca | MCO |
PRT |
KEN |
FRA |
GRE |
NZL |
ARG |
FIN |
AUS |
ITA |
CIV |
GBR |
Pkt. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Alain Oreille | 10 | 4 | 10 | 5 | 4 | 10 | (3) | 13 | 56 | ||||
| 2 | Gustavo Trelles | 10 | 10 | 10 | 7 | 10 | 5 | 52 | ||||||
| 3 | Tommi Mäkinen | 13 | 13 | 13 | 7 | 46 | ||||||||
| 4 | Jorge Recalde | 13 | 7 | 2 | 4 | 26 | ||||||||
| 5 | Ernesto Soto | 7 | 13 | 5 | 25 | |||||||||
| 6 | Gwyndaf Evans | 1 | 10 | 13 | 24 | |||||||||
| 7 | Gilberto Pianezzola | 5 | 5 | 4 | 14 | |||||||||
| 8 | Bertrand Balas | 13 | 13 | |||||||||||
| Patrick Njiru | 13 | 13 | ||||||||||||
| Claude Balesi | 13 | 13 | ||||||||||||
| Ian Duncan | 13 | 13 | ||||||||||||
| Alex Fassina | 13 | 13 | ||||||||||||
Przypisy
- 1 2 3 Home > Seasons > Season 1990 > Championship standings. www.juwra.com. [dostęp 2020-05-01]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Wyniki sezonu na stronie eWRC.com