Sezon 1979
Rajdowych mistrzostw świata
Liczba rajdów

12

Pierwsza runda

Rajd Monte Carlo

Ostatnia runda

Wybrzeża Kości Słoniowej

Mistrzowie
Kierowcy

Björn Waldegård

Konstruktorzy

Ford

Poprzedni sezonNastępny sezon

Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1979 były 7. sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 12 rajdów (w tym osiem europejskich). Był to pierwszy sezon, gdzie przyznawano tytuł mistrza świata kierowcy (we wcześniejszych dwóch przyznawano tytuł FIA Cup for Rally Drivers) i był on rozstrzygany w tych samych rajdach co o tytuł najlepszego producenta (we wcześniejszych dwóch sezonach o tytuł najlepszego kierowcy walczono w większej liczbie rajdów niż o tytuł najlepszego producenta). Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1979 został szwedzki kierowca Björn Waldegård startujący samochodem Fordem Escortem RS1800, kolejni byli Finowie Hannu Mikkola i Markku Alén. Tytuł konstruktorów wygrał Ford przed Datsunem i Fiatem.

Kalendarz

W roku 1979 w kalendarzu mistrzostw było dwanaście rajdów (o jeden więcej niż w roku ubiegłym w producenckich mistrzostwach świata}, do rangi mistrzostw świata powrócił Rajd Nowej Zelandii.

Runda Data Nazwa rajdu Zwycięzca Wyniki
1 20–26 stycznia 47. Rajd Monte Carlo Bernard Darniche Wyniki
2 16–18 lutego 29. Rajd Szwecji Stig Blomqvist Wyniki
3 6–11 marca 13. Rajd Portugalii Hannu Mikkola Wyniki
4 12–16 kwietnia 27. Rajd Safari Shekhar Mehta Wyniki
5 28–31 maja 26. Rajd Grecji Björn Waldegård Wyniki
6 14–18 lipca 10. Rajd Nowej Zelandii Hannu Mikkola Wyniki
7 24–28 sierpnia 29. Rajd Finlandii Markku Alén Wyniki
8 13–16 września 7. Rajd Kanady Björn Waldegård Wyniki
9 1–7 października 21. Rajd San Remo Antonio Fassina Wyniki
10 2–4 listopada 23. Rajd Francji Bernard Darniche Wyniki
11 19–23 listopada 28. Rajd Wielkiej Brytanii Hannu Mikkola Wyniki
12 9–14 grudnia 11. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej Hannu Mikkola Wyniki

Zespoły i kierowcy

Zespół Samochód Kierowcy
Ford Motor Company Ford Escort RS1800 Björn Waldegård
Hannu Mikkola
Alitalia Fiat Fiat 131 Abarth Markku Alén
Walter Röhrl
Sandro Munari
Team Datsun Europe Datsun 160J Timo Salonen
Andy Dawson
Harry Källström
John Haugland
Erkki Pitkänen
Rothmans Rally Team Ford Escort RS1800
Ford Fiesta
Björn Waldegård
Ari Vatanen
Toyota Team Europe Toyota Celica 2000GT Ove Andersson
Masport Ford Escort RS1800 Hannu Mikkola
Blair Robson
Jolly Club Lancia Stratos HF Antonio Fassina
DT Dobie Daimler-Benz Mercedes 450 SLC 5.0
Mercedes 280 E
Hannu Mikkola
Andrew Cowan
Björn Waldegård
Renault Elf Calberson Renault 5 Alpine Jean Ragnotti
Fiat France Fiat 131 Abarth Michèle Mouton
Jean-Claude Andruet
Audi Motorsport Audi 80 GLE Harald Demuth
Freddy Kottulinsky
Franz Wittmann
Lancia GB Lancia Stratos HF Markku Alén

Wyniki

Klasyfikacja kierowców

Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1979 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie i punktowane one były według zasady:

Pozycja 10º
Punkty 20 15 12 10 8 6 4 3 2 1

W klasyfikacji na koniec sezonu uwzględniane było siedem z dwunastu najlepszych występów.

Miejsce Kierowca MCO
SWE
POR
KEN
GRE
NZL
FIN
CAN
ITA
FRA
GBR
CIV
 Pkt. 
1 Björn Waldegård 151515(6)20-1220--(2)15 112
2 Hannu Mikkola 882015-20----2020 111
3 Markku Alén 1210-12--20-6-8- 68
4 Timo Salonen ----15-815--12- 50
Ari Vatanen 1----121512--10- 50
6 Bernard Darniche 20--------20-- 40
7 Jean Ragnotti ----10----15-- 25
8 Andrew Cowan ---10-------12 22
9 Walter Röhrl ---3----15-3- 21
10 Stig Blomqvist -20---------- 20
Shekhar Mehta ---20-------- 20
Antonio Fassina --------20--- 20
13 Ove Andersson --12--------8 20
14 Andy Dawson --10----10---- 20
15 Pentti Airikkala -12--------4- 16
16 Blair Robson -----15------ 15
Russell Brookes ----------15- 15
18 Harry Källström ---212------- 14
19 Attilio Bettega --------12--- 12
Pierre-Louis Moreau ---------12-- 12
21 Michèle Mouton 4--------8-- 12
22 Jean-Claude Andruet 10----------- 10
Paul Adams -----10------ 10
Ulf Grönholm ------10----- 10
Tony Pond --------10--- 10
Alain Coppier ---------10-- 10
Vic Preston -----------10 10
28 Carlos Torres --8--------- 10
Rauno Aaltonen ---8-------- 8
Anastasios Markouizos ----8------- 8
Shane Murland -----8------ 8
Taisto Heinonen -------8---- 8
Dario Cerrato --------8--- 8
34 Jean-Pierre Nicolas 6----------- 6
Björn Johansson -6---------- 6
Harald Demuth --6--------- 6
Iórgos Moschous ----6------- 6
David Parkes -----6------ 6
Lasse Lampi ------6----- 6
Hendrik Blok -------6---- 6
Bernard Picone ---------6-- 6
John Taylor ----------6- 6
Alain Ambrosino -----------6 6
44 Ola Strömberg -4---------- 4
Freddy Kottulinsky --4--------- 4
Mike Kirkland ---4-------- 4
Evangelos Gallo ----4------- 4
Brian Green -----4------ 4
Tapio Rainio ------4----- 4
Jack Swayze -------4---- 4
Angelo Presotto --------4--- 4
Paul Rouby ---------4-- 4
Michel Mitri -----------4 4
54 Guy Fréquelin 3----------- 3
Lars Carlsson -3---------- 3
Joaquim Santos --3--------- 3
Václav Blahna ----3------- 3
Roger Goss -----3------ 3
Per Eklund ------3----- 3
Claude Laurent -------3---- 3
Antonio Tognana --------3--- 3
Jean-Pierre Mari ---------3-- 3
Jean-Pierre Paure -----------3 3
64 Jacques Alméras 2----------- 2
John Haugland -2---------- 2
Jorge Ortigão --2--------- 2
Nikolay Elizarov ----2------- 2
Malcolm Stewart -----2------ 2
Erkki Pitkänen ------2----- 2
Nicole Quimet -------2---- 2
Domenico Grosoli --------2--- 2
Jean Bondrille ---------2-- 2
73 Sven-Inge Neby -1---------- 1
Marques Baptista --1--------- 1
Sandro Munari ---1-------- 1
Sergey Vukovich ----1------- 1
Bob Robb -----1------ 1
Pekka Vilpponen ------1----- 1
Paul Bourgaois -------1---- 1
Paolo Pasutti --------1--- 1
Jean-Charles Martinetti ---------1-- 1
Greg Carr ----------1- 1

Klasyfikacja zespołowa

W sezonie 1979 system punktacji producentów był taki sam jak w poprzednich dwóch sezonach. Składał się on z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywał najwyżej sklasyfikowany samochód danej marki według klucza:

Pozycja 10º
Punkty 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Dodatkowe punkty były przyznawane dla najwyżej sklasyfikowanego samochodu danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do ósmego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji generalnej, według klucza:

Pozycja
Punkty 8 7 6 5 4 3 2 1

Do końcowego wyniku było zaliczanych siedem z dwunastu najlepszych występów. Rajdy nie brane pod uwagę w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach.

Miejsce Zespół MCO
SWE
POR
KEN
GRE
NZL
FIN
CAN
ITA
FRA
GBR
CIV
 Pkt 
1 Ford 161618-1818(16)18(12)-18- 122
2 Datsun -(8)141817(6)1417--1612 108
3 Fiat 1412-15--18-16125- 92
4 Lancia 18-------181811- 65
5 Toyota --16---1012-10-10 58
6 Opel -139-----1413-- 49
7 Renault 11---13----17-- 41
8 Mercedes ---17-------18 35
9 Porsche 8-------915-- 32
10 Vauxhall -14---10----7- 31
11 Peugeot -------8-6-8 22
12 Saab -18---------- 18
13 Mitsubishi -------13---- 13
14 Talbot --------12--- 12
15 Audi --11--------- 11
16 Mazda -----10------ 10
17 Triumph ------7----- 7
18 Volvo -6---------- 6
Škoda ----6------- 6
20 Lada ----4------- 4

Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. Season 1979. www.ewrc-results.com. [dostęp 2015-01-22]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.