| Liczba rajdów |
13 |
|---|---|
| Pierwsza runda | |
| Ostatnia runda | |
| Mistrzowie | |
| Kierowcy | |
| Konstruktorzy |
Lancia Delta Integrale |
| Poprzedni sezon • Następny sezon | |
Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1988 były 16 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 13 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1988 został włoski kierowca Miki Biasion startujący samochodem Lancia Delta Integrale, wyprzedził on Markku Aléna i Alexa Fiorio. Tytuł konstruktorów wygrała Lancia przed Fordem i Audi.
Kalendarz
W sezonie 1988 kalendarz mistrzostw świata składał się z trzynastu rajdów i był dokładnie taki sam jak w ubiegłym sezonie.
| Runda | Data | Nazwa rajdu | Zwycięzca | Wyniki |
|---|---|---|---|---|
| 1 | 16-21 stycznia | 56. Rajd Monte Carlo | Bruno Saby | Wyniki |
| 2 | 4–6 lutego | 38. Rajd Szwecji | Markku Alén | Wyniki |
| 3 | 1-6 marca | 22. Rajd Portugalii | Miki Biasion | Wyniki |
| 4 | 31 marca-4 kwietnia | 36. Rajd Safari | Miki Biasion | Wyniki |
| 5 | 3-6 maja | 32. Rajd Francji | Didier Auriol | Wyniki |
| 6 | 29 maja-1 czerwca | 35. Rajd Grecji | Miki Biasion | Wyniki |
| 7 | 23-26 czerwca | 23. Olympus Rally | Miki Biasion | Wyniki |
| 8 | 9-12 lipca | 18. Rajd Nowej Zelandii | Sepp Haider | Wyniki |
| 9 | 2-6 sierpnia | 8. Rajd Argentyny | Jorge Recalde | Wyniki |
| 10 | 26-28 sierpnia | 38. Rajd Finlandii | Markku Alén | Wyniki |
| 11 | 20-24 września | 20. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej | Alain Ambrosino | Wyniki |
| 12 | 10–14 października | 30. Rajd San Remo | Miki Biasion | Wyniki |
| 13 | 20–24 listopada | 37. Rajd Wielkiej Brytanii | Markku Alén | Wyniki |
Zespoły i kierowcy
| Zespół | Producent | Samochód | Opony | Kierowca | Rundy |
|---|---|---|---|---|---|
| Martini Lancia | Lancia | Delta HF 4WD Delta Integrale |
M | Miki Biasion | 1, 3–4, 6–7, 9, 12 |
| Bruno Saby | 1, 5 | ||||
| Yves Loubet | 1, 5 | ||||
| Mikael Ericsson | 2–3, 6, 10, 13 | ||||
| Markku Alén | 2–3, 6, 10, 12–13 | ||||
| Vic Preston Jr | 4 | ||||
| Jorge Recalde | 9 | ||||
| Mazda Rally Team Europe | Mazda | 323 4WD | M | Timo Salonen | 1–2, 6, 10, 13 |
| Hannu Mikkola | 1–3, 6, 10, 13 | ||||
| Ingvar Carlsson | 1, 3 | ||||
| Pascal Gaban | 2–3, 6, 10–13 | ||||
| Rod Millen | 7 | ||||
| Ray Wilson | 8 | ||||
| Jolly Club | Lancia | Delta 4WD Delta Integrale |
P | Alex Fiorio | 1–3, 6–7, 10, 12 |
| Yves Loubet | 3, 6, 12 | ||||
| Dario Cerrato | 12 | ||||
| Philips Renault Elf | Renault | 11 Turbo | M | Alain Oreille | 1 |
| Inverno Amaral | 3 | ||||
| Bento Amaral | 3 | ||||
| Ford Motor Company | Ford | Sierra RS Cosworth | M P |
Stig Blomqvist | 2–3, 10, 12–13 |
| Didier Auriol | 3, 5, 10, 12 | ||||
| Carlos Sainz | 3, 5, 10, 12–13 | ||||
| Joaquim Santos | 3 | ||||
| John Hellier | 4 | ||||
| Mark Lovell | 13 | ||||
| GM Euro Sport | Opel Vauxhall |
Kadett GSI 16V Astra GTE |
M | Mats Jonsson | 2, 10, 13 |
| Malcolm Wilson | 2, 6, 13 | ||||
| Hannu Mikkola | 4 | ||||
| Sepp Haider | 4, 8 | ||||
| Derek Bell | 13 | ||||
| David Metcalfe | 13 | ||||
| Chris Birkbeck | 13 | ||||
| Volkswagen Motorsport | Volkswagen | Golf GTI 16V | P | Erwin Weber | 3–4 |
| Lars-Erik Torph | 4 | ||||
| Audi Sport | Audi | 200 Quattro Coupe Quattro 90 Quattro |
M | David Llewellin | 3 |
| Georg Fischer | 3, 7, 9 | ||||
| Rudi Stohl | 4, 6, 9, 11 | ||||
| John Buffum | 7 | ||||
| Malcolm Stewart | 8 | ||||
| Paola de Martini | 12 | ||||
| Armin Schwarz | 13 | ||||
| Toyota Team Europe | Toyota | Supra Turbo Celica GT-Four ST165 |
P | Juha Kankkunen | 4–6, 10, 12–13 |
| Kenneth Eriksson | 4–5, 10, 12–13 | ||||
| Björn Waldegård | 4, 6, 13 | ||||
| Jimmy McRae | 13 | ||||
| Fuji Heavy Industries | Subaru | RX Turbo | D | Possum Bourne | 4, 8 |
| Ian Duncan | 4 | ||||
| José Celsi | 9 | ||||
| Nissan Motorsports International | Nissan | 200SX | D | Per Eklund | 4 |
| Alain Ambrosino | 4, 11 | ||||
| Mike Kirkland | 4 | ||||
| Jayant Shah | 4 | ||||
| Stratis Hatzipanayiotou | 6 | ||||
| Flory Roothaert | 6 | ||||
| Paddy Davidson | 8 | ||||
| Bastos Motul BMW | BMW | M3 | P | Bernard Béguin | 5 |
| François Chatriot | 5 | ||||
| Marc Duez | 5 | ||||
| Ari Vatanen | 10 | ||||
| Andrea Zanussi | 12 | ||||
| Mitsubishi Ralliart Europe | Mitsubishi | Galant VR-4 | M | Kenjiro Shinozuka | 8, 13 |
| Ari Vatanen | 13 | ||||
| Lancia Rally Team Austria | Lancia | Delta Integrale | M | Franz Wittmann | 9 |
Wyniki
Klasyfikacja kierowców
Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1988 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie i punktowane one były według zasady:
| Pozycja | 1º | 2º | 3º | 4º | 5º | 6º | 7º | 8º | 9º | 10º |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Punkty | 20 | 15 | 12 | 10 | 8 | 6 | 4 | 3 | 2 | 1 |
Do końcowego wyniku liczone było osiem najlepszych startów, aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą.
|
Klasyfikacja zespołowa
W sezonie 1988 system punktacji producentów składał się z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywał najwyżej sklasyfikowany samochód danej marki według klucza:
| Pozycja | 1º | 2º | 3º | 4º | 5º | 6º | 7º | 8º | 9º | 10º |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Punkty | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |
Dodatkowe punkty były przyznawane dla najwyżej sklasyfikowanego samochodu danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do ósmego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji generalnej, według klucza:
| Pozycja | 1º | 2º | 3º | 4º | 5º | 6º | 7º | 8º |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Punkty | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |
Do klasyfikacji końcowej sezonu było branych siedem najlepszych występów. Aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą. Wyniki rajdów nie brane pod uwagę w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach. Rajdy Nowej Zelandii i Wybrzeża Kości Słoniowej nie był brane pod uwagę w klasyfikacji zespołowej.
| Miejsce | Zespół | MCO |
SWE |
PRT |
KEN |
FRA |
GRE |
USA |
ARG |
FIN |
ITA |
GBR |
Pkt |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Lancia | (20) | (20) | (20) | 20 | (17) | 20 | 20 | 20 | 20 | 20 | 20 | 140 |
| 2 | Ford | 17 | 10 | 20 | 14 | 10 | 8 | 79 | |||||
| 3 | Audi | 7 | 14 | 4 | 10 | 14 | 12 | (2) | (2) | 10 | 71 | ||
| 4 | Mazda | 10 | 12 | 9 | 6 | 12 | 17 | 66 | |||||
| 5 | Toyota | 12 | 8 | 4 | 8 | 14 | 46 | ||||||
| 6 | Renault | 12 | 4 | 8 | 8 | 32 | |||||||
| 7 | BMW | 13 | 12 | 25 | |||||||||
| 8 | Nissan | 17 | 6 | 23 | |||||||||
| 9 | Subaru | 8 | 10 | 18 | |||||||||
| 10 | Peugeot | 14 | 1 | 15 | |||||||||
| 11 | Volkswagen | 6 | 4 | 4 | 14 | ||||||||
| 12 | Opel | 10 | 1 | 2 | 13 | ||||||||
| 13 | Suzuki | 8 | 1 | 9 | |||||||||
| 14 | Mitsubishi | 7 | 7 | ||||||||||
| 15 | Alfa Romeo | 4 | 4 | ||||||||||
| 16 | Fiat | 2 | 2 | ||||||||||
| Miejsce | Zespół | MCO |
SWE |
PRT |
KEN |
FRA |
GRE |
USA |
ARG |
FIN |
ITA |
GBR |
Pkt |
Puchar kierowców samochodów produkcyjnych (Grupa N)
Do końcowej klasyfikacji brano pod uwagę sześć najlepszych startów, aby zawodnik mógł być sklasyfikowany co najmniej jeden ze startów musiał odbyć się poza Europą.
| Miejsce | Kierowca | MCO |
SWE |
PRT |
KEN |
FRA |
GRE |
USA |
NZL |
ARG |
FIN |
ITA |
CIV |
GBR |
Pkt. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Pascal Gaban | 10 | 13 | 13 | 7 | 2 | 45 | ||||||||
| 2 | Jorge Recalde | 13 | 10 | 13 | 7 | 43 | |||||||||
| 3 | Giovanni Del Zoppo | 10 | 13 | 7 | 30 | ||||||||||
| 4 | Grégoire de Mévius | 3 | 13 | 16 | |||||||||||
| 5 | Massimo Ercolani | 5 | 5 | 5 | 15 | ||||||||||
| 6 | François Chauche | 13 | 13 | ||||||||||||
| Sören Nilsson | 13 | 13 | |||||||||||||
| César Baroni | 13 | 13 | |||||||||||||
| Dave Strong | 13 | 13 | |||||||||||||
| Andrea Aghini | 13 | 13 | |||||||||||||
| 11 | Richard Frau | 7 | 5 | 12 |
Przypisy
- 1 2 3 Home > Seasons > Season 1988 > Championship standings. www.juwra.com. [dostęp 2020-05-01]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Wyniki sezonu na stronie eWRC.com