| Liczba rajdów |
13 |
|---|---|
| Pierwsza runda | |
| Ostatnia runda | |
| Mistrzowie | |
| Kierowcy | |
| Konstruktorzy | |
| Poprzedni sezon • Następny sezon | |
Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1989 były 17. sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 13 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1989 został włoski kierowca Miki Biasion startujący samochodem Lancia Delta Integrale, wyprzedził on Alexa Fiorio i Juha Kankkunena. Tytuł konstruktorów wygrała Lancia przed Toyotą i Mazdą.
Kalendarz
W sezonie 1989 kalendarz mistrzostw świata składał się z trzynastu rajdów, jedyną zmianą był nowy Rajd Australii wprowadzony za amerykański Rajd Olympus.
| Runda | Data | Nazwa rajdu | Zwycięzca | Wyniki |
|---|---|---|---|---|
| 1 | 6–8 stycznia | 39. Rajd Szwecji | Ingvar Carlsson | Wyniki |
| 2 | 21–26 stycznia | 57. Rajd Monte Carlo | Miki Biasion | Wyniki |
| 3 | 28 lutego – 4 marca | 23. Rajd Portugalii | Miki Biasion | Wyniki |
| 4 | 31 marca – 4 kwietnia | 37. Rajd Safari | Miki Biasion | Wyniki |
| 5 | 23–26 kwietnia | 33. Rajd Francji | Didier Auriol | Wyniki |
| 6 | 27 maja – 1 czerwca | 36. Rajd Grecji | Miki Biasion | Wyniki |
| 7 | 15–18 lipca | 19. Rajd Nowej Zelandii | Ingvar Carlsson | Wyniki |
| 8 | 1–5 sierpnia | 9. Rajd Argentyny | Mikael Ericsson | Wyniki |
| 9 | 25–27 sierpnia | 39. Rajd Finlandii | Mikael Ericsson | Wyniki |
| 10 | 14–17 września | 2. Rajd Australii | Juha Kankkunen | Wyniki |
| 11 | 8–12 października | 31. Rajd San Remo | Miki Biasion | Wyniki |
| 12 | 29 października – 2 listopada | 21. Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej | Alain Oreille | Wyniki |
| 13 | 19–23 listopada | 38. Rajd Wielkiej Brytanii | Pentti Airikkala | Wyniki |
Zespoły i kierowcy
| Zespół | Producent | Samochód | Opony | Kierowca | Pilot | Rundy |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Mazda Rally Team Europe | Mazda | 323 4WD | M | Timo Salonen | Voitto Silander | 1–2, 9, 13 |
| Ingvar Carlsson | Per Carlsson | 1, 7, 10, 13 | ||||
| Hannu Mikkola | Christian Geistdörfer | 2, 9 | ||||
| Arne Hertz | 13 | |||||
| Mikael Sundström | Juha Repo | 1, 9, 13 | ||||
| Thorbjörn Edling | Hans Andersson | 1 | ||||
| Kent Nilsson | 9 | |||||
| Grégoire de Mévius | Willy Lux | 1–3, 6, 9, 11–13 | ||||
| Abdul Sidi | 4 | |||||
| Ray Wilson | Stuart Lewis | 7, 10 | ||||
| Rod Millen | Tony Sircombe | 7, 10 | ||||
| Martini Lancia | Lancia | Delta Integral Delta Integrale 16V |
M | Mikael Ericsson | Claes Billstam | 1, 8 |
| Bruno Saby | Jean-François Fauchille | 2 | ||||
| Daniel Grataloup | 5 | |||||
| Miki Biasion | Tiziano Siviero | 2–4, 6, 9, 11 | ||||
| Didier Auriol | Bernard Occelli | 2–3, 5–6, 9, 11 | ||||
| Markku Alén | Ilkka Kivimäki | 3, 9–10 | ||||
| Jorge Recalde | Jorge Del Buono | 4, 8 | ||||
| Yves Loubet | Jean-Marc Andrié | 5 | ||||
| Toyota Team Europe | Toyota | Celica GT-Four ST165 Supra Turbo |
P | Kenneth Eriksson | Staffan Parmander | 1, 6, 9–10, 13 |
| Leif Asterhag | Ragnar Spjuth | 1 | ||||
| Juha Kankkunen | Juha Piironen | 2–3, 5–6, 9–11, 13 | ||||
| Björn Waldegård | Fred Gallagher | 2–4 | ||||
| Patrick Snijers | Dany Colebunders | 2, 5–6, 11 | ||||
| Carlos Sainz | Luis Moya | 2–3, 5–6, 9, 11, 13 | ||||
| Ian Duncan | Ian Munro | 4 | ||||
| David Llewellin | Phil Short | 13 | ||||
| GM Euro Sport | Vauxhall Opel |
Astra GTE Kadett GSI 16V |
M | Malcolm Wilson | Ian Grindrod | 1, 7, 10, 13 |
| Mats Jonsson | Lars Bäckman | 1, 7, 9, 13 | ||||
| Sepp Haider | Ferdi Hinterleitner | 9–10 | ||||
| Mike Nicholson | 13 | |||||
| Louise Aitken-Walker | Ellen Morgan | 13 | ||||
| David Metcalfe | Nicky Grist | 13 | ||||
| Jolly Club | Lancia | Delta Integrale | M | Alex Fiorio | Luigi Pirollo | 2–3, 6, 8, 10–11 |
| Giacomo Luchi | 4 | |||||
| Dario Cerrato | Gianni Vasino | 2 | ||||
| Giuseppe Cerri | 11 | |||||
| Paolo Andreucci | Carlo Cassina | 3, 6 | ||||
| Mitsubshi Ralliart Europe | Mitsubishi | Galant VR-4 | M | Ari Vatanen | Bruno Berglund | 2, 6, 9, 13 |
| Kenjiro Shinozuka | John Meadows | 3, 6 | ||||
| Fred Gocentas | 7, 10 | |||||
| Jimmy McRae | Rob Arthur | 6 | ||||
| Ross Dunkerton | Steve McKimmie | 7, 10 | ||||
| Mikael Ericsson | Claes Billstam | 9 | ||||
| Pentti Airikkala | Ronan McNamee | 13 | ||||
| Audi Sport | Audi | 90 Quattro 200 Quattro Coupé Quattro |
M | Paola de Martini | Umberta Gibellini | 2–3, 5–6, 11–12 |
| Georg Fischer | Thomas Zeltner | 3, 8 | ||||
| Rudi Stohl | Ernst Röhringer | 4, 6 | ||||
| Ruben Zeltner | 10 | |||||
| Ernest Loidl | 12 | |||||
| Armin Schwarz | Klaus Wicha | 6, 9, 11, 13 | ||||
| Malcolm Stewart | Doug Parkhill | 7 | ||||
| Bastos Motul BMW | BMW | M3 | P | Marc Duez | Alain Lopes | 2–3, 5, 9, 11 |
| Bernard Béguin | Jean-Bernard Vieu | 5 | ||||
| François Chatriot | Michel Périn | 5 | ||||
| Patrick Bernardini | José Bernardini | 5 | ||||
| Simon Racing | Renault | 5 GT Turbo | M | Alain Oreille | Gilles Thimonier | 2, 5, 10–12 |
| Claude Balesi | Jean-Paul Cirindini | 5 | ||||
| Richard Frau | 5 | |||||
| Ford Motor Company | Ford | Sierra RS Cosworth | M P |
Joaquim Santos | Miguel Oliveira | 3 |
| Pierre-César Baroni | Michel Rousseau | 5 | ||||
| Gianfranco Cunico | Massimo Sghedoni | 5 | ||||
| Terry Harryman | 13 | |||||
| Mark Lovell | Ronan Morgan | 5, 13 | ||||
| Jimmy McRae | Rob Arthur | 7, 13 | ||||
| Colin McRae | Derek Ringer | 7, 13 | ||||
| Russell Brookes | Neil Wilson | 13 | ||||
| Nissan Motorsports International | Nissan | 200SX | D | Per Eklund | Dave Whittock | 4 |
| Mike Kirkland | Robin Nixon | 4 | ||||
| Vic Preston Jr | John Lyall | 4 | ||||
| Jayant Shah | Lofty Drews | 4 | ||||
| Státhis Iorgakis | Efthiminios Sassalos | 6 | ||||
| Alain Ambrosino | Daniel Le Saux | 12 | ||||
| Volkswagen Motorsport | Volkswagen | Golf GTI 16V | P | Stig Blomqvist | Björn Cederberg | 4 |
| Erwin Weber | Matthias Feltz | 4 | ||||
| Subaru Technica International | Subaru | RX Turbo | D | Possum Bourne | Rodger Freeth | 4, 7–8, 10 |
| Patrick Njiru | Aslam Khan | 4 | ||||
| Jim Heather-Hayes | Anton Levitan | 4 | ||||
| José Celsi | Elvio Olave | 8 | ||||
Wyniki
Klasyfikacja kierowców
Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1989 zaliczane było pierwszych dziesięć miejsc zajętych w rajdzie i punktowane one były według zasady:
| Pozycja | 1º | 2º | 3º | 4º | 5º | 6º | 7º | 8º | 9º | 10º |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Punkty | 20 | 15 | 12 | 10 | 8 | 6 | 4 | 3 | 2 | 1 |
Do końcowego wyniku liczone było osiem najlepszych startów, aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą.
|
Klasyfikacja zespołowa
W sezonie 1989 system punktacji producentów składał się z dwóch grup punktacji, które do siebie dodawano. Wpierw punkty dla producenta zdobywał najwyżej sklasyfikowany samochód danej marki według klucza:
| Pozycja | 1º | 2º | 3º | 4º | 5º | 6º | 7º | 8º | 9º | 10º |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Punkty | 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |
Dodatkowe punkty były przyznawane dla najwyżej sklasyfikowanego samochodu danej marki za zajęcie miejsca od pierwszego do ósmego w swojej grupie, pod warunkiem, że dany zespół znalazł się w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji generalnej, według klucza:
| Pozycja | 1º | 2º | 3º | 4º | 5º | 6º | 7º | 8º |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Punkty | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |
Do klasyfikacji końcowej sezonu było branych siedem najlepszych występów. Aby zostać mistrzem co najmniej jeden start musiał odbyć się poza Europą i należało wystartować w co najmniej ośmiu rajdach. Wyniki rajdów nie brane pod uwagę w końcowej klasyfikacji ujęto w nawiasach. Rajdy Szwecji, Nowej Zelandii i Wybrzeża Kości Słoniowej nie były brane pod uwagę w klasyfikacji zespołowej.
| Miejsce | Zespół | MCO |
PRT |
KEN |
FRA |
GRE |
ARG |
FIN |
AUS |
ITA |
GBR |
Pkt. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Lancia | 20 | 20 | 20 | 20 | 20 | 20 | (8) | (14) | 20 | 140 | |
| 2 | Toyota | 10 | 12 | 14 | 14 | 20 | 14 | 17 | 101 | |||
| 3 | Mazda | 12 | 12 | 17 | 10 | 8 | 8 | 67 | ||||
| 4 | Mitsubishi | 12 | 20 | 6 | 20 | 58 | ||||||
| 5 | Audi | 2 | 12 | 3 | 8 | 12 | 6 | 43 | ||||
| 6 | BMW | 4 | 10 | 17 | 6 | 37 | ||||||
| 7 | Renault | 9 | 11 | 10 | 30 | |||||||
| 8 | Nissan | 17 | 1 | 18 | ||||||||
| 9 | Volkswagen | 14 | 14 | |||||||||
| 10 | Renault Argentyna | 10 | 15 | |||||||||
| 11 | Vauxhall | 8 | 1 | 9 | ||||||||
| 12 | Subaru | 6 | 1 | 7 | ||||||||
| 13 | Ford | 6 | 6 | |||||||||
| 14 | Fiat Argentyna | 3 | 3 | |||||||||
| 15 | Volkswagen Argentyna | 1 | 1 | |||||||||
| Miejsce | Zespół | MCO |
PRT |
KEN |
FRA |
GRE |
ARG |
FIN |
AUS |
ITA |
GBR |
Pkt. |
Puchar kierowców samochodów produkcyjnych (Grupa N)
Do końcowej klasyfikacji brano pod uwagę sześć najlepszych startów, aby zawodnik mógł być sklasyfikowany co najmniej jeden ze startów musiał odbyć się poza Europą.
| Miejsce | Kierowca | SWE |
MCO |
PRT |
KEN |
FRA |
GRE |
NZL |
ARG |
FIN |
AUS |
ITA |
CIV |
GBR |
Pkt. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Alain Oreille | 13 | 13 | 7 | 13 | 13 | 59 | ||||||||
| 2 | Grégoire De Mévius | 4 | 10 | 13 | 11 | 13 | 51 | ||||||||
| 3 | Gustavo Trelles | 7 | 5 | 1 | 13 | 13 | 39 | ||||||||
| 4 | Fredrik Skoghag | 7 | 2 | 2 | 10 | 21 | |||||||||
| 5 | Kiyoshi Inoue | 3 | 13 | 2 | 18 | ||||||||||
| 6 | Sören Nilsson | 13 | 13 | ||||||||||||
| Ken Adamson | 13 | 13 | |||||||||||||
| Ed Ordynski | 13 | 13 | |||||||||||||
| 9 | Marc Hopf | 5 | 7 | 12 | |||||||||||
| 10 | Patrice Servant | 11 | 11 |
Przypisy
- 1 2 3 Home > Seasons > Season 1989 > Championship standings. www.juwra.com. [dostęp 2020-05-01]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Wyniki sezonu na stronie eWRC.com