herbata (język polski)

herbata (1.1)
herbata (1.2)
herbata (1.3)
herbata (1.4) miętowa
herbata (1.5)
wymowa:
​, IPA: [xɛrˈbata], AS: [χerbata]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia[1], zwłaszcza Camellia sinensis[2]; zob. też herbata chińska (roślina) w Wikipedii
(1.2) susz z pąków lub liści herbaty (1.1) służący do przygotowania napoju
(1.3) kulin. napój, napar z herbaty (1.2); zob. też herbata w Wikipedii
(1.4) kulin. napój, napar z ziół lub owoców innych niż herbata (1.2)
(1.5) popołudniowe spotkanie towarzyskie przy stole, często przy herbacie (1.3)
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1) Gdy byłem w Chinach, widziałem plantację herbaty.
(1.2) Trzeba nasypać trochę herbaty do czajniczka.
(1.3) Uważam, że herbata jest najsmaczniejszym napojem pod słońcem.
(1.4) Herbata miętowa dobrze ci zrobi na ból żołądka.
składnia:
kolokacje:
(1.1) krzew / plantacja / uprawa / liść herbaty • zbieracz / zbieraczka herbaty • plon herbaty
(1.2) herbata biała / czarna / czerwona / zielona / żółta / aromatyzowana • kupować / nasypać / rozsypać / wsypać / zalewać / zalać herbatę • produkcja / eksport / import / sprzedaż / zakup herbaty
(1.3) herbata biała / czarna / czerwona / zielona / żółta / aromatyzowana • parzyć / pić / pijać / robić / zrobić / przygotowywać / przygotować / podać / podawać herbatę
(1.4) herbata miętowa / rumiankowa / owocowa / ziołowa • herbata ekspresowa • herbata szatan • parzyć / pić / pijać / robić / zrobić / przygotowywać / przygotować / podać / podawać herbatę
synonimy:
(1.3) gw. (Górny Śląsk) tyj, harbata; gw. (Poznań) arbata; gw. więzienna czaj
(1.4) napar
(1.5) herbatka
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) roślina
(1.2) susz
(1.3) napój
(1.4) napój
(1.5) spotkanie
hiponimy:
(1.4) miętówka, mate
holonimy:
(1.1) bawarka, zaturan, poncz
(1.3) posiłek, poczęstunek
(1.5) życie towarzyskie
meronimy:
(1.3) esencja, woda, cukier, fusy
wyrazy pokrewne:
rzecz. herbaciarka ż, herbaciarnia ż, herbaciarz mos, herbacina ż, herbarium n, herbatnik mrz
zdrobn. herbatka ż
przym. herbaciany, herbaciarski, herbatnikowy
związki frazeologiczne:
herbata z prądem • po herbacie
etymologia:
Pochodzenie słów określających herbatę: na czerwono z mandaryńskiego, na niebiesko z minnan
(1.1-3) n.łac. herba + thea < niderl. thee < minnan 茶 (tê)[3]
(1.4-5) od (1.1-3)
Narody, do których herbata dotarła drogą lądową, mają zwykle nazwę zaczerpniętą z języka chińskiego mandaryńskiego chá (np. ros. чай), natomiast te, do których herbata dotarła drogą morską, mają nazwę pochodzącą z języka chińskiego minnan tê (np. niem. Tee); oba wyrazy zapisywane są po chińsku jako 茶.
uwagi:
(1.3) zobacz też: Indeks:Polski - Napoje
tłumaczenia:
  • afrykanerski: (1.3) tee
  • albański: (1.3) çaj m
  • amharski: (1.3) ሻይ (šay)
  • angielski: (1.1) tea; (1.2) tea; (1.3) tea; (1.4) tisane, herbal tea; (1.5) tea party
  • arabski: (1.3) شاي (šāy) m, marok. arab. أتاي, algier. arab. آتاي
  • asamski: (1.3) চাহ (sah)
  • azerski: (1.3) çay
  • baskijski: (1.3) te
  • bengalski: (1.3) চা (cā)
  • białoruski: (1.1) гарбата ż, чай m; (1.2) гарбата ż, чай m; (1.3) гарбата ż, чай m
  • birmański: (1.3) လက်ဖက်ရည် (lakhpak-rany)
  • bisznuprija-manipuri: (1.3) চাহা (chaha)
  • bośniacki: (1.3) čaj m
  • bułgarski: (1.1) чай m; (1.2) чай m; (1.3) чай m; (1.4) чай m
  • cebuano: (1.3) tsa
  • chiński standardowy: (1.1) 茶 (chá); (1.2) 茶 (chá); (1.3) 茶 (chá); (1.4) 茶 (chá)
  • chorwacki: (1.3) čaj m
  • czeski: (1.3) čaj m
  • cziczewa: (1.3) tiyi
  • dolnołużycki: (1.3) tej m
  • duński: (1.3) te w
  • esperanto: (1.1) teo; (1.2) teo; (1.3) teo
  • estoński: (1.1) tee, teepõõsas; (1.2) tee, teepuru; (1.3) tee; (1.4) tee, taimetee; (1.5) tee, teejoomine
  • fiński: (1.3) tee
  • francuski: (1.1) thé m; (1.2) thé m; (1.3) thé m; (1.4) tisane ż, infusion ż
  • fryzyjski: (1.3) tee w
  • galicyjski: (1.3) té m
  • górnołużycki: (1.3) čaj m
  • gruziński: (1.3) ჩაი (ch’ai)
  • gudźarati: (1.1) ચા ż (cā); (1.2) ચા ż (cā); (1.3) ચા ż (cā)
  • haitański: (1.1) te
  • hausa: (1.3) ti m
  • hawajski: (1.3) kī
  • hebrajski: (1.3) תה m (te)
  • hindi: (1.3) चाय ż (cāy)
  • hiszpański: (1.3) té m, na Filipinach cha m
  • hmong: (1.3) tshuaj yej
  • igbo: (1.3) tii
  • indonezyjski: (1.3) teh
  • interlingua: (1.1) theiero; (1.2) the; (1.3) the
  • inuktitut: (1) ᑏ (tii)
  • irlandzki: (1.3) tae m
  • islandzki: (1.3) te m
  • japoński: (1.3) 茶 (ちゃ, cha), お茶 (おちゃ, ocha)
  • jawajski: (1.3) teh
  • jidysz: (1.1) טיי ż (tej); (1.2) טיי ż (tej); (1.3) טיי ż (tej)
  • joruba: (1.3) tíì
  • kannada: (1.3) ಚಹಾ (cahā)
  • kaszubski: (1.3) arbata ż, harbata ż, arbatka ż, harbatka ż
  • kataloński: (1.3) te m
  • kazachski: (1.3) шай
  • khmerski: (1.3) តែ (tae)
  • kirgiski: (1.1) чай
  • koreański: (1.3) 차 (cha)
  • korsykański: (1.3) tè m
  • kurmandżi: (1.3) çay
  • laotański: (1.3) ຊາ (sā)
  • lezgiński: (1.3) чай
  • litewski: (1.3) arbata ż
  • luksemburski: (1.3) Téi m
  • łaciński: (1.3) thea ż
  • łotewski: (1.3) tēja ż
  • macedoński: (1.3) чај m
  • malajalam: (1.3) ചായ (cāya)
  • malajski: (1.3) teh
  • malgaski: (1.3) dite
  • maltański: (1.3) te' m
  • maoryski: (1.3) tī
  • marathi: (1.3) चहा ż (cahā)
  • minnan: (1.3) 茶 (tê)
  • mongolski: (1.3) цай
  • nepalski: (1.3) चिया (ciyā)
  • niderlandzki: (1.3) thee m
  • niemiecki: (1.3) Tee m
  • norweski (bokmål): (1.3) te m
  • norweski (nynorsk): (1.3) te m
  • nowogrecki: (1.1) τεϊόδεντρο n τσάι n; (1.2) τσάι n, τέιο n, τέιον n; (1.3) τσάι n; (1.4) τσάι n; (1.5) τσάι n
  • ormiański: (1.1) թեյ (t’yey)
  • paszto: (1.3) چاى m (čāy)
  • pendżabski: (1.3) ਚਾਹ ż (cāh)
  • perski: (1.3) چای (čây)
  • polski język migowy:
  • portugalski: (1.3) chá m
  • północnolapoński: (1.3) deadja
  • rosyjski: (1.3) чай m
  • rumuński: (1.3) ceai m
  • samoański: (1.3) tī
  • sanskryt: (1.1) चाय n (cāya); (1.3) चाय n (cāya)
  • serbski: (1.3) чај m
  • shona: (1.3) tii
  • skolt: (1.3) čee
  • słowacki: (1.3) čaj m
  • słoweński: (1.3) čaj m
  • somalijski: (1.3) shaah
  • sotho: (1.3) tee
  • suahili: (1.3) chai
  • sundajski: (1.3) teh
  • syngaleski: (1.3) තේ (tē)
  • szkocki gaelicki: (1.3) tì m
  • szwedzki: (1.1) tebuske w; (1.3) te n; (1.4) te n
  • tadżycki: (1.3) чой
  • tagalski: (1.3) tsaa, tsa
  • tajski: (1.1) ชา (chā), น้ำชา
  • tamilski: (1.3) தேயிலை (tēyilai)
  • turecki: (1.3) çay
  • tuvalu: (1.1) ti; (1.2) ti; (1.3) ti
  • tybetański: ཇ, ཇ་
  • ukraiński: (1.2) чай m; (1.3) чай m
  • urdu: (1.3) چائے
  • uzbecki: (1.3) choy
  • volapük: (1.3) tied
  • võro: (1.3) tii
  • walijski: (1.3) te m
  • wepski: (1.3) čai
  • węgierski: (1.3) tea
  • wietnamski: (1.3) trà
  • wilamowski: (1.1) ty ż, tȳ ż, tyy ż; (1.2) ty ż, tȳ ż, tyy ż; (1.3) ty ż, tȳ ż, tyy ż; (1.4) ty ż, tȳ ż, tyy ż; (1.5) ty ż, tȳ ż, tyy ż
  • włoski: (1.3) tè m
  • xhosa: (1.3) iti
  • zulu: (1.3) itiye
  • żmudzki: (1.3) erbeta ż
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Camellia” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Camellia sinensis” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  3. ↑ Hasło „herbata” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.