Polonia (język polski)

Polonia (1.2)
- wymowa:
- IPA: [pɔˈlɔ̃ɲja], AS: [polõńi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) kult. grupa wszystkich osób pochodzenia polskiego mieszkająca na stałe poza historycznymi granicami Polski; zob. też Polonia w Wikipedii
- (1.2) książk. apoteoza, personifikacja Polski lub Polaków w patriotycznych utworach literackich, dziełach malarskich; zob. też Polonia (personifikacja) w Wikipedii
- (1.3) nazwa niektórych klubów sportowych
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Polonia Polonie dopełniacz Polonii Polonii celownik Polonii Poloniom biernik Polonię Polonie narzędnik Polonią Poloniami miejscownik Polonii Poloniach wołacz Polonio Polonie - przykłady:
- (1.1) Prezydent spotkał się w Atenach z miejscową Polonią.
- (1.2) Narodzie polski! wytrwały i chrobry, / Do twoich bitew za Chrystusa Pana / Daję ci jeszcze jednego hetmana – / Kość z kości twojej. Polonio! Polonio![1]
- (1.3) Polonia przegrała ze Stoczniowcem 0:2 (zero dwa, zero do dwóch).
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Polonia amerykańska / niemiecka / …
- (1.3) Polonia Warszawa / Toruń / Bytom / … • warszawska / toruńska / bytomska / … Polonia
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. polonizm m, polonizacja ż, polonizator m, polonistyka ż, polonista m, polonistka ż, Polonus m / polonus m, polonica / polonika nmos, polonizowanie n, spolonizowanie n
- czas. polonizować ndk., spolonizować dk.
- przym. polonijny, polonistyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) z języków romańskich (wł., hiszp., łac.) Polonia → Polska
- (1.3) łac. Polonia
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Polonia • Germania • Italia • Marianne • wuj Sam • Columbia • Helvetia • Brytania
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Kornel Ujejski Kanonizacja św. Jacka
Polonia (język albański)

Polonia (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, nazwa własna
Polonia (język aragoński)

Polonia (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) geogr. polit. Polska
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Polonia ye un país d'Europa Zentral. → Polska jest państwem w Europie Środkowej.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. Polonia
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks: Aragoński - Kraje Europy
- źródła:
Polonia (język asturyjski)

Polonia (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
Polonia (język baskijski)

Polonia (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, nazwa własna
- (1.1) geogr. polit. Polska
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Poloniako Errepublika → Rzeczpospolita Polska
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. poloniar
- rzecz. poloniar, poloniera
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. Polonia
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks: Baskijski - Kraje Europy
- źródła:
Polonia (język galicyjski)

Polonia (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) geogr. polit. Polska
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) ofic. República de Polonia
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. Polonia
- uwagi:
- źródła:
Polonia (język hiszpański)

Polonia (1.1)
- wymowa:
- IPA: [po'lonja]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) geogr. polit. Polska
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Nuestra hija estudia en Polonia. → Nasza córka studiuje w Polsce.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) daw. República Popular de Polonia; ofic. República de Polonia
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. polaco
- rzecz. polaco m, polaca ż, polaquito m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. Polonia
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks: Hiszpański - Kraje Europy
- źródła:
Polonia (ido)

Polonia (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, nazwa własna
- (1.1) geogr. polit. Polska
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz ido, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
Polonia (interlingua)

Polonia (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, nazwa własna
Polonia (język łaciński)

Polonia (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) geogr. polit. Polska[1]
- odmiana:
- (1.1) Poloni|a, Poloniae (deklinacja I)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Polonia dopełniacz Poloniae celownik Poloniae biernik Poloniam ablatyw Polonia wołacz Polonia miejscownik Poloniae - przykłady:
- (1.1) In Polonia habito. → Mieszkam w Polsce.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. polonus m
- przym. polonicus
- związki frazeologiczne:
- finis Poloniae
- etymologia:
- prasł. *poľane
- uwagi:
- zobacz też: Indeks: Łaciński - Kraje Europy
- źródła:
- ↑ Hasło „Polonia” w: Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie III, Księgarnia św. Wojciecha, Poznań - Warszawa - Lublin 1958, s. 516.
Polonia (język rumuński)

Polonia (1.1)
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) geogr. polit. Polska
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Polonia este o țară din Europa Centrală. → Polska to kraj w Europie Środkowej.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. Polonia
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks: Rumuński - Kraje Europy
- źródła:
Polonia (język włoski)

Polonia (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) geogr. polit. Polska
- odmiana:
- (1.1) blm
- przykłady:
- (1.1) Il casciubico è una delle lingue parlate in Polonia. → Kaszubski jest jednym z języków używanych w Polsce.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pollacco m, polacca ż, polacco m
- przym. polacco, pollacco
- czas. polonizzare
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. Polonia
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks: Włoski - Kraje Europy
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.