polaco (język hiszpański)

wymowa:
IPA: [po.'la.ko]
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) Polak
(1.2) język polski
(1.3) pejor. pot. Katalończyk

przymiotnik

(2.1) polski
odmiana:
(1.1) lm polacos
(2.1) lp polaco m, polaca ż; lm polacos m, polacas ż
przykłady:
(1.1) ¿Es usted polaco? → (Czy) Pan jest Polakiem?
(1.2) Me gustaría aprender el polaco. → Chciałbym/Chciałabym nauczyć się języka polskiego.
(2.1) La cultura polaca no es muy conocida en España. → Kultura polska nie jest zbyt znana w Hiszpanii.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) polonés
(1.3) catalán
(2.1) polonés
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. polonés
rzecz. Polonia ż, polonés m, polonesa ż, polonio m, polaca ż, polacada ż, polaquito m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

polaco (język portugalski)

wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) Polak
(1.2) język polski

przymiotnik

(2.1) polski
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. polonês
rzecz. polaca ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.