córka (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [ˈʦ̑urka], AS: [curka]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)
- (1.2) pot. poufale lub protekcjonalnie do dziewczyny lub kobiety
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik córka córki dopełniacz córki córek celownik córce córkom biernik córkę córki narzędnik córką córkami miejscownik córce córkach wołacz córko córki - przykłady:
- (1.1) Wpadł w szał, gdy córka nie wróciła na noc do domu.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) przykładna / starsza / młodsza córka
- synonimy:
- (1.1) córa, przest. dziewka, reg. śl. cera, reg. śl. dziywcze, reg. śl. dziywczyn
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) praw. zstępna
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. cora ż
- przym. córczyny, córczyn
- związki frazeologiczne:
- o matko i córko • spółka córka • jaka matka, taka córka
- zobacz też: przysłowia o córce
- etymologia:
- praindoeur. *dhughəte lub praindoeur. *dhughəter, dial. praindoeur. *dhukte(r)[1]
- por. czes. cera, litew. duktė, niem. Tochter, n.gr. θυγατέρα, ros. дочь, sanskr. दुहितृ[1]
- uwagi:
- zob. też córka w Wikicytatach
- tłumaczenia:
- ajmara: (1.1) phucha
- akadyjski: (1.1) 𒌉𒊩 ż
- albański: (1.1) bijë ż, vajzë ż
- amharski: (1.1) ሴት ልጅ ż
- angielski: (1.1) daughter
- arabski: (1.1) ابنة ż, بنت ż, وليدة ż
- aramejski: (1.1) ܒܪܵܬܵܐ
- baskijski: (1.1) alaba
- białoruski: (1.1) дачка ż
- bretoński: (1.1) merc'h ż -ed
- bułgarski: (1.1) дъщеря ż, pot. щерка ż
- chiński standardowy: (1.1) 女儿 (nǚ'ér)
- chorwacki: (1.1) kći ż
- czeski: (1.1) dcera ż
- dolnołużycki: (1.1) źowka ż
- duński: (1.1) datter w
- esperanto: (1.1) filino
- estoński: (1.1) tütar
- fiński: (1.1) tytär
- francuski: (1.1) fille ż
- górnołużycki: (1.1) dźowka ż
- grenlandzki: (1.1) panik
- gruziński: (1.1) ქალიშვილი
- gudźarati: (1.1) દીકરી ż (dīkarī)
- hawajski: (1.1) kaikamahine
- hebrajski: (1.1) בת ż (bat)
- hindi: (1.1) बेटी (beṭī) ż, लड़की (laṛkī) ż, पुत्री (putrī) ż
- hiszpański: (1.1) hija ż
- indonezyjski: (1.1) putri, anak perempuan
- interlingua: (1.1) filia
- inuktitut: (1.1) ᐸᓂᒃ
- islandzki: (1.1) dóttir ż
- japoński: (1.1) 娘 (むすめ, musume)
- jidysz: (1.1) טאָכטער ż (tochter)
- kabardyjski: (1.1) пхъу
- kataloński: (1.1) filla ż
- koreański: (1.1) 딸 (ttal)
- litewski: (1.1) duktė ż
- łaciński: (1.1) filia ż
- łotewski: (1.1) meita ż
- macedoński: (1.1) ќерка ż
- mandżurski: (1.1) (sargan jui)
- nauruański: (1.1) ñait ân[2]
- niderlandzki: (1.1) dochter ż
- niemiecki: (1.1) Tochter ż
- norweski (bokmål): (1.1) datter m/ż
- norweski (nynorsk): (1.1) dotter ż
- nowogrecki: (1.1) κόρη ż, θυγατέρα ż
- ormiański: (1.1) աղջիկ
- osetyjski: (1.1) чызг
- osmański: (1.1) قیز
- pali: (1.1) sutā ż
- pensylwański: (1.1) Dochder ż
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1)
, 
- portugalski: (1.1) filha ż
- rosyjski: (1.1) дочь ż, дочка ż
- rumuński: (1.1) fiică ż
- sanskryt: (1.1) दुहितृ, सुता, पुत्री
- serbski: (1.1) кћи (kći) ż, кћерка (kćerka) ż, ћерка (ćerka) ż
- słowacki: (1.1) dcéra ż
- słoweński: (1.1) hči ż
- staro-wysoko-niemiecki: (1.1) tohter ż
- suahili: (1.1) mwana
- szkocki gaelicki: (1.1) nighean ż
- szwedzki: (1.1) dotter w
- tetum: (1.1) oan-feto
- turecki: (1.1) kız, kız evlat
- tuvalu: (1.1) tamafine, tamaliki fafine
- ukraiński: (1.1) дочка ż, донька ż
- volapük: (1.1) daut, jison
- węgierski: (1.1) leány
- wilamowski: (1.1) tohter ż, tochter ż
- włoski: (1.1) figlia ż
- źródła:
- 1 2 Jan Rozwadowski, O zjawiskach i rozwoju języka. O rozwoju fonetycznym, „Język Polski i Poradnik Językowy” nr 2/1916, s. 41.
- ↑ Delaporte's Nauruan Dictionary, trussel.com (ang.)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.