filino (esperanto)
rzeczownik
- (1.1) córka
- (1.2) rzad. (w złożeniach) -ówna
- odmiana:
- (1.1)
ununombro multenombro nominativo filino filinoj akuzativo filinon filinojn - przykłady:
- (1.1) Estis la unua fojo, ke ŝi nomis ŝin sia filino.[1] → To był pierwszy raz, kiedy ona nazwała ją swoją córką.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) urbestrfilino • reĝfilino
- synonimy:
- (1.2) -idino
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. filo, bofilino, duonfilino
- związki frazeologiczne:
- edzigu filon, kiam vi volas, edzinigu filinon, kiam vi povas • kia patrino, tia filino • kiam filino edziniĝis, multaj fianĉoj troviĝas • kiam filino edziniĝis, multaj fianĉoj troviĝis • ne valoras bofilo, kiam mortis filino • se vi volas filinon, flatu la patrinon
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Ekzercaro § 17 w: L. Zamenhof, Fundamento de Esperanto, 1905.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.
